ย้อนอดีตกับระบบ Ai

แก๊งหม่าป่าเงิน
ฉิงเฉินมองดูจ้าวกั้วร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เขาพลันก้าวเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างช้าๆ
“ยะ...อย่าเข้ามา! อย่าข้ามา!” จ้าวกั้วรีบตะโกนออกมาอย่างแตกตื่น เมื่อเห็นฉิงเฉินกำลังเดินเข้ามา ตอนนี้เขากลัวเป็นอย่างมาก หากเขารู้ว่าคนที่ฉงหม่าให้เขามาจัดการ จะเก่งแบบนี้เขาคงไม่กล้าจะมาแน่นอน
ฉิงเฉินไม่ได้สนใจเสียงตะโกนของจ้าวกั้ว เขายกฝ่ามือขึ้นและตบไปที่ใบหน้าของจ้าวกั้ว จนร่างของเขาพลันปลิวกระเด็นออกไปชนกับกำแพงด้านข้าง
“อ้ากกก!” เสียงร้องของจ้าวกั้วดังสะท้อนไปภายในซอย ร่างของฉงหม่าที่นอนอยู่ไม่ไกลถึงขั้นสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ในตอนนี้เขากลัวมาก กลัวว่าฉิงเฉินจะฆ่าเขา!
หลังจากตบจ้าวกั้ว จนอีกฝ่ายร้องออกมาอย่างทรมาน ฉิงเฉินเริ่มหันกายเดินตรงไปยังร่างของฉงหม่าที่นอนอยู่
เมื่อเห็นฉิงเฉินกำลังเดินเข้ามาหาตัวเอง ใบหน้าของฉงหม่า พลันบิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาถ่มเลือดออกมาจากปาก และพยายามที่จะหนี แต่ร่างของเขากลับไม่สามารถที่จะขยับได้ เนื่องจากความเจ็บปวดที่ถูกฉิงเฉินเตะมาชนกับกำแพง
“ไม่ใช่ว่าคุณต้องการที่จะหักกระดูกผมเหรอ?” ฉิงเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม เมื่อเขาเดินมาหยุดลงที่ด้านหน้าของฉงหม่า
ทันทีที่ได้ยินคำพูดของฉิงเฉิน ร่างของฉงหม่าก็สั่น จากนั้นเขาพลันไอออกมา “แค่ก...แค่ก ลูกพี่พูดเกินไปแล้วครับ ใครที่ไหนจะกล้าทำอย่างนั้นกับลูกพี่!”
ฉิงเฉินไม่ได้ประหลาดใจกับการแสดงออกของฉงหม่า ในโลกนี้ไม่ว่าจะเป็นยุคไหน ความแข็งแกร่งก็คือกฎ หากรู้ว่าตัวเองสู้ไม่ได้ก็มีแต่ต้องยอมลงให้คนที่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้น
“ครั้งนี้ผมจะปล่อยคุณไป แต่ไม่มายั่วยุผมอีก ไม่เช่นนั้นคุณได้หายไปจากโลกนี้ตลอดกาลแน่!” รอยยิ้มบนใบหน้าของฉิงเฉินหายไปในทันที เมื่อเขาได้พูดคำเหล่านี้ออกมา การฆ่าคนสำหรับเขานั้นไม่นับเป็นอะไรทั้งนั้น
เพราะในโลกอนาคต อย่าได้ลืมว่าเขาทำงานลอบสังหารให้องค์กรลับ และมีหลายร้อยคนที่ตายด้วยน้ำมือของเขา
“คะ...ครับ ผมไม่กล้าแล้วครับ!” ฉงหม่ารู้สึกหนาวเย็นไปทั่วร่าว ราวกับว่ากำลังอยู่ขั้วโลกเหนือยังไงยังนั้น เขารีบพูดต่ออย่างรวดเร็ว “ต่อไปนี้ผมไม่กล้าที่จะมาให้ลูกพี่เห็นหน้าแล้วครับ!”
“ดี!” ฉิงเฉินแค่นเสียงเบาๆ ก่อนจะหันหลังกลับ และเดินไปหยุดลงที่ตรงหน้าของจ้าวกั้ว “จ้าวกั้วใช่ไหม? ต่อไปอย่าได้มาให้ผมเห็นหน้า ไม่งั้นชีวิตคุณจบไม่สวยแน่!”
“ถุย!” แม้จ้าวกั้วจะรู้สึกหวาดกลัว แต่เขาก็ยังคงถ่มน้ำลายที่เต็มไปด้วยเลือดใส่รองเท้าของฉิงเฉิน เขามองขึ้นไปยังใบหน้าของฉิงเฉิน และพูดออกไปอย่างเย็นชา “แกคิดว่าแกเป็นพระเจ้ารึไง? บิดาคนนี้จะบอกอะไรให้ หากแกยังกล้าที่จะทำร้ายบิดาคนนี้อีก แก๊งหมาป่าเงินไม่เอาแกไว้แน่!”
แก๊งหมาป่าเงินนั้นเป็นหนึ่งในสี่แก๊งใหญ่ของเมืองโคลเวอร์ ทั้งอิทธิพลและความน่ากลัวนับว่ามีมากพอสมควร และจ้าวกั้วคนนี้ก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของแก๊งนี้ ทำให้เขาไม่กลัวคำขู่ของฉิงเฉิน
“แก๊งหมาป่าเงิน?” ฉิงเฉินไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย เขากล่าวอย่างเย็นชาต่อไป “จะหมาป่าหรือหมามันก็เหมือนกัน นี่คือคำเตือนหากคุณยังมาให้ผมเห็นหน้าหรือสร้างปัญหาให้ผม แน่นอนผมไม่ลังเลที่จะฆ่าคุณ และถ้าแก๊งหมาอะไรนั้นมายุ่งกับผม ผมก็จะทำลายพวกมันทั้งแก๊ง!”
ฉิงเฉินเป็นคนที่ชัดเจนในบุญคุณความแค้นมาก หากใครดีมาเขาก็ดีกลับ แต่หากใครร้ายมาเขาก็จะทำให้พวกมันได้ชดใช้!
เพียงได้ยินคำพูดของเขา จ้าวกั้วก็ตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราด “เดรัจฉาน! แกมันไม่รู้จักความยิ่งใหญ่ของสวรรค์ แกได้ตายแน่ ใครก็ช่วยแกไม่ได้!”
ฉิงเฉินรู้สึกเกียจคร้านที่จะสนทนากับจ้าวกั้วต่อ ถือว่าเขาได้เตือนแล้ว หากว่าอีกฝ่ายยังคงมาตามตอแยเขา ผลที่ตามมานั้น แน่นอนมันจะมีแต่กลิ่นคาวเลือด!
ผั๊วะ!
เขาพลันยกเท้าถีบไปที่ใบหน้าของจ้าวกั้ว จนจ้าวกั้วสลบไป และใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด
“ถือว่าผมได้เตือนแล้ว!” เขาพูดขึ้น ก่อนจะเดินจากไป โดยไม่สนใจฉงหม่าที่สั่นด้วยความหวาดกลัวอยู่
เมื่อออกมาจากซอยที่ไร้ผู้คน ฉิงเฉินได้เดินมุ่งไปยังห้างสรรพสินค้าเจิ้งหยวนในทันที เพราะเขาต้องการหาซื้อชุด และสิ่งของจำเป็นอื่นๆ
ใช้เวลาไปครึ่งชั่วโมงเขาก็เดินมาถึงห้างสรรพสินค้าเจิ้งหยวน เขาเดินเข้ามาข้างในด้วยท่าทีสบายๆ ภายในมีผู้คนมากมายที่มาซื้อของที่นี่
ฉิงเฉินมองไปรอบๆอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่เขาจะตัดสินใจเดินขึ้นไปยังบันไดเลื่อน เพื่อไปยังชั้นที่ 3
เมื่อเขามาถึงชั้นที่ 3 เขาเดินตรงไปยังร้านคอมพิวเตอร์เป็นที่แรก ในความคิดของฉิงเฉินคอมพิวเตอร์เป็นสิ่งจำเป็นอย่างมาก ไม่เพียงจะใช้สร้างโปรแกรมเทคโนโลยีสารสนเทศใหม่ๆของโลกอนาคตเท่านั้น
แต่ยังเป็นสิ่งที่จะทำให้ได้เห็นร่างของเรย์เรียด้วย เขาไม่ได้เห็นร่างโปรแกรมที่งดงามของเธอมาสักพักใหญ่แล้ว จึงทำให้อยากที่จะเห็นเธอมาก
สำหรับเขาแล้วเรย์เรีย เป็นเหมือนเพื่อนเพียงคนเดียว ที่มาจากโลกอนาคตพร้อมกันกับเขา
“สวัสดีค่ะ ร้านอินเตอร์เทล (Inter Tel) ยินดีต้อนรับค่ะ”
ทันทีที่ฉิงเฉินเดินมาถึงหน้าร้านคอมพิวเตอร์ ที่ค่อนข้างจะใหญ่พอสมควร พนักงานสาวสวยก็เปิดประตูที่เป็นกระจกใสให้กับเขา
ฉิงเฉินเดินเข้าไปข้างใน พนักงานสาวสวยคนนั้นยิ้มทักทายเขาและพูดขึ้น “ต้องการหาซื้ออะไรคะ คอมพิวเตอร์ โน๊ตบุ๊ค หรือว่าอุปกรณ์เครื่องใช้เกี่ยวกับอิเล็กทรอนิกส์อื่นๆ”
“ผมต้องการคอมพิวเตอร์ โน๊ตบุ๊ค ปริ้นเตอร์ ขอทั้ง 3 อย่างเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดทั้งหมด” ฉิงเฉินพูดออกมา เขาไม่ได้มองหาอะไรเป็นพิเศษ
พนักงานสาวสวยนิ่งอึ้งไปพักหนึ่ง เธอไม่คิดว่าเขาจะไม่เดินเข้าไปดูอะไร เพียงเดินเข้ามาและสั่งซื้อสินค้าเลย ยิ่งไปกว่านั้นทั้งหมดยังต้องเป็นรุ่นใหม่ล่าสุด
แต่ในเวลาต่อมา การแสดงออกบนใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความสุข เพราะเธอได้ลูกค้ารายพิเศษแบบนี้ ซึ่งนานๆทีจะเจอสักคน “เชิญตามมาด้านนี้เลยค่ะ”
จบบทที่ 15

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 15 : แก๊งหม่าป่าเงิน

นิยายแนะนำ

ย้อนอดีตกับระบบ Ai

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 15 : แก๊งหม่าป่าเงิน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้