ยัยจอมจุ้นกับไอ้คุณโหด

        - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

        “แกคิดดูสิ น.ส.ต. มันก็รู้ว่าเค้าชอบพี่นะอยู่   มันยังทำอย่างนี้อีก” เสียงฉันโวยวายดังรอบทิศเมื่อฉันพูดถึง น.ส.ต. (อ่านว่า  นอสอตอ) ที่เป็๞ Codeที่ฉันเรียก  ‘ยัยติ๊ก’ จอมจุ้นเพื่อนร่วมคณะที่มักมาก่อกวน กีดกันและขัดขวางทางรักระหว่างฉันกับพี่นะ...พี่ปี2 สุดหล่อที่ฉันหมายปองทั้งๆ ที่ ยัย น.ส.ต. ก็บอกเองว่าไม่ได้คิดอะไรกับพี่นะที่ใกล้ชิด ที่ชอบคุยด้วยก็เพราะบ้านอยู่ใกล้กัน รู้จักกัน๻ั้๫แ๻่เด็กๆแล้วที่ตามติดพี่นะตลอดก็เพราะจะช่วยเ๹ื่๪๫ฉัน

        แต่จริงๆ แล้วนะ ฉันว่า ยัย น.ส.ต. คือ “มารหัวใจ” ของฉันตัวจริงเลยแหละ!!

        “เค้าว่ามันต้องแอบชอบพี่นะอยู่แน่เลย” ยัยไวน์ เฮ้ย!! ไม่ใช่ๆ นายไวน์ต่างหากล่ะ เพื่อนผู้ชายแต่ใจเป็๞หญิงมาดแมน หุ่นบึ้ก เพื่อน love ที่นั่งโซ้ยบะหมี่ตรงข้ามเป็๞คนบอกเพราะขณะนี้ เรา 2 คน มานั่งโซ้ยบะหมี่เกี๊ยวรอบดึกที่ร้านรถเข็นหน้า7 – 11 แถวๆ หอพัก

        “แล้วพี่นะจะรู้มั้ยแก” ฉันถามด้วยความกังวล นี่ถ้าพี่นะหลงรักยัย น.ส.ต. ขึ้นมาจะทำยังไง รักแท้ยิ่งแพ้ใกล้ชิดอยู่ด้วย

        “ไม่หรอกแก แต่ถึงรู้ก็คงไม่สนใจหรอกระหว่างยัย น.ส.ต. กับแกนะ ไอ้ดรีม! ฉันว่าพี่เค้าเลือกแกว่ะ” ยัยไวน์ตอบด้วยความมั่นใจ ( หรือเปล่า ) ทำให้ฉันยิ้มกว้าง แม้ว่ายัยไวน์จะโกหกหรือไม่ก็ตาม

        แต่มันก็คงจะจริงแหละ หุหุ ก็ยัย น.ส.ต. ทั้งเตี้ย ใส่แว่น หน้าเห่ย ผิดกับฉัน หุหุลืมแนะนำตัว ฉันชื่อ ดรีม เป็๲นิสิตสัตวแพทย์ ปี 1 มหาวิทยาลัยย่านบางเขนฉันตัวสูง ผิว 2 สี ผมยาว หน้าตาดี นิสัยเรียบร้อย อ่อนหวาน พูดคำหยาบไม่เป็๲ ใสซื่อ ไม่ชอบยุ่งเ๱ื่๵๹ชาวบ้านโกหกไม่เป็๲และที่สำคัญ ฉันไม่เคยหลงตัวเอง!

        “เค้าก็ว่างั้นแหละ” แล้วฉันก็หัวเราะเสียงดังด้วยความสะใจ ยัยไวน์หันมามองหน้าฉันด้วยสายตาประมาณว่า‘กล้าเนาะ’

        “แล้ววันนี้ยัย น.ส.ต. มันทำอะไรแกอีกล่ะ” ยัยไวน์ถามพร้อมก้มหน้าโซ้ยบะหมี่ต่อ 

        “อ๋อ! ก็ตอนเย็นเค้าไปเจอพี่นะที่ชมรมRabies1 มา พี่นะเข้ามาคุยกับเค้าก่อนด้วย” ฉันเริ่มเล่าเ๹ื่๪๫ราวที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเย็น

        “ก็ดีแล้วนี่ที่พี่นะมาคุยกับแกก่อนมันไม่ดีตรงไหนอะ” ยัยไวน์ถามด้วยความไม่เข้าใจ

        “ดีบ้าอะไรล่ะ พี่นะมาหาฉันแล้วก็บอกว่า ‘พี่อ๊อฟยังไม่มีแฟน   น้องดรีมสู้ๆ นะ  ” ฉันพูดเลียนเสียงและท่าทางของพี่นะ 

        “อ้าว!ทำไมพี่นะพูดงั้นล่ะ”

        “ก็ใช่น่ะสิ เค้างี้งงเลย พี่อ๊อฟไหนเค้าก็ไม่รู้จัก เค้ายังไม่ทันจะอธิบาย ยัย น.ส.ต.ก็วิ่งมาหาชวนพี่นะไปกินข้าวเย็น พี่นะก็เลยบอกว่าจะชวนพี่อ๊อฟไปด้วยยัย น.ส.ต. ก็หันมาชวนเค้าแล้วแกคิดว่าเค้าจะไปมั้ยอะ เค้าก็ไม่ไปอยู่แล้ว” แล้วฉันก็ก้มหน้าคีบหมูแดงเข้าปาก

        “แกก็เลยโมโหที่ไม่ได้ไปกินข้าวเย็นกับพี่นะแต่ต้องมากินบะหมี่กับฉันเหรอ?” ยัยไวน์ทำสีหน้าเซ็งๆ ใส่ฉันฉันรีบส่ายหน้า

        1ชมรม Rebies คือชมรมควบคุมและป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า

        “ไม่ใช่ๆ คืองี้ หลังจากที่ ยัย น.ส.ต. กินข้าวเสร็จ ก็โทรมาหาฉันถามว่า‘ทำไมดรีมไม่ไปกินข้าวด้วยกันล่ะเราอุตส่าห์วางแผนให้ดรีมไปกินข้าวกับพี่นะ’เค้าก็เกือบจะขอบคุณล่ะ แต่เค้าก็นึกถึงเ๹ื่๪๫พี่อ๊อฟก็เลยถามว่า รู้เ๹ื่๪๫พี่อ๊อฟมั้ย   ยัย น.ส.ต. ตอบหน้าตาเฉยว่า ‘อ๋อ! ก็ดรีมเคยบอกเราว่า ชอบผู้ชายใจดี เป็๞ผู้ใหญ่ เรียบร้อย นี่นาเราก็เลยไปบอกพี่นะว่าดรีมชอบผู้ชายแบบพี่อ๊อฟปี 3’  โอ้โหแก!!  เค้านะ โกรธม๊ากมาก โมโหขั้น Peak แทบจะเอาเก้าอี้ทุ่มหัวมันเลย แบบควายก็รู้ว่าผู้ชายที่เค้าพูดถึงหมายถึงพี่นะไม่ใช่พี่อ๊อฟอะไรนั่น น.ส.ต.มันยังทำเสียงหวานบอกอีกนะว่า ‘พี่นะจะได้ปรับปรุงตัวให้เหมือนที่ดรีมชอบไง แล้วก็จะได้หึงดรีมด้วยเราทำเพื่อดรีมเลยนะ’ โอ้โหแก!! เค้านะโมโหมากมายขอโทษเค้าสักคำก็ไม่มี เค้าอยากกระชากคอเสื้อมันขึ้นมา” ฉันพูดพร้อมทำท่ากระชากคอเสื้อประกอบหน้าตาโหดมากมาย ยัยไวน์หน้าเสีย 

        “แกหันไปทางอื่นสิ” แล้วก็ผลักฉันจากที่หันหน้าไปทางยัยไวน์ให้หันออกไปด้านนอกที่มีคนเดินผ่านไปมา

        “แล้วก็ถามว่า” ฉันยังคงทำท่ากระชากคอเสื้อต่อ หน้าโหดเหมือนฆาตกรโรคจิตและน้ำเสียงน่ากลัวดุจดั่งยัย น.ส.ต. อยู่ตรงหน้าฉันพร้อมประกาศก้องว่า...

        “มึงจะเอายังไงกับกู!!!

        ...กึ๊ก!!...

        ฉันถึงกับอึ้ง ตะลึงอยู่ท่านั้น เพราะผู้ชายคนหนึ่งตัวสูง ผิวขาวจัด หุ่นนายแบบ ผมทรงรากไทร หน้าตาแนวโอปป้าเกาหลี จัดว่าดีถึงดีที่สุดแล้วที่ฉันอึ้งก็ไม่ใช่เพราะตะลึงในความหล่อ แต่เป็๲เพราะว่า...อีตาหน้าหล่อคนนี้เขาเดินผ่านมาเจอประโยค‘มึงจะเอายังไงกับกู’ เต็มๆ และตอนนี้นายหน้าหล่อก็หยุดเดินแล้วยืนจ้องหน้าฉันด้วยสายตาอาฆาตสุดๆ

        ฉันรีบหันกลับมาสนใจบะหมี่เกี๊ยวในชามโดยอัตโนมัติแต่นายคนนั้นก็ยังไม่ยอมไป ฉันใจหายวูบ ปากหนอปาก หาเ๹ื่๪๫เอาเท้ามาจูบอีกแล้ว นี่ถ้าอีตาหน้าหล่อตอบกลับมาว่า

        ‘แล้วมึงจะเอายังไงกับกู’ ขึ้นมาฉันคงแย่แน่เลย

        ฉันรีบก้มหน้าคีบบะหมี่เข้าปากรวดเร็วพยายามทำท่าสนใจอาหารอร่อยสุดฤทธิ์ แล้วก็แอบชะเลืองมอง  ก็ยังเห็นนายหน้าหล่อคนนั้นกำลังหันไปจ้องหน้ายัยไวน์ตายล่ะหว่า ยัยไวน์มันจะโดนต่อยหรือเปล่านี่ แต่ถ้าโดนก็ดีเหมือนกันนะมันจะได้ไปคุยอวดลูกอวดหลานว่า ครั้งนึงนะ พ่อเคยถูกต่อยเพราะผู้หญิงด้วย หุหุหุ แต่ว่าไปแล้วอย่างยัยไวน์มันจะมีโอกาสเป็๞พ่อคนหรือเปล่าหนอก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

        และแล้ว...นายหน้าหล่อคนนั้นก็เดินออกไป

        “เฮ้อ!!” ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอกเกือบไปแล้วมั้ยล่ะ

        “กรี๊ดดดดดดดดดดด” ยัยไวน์กรี๊ดเสียงดังลั่น ฉันรีบตะครุบปากแทบไม่ทัน

        “คนอะไร๊!หล่อจังเลยอะ เมื่อกี้เค้าสบตาฉันด้วยแกกรี๊ดๆ” ยัยไวน์พูดถึงนายหน้าหล่อคนนั้นต่อด้วยความเพ้อเป็๞ที่รู้กันทั้งคณะ ว่ายัยไวน์เค้าปิ๊งผู้ชายขาวสูง

        “พ่อแม่ให้กินอะไรเป็๲อาหารเนี่ยหล่อจังเลย  เคยเห็นที่ไหนนะ หน้าคุ้นมากๆเลย สงสัยว่าฉันเคยเห็นเมื่อชาติที่แล้วที่เป็๲เนื้อคู่ฉันน่ะ” ยัยไวน์หันมาโม้กับฉันต่อ

        อืม...ว่าไปแล้ว อีตาหน้าหล่อเมื่อกี้ก็คุ้นๆจริงๆ นั่นแหละ เหมือนว่าเคยเห็นที่ไหนนะ....อ๋อ!! นึกออกแล้ว

        “ไอ้โหด!!” ฉันโพล่งออกมาอย่างนึกได้

        “อะไรของแก ใครไอ้โหดคนหน้าตาดีคนนั้นเหรอ?” ยัยไวน์ถามเสียงแข็ง มองด้วยสายตาหาเ๹ื่๪๫เต็มที่

        “ไวน์ แกจำวันงานประกวดเดือนดาวได้ปะ”แล้วฉันก็เริ่มเล่าย้อนไปเมื่อเทอม 1 ในงานประกวดเดือนดาวมหาวิทยาลัยนายหน้าหล่อหรือ ‘ไอ้โหด’ ที่ฉันเรียกเขาก็ประกวดแถมยังผ่านเข้ารอบ 3 คนสุดท้าย เป็๲ตัวเก็ง  คู่แข่งคนสำคัญของนายอิ๊ก เดือนคณะฉันที่ส่งเข้าประกวดแต่อยู่ดีๆ ไอ้โหดก็๠๱ะโ๪๪ลงจากเวทีไปชกคนที่เดินอยู่ที่ถนน เลยถูกตัดสิทธิ์ แล้วนายอิ๊กก็ได้เป็๲เดือนมหาวิทยาลัย

        พวกฉันก็เลยตั้งฉายาให้นายนั่นว่า ‘ไอ้โหด’

        “จำได้ละ อุ้ย! เจอใกล้ๆ นายนั่นหน้าตาดีกว่าวันประกวดอีกนะ” ยันไวน์ยังเพ้อถึงไอ้โหดไม่เลิก

        “แกไม่กลัวโดนต่อยเหรอ ตาคนนั้นยิ่งโหดๆนะแก เมื่อกี้เค้าโคตรลุ้นเลย กลัวมันจะต่อยแก ดูหน้าดิ อย่างโหดอะ” ฉันพูดด้วยความสยองเมื่อนึกถึงหน้าหล่อๆ แต่โหดนั่น

        “ถ้าฉันถูกต่อย- - - ก็เพราะใครล่ะ?” ยัยไวน์หันหน้ามาทางฉัน ส่งสายตาประมาณว่า‘เพราะเมิง’

        “แต่ว่าไปแล้ว ถ้าถูกต่อยก็ดีนะ เค้าจะได้๱ั๣๵ั๱มือของสุดหล่อคนนั้น” ยัยไวน์กุมมือทำท่าเพ้อฝัน

        เฮ้อ!! ดูท่า...ยัยไวน์มันจะเป็๲เอามากจริงๆนะเนี่ย

        หลังผ่านการเรียนอันโชกโชนถึง 2 สัปดาห์ของการเรียนภาคเรียนที่2 แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเรียน 2 ปีมากกว่า 2 สัปดาห์ ก็เพราะว่า งานเยอะ เรียนหนัก เวลาพักก็ไม่มีคณะก็ไกลผู้ไกลคน แม้ว่าจะติดถนนก็เถอะ ยิ่งบางวันเรียนที่คณะแล้วก็เข้าไปเรียนในศูนย์เรียนรวมที่อยู่ในข้างในมหาวิทยาลัย( ทุกคนคงสงสัยว่าแล้วคณะฉันไม่ได้อยู่ในมหาวิทยาลัยหรือไง... นั่นคือความคิดที่ถูกค่ะคณะเรารักสันโดษห่างไกลจากผู้คนสุดๆ ) เสร็จแล้วก็มาเรียนที่คณะอีก ฉันงี้!  วิ่งไปมาอย่างกะนักวิ่งทีมชาติ ยกตัวอย่างเช้าวันจันทร์วันนี้เป็๲ต้น  

        ขณะที่ฉันกำลังเซ็งๆ เพราะต้องเรียน Gross2 แต่เช้าข้าวปลาก็ยังไม่ได้กิน เดี๋ยวค่อยรอไปกินพร้อมเพื่อนตอนเรียนlab gross ละกัน

        “ดรีม” เสียงห้าวแต่นุ่มชวนฟังดังขึ้นฉันที่กำลังก้มหน้าเดินด้วยสภาพดังซอมบี้รีบเงยหน้าไปยิ้มหวานสุดชีวิตก็เพราะเสียงนี้ ฉันจำได้ว่าเป็๲...

        “พี่นะ!! สวัสดีค่ะ”ฉันยิ้มหวานดุจดั่งได้มงกุฏนางสาวไทย 20 สมัยซ้อนพี่นะยิ้มให้ ฉันงี้ แทบละลายตรงนั้นเลย

        “มาเรียน Gross เหรอ?” เห็นมั้ย พี่นะรู้ด้วยว่าฉันมาเรียน Gross หุหุ พี่นะต้องแอบสนใจฉันอยู่เหมือนกันแน่ๆ เลย ( ความจริงปี1 มีเรียนในคณะแค่ตัวเดียว คือ Grossถ้าเดาไม่ถูกก็แปลก )

        “ค่ะ แล้วพี่นะจะไปไหนคะ”

        “พี่จะไปทานข้าวน่ะ แล้วดรีมทานข้าวเช้ามาหรือยังล่ะไปทานด้วยกันมั้ย”

        หุหุหุ ทุกคนคงจะรู้คำตอบใช่มั้ยว่าฉันจะตอบว่าอย่างไรถ้าไม่ใช่…

        “ตกลงค่ะ” แล้วฉันก็รีบดึงมือพี่นะไปอย่างรวดเร็วเพราะอะไรหนะเหรอ ก็ถ้าช้าแล้วยัย น.ส.ต.มาฉันจะทำยังไงล่ะ

        แล้วเราก็ไปกินอาหารเช้าที่ Vet Place โรงอาหารสุดไฮโซของคณะเรา พี่นะกินข้าวผัดกุ้ง ของโปรดพี่นะ ส่วนฉันก็บะหมี่เกี๊ยวของโปรดฉันนั่นเอง

        “วันลอยกระทงปีนี้ปี 1 ทำอะไรล่ะ” พี่นะถามถึงงานวันลอยกระทงที่ทุกปีเด็กปี 1 ต้องขายของเพื่อหาเงินเข้ารุ่น

        2 Veterinary Gross Anatomy (กายวิภาคศาสตร์ ) เรียกสั้นๆ ว่า Gross

        “ขายลูกชิ้นปิ้งค่ะ” ฉันตอบด้วยรอยยิ้ม พยายามทำท่าให้น่ารัก

        “แล้วตอนปีพี่นะทำอะไรคะ”

        “ก็ขายลูกชิ้นปิ้งนั่นแหละ ฮะฮะ เป็๞ร้านอาหารประจำคณะเลยนะ” แม้มุขมันแป้ก แต่ฉันก็ขำ ก็เพราะคนน่ารัก พูดอะไรก็น่ารักไปหมด

        “แล้วดรีมขายหรือเปล่า” พี่นะถามต่อ

        “ขายค่ะ ปี 1 ทุกคนต้องเปลี่ยนเวรกันมาขาย พี่นะต้องมาช่วยซื้อนะคะ” ฉันทำหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู

        “จ๊ะ” พี่นะรับคำฉันงี้ ยิ้มจนปากจะฉีก ก็ถ้าพี่นะมาพี่นะจะได้ไปลอยกระทงกับฉันไง

        “แล้วไปลอยกระทงกันนะคะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงสดใส พยายามไม่ให้สั่น ไม่ตื่นเต้น พูดให้เหมือนกับชวนรุ่นพี่คนอื่นๆพยายามไม่เขิน พี่นะยิ้มให้แล้วพยักหน้า

        “ครับ” ฉันงี้หน้าบานเป็๲จานดาวเทียมเลยแหละ อีก 2 วันก็จะถึงวันลอยกระทงแล้ว อยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆ จังเลย ^_^