ย้อนอดีตกลับมาเป็นคนรวย

“มัวยืนทำบ้าอะไรอยู่ตรงนี้ฮะ ไหนล่ะจะไปหาพี่ของแก!” ใหม่ไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย มาถึงก็ฉอดๆ เป็นต่อยหอย
“ดู...นั่น” คิม ยูอิน ค่อยๆ จับศีรษะของใหม่หันไปมองทางโน้น
“อะไรของแกวะ จะให้ฉันดู....” ใหม่รู้สึกหงุดหงิด กำลังจะด่ายูอินแต่เพราะเปรี้ยวที่ยืนอยู่ตรงนั้น ทำให้ใหม่เปลี่ยนท่าทางในทันที
“อุ๊ยยตาย นั่นพี่เปรี้ยวนี่นา พี่เปรี้ยวมาด้วยเหรอคะ นี่ฉันต้องไปหาพี่เปรี้ยวก่อนนะแก” ไม่สนใจยูอินที่ยืนบื้ออยู่ ใหม่ปรี่เข้าไปหาเปรี้ยวทันที
ใหม่เป็นแฟนรายการแฉยันบ่าย โดยปกติเขาชอบนกเล็กมาก ด้วยอะไรที่เหมือนๆ กัน โดยเฉพาะรสนิยมในการเลือกผู้ชาย แต่ไม่ใช่ว่าไม่ชอบพิธีกรคนอื่นเลย เปรี้ยวก็เป็นคนหนึ่งที่ใหม่ชอบ ไม่ได้ชอบที่ใบหน้าสวยโฉบหรืออะไรทำนองนั้น แต่ชอบในความกระแดะ ตอแหลของนางต่างหาก
“เอ่อ...” คิม ยูอิน ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่กล้าเดินเข้าไปใกล้ เธอแอบอยู่ไกลๆ อย่างห่างๆ
ด้วยรูปร่างที่โดดเด่นของเปรี้ยว ทำให้ยูอินเกิดความรู้สึกประหม่า หากเทียบกันแล้วเธอไม่นับเป็นเช่นไรเลย ไม่มีส่วนเว้าส่วนโค้ง ไม่มีเอว มีแต่ห่วงยางน่าเกลียด และเหนียงที่ค่อนข้าง...หยี๋
“พี่เปรี้ยวคะ สวัสดีค่ะ หนูชื่อใหม่นะ เป็นแฟนรายการของพี่”
เปรี้ยวที่กำลังพูดคุยกับดิวอยู่ หันมายิ้มให้กับใหม่อย่างเป็นกันเอง
“สวัสดีค่ะ ขอบคุณนะคะที่ชอบรายการของฉัน”
ได้เห็นตัวจริงใกล้ๆ แบบนี้ ใหม่ถึงกับส่งเสียงหวี๊ดหว๊าดจนน่ารำคาญ ดิวจดจำใหม่ได้ ด้วยลักษณะท่าทางที่โดดเด่น คนแบบนี้มีไม่กี่คนหรอก
“อ้าว ใหม่ไม่ใช่เหรอ?”
“พี่ดิว! จำใหม่ได้ด้วย ดีใจจัง”
เปรี้ยวเห็นท่าทางของใหม่เป็นแบบนี้ อดที่จะยกยิ้มมุมปากอย่างขำๆ ไม่ได้
“จำได้สิครับ แล้วเพื่อนไม่มาด้วยเหรอ” โดยปกติยูอินจะตัวติดกับใหม่ แต่วันนี้เธอไม่ได้อยู่ด้วยกัน สร้างความสงสัยให้กับดิวไม่น้อย
“ยูอินเหรอคะ มาสิ นางยืนอยู่ตรง...อ้าว ไปไหนแล้ว?” กำลังจะเรียกให้ยูอินมาที่นี่ แต่ใหม่ต้องผงะ เพราะยูอินที่เคยยืนอยู่ตรงนั้นได้หายไปแล้ว
“ใครเหรอคะ ยูอินที่ว่า?” เปรี้ยวถาม
“อ๋อ แฟนคลับของผมน่ะครับ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่มา”
“อย่างนี้นี่เอง ถ้างั้นพี่ไปก่อนนะ เดี๋ยวเราไว้เจอกัน” เปรี้ยวส่งสายตายิ้มๆ ก่อนจะเดินไปกับกลุ่มเพื่อนของเธอ
“แล้วเจอกันครับ” ดิวไม่ได้รู้จักกับเปรี้ยวเป็นการส่วนตัว แต่เพราะรายการที่อัดเมื่อเช้านี้ทำให้ได้ไลน์ เผอิญเธอมาเที่ยวที่นี่ด้วย เพราะงั้นจึงคุยนิดหน่อย ไม่ได้มีอะไรเกินเลยกว่านั้น
“ถ้างั้นผมไปก่อนนะ” มองใหม่ที่ส่งเสียงร้องไม่หยุดหย่อน ดิวเอามืออุดหูก่อนจะรีบเดินออกไปขึ้นรถ จนกระทั่งรถขับออกไปแล้ว คิม ยูอิน ที่หลบอยู่จึงเดินออกมา ใหม่ที่เห็นอย่างนั้นก็มองอย่างแปลกๆ
“แกไปไหนมาวะ รู้มั้ยว่าเมื่อกี้พี่ดิวเขาถามหาแกด้วย” เห็นว่ายูอินเอาแต่เงียบ ใหม่จึงเผยรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะพูดต่ออีกว่า “หรือว่าแก...ไปขี้มา”
“เสือก!” ยูอินพูดเพียงเท่านี้แล้วเดินจากไป ทิ้งให้ใหม่ยืนเกาหัวอย่างงงๆ
“เอ้าอีนี่ คนถามดีๆ ดันมาพาลซะงั้น”
ผ่านไปอีกหลายเดือน การเป็นศิลปินนักร้องทำให้ดิวมีเงินเก็บมาก มากถึงขนาดที่ว่าไม่เคยคิดฝันมาก่อน บ้านที่ต้องผ่อนอีกเป็นปีไม่ต้องรอให้ถึงตอนนั้น เพราะในหนึ่งเดือนเขาก็ทำเงินได้เป็นล้านแล้ว
ไม่ใช่การพูดเกินจริง หากดิวรับงานสองงานในหนึ่งวัน เขาจะมีรายได้เเสนกว่า เมื่อหักลบค่าใช้จ่ายต่างๆ ก็ยังเหลืออีกหลายตังค์อยู่เหมือนกัน มันทำให้ดิวคิดว่าควรเริ่มสิ่งใหม่ๆ แทนการร้องเพลงได้แล้ว แต่ว่าเรื่องที่ไม่ควรเกิดดันเกิดขึ้นซะก่อนนี่สิ อยู่ๆ ในโลกออนไลน์ก็กระพือกันว่าเขาทำผู้หญิงท้อง
“ดิว มึงทำผู้หญิงท้องปล่าววะ กูเพิ่งดูข่าวในเน็ตเมื่อกี้ มึงบอกกูหน่อยสิ”
“ดิว ไปมีผู้หญิงคนอื่นนอกจากพี่เหรอ? พี่ไม่ยอมหรอกนะ!”
ได้รับสายจากอีฟและมอสในเวลาไล่เลี่ยกัน ดิวรู้สึกไม่ชอบมาพากลแล้ว เขาเนี่ยนะไปทำผู้หญิงท้อง? ฟังดูตลกเป็นบ้า ตั้งแต่ดิวออกจากโรงงาน ผันตัวเองเป็นศิลปินเดียวไม่เคยเลยสักครั้งที่นอนกับผู้หญิง อาจจะได้ไลน์ของพวกหล่อนมาก็จริง แต่แค่คุยขำๆแก้เหงาเท่านั้น ไม่ถึงกับมีเซ็กส์ด้วย
“ใครกัน ไอ้คนที่มันบอกว่าท้องกับเรา!” ดิวรู้สึกโกรธ เขารีบค้นหาข่าวที่ว่าในอินเตอร์เน็ต แล้วก็ต้องเจอกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เบลอหน้า
โดยเนื้อหาข่าวข้างในคือ เธอบอกว่าได้ท้องกับศิลปินเดี่ยวคนหนึ่งที่มีชื่อตัวอักษรย่อว่า ด โดยเธออ้างว่าเป็นแฟนหนุ่มของนักร้องดัง ก่อนที่เขาจะดังทำดีกับเธอมาก แต่อยู่ๆ พอมีชื่อเสียงก็เปลี่ยนไป ทิ้งให้เธออยู่ในห้องเช่าแคบๆ กับลูกในท้องที่กำลังจะลืมตาดูโลก
“ฝ้ายเหรอ?” ไม่ได้เป็นเพราะหัวข้อข่าวที่ทำให้ดิวนึกถึงฝ้าย แต่เป็นเพราะใบหน้าของเธอต่างหาก ถึงแม้จะเบลอหน้าไปบ้างแต่ดิวยังจำลักษณะใบหน้านี้ได้ดี ว่าต้องเป็นเธอแน่ๆ
“เป็นไปไม่ได้...” ดิวส่ายหัวอย่างแรง เขาจำได้ว่าไม่เคยมีเซ็กส์กับฝ้ายโดยไม่ใส่ถุงยาง ทุกครั้งเขาจะป้องกัน ไม่ใช่ว่าไม่อยากสัมผัสเนื้อแนบเนื้อ แต่เป็นเพราะฝ้าย เธอไม่อยากมีลูกในตอนนั้น ทำให้ดิวต้องซื้อถุงยางมาตุนไว้ในห้องทีละหลายกล่อง แต่นั่นมันเรื่องเมื่อนานมาแล้ว แล้วก็เป็นเรื่องของดิวคนเก่า
มองดูเบอร์โทรของเธอที่อยู่ในเครื่อง ดิวโทรออกไปทันที ไม่นานนักฝ้ายก็รับโทรศัพท์ เธอหัวเราะคิกคักก่อนจะพูดว่า
“เป็นไงคะสามี ดูข่าวแล้วเหรอ?”
ไม่ต้องเดาอีกต่อไป เพราะฟังจากคำพูดและน้ำเสียงของเธอ ก็เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าฝ้ายคือต้นสายปลายเหตุของเรื่องที่ว่า
“เธอต้องการอะไร!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ต้องการอะไร? แหมถามมาได้ จะต้องการอะไรซะอีกล่ะคะ ก็ต้องการให้คุณรับผิดชอบเรื่องลูกของเราไง”
เธอพูดออกมาอย่างหน้าไม่อาย ทั้งที่เด็กในท้องเป็นลูกของคนอื่น
“อย่ามาตอแหล! เธอกับผมไม่เคยมีสักครั้งที่เอาสด เพราะงั้นอย่ามาบอกว่าเด็กในท้องคือลูกของผม!”
“แหมๆ ทำเป็นขึ้นเสียงไปได้ เอาเถอะๆ คุณอาจจะไม่รับตอนนี้แต่อีกเดี๋ยวคุณก็ต้องรับ อ้อ ตอนนี้มีรายการทีวีติดต่อมาหาฉันด้วยนะ เห็นชื่อรายการว่าแฉยันบ่ายน่ะ คุณเองก็เคยไปออกไม่ใช่เหรอ คิคิคิคิ”
ดิวกำโทรศัพท์จนเล็บมือจิกเข้าไป เขาเข้าใจแล้วว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไร เธอต้องการขุดหลุมฝังเขาทั้งเป็น มันเป็นการกระทำที่ไร้ยางอาย
ในโลกออนไลน์ตอนนี้ มีข่าวลือออกมาแล้วว่าศิลปินเดี่ยวชื่อย่อ ด คือใคร ไม่ต้องเดาเลย เพราะมันมีไม่กี่คนหรอก และตอนนี้ยังมีแค่คนเดียวเท่านั้นที่มีผลงาน ส่วนคนอื่นๆ ห่างหายจากหน้าจอไปนานแล้ว เพราะงั้นทุกอย่างจึงชี้เป้ามาที่ดิว
มะปราง “หยี๋ เห็นว่าหน้าตาดีเข้าหน่อย เอาไปทั่วเลยนะคะ ปรางรับไม่ได้”
นักฆ่าหน้าผับ “ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรมีอยู่บนโลก!”
DCK “อักษรย่อที่ว่า ใช่นักร้องที่ชื่อว่า...ดิวหรือเปล่าครับ”
ส้มเช้ง “น้องสาวของฉันฟังเพลงของเขาทุกวัน แต่หลังจากนี้ฉันคงต้องห้ามเธอแล้ว”
ดอกไม้หน้าฝน “อย่าให้เขามีที่ยืนในสังคม!”
หน้าต่างบานใหญ่ “เขาทำตัวต่ำช้ายิ่งกว่าฆาตกรซะอีก คิดได้ไงดังแล้วทิ้งลูกทิ้งเมีย น่าสมเพชชะมัด!”
ต้นหญ้าดอกไม้ “คนแบบนี้เลวยิ่งกว่าหมา ถ้าหากมีใครกล้าเปิดเพลงของมันต่อหน้านะ กูจะเข้าไปตบให้คว่ำ!”
คำด่าทอมากมายพุ่งเป้ามาที่ดิวจำนวนมาก ทำเอาเขาโกรธจนเส้นเลือดเต้นตุบๆ มีหลายสายโทรเข้ามา แต่ดิวไม่ได้รับ เขานั่งอยู่ตรงนั้นบนเก้าอี้ไม้เงียบๆ คิดว่าจะทำยังไงดี
ดิวรู้ดีว่ามันเปล่าประโยชน์หากจะพิสูจน์ตัวเอง ชื่อเสียงของเขาได้พังทลายลงไปชั่วข้ามคืน สังคมมันก็เป็นอย่างนี้ ด่าไว้ก่อนโดยไม่สนข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น เมื่อคนล้มก็เหยียบ เหยีบซ้ำลงไปอย่าให้เกิด
มีบางคนที่เคยเป็นข่าว และดิวก็เคยคิดว่ามันต้องเป็นอย่างนั้น แต่ด้วยหลักฐานบางอย่างทำให้ชายคนนั้นหลุดออกจากข้อกล่าวหา แต่น่าเศร้า อนาคตของชายคนนั้นดับลงแล้ว
ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด...เสียงโทรศัพท์ปลุกเขาให้ตื่นจากภวังค์ ดิวเบนสายตามองชื่อของคนที่โทรเข้ามา ก่อนจะกดรับอย่างขอไปที
“มีอะไรเหรอช้าง”
“ก็งานที่เรารับไว้น่ะสิครับ เขาโทรมาแคนเซิลกันหมดเลย! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันครับเนี่ย ตกลงว่ามัน...”
ดิวตัดสายไปทันที ก่อนจะปาโทรศัพท์ทิ้งไปอย่างไม่คิดเสียดาย เขาไม่คิดเลยว่าเรื่องมันจะเลวร้ายถึงขนาดนี้ มีคนโทรมายกเลิกงานเล่นคอนเสิร์ต ไม่ใช่แค่งานเดียว แต่ทุกๆ งานที่รับไว้ถูกยกเลิกจนหมด
ดิวไม่ต้องคิดให้มากความก็รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร เรื่องทุกอย่างเป็นเพราะฝ้าย เธอท้องกับใครก็ไม่รู้แต่มาบอกว่าเขาเป็นพ่อ แล้วจะไม่ให้ดิวโกรธได้อย่างไร
มันเป็นครั้งแรกที่ดิวคิดอยากดูดบุหรี่ แต่น่าเศร้าเขาไม่เคยดูด เพราะงั้นจะมีอยู่ในบ้านได้ยังไงล่ะ
และในขณะที่ดิวนั่งอยู่ตรงมุมห้อง โทรศัพท์ที่โยนทิ้งไปเมื่อครู่ก็ส่งเสียงอีกครั้ง ดิวรู้สึกหงุดหงิดกับเสียงของมันจริงๆ ดังจนน่าหนวกหูคิดอะไรไม่ออก จนแล้วจนรอดต้องเดินไปรับ เห็นว่าใครโทรมาแล้วต้องถอนหายใจ กดรับด้วยอารมณ์ไม่สู้ดีนัก
“ว่าไงครับพี่เปรี้ยว”
“ดิว...บอกพี่มาว่าใช่หรือเปล่า ถ้าไม่ใช่พี่พอจะช่วยได้นะ”
“พี่จะช่วยจริงเหรอ?”
“ใช่ แต่มันไม่ใช่ราคาถูกๆ ในวันอัดรายการ พี่จะเล่นนอกสคริปต์”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่18 เอาให้ดับ

นิยายแนะนำ

ย้อนอดีตกลับมาเป็นคนรวย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่18 เอาให้ดับ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้