ต้องยอมรับว่าผู้บัญชาการหลิงคนนี้มีเรี่ยวแรงมหาศาลฉู่หลานตื่นขึ้นมาอีกทีตอนบ่าย เธอถึงยอมลุกจากที่นอนหากเป็เด็กสาวคนเดิมต้องนอนร้องไห้เช่นเคยแน่
“ลั่วลั่ว” เธอเรียกหาเด็กรับใช้ในบ้าน
เหมือนอย่างที่คิดลั่วลั่วทำงานได้อย่างดีเยี่ยม เธอคอยฟังเสียงเ้านายอยู่ด้านนอกฉู่หลานเรียกครั้งเดียวก็เห็นเ้าตัวเปิดประตูออกมาแล้ว
วันนี้ฉู่หลานต้องทำเื่ที่ยังค้างคาเอาไว้หาไม่แล้วปลิงที่คอยดูดเซี่ยฉู่หลานคนเก่า ต้องมาหาผลประโยชน์กับเธออีกแน่
“คุณนายจะออกไปข้างนอกหรือคะ” ลั่วลั่วเอ่ยถาม
“ใช่จ๊ะ”
ลั่วลั่วยังถามต่อ“แต่ว่า...คุณผู้ชายสั่งเอาไว้ วันนี้ห้ามคุณนายออกไปข้างนอกนิคะ”
ฉู่หลานมองรอยแดงด่างบนเนินอกและ่ลำคอก็ถอนใจที่หลิงชิวหยวนสั่งห้ามเธอคงเป็เพราะเื่นี้แน่ เธอจึงตอบลั่วลั่ว“เตรียมเสื้อคอสูงและผ้าพันคอสักผืน คงไม่มีปัญหาแล้วล่ะ”
“แต่ว่า...”
ฉู่หลานยักไหล่“เธอออกไปกับฉันด้วย หลิงชิวหยวนคงไม่ว่าอะไรหรอก”
ลั่วลั่วจึงไม่ได้คัดค้านอีกหลังอาบน้ำให้คุณนายเซี่ยเสร็จ ลั่วลั่วถูกพาออกมายืนรอรถประจำทางอยู่นอกถนนใหญ่
ฉู่หลานมองภาพการจราจรในยุคนี้อย่างตื่นเต้นหลายสิ่งหลายอย่างที่ถูกนำมาใช้คล้ายคลึงกับยุคสมัยปัจจุบันเพียงแค่ปรับเปลี่ยนให้เร็วขึ้นเท่านั้น ในยุคนี้รถยนต์ที่เหล่ามหาเศรศฐีใช้สอยส่วนใหญ่นำเข้ามาจากฝั่งยุโรปทั้งนั้นแต่ผู้คนกลับไม่ค่อยสันทัดภาษาอังกฤษเท่าที่ควร
ประเทศจีนส่วนมากเป็พวกอนุรักษ์นิยม พวกนายทุนที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่จึงเป็คนจำพวกเปิดรับสิ่งใหม่ ๆเข้ามามากกว่า
จุดหมายปลายทางของเธอคือบ้านเช่าของผู้จัดการหวังคนที่นำเธอไปขายให้กับหลิงชิวหยวน
ถ้าเธอข้ามมิติมาก่อนจะเป็เมียลับให้ผู้บัญชาการหนุ่มฉู่หลานคิดว่าเธอคงไม่ตอบรับเื่พวกนี้เพราะนี่ถือเป็การทำร้ายภรรยาในอนาคตของเขาด้วยเช่นกัน
ตอนนี้เธอเพียงปล่อยใจไปกับโชคชะตาของตนเองเท่านั้นเขาเพิ่งจ่ายเงินก้อนโตซื้อเธอมา หลิงชิวหยวนคงไม่ยอมขาดทุนแน่
ด้วยอำนาจของเขาแล้วเซี่ยฉู่หลานไม่มีความคิดจะไปงัดข้อกับเจียงชิวหยวนแน่
สิ่งสำคัญก็คือฉู่หลานยังไม่รู้จักนิสัยใจคอของหลิงชิวหยวนด้วยซ้ำ
ยังดีที่วันนี้เธอมาไม่เสียเที่ยวเมื่อเข้ามาในบ้านของผู้จัดการหวัง ฉู่หลานก็นำเอกสารสัญญาขึ้นมาให้อีกฝ่ายทันที
“พี่หวัง ฉันอยากยกเลิกสัญญากับพี่” ฉู่หลานพูดด้วยน้ำเสียงเ็า
หวังลี่มองเด็กสาวตรงหน้าเซี่ยฉู่หลานเป็เด็กผู้หญิงบ้านนอกที่มองแวบแรกก็ต้องเหลียวมองอีกครั้งอายุแค่สิบหกสิบเจ็ดยังสวยขนาดนี้ ต่อไปถ้าเซี่ยฉู่หลานเป็นักร้องดังขึ้นมาตนเองจะไม่เสียเปรียบเอาหรือ
หวังลี่จึงปฏิเสธ“ฉู่หลาน พี่เพิ่งช่วยปูทางให้เธอเองตอนนี้เธอเป็ผู้หญิงของผู้บัญชาการแล้วคิดจะถีบหัวส่งพี่อย่างงั้นหรือ”
ฉู่หลานยิ้มเย้ย“พี่หวัง พี่ได้ประโยชน์มากมายจากเื่นี้ไปแล้วกินอิ่มมากขนาดนี้ ทำไมยังโลภอีกล่ะ”
หวังลี่คิดว่ายังไงฉู่หลานก็เป็เพียงเด็กสาวอายุน้อยจากบ้านนอกเท่านั้นขอเพียงตนเองพูดว่าสิ่งที่ทำไปทั้งหมดก็เพื่อให้เซี่ยฉู่หลานได้ทำตามความฝันนอกจากเ้าตัวจะซาบซึ้งบุญคุณของตน หวังลี่จะได้รับผลประโยชน์มากมายจากคน ๆนั้นอีกด้วย
คิดไม่ถึงว่าวันนี้เธอจะมายกเลิกสัญญากับตน
หวังลี่รักษาสีหน้าเอาไว้ได้แล้วเธอพูดเสียงดัง “ในสัญญาบอกไว้ชัดเจนว่า 5 ปี ถ้าฉีกสัญญาทิ้งนั่นแปลว่าเธอต้องจ่ายพี่กลับมาสิบเท่า! ฉู่หลาน คิดดี ๆ นะ”
เธอคิดว่าถ้าขู่แบบนี้ไปเซี่ยฉู่หลานต้องยอมถอยกลับไปแน่
ทว่าเธอคิดผิดถนัด
ฉู่หลานวางใบแจ้งเกิดของตนเองข้างๆ กระดาษสัญญา พูดด้วยน้ำเสียงไม่รีบไม่ร้อน “ พี่รู้ดีว่าฉันยังไม่สิบเจ็ดเต็มด้วยซ้ำการกระทำของพี่ต่างอะไรกับพวกแอบค้าประเวณียิ่งต้องพูดถึงว่าเขาคนนั้นอยู่ในแวดวงกฎหมาย เื่แค่นี้เขาจัดการได้อยู่แล้ว”
ไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบหวังลี่ก็ตะคอกเสียงหลงออกมา “เนรคุณ! ฉันจะให้บอกเื่นี้กับแม่ของแกดูสิแกยังจะกล้าฉีกสัญญาอีกไหม”
ฉู่หลานถอนใจเหลือบตามองหวังลี่ “พี่นี่โง่เสียจริงเขามีอำนาจขนาดนั้นจะปล่อยให้พี่สร้างเื่ทำลายเขาได้ยังไงหรือต่อให้พี่บอกคนอื่น ยังไม่ทันอ้าปากก็อาจถูกสั่งเก็บไปแล้ว เห้อ...ความคิดของพวกเศรษฐีน่ะเดายากจะตายไป”
ฟังที่ฉู่หลานพูดจบสีหน้าของหวังลี่ย่ำแย่กว่าเดิม พยายามหาทุกทางเพื่อทำลายเซี่ยฉู่หลาน“ฉันจะไปบอกนักข่าว คราวนี้เส้นทางการเข้าสู่วงการของแกจบสิ้นแน่”
หวังลี่คนนี้โง่แล้วโง่อีกจริงๆ ฉู่หลานส่ายหน้า “ฉันอายุสิบหก คนที่จะจบสิ้นคงเป็ฝ่ายพี่มากกว่า จากนั้นเล่าพี่คิดว่าผู้บัญชาการจะปล่อยพี่ไปอย่างนั้นหรือ?”
น้ำเสียงของเธอเริ่มเปลี่ยนไป“รีบ ๆ เซ็นในตอนที่ฉันยังอารมณ์ดีอยู่”
ฉู่หลานไม่อยากปั้นหน้ากับคนแบบนี้แล้วเธอใช้ทั้งน้ำเสียงและแววตาข่มขู่อีกฝ่าย ลั่วลั่วอยู่ในเหตุการณ์มาตลอดยังพลอยถูกทำให้กลัวไปด้วย
หญิงสาวที่อายุน้อยขนาดนี้กลับมีความกล้าและความมั่นใจ ต่อความกับผู้ใหญ่อีกคนได้อย่างมั่นใจ ลั่วลั่วนึกปรบมือให้คุณนายอยู่ในใจ
ที่แท้เื้ัการเป็ภรรยาลับของผู้บัญชาการหลิงมีที่มาเป็แบบนี้นี่เอง
ในที่สุดหวังลี่ก็ลงปั๊มตราประทับของตนเองลงไปในกระดาษพอฉู่หลานจะพาลั่วลั่วออกไป ยังได้ยินเสียงหวังลี่ด่าตามหลัง“ฉันจะคอยดูว่าแกจะอยู่กับเขาได้นานแค่ไหน ถูกเขาเขี่ยทิ้งขึ้นมาก็ไม่ต้องกลับมาที่นี่อีก!”
เธอไม่เสียเวลาตอบกลับหวังลี่วันหน้าก็เป็เื่ของวันหน้า ฉู่หลานคำนึงแค่ทำเื่วันนี้ให้ดีที่สุดวันข้างหน้าย่อมเป็ผลที่เกิดจากการกระทำของวันนี้