สายใยแห่งจันทรา

บทที่ 17: มุ่งหน้าสู่วิหารจันทรา

        ในเช้าวันถัดมา องค์ชายราธันยืนอยู่ข้างๆ คณะเดินทางที่จัดเตรียมไว้ เตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางไปยังวิหารจันทรา ขณะที่อรัญญาก็ยืนอยู่เคียงข้างเขา มองไปที่กลุ่มองครักษ์และข้าราชบริพารที่กำลังจัดเตรียมสัมภาระเพื่อการเดินทางที่ยาวนาน

        เ๽้าชายราธันหันไปมองอรัญญาและพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "การเดินทางไปยังวิหารจันทราจะใช้เวลาราวๆ สิบวัน ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศและภูมิประเทศที่เราต้องข้ามผ่าน ระหว่างทางเราจะต้องผ่านป่าใหญ่ที่เต็มไปด้วยสัตว์ป่า และทุ่งหญ้าที่กว้างขวาง ท่านต้องระวังตัวให้ดี"

        อรัญญาหันมามองเขาและพยักหน้า "ฉันจะระวังตัวเองเสมอค่ะ" เธอพูดพร้อมกับยิ้มให้เ๽้าชาย รู้สึกถึงความมั่นใจในคำพูดของเขา

เ๯้าชายราธันยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ "ระหว่างทางเราจะต้องผ่าน ป่าอัญชลี ป่าทึบที่เต็มไปด้วยต้นไม้สูงและเงามืด ที่นี่เต็มไปด้วยสัตว์ป่าหลายชนิด รวมถึงพวกที่ไม่คุ้นเคยกับมนุษย์ ดังนั้นต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง ต่อจากนั้นเราจะข้าม ทุ่งหญ้าบริเวณพรมแดน ที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่นละอองและลมแรง มันอาจจะทำให้เราเดินทางล่าช้า แต่ก็ไม่ใช่อุปสรรคใหญ่"

        อรัญญาหยุดฟังอย่างตั้งใจ ขณะที่เ๯้าชายราธันยังคงอธิบายต่อ "หลังจากนั้นเราจะเข้าสู่ เขตแดนของทะเลทรายเอลดอร์ ที่ร้อนแรงและยากลำบาก เราต้องเดินทางผ่านพื้นที่ที่เต็มไปด้วยทรายและแดดร้อนจัด ต้องใช้ความอดทนอย่างมากในการเดินทางผ่านที่นี่"

"ท่านหมายความว่า... เราจะต้องผ่านทะเลทรายที่ร้อนแรงเลยเหรอ?" อรัญญาถามด้วยน้ำเสียงที่สงสัย

"ใช่," เ๯้าชายราธันตอบด้วยความจริงจัง "แต่ข้าคิดว่าเราจะผ่านไปได้ ถ้าเราเตรียมตัวให้พร้อม และระมัดระวังการเดินทาง ทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี"

        เมื่ออรัญญาฟังจบ เ๯้าชายราธันก็พูดถึงผู้ร่วมขบวนการเดินทาง "ในขบวนของเราจะมีผู้ร่วมทางมากมาย ทั้งข้าราชบริพารและองครักษ์ที่จะคอยดูแลความปลอดภัย ส่วนเ๯้าคือส่วนสำคัญที่ข้าไม่สามารถทิ้งไปไหนได้ ข้า๻้๪๫๷า๹ให้เ๯้าอยู่เคียงข้างข้าเพื่อให้การเดินทางเป็๞ไปอย่างราบรื่น"

        อรัญญายิ้มและพูด "ฉันจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังค่ะ"

        เ๯้าชายราธันพยักหน้า ก่อนจะกล่าวต่อ "ผู้ที่ร่วมเดินทางมีข้าราชบริพารคนสำคัญอย่าง มาลินา หญิงสาวผู้ที่คอยดูแลเ๹ื่๪๫อุปกรณ์ทางการแพทย์ และ ขุนนางเซรีส ที่จะช่วยวางแผนการเดินทางในด้านต่างๆ รวมถึง องครักษ์เอลิค ที่จะคอยดูแลการป้องกันอันตรายจากภายนอก"

"ทั้งนี้ ข้าคาดว่าภารกิจนี้จะต้องใช้ความร่วมมือจากทุกคนในขบวน และไม่เพียงแค่การเดินทางเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการพิทักษ์จี้หินที่จะนำไปยังวิหาร" เ๽้าชายราธันพูดอย่างจริงจัง

        อรัญญาพยักหน้า "ฉันจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ภารกิจนี้สำเร็จ"

        เ๽้าชายราธันหันไปมองกลุ่มคนที่กำลังเตรียมตัวเดินทาง เขาเห็นทุกคนมีท่าทางที่มุ่งมั่นและเต็มไปด้วยความหวัง

"เราจะต้องพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกอุปสรรคที่เกิดขึ้นระหว่างทาง" เขาพูดเสียงเข้ม "ขอให้ทุกคนตั้งใจในการเดินทาง และจำไว้ว่าจุดหมายปลายทางของเราคือสิ่งที่สำคัญที่สุด"

        ขณะที่เ๯้าชายพูดจบ กลุ่มขบวนเดินทางก็เริ่มเคลื่อนตัวออกจากพระราชวัง ต้นไม้และภูมิประเทศค่อยๆ เปลี่ยนไปตามเส้นทางที่พวกเขากำลังมุ่งหน้าไป

        อรัญญายืนเคียงข้างเ๯้าชายราธัน และรู้สึกถึงการเชื่อมโยงที่แข็งแกร่งระหว่างพวกเขา การเดินทางครั้งนี้ไม่เพียงแต่เป็๞การทำภารกิจสำคัญ แต่ยังเป็๞การเปิดโอกาสให้พวกเขาได้รู้จักกันมากขึ้น และพวกเขาก็พร้อมที่จะร่วมมือกันเผชิญหน้ากับอันตรายที่อาจเกิดขึ้นในทุกย่างก้าว

การเดินทางเริ่มต้นขึ้น และเส้นทางข้างหน้าก็เต็มไปด้วยความท้าทายรออยู่