ไอ้พรชัยยิ้มมุมปาก มันทำทีเป็ต่อว่าถึงการกระทำอันไม่เหมาะสมที่คุณหนูพึ่งกระฉูดเป็สาย เชอร์ลีนอับอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี เธอพยายามกลั้นฉี่แต่ก็ไม่เป็ผล ทุกอย่างที่เคยอดทนไม่สามารถยับยั้งได้อีกแล้ว ร่างระหงตะเกียกตะกายเอามือกุมเป้าของตัวเองไว้ แต่ปัสสาวะสีทองของเธอกลับหลั่งไหลราวกับท่อประปาะเิ!
“รถเลอะหมดแล้วนะ”
“อ๊าาาา”
“ทำไมถึงทำแบบนี้”
“ฮือออ หนูขอโทษ….คุณลุงขา…หนูผิดไปแล้ววว”
เด็กสาวชักกระตุกจนกลิ้งตัวลงไปบนพื้น
ไอ้พรชัยดุด่าด้วยคำหยาบอีกมากมายจนทำให้เชอร์ลีนร้องไห้ออกมา ชายแก่จ้องมองท่าทางของเด็กสาวด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ มันไม่คิดว่าอารมณ์กำหนัดที่เชอร์ลีนสะสมไว้จะมากมายถึงเพียงนี้ ถ้าเกิดเธอเคยช่วยตัวเองหรือมีเซ็กส์มาก่อน อาการคงแค่เคลิบเคลิ้มแถมอาจจะรู้สึกตัวดีทุกอย่าง
ดูเหมือนที่คุณหนูได้เคยบอกรายละเอียดมา ว่าเธอนั้นไม่เคยมีแฟน หรือััตัวเองมาก่อนเลยสักครั้งจะเป็ความจริง!
“แบบนี้ปล่อยลงข้างทางดีมั้ยวะ แม่ง!”
“อย่า…อย่านะคะ…หนู…หนูขอร้อง…ฮืออ ฮืออออ”
เชอร์ลีนนั่งจมกองปัสสาวะของตัวเอง
เธอหอบเหนื่อยและอ่อนเพลียไปทั้งตัวเหมือนกับเป็ไข้ แต่ทำไมลึกๆภายในใจมันถึงรู้สึกดีขนาดนี้ อารมณ์พุ่งสูงไปถึงสมองเมื่อสักครู่ มันเหมือนหยุดเวลาให้เด็กสาวได้ค้นหาตัวตนของตัวเอง แต่เมื่อกลับเข้ามาสู่โลกแห่งความเป็จริง เชอร์ลีนก็รู้เพียงว่าเธอนั้นฉี่เรี่ยราดจนทำให้คนหาช้าวกินค่ำต้องเดือนร้อน
“รู้สึกผิดจริงมั้ย”
“จ…จริงค่ะ”
“แล้วทำไมต้องยิ้มด้วย”
“อ๊ะ…ป…เปล่านะคะ”
เด็กสาวเลิ่กลัก
เชอร์ลีนไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังยิ้มเบิกบานจนตาหวานฉ่ำ ไอ้พรชัยเลี้ยวรถจอดข้างทาง ถนนลูกรังแคบๆที่เข้าสู่บริเวณหมู่บ้านไม่มีรถราวิ่งผ่านสักคัน แม้จะเป็่กลางวันแสกๆ แต่ตอนนี้บนถนนก็มีรถแท็กซี่คนเดียวที่หลงเหลืออยู่
ชายร่างใหญ่เปิดประตู ก่อนจะเข้าไปนั่งซักถามอาการลูกค้าสาวสวยแบบสองต่อสองทางด้านเบาะหลัง!
“ไหน บอกลุงมาสิว่าอาการมันเป็ยังไง”
“หนู…หนูรู้สึก…ตัวร้อนน่ะค่ะ”
“แค่นั้นหรอ”
“และ…และก็…รู้สึก…ดี…แปลกๆ”
“อะไรนะ”
“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ….หนู…หนูไม่เคยเป็แบบนี้เลยสักครั้ง”
เชอร์ลีนตอบด้วยความอับอาย
ตอนนี้เด็กสาวดันตัวเองกลับขึ้นมานั่งบนเบาะรถได้สำเร็จ เธอเบียดเรียวขาที่เริ่มมีเมือกบางอย่างหลั่งไหลออกมาจากรูหอย เต้านมลูกใหญ่ฟูลอยคัดเต้าเต่งตึงเหมือนลูกโป่งใกล้แตก ใบหน้างดงามเอาแต่ก้มหน้าเม้มริมฝีปาก เพียงแค่ฝ่ามือหยาบๆแตะลงบนหัวไหล่ เชอร์ลีนก็รู้สึกเสียวแปร๊บไปถึงกระดูกด้านในเลยทีเดียว!
“อ๊ะ!!”
“อาการแบบนี้ น่าจะเป็พิษไข้ป่านะ”
“ข…ไข้ป่า หมายถึง…อะไรหรอคะ อึก…”
“หนูคงไม่เคยมาเที่ยวต่างจังหวัดบ่อยใช่มั้ย”
“ค่ะ” เด็กสาวพยักหน้าหงึกๆ
“นั่นแหละ ร่างกายเลยไม่มีภูมิต้านทานน่ะสิ อาการถึงได้หนักขนาดนี้”
“ล…แล้วต้องทำยังไงคะ อาการของหนูถึงจะหาย”
“หนักขนาดนี้ ลุงว่าต้องรีดพิษไข้”
“ร…รีดพิษไข้?”
“ใช้ ถ้าไม่รีบมันจะฝังอยู่ในตัวแบบนี้ไปอีกหลายอาทิตย์เลยล่ะ”
เด็กสาวตัวสั่น เธอไม่รู้ว่าสิ่งลุงเฒ่าพูดมานั้นจะเป็ความจริงหรือไม่ ไอ้พรชัยขยับเข้าไปใกล้จนเนื้อหนังเบียดเสียด ผิวดำหยาบกระด้างมีตะปุ่มตะป่ำเหมือนคางคก ลุงแท็กซี่เอื้อมมือสกปรกถูไถไปกับผิวสีน้ำนมขาวสะอาดของคุณหนู
การกระทำเช่นนั้นบ่งบอกชัดเจนว่าคือการลวนลาม เชอร์ลีนควรจะห้ามปรามและถอยหนี แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกดีและเริ่มเบียดตัวเข้าหาลุงแท็กซี่ราวกับขั้วแม่เหล็กเชื่อมเข้าหากัน!
“ลุงพอจะรู้วิธีอยู่นะ หนูสนใจมั้ย”
“…วิธีรีดพิษไข้น่ะหรอคะ”
“ใช่ ลุงชำนาญเื่นี้เลยแหละ รีดมาแล้วนับร้อยนับพันคน แต่ละคนอาการหายขาดกันทั้งนั้น”
ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังใบหน้าอัปลักษณ์ที่เต็มไปด้วยรอยย่น ลมหายใจร้อนรนของลุงคนขับรถกระทบกับใบหน้าเบาหวิว กลิ่นสาปเหงื่อความเป็ชายเร่งปฏิกิริยาบางอย่างในร่างกายจนเกิดอาการเสียวง่ามหอย อาการลงแดงค่อยๆกลับมาแผลงฤทธิ์อีกครั้ง
และดูเหมือนครั้งนี้นั้น รูสวาทจะต้องรับมือกับพิษไข้ป่าสาหัสกว่าเดิมหลายเท่า!
“ล…ลุงช่วยหนูได้จริงๆหรอคะ อื้อออ”
“ได้สิ แต่วิธีมันอาจดูแปลกๆไปนิดนึงนะ”
“ไม่เป็ไรค่ะ ช…ช่วยหนูด้วย ต…ตอนนี้เลย…อ…อาการมันกลับมาอีกแล้ววว”
“มั่นใจแล้วใช่มั้ยว่าจะให้ลุงช่วย”
“หนูขอร้อง ได้โปรด ได้โปรดเถอะค่ะคุณลุง เอาอาการนี้ออกไปจากตัวหนูที!”
เชอร์ลีนพนมมือไหว้อ้อนวอน เธอไม่อยากัักับอาการลงแดงเจือนตายนั้นอีกแล้ว เมื่อไอ้ลุงแท็กซี่เ้าเล่ห์เห็นเช่นนั้น รอยยิ้มของมันก็ฉีกกว้างจนเห็นฟันเหลืองอ๋อย มือหนาเอื้อมไปจับขอบกางเกงขาสั้นของเด็กสาวผู้ประสบภัย ก่อนจะกระชากมันออกจนเหลือเพียงกางเกงในเปียกชื้นเพียงตัวเดียว!
พรึบ!
“ว๊ายยยยย ท….ทำอะไรคะคุณลุง!?”
“ก็ดูดพิษไข้ให้น่ะสิวะ ฮ่าๆๆๆ!!!”
“ด…ดูด? พิษหรอ!? อื้ออ อื้อออออ ม…ม้ายยยย”
“แต่พิษของหนูลุงขอดูดแล้วกลืนนะ ไม่ยอมคายทิ้งหรอก!!!”
“ก…กรี๊ดดดดดดดด!!!”
3K
