จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

"ของขวัญของท่าน คงจะลำบากไปสำหรับท่านสินะ ถึงได้ให้ข้าคนที่พึ่งรู้จักรับไป" เสือสมิงร่างยักษ์หัวเราะออกมา ด้วยแววตานับถือ ก่อนจะคาบลูกเสือสมิงยื่นมาให้
"เลี้ยงเจ้าหนูนี้แทนข้าทีได้หรือไม่" หยิงฉางมองอย่างสงสัย
"ท่านเป็นพ่ออย่างไง ถึงได้ส่งลูกตัวเองให้กับคนแปลกหน้า" เสือสมิงยักษ์ส่ายหน้า
"เสือสมิงที่เกิดมาจะได้รับพันธสัญญาอะไรบางอย่าง ซึ่งพันธสัญญานั้นก็คือ พันธสัญญาผูกมัด ถ้าข้าตาย เจ้าหนูนี้ก็ต้องตายตามข้าไปด้วย ซึ่งพันธแบบนี้เป็นเฉพาะผู้นำเผ่าพันธุ์เท่านั้นที่มี และอีกอย่าง...เจ้าก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดที่จะสังหารอะไรไม่รู้เรื่อง ใช่ไหม..." หยิงฉางพยักหน้า
"และอีกอย่าง...เจ้าได้ช่วยเหลือหมู่บ้านข้าไว้ นั้นก็แปลว่าเจ้ากับข้าเป็นพวกเดียวกัน เมื่อเจ้าทำพันธสัญญากับเจ้าหนูนี้ เจ้าก็จะไม่ต้องกังวลเรื่องการจู่โจมของสัตว์อสูรหน้าขนเกือบทุกตัว แต่เมื่อเจ้าไปทำร้ายมันเมื่อไหร่ เจ้าก็จะถูกโจมตีเหมื่อนที่ผ่านๆมา...สุดท้าย! ปู่ทวดข้าบอกว่า ถ้าเราทำพันธสัญญากับมนุษย์ ก็จะเป็นอมตะ เพียงแต่ตายแล้วรอการฟื้นฟูเท่านั้น ซึ่งทำได้ตัวละคน" เมื่อเสือสมิงยักษ์พูดจบ ก็วางลูกของมัน ลงที่หน้าเขาทันที
"ผู้เล่นหยิงฉางได้รับลูกเสือสมิงนาคบาศจากผู้นำเผ่าพันธุ์เสือสมิง ผู้เล่นต้องการรับสัตว์อสูรตัวนี้ไปเลี้ยงดูหรือไม่" หยิงฉางย่อตัวลงกับพื้น และลูบคางมันเบาๆ
"ข้ายอมรับ"
"ผู้เล่นหยิงฉางได้รับลูกเสือสมิงนาคบาศ เพศเมียจำนวน 1 ตัว ระดับของผู้เล่นกับสัตว์เลี้ยงแตกต่างกันเกินไป ทางระบบจึงต้องปรับขนาดและระดับของสัตว์เลี้ยงนี้เป็นระยะเวลา 18 วัน"
"ขอบคุณเจ้ามาก" พริบตาต่อมาลูกเสือสมิงตัวน้อย ก็เรืองแสงสีดำพุ่งเข้าไปที่หน้ามือข้างขวาของหยิงฉาง ก่อนจะปรากฏเป็นรอยขีดสีดำยาวจากหน้ามือมาถึงต้นแขน
"ท่านพร้อมที่จะกลับหมู่บ้านของท่านหรือยัง" หยิงฉางถามอย่างสนใจ
"ข้าพร้อมแล้ว...ข้าจะให้เกียรติเจ้าหน่อยก็แล้วกัน" ว่าแล้วเสือสมิงร่างยักษ์ ก็นั่งลงกับพื้นอย่างช้าๆ หยิงฉางไม่รอช้ากระโดดไต่ร่างของเสือสมิง 10 เมตรขึ้นไปนั่งทันที
"ท่านตัวสูงมาก ถ้าลูกของท่านสูงชนาดนี้ ข้าน่าจะเหนื่อยน่าดู ถ้าเขาซน" ผู้นำเผ่าพันธุ์หัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก่อนจะดีดตัวไปยังทางที่เคยมา โดยระหว่างทางหยิงฉางก็พูดคุยกับหัวหน้าเผ่าพันธุ์ไปด้วย
"ท่านเป็นผู้นำในเสือสมิงตัวเดียว ทำไมเผ่าของท่านถึงแบ่งฝักแบ่งฝ่ายกัน" หยิงฉางถามขึ้นอย่างสงสัย
"เมื่อหมู่บ้านของเราตกต่ำ พวกเสือสมิงที่ต้องการความสบายก็ออกจากหมู่บ้านไปยังป่ารอบๆ ซึ่งบริเวณนั้นก็มีทรัพยากรมากมายอีกด้วย ทำให้เกิดเป็นฝักฝ่าย เสือสมิงที่รักบ้านเกิดก็อยู่ที่หมู่บ้าน เสือสมิงที่ต้องการความสบายก็อยู่ที่ป่า ซึ่งที่ข้าไม่กลับไปก็เพราะกำลังหาอัญมณีนั้นอยู่นั้นแหละ" หยิงฉางพยักหน้าเข้าใจ
"มาถึงแล้ว" ฮะ! หยิงฉางร้องอย่างตกใจเบาๆ เขาหันไปมองรอบๆก็พบกับหมู่บ้านที่เขาเคยเจอหัวหน้าเสือสมิงนาคบาศอย่างตกใจ และก้มลงมองศีรษะของอีกฝ่ายประมาณว่า 'เร็วเกินไปแล้ว'
"ไม่ต้องมา ฮะ! เจ้าเอาอัญมณีของข้าออกมาได้แล้ว" สิ้นคำกล่าว หยิงฉางก็กระโดดลงจากหลังเสือสมิงร่างยักษ์ และหยิบอัญมณีสีเขียว 1 กำมือออกมายื่นให้
"ขอบใจ" เสือสมิงงับอัญมณีสีเขียวตรงไปที่ใจกลางหมู่บ้านอย่างน่าเกรงขาม
"ท่านผู้นำ!" เสียงร้องของคนในร่างเสือสมิงหลายตัวดังขึ้นอย่างแตกตื่น พวกเขาเดินผ่านหยิงฉางไปแบบกับว่าเขาไร้ตัวตนอย่างไงอย่างงั้น ซึ่งระบบระวังภัยก็ไม่ดังขึ้นเช่นกัน ทำให้หยิงฉางไม่ต้องกลัวอะไรมากมาย
"พวกเจ้าไม่ให้เกียรแขกข้าเสียเลย" ผู้นำเผ่าพันธุ์พูดขึ้นอย่างไม่พอใจ และหันไปมองหยิงฉาง
"ถ้าจะขอบคุณ...พวกเจ้าต้องไปขอบคุณเขา ไม่ใช่ข้า เขาเป็นคนหามันมาให้" เสือสมิงแปลงตัวอื่นๆหันมามองด้วยแววตาดีใจ
"ขอบคุณผู้กอบกู้ด้วย" วินาทีต่อมาทุกคนก็กลายร่างเป็นเสือสมิง และนั่งลงกับพื้น หยิงฉางที่เห็นก็ส่งยิ้มแห้งๆให้ผู้นำเผ่าพันธุ์
"พวกเราขอบคุณผู้มีพระคุณด้วยการนั่งแบบนี้ เพราะฉะนั้น...ตอบรับน้ำใจหน่อยสิ" หยิงฉางที่เล่นเกมมานานไม่เคยเจอเหตุการณ์อย่างนี้ ก็เกๆกังๆ เขาก้มหัวลงในแบบของเขา
"ถ้าผมไม่ได้ท่านผู้นำเผ่าพันธุ์ในการช่วยเหลือ ผมก็คงสิ้นไปแล้วไปนานแล้ว" หยิงฉางเปลี่ยนสรรพนามพูดขึ้น และตีหน้าใสซื่อราวกับไม่เคยโกหกมาก่อน ซึ่งผู้นำเผ่าพันธุ์เห็นก็มองอย่างเหลือเชื่อ
'ตอแหลเก่งมาก' เสือสมิงร่างยักษ์กล่าวในใจเสร็จ ก็พูดขึ้น
"เอาละ...เราจะต้องมาเริ่มทำพิธีกันได้แล้ว" ว่าจบทุกตัวก็ล้อมรอบใจกลางหมู่บ้านทันที แต่มีตัวเดียวที่ยังไม่เข้ารวม คือหัวหน้าเสือสมิง เขาเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์และเดินมาหาหยิงฉษงพร้อมกับของบางสิ่ง
"ข้าขอบคุณเจ้ามากน้องชาย บุญคุณนี้ข้าจะไม่ลืมเลือนเลย" เมื่อหัวหน้าเสือสมิงพูดจบ ก็ยื่นกล้องสี่เหลี่ยมผืนผ้าบางอย่างมาให้เขา ก่อนจะกล่าวถ้อยวาจาต่อ
"นี้คือคัมภีร์ที่เป็นมรดกตกทอดมารุ่นสู่รุ่น ข้ามอบให้เจ้า...ห้ามปฏิเสธ และเมื่อได้รับแล้วก็จงไปจากที่นี้ซะ เพราะมันไม่มีอะไรที่น่าสนใจแล้ว" หยิงฉางรับอย่างเต็มใจ หัวหน้าเสือสมิงส่งของเสร็จก็กลายร่างเป็นเสือสมิงสูงเกือบ 3 เมตรเดินเข้าไปในกลุ่มทันที
"ผู้เล่นหยิงฉางได้ทำเงื่อนไขทั้งหมดเสร็จสิ้น ผู้เล่นหยิงฉางได้ทำภารลับ 'ออกตามหาผู้นำเผ่าพันธุ์ในพื้นที่รกร้าง และพาตัวกลับมา' สำเร็จ ได้รับทักษะคัมภีร์ย่างก้าวจันทราขั้นสูง 1 เล่ม"
"วันนี้วันที่ 6 แล้วสินะ" หยิงฉางนึกเวลาที่เขาผจญภัยคนเดียวตลอด 2 วันที่ผ่านมา เขาไม่ได้นอนเลยแม้แต่ครั้งเดียว และวันนี้ก็เป็นที่เขาต้องไปเก็บระดับกับหลินปิง และเมย์ด้วย
"รีบๆอ่านคัมภีร์ จะได้รีบๆกลับๆ" หยิงฉางเปิดกล่องสีดำขอบทองออกมา และหยิบคัมภีร์ไว้ แต่เอากล่องเก็บ
คัมภีร์ย่างก้าวจันทราขั้นสูงข้อจำกัดผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 30 สามารถทำให้มีวิชาตัวเบาระดับ 45 ได้ผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 40 สามารถทำให้มีวิชาตัวเบาระดับ 55 ได้ผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 50 สามารถทำให้มีวิชาตัวเบาระดับ 65 ได้ผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 60 สามารถทำให้มีวิชาตัวเบาระดับ 75 ได้ผู้เล่นระดับพื้นฐานที่ 70 สามารถทำให้มีวิชาตัวเบาระดับ 85 ได้คุณสมบัติยกระดับวิชาตัวเบาให้กับผู้ใช้(ไม่สามารถใช้ทดแทนคัมภีร์อื่นขั้นสูงได้)
"เอาไว้หนีล้วนๆ เกมนี้จะไม่ให้ฉันมีทักษะโจมตีเลยรึไง เรียนรู้!" เมือหยิงฉางพูดจบ ก็เกิดแสงจากคัมภีร์เข้ามาที่หน้าอกทันที หยิงฉางมองไปยังใจกลางหมู่บ้าน ก็พบกับเสือสมิงมากมายรวมตัวกันท่องอะไรสักอย่าง
"รีบไปดีกว่าเรา ก่อนที่จะไม่ได้ไป" หยิงฉางพูดด้วยน้ำเสียงล้อเล่น ก็จะดีดตัวพุ่งออกไปจากดินแดนเสือสมิงทันที ซึ่งตอนนี้ก็ตอนเช้าของวันแล้วด้วย ถึงแม้เขาจะมีระดับแค่ 39 แต่เขาก็ทักษะย่างก้าวจันทราทำให้หยิงฉางสามารถมีความเร็วเท่ากับระดับพื้นฐานที่ 45 ได้สบาย

.

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ย่างก้าวจันทรา

นิยายแนะนำ

จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ย่างก้าวจันทรา

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้