บทที่ 2: ร่องรอยในคืนค่ำ
เสียงฝีเท้าจากส้นสูงที่เคาะลงบนพื้นหินอ่อนด้านนอกหยุดลงแล้ว เสียงลูกบิดประตูดังแกรกเป็จังหวะสุดท้ายก่อนที่มันจะถูกผลักเข้ามา
ผมกระชากตัวลุกขึ้นยืนด้วยความเร็วแสง หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุอก มือสองข้างชื้นเหงื่อเย็นเฉียบ ผมยัดสมุดบันทึกปกหนังสีดำเล่มเล็กของเสี่ยวิชัยเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทตัวในอย่างรวดเร็วและพยายามปรับลมหายใจให้เป็ปกติที่สุดในเสี้ยววินาทีเดียวกับที่บานประตูหนาหนักเปิดกว้างออก
เงาร่างระหงของคุณหญิงดารินยืนตระหง่านอยู่ตรงกรอบประตู แสงไฟสลัวจากทางเดินด้านหลังทอดเงาของเธอให้ทอดยาวเข้ามาในห้องนอนที่สามีเพิ่งเสียชีวิต ชุดกระโปรงซาตินสีดำเนื้อบางเบาของเธอพลิ้วไหวตามจังหวะที่ขยับตัว กลิ่นน้ำหอมอบอวลรสเข้มโชยนำเข้ามาก่อนตัวเธอเสียอีก มันเป็กลิ่นเดิมที่ปะทะจมูกผมในห้องรับแขกตอนแรก กลิ่นที่ปลุกเร้าโสตประสาทและทำให้สติสัมปชัญญะของผมสั่นคลอน
"ผู้กองนนท์คะ... ทำไมขึ้นมาสืบสวนเงียบ ๆ คนเดียวล่ะคะ? ไฟในห้องก็ไม่เปิด" น้ำเสียงของดารินแหบพร่าและสั่นเครือเล็กน้อยราวกับแฝงความตื่นเต้นบางอย่าง เธอเอื้อมมือเรียวสวยไปกดสวิตช์ไฟข้างประตู ทันใดนั้น แสงไฟสีเหลืองนวลจากโคมระย้าบนเพดานก็สว่างวาบขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มเย้ายวนบนใบหน้าสวยสะพรั่งของเธอ
ผมสูดหายใจเข้าปอดลึก แสร้งทำเป็จัดเสื้อสูทและยืนเหยียดตรงด้วยท่าทางขรึมตามแบบฉับบนายตำรวจ "พอดีผมอยากเห็นสภาพห้องเกิดเหตุในสภาพเดิมที่ใกล้เคียงกับเวลาเกิดเหตุมากที่สุดครับคุณหญิง และการใช้ไฟฉายส่องสำรวจตามมุมมืดช่วยให้เห็นร่องรอยฝุ่นหรือเศษวัตถุที่อาจหลุดรอดสายตาได้ดีกว่าครับ"
ดารินหัวเราะแ่เบาในลำคอ เธอเดินนวยนาดเข้ามาหาผมอย่างเชื่องช้า แต่ละย่างก้าว of her ช่างดูจงใจและมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาด ชายกระโปรงซาตินแหวกสูงเผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่องตัดกับพรมสีเข้มใต้ฝ่าเท้า เธอเดินมาหยุดอยู่ห่างจากผมเพียงไม่ถึงคืบ กลิ่นหอมหวานปนเซ็กซี่โชยปะทะใบหน้าของผมจนสมองเริ่มพร่ามัว
"แล้ว... พบร่องรอยอะไรที่น่าสนใจหรือยังคะ?" เธอถามพลางช้อนสายตาคมกริบขึ้นสบตาผมตรง ๆ ดวงตาคู่เย้ายวนนั้นจับจ้องใบหน้าของผมสลับกับริมฝีปาก ราวกับกำลังประเมินและสะกดจิตผมไปพร้อมกัน
ผมพยายามเบี่ยงสายตาหลบไปมองเตียงนอนสีแดงกำมะหยี่ที่อยู่ด้านหลังเธอเพื่อรักษาจิตใจไม่ให้ฟุ้งซ่าน "ยังไม่พบอะไรเพิ่มเติมที่เป็หลักฐานเด่นชัดครับ ยาบำรุงหัวใจบนโต๊ะก็เป็ยาปกติ แต่ผมสังเกตว่าพื้นห้องสะอาดมาก... สะอาดจนเหมือนเพิ่งมีคนทำความสะอาดครั้งใหญ่ไปเมื่อเร็ว ๆ นี้"
คำพูดของผมทำให้ดารินนิ่งไปชั่วอึดใจหนึ่ง ดวงตาของเธอไหววูบเล็กน้อยก่อนจะกลับมานิ่งสนิทและแปรเปลี่ยนเป็ความแพรวพราวตามเดิม เธอก้าวเข้ามาชิดอีกนิดจนหน้าอกอวบอิ่มแทบจะชนกับแผ่นอกของผม ลมหายใจอุ่นร้อนโชยปะทะลำคอของผมจนขนลุกซู่
"คฤหาสน์หลังนี้มีแม่บ้านดูแลตลอดค่ะผู้กอง... เื่ความสะอาดจึงเป็เื่ปกติธรรมดามาก หรือผู้กองคิดว่ามีความผิดปกติอะไรซ่อนอยู่ใต้พรมผืนนี้เหรอคะ?" ดารินเอ่ยพลางยกมือเรียวขาวขึ้นลูบไล้ที่ปกเสื้อสูทของผมเบา ๆ ปลายนิ้วของเธอแตะต้องแผ่นอกของผมอย่างจงใจ ััอุ่นผ่านเนื้อผ้าทำเอาหัวใจของผมเต้นระรัวราวกับกลองรบ
ผมจับข้อมือของเธอไว้ทันทีก่อนที่เธอจะลูบไล้ไปมากกว่านี้ ััที่ข้อมือขาวเนียนนั้นนุ่มนิ่มและอุ่นร้อนจนทำให้กายหนุ่มของผมเริ่มตื่นตัว ผมเค้นเสียงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงจัง "คุณหญิงดารินครับ กรุณาอย่ารบกวนการปฏิบัติหน้าที่ของเ้าพนักงานเลยครับ"
ดารินไม่ได้ดึงมือกลับ เธอเพียงจ้องมองมือของผมที่จับข้อมือของเธอไว้แน่น รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากสีแดงก่ำ "มือของผู้กองอุ่นจังเลยนะคะ... ดูแข็งแรงและดุดันดีจัง ฉันชอบผู้ชายทำงานจริงจังแบบนี้แหละค่ะ" เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้จนจมูกแทบจะแตะกัน "แต่ถ้าผู้กองสืบสวนจนเหนื่อย... ห้องนอนของฉันอยู่ตรงข้ามนี้เองนะคะ แวะไปดื่มน้ำชาคลายเครียดได้เสมอ"
เธอดึงข้อมือออกจากการเกาะกุมของผมอย่างแ่เบา ััสุดท้ายจากปลายนิ้วของเธอที่ลากผ่านฝ่ามือของผมทำให้ร่ากายผมร้อนรุ่มราวกับถูกไฟเผา ดารินหันหลังเดินกลับไปที่ประตูหันมาส่งสายตาหวานเชื่อมให้อีกครั้งก่อนจะเอ่ย "ฉันจะลงไปรอข้างล่างกับรดานะคะ หวังว่าผู้กองจะทำงานเสร็จไว ๆ และไม่ปล่อยให้ผู้หญิงสองคนต้องรอนาน..."
บานประตูไม้ปิดลงตามหลังเธอทิ้งความเงียบและกลิ่นน้ำหอมชวนลุ่มหลงให้ลอยอวลอยู่ในห้องนอนกว้างขวางนี้
ผมพ่นลมหายใจยาวเหยียดออกทางปาก ลูบใบหน้าที่เปียกชื้นด้วยเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ความตึงเครียดทางเพศที่เกิดขึ้นเมื่อครู่มันรุนแรงจนผมแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ ยิ่งรู้ความลับในสมุดบันทึกที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าเสื้อสูทว่าผู้หญิงคนนี้ร่วมมือกับชู้รักวางแผนฆ่าสามีตัวเอง มันยิ่งทำให้อารมณ์ความ้าของผมพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง ความขัดแย้งระหว่างความถูกต้องในฐานะผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ กับความ้าทางเพศดิบในฐานะผู้ชายคนหนึ่งกำลังกัดกินจิตใจของผม
ผมแตะสมุดบันทึกในกระเป๋าเสื้อเพื่อให้แน่ใจว่ามันยังอยู่ดี จากนั้นจึงตัดสินใจเดินออกจากห้องนอนของเสี่ยวิชัย ผมจำเป็ต้องสืบหาเบาะแสเพิ่มเติมเกี่ยวกับชู้รักของคุณหญิงดาริน และสถานที่ที่น่าจะมีเบาะแสมากที่สุดคือห้องทำงานของเสี่ยวิชัยที่อยู่ชั้นล่างของคฤหาสน์
ผมเดินลงบันไดวนหินอ่อนอย่างเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ พยายามเลี่ยงทิศทางของห้องรับแขกที่ดารินและรดานั่งอยู่ แสงไฟจากห้องรับแขกยังคงส่องสว่าง มีเสียงหัวเราะเบา ๆ ของรดาดังแว่วมาเป็ระยะ ยิ่งตอกย้ำว่าพวกเธอไม่ได้มีความโศกเศร้ากับการจากไปของหัวหน้าครอบครัวแม้แต่น้อย
ผมสาวเท้าไปตามระเบียงทางเดินมืด ๆ สู่ห้องทำงานของเสี่ยวิชัยที่ตั้งอยู่ตรงปีกซ้ายของตัวบ้าน ประตูห้องทำงานไม่ได้ล็อค ผมบิดเข้าไปแล้วปิดประตูลงอย่างเงียบกริบ แสงสว่างจากหน้าต่างภายนอกที่มีสายฝนและฟ้าแลบเป็ระยะส่องเข้ามาเผยให้เห็นโต๊ะทำงานไม้สักทองขนาดใหญ่และชั้นหนังสือที่เรียงรายเต็มผนัง
ผมเปิดไฟฉายดวงเดิม สแกนหาหลักฐานตามลิ้นชักโต๊ะทำงาน ผมเปิดลิ้นชักแรก พบเพียงเอกสารสัญญาซื้อขายที่ดินทั่วไป ลิ้นชักต่อมามีเอกสารงบการเงินและบัญชีธนาคาร แต่ทว่าในลิ้นชักล่างสุดที่ดูเหมือนจะล็อคไว้ แต่เมื่อผมออกแรงดึงแรง ๆ ล็อคโบราณที่หลวมอยู่แล้วก็หลุดออกอย่างง่ายดาย
ภายในลิ้นชักนั้นมีซองเอกสารสีน้ำตาลใบหนึ่ง ผมดึงมันออกมาและเปิดดู ข้างในมีเอกสารส่วนตัวของเสี่ยวิชัย และมีของชิ้นหนึ่งที่ทำให้สายตาของผมสะดุดลง
มันคือกระดุมข้อมือ ทำจากทองคำแท้ประดับด้วยเพชรเม็ดเล็ก ๆ แกะสลักอักษรย่อภาษาอังกฤษตัวเด่นชัดว่า "T.N."
"T.N. ... ทนายธนา?" ผมพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ความคิดแล่นไปถึงข้อมูลในบันทึกที่กล่าวถึงทนายประจำตระกูลสิริโสภาคย์ ทนายความคนสำคัญที่ดูแลทรัพย์สินทั้งหมดของเสี่ยวิชัยและมีข่าวลือว่าเป็ชู้รักของคุณหญิงดาริน กระดุมข้อมือสุดหรูหราคู่นี้ทำไมถึงมาอยู่ในลิ้นชักส่วนตัวที่ล็อคไว้ของเสี่ยวิชัย? หรือเสี่ยวิชัยเก็บมันไว้เป็หลักฐานเพื่อเผชิญหน้ากับทนายชู้รักคนนี้?
นอกจากกระดุมข้อมือแล้ว ในซองเอกสารยังมีใบเสร็จรับเงินจากโรงแรมหรูระดับห้าดาวริมแม่น้ำเ้าพระยา ระบุวันที่จัดกิจกรรมห้องพักแบบสวีทหรูหรา และที่สำคัญคือชื่อผู้เข้าพักระบุเป็ "คุณหญิงดาริน สิริโสภาคย์" และ "นายธนา ณ ลำปาง"
หลักฐานชิ้นนี้ชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใด เสี่ยวิชัยได้รับรู้และสืบหาข้อมูลการนอกใจของภรรยาและทนายความของตนเองอย่างลับ ๆ ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตอย่างกะทันหัน ความจริงเริ่มปรากฏชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ คดีนี้ไม่ใช่การตายเพราะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันตามธรรมชาติ แต่เป็แผนการฆาตกรรมเพื่อล้างมลทินและฮุบมรดกพันล้าน!
ผมเก็บกระดุมข้อมือและใบเสร็จโรงแรมใส่ในซองเอกสารสีน้ำตาลและเก็บซ่อนไว้ในเสื้อสูทอีกฝั่ง หัวใจของผมเต้นระทึกด้วยความรู้สึกว่าคดีนี้กำลังจะได้รับการสะสาง แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกหวาดหวั่นและตื่นตัวทางเพศจากตัวละครหลักของเื่ก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวสมอง
ผมเดินออกจากห้องทำงานของเสี่ยวิชัยและมุ่งหน้ากลับขึ้นไปยังชั้นสองเพื่อแสร้งทำเป็เก็บอุปกรณ์และเตรียมตัวลากลับ ทว่าในจังหวะที่เดินผ่านระเบียงทางเดินยาวของชั้นสอง แสงไฟสีแดงสลัวจากหน้าต่างบานเล็กของห้องนอนฝั่งตรงข้ามห้องนอนของเสี่ยวิชัย—ห้องนอนของคุณหญิงดาริน—กลับสะดุดสายตาของผม
ประตูห้องนอนห้องนั้นปิดไม่สนิท มันแง้มเปิดออกอยู่เพียงเล็กน้อยราวกับเชื้อเชิญให้คนภายนอกส่องมอง
และจากช่องว่างเล็ก ๆ นั้น เสียงครวญครางแ่เบาที่พัดผ่านความเงียบของคฤหาสน์ก็ดังแว่วมาแตะหูของผม
"อื้มม... อ๊า..."
มันเป็เสียงครางที่เต็มไปด้วยความซ่านเสียวและรัญจวนใจ ลมหายใจที่หอบกระเส่าของหญิงสาวดังคลอเคลียไปกับเสียงสายฝนที่สาดซัดกระจกด้านนอก
หัวใจของผมเต้นผิดจังหวะในทันที ร่างกายของผมแข็งทื่อและก้าวเท้าเดินต่อไม่ได้ ราวกับมีแรงดึงดูดลึกลับบางอย่างฉุดรั้งให้ผมค่อย ๆ ก้าวเดินเข้าไปใกล้บานประตูที่แง้มอยู่ช้า ๆ สายตาของผมสอดส่องผ่านรอยแยกของประตูเข้าไปในห้องนอนหรูหราที่ตกแต่งด้วยโทนสีแดงก่ำและทอง
ภาพที่ปรากฏแก่สายตาทำเอาลมหายใจของผมสะดุดกึกและแข็งค้างไปทั้งตัว
คุณหญิงดารินนอนเอนหลังอยู่บนเตียงนอนหนานุ่มขนาดใหญ่ ชุดนอนผ้าไหมซาตินสีดำเนื้อบางเบาของเธอเลิกขึ้นสูงจนถึงโคนขาอ่อน เผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่องยาวสวยที่อ้าออกกว้างช้า ๆ หน้าอกอวบอิ่มสองข้างกระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะลมหายใจที่หอบกระเส่า มือขวาของเธอกำลังสอดนิ้วลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าบางเบาตรงจุดกึ่งกลางความเป็สตรีของเธอ ขณะที่มือซ้ายขยับยกขึ้นนวดเฟ้นปทุมถันคู่งามที่ทะลักพ้นขอบเสื้อนอนออกมาเต็มเหนี่ยว
"อื้มม... ผู้กองนนท์... ผู้กอง..."
เธอครางเรียกชื่อของผมออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงก่ำ ใบหน้าสวยเก๋แหงนหงายขึ้น้า ดวงตาปรือฉ่ำน้ำด้วยความกระสันอยาก นิ้วมือของเธอบดบี้จุดเสียวซ่านแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งผ้าซาตินตรงรอยแยกของกลีบสวาทเปียกชุ่มเป็ดวงกว้าง
ภาพความเซ็กซี่เร่าร้อนของหญิงสาววัยสี่สิบสองที่สะพรั่งเต็มที่กำลังช่วยตัวเองและเรียกชื่อของผมอยู่บนเตียง มันช่างเปี่ยมล้นไปด้วยตัณหาและราคะอันดำมืดที่ปลุกเร้าแก่นกายหนุ่มของผมให้ขยายตัวใหญ่โตและตึงแน่นขึ้นมาในกางเกงจนแทบปริ
ผมยืนแข็งทื่อ จ้องมองภาพเ่าั้ด้วยใจระทึกพลางลอบกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ ความถูกต้องศีลธรรมมลายหายไปสิ้นเหลือเพียงความ้าดิบที่กำลังพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่งในตัวผม...!
12K
![[จบ] เซียนซ่อมศาตรา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760365037_24698433.webp)
