หุบเขาเงียบลงอีกครั้ง
ลมพัดผ่านรถสิบคัน
ไม่มีใครพูด
เพราะสิ่งที่อยู่ในรถ…
ไม่ควรอยู่ที่นี่
เกราะทหาร
ตราประจำกอง
เอกสารส่งกำลัง
และที่สำคัญ—
ทุกอย่างเป็ของจริง
หลัวชิงถือแผ่นไม้ในมือ
อ่านซ้ำอยู่หลายรอบ
ก่อนพูดช้า ๆ
“นี่ไม่ใช่โจร…”
รุ่นเก่าคนนั้นหน้าแข็ง
“…นี่คือการปล้นของกองทัพ”
ไม่มีใครตอบ
เพราะทุกคนคิดเหมือนกัน
—
ชายระดับเปิดชีพจรที่ถูกจับหัวเราะเบา ๆ
มีเืมุมปาก
มองทุกคนเหมือนคนชนะ
“รู้แล้วไง”
หลัวชิงก้าวเข้าไป
“ใครส่งมา”
ชายคนนั้นยิ้ม
“เด็กหน่วยเจ็ด…”
“รู้มากไป ไม่ดี”
หลัวชิงจะเข้าซ้ำ
แต่หลินรุ่ยยกมือ
หยุด
เขาเดินเข้าไปนั่งยอง
มองอีกฝ่าย
ถามเรียบ ๆ
“เ้าคิดว่ามีคนมาช่วย?”
ชายคนนั้นยิ้มกว้างขึ้น
“…เ้าเดาไม่ทัน”
หลินรุ่ยเงียบ
จากนั้น…
หันไปมองเนินด้านขวา
เงียบสองลมหายใจ
ระบบเด้งขึ้น
ตรวจพบการเคลื่อนไหว
จำนวน:
6
ระยะ:
420 ก้าว
สถานะ:
กำลังเข้าใกล้
—
หลินรุ่ยลุกทันที
“เก็บของ”
ทุกคนหันมา
รุ่นเก่าถาม
“ไม่กลับ?”
หลินรุ่ยตอบ
“ไม่ทันแล้ว”
“มีคนมา”
หลัวชิงหน้าเปลี่ยน
“ช่วยพวกมัน?”
หลินรุ่ยตอบ
“ไม่”
เขามองชายที่ถูกจับ
“มาปิดปาก”
เงียบ
ทันใดนั้น—
ฟึ่บ!
ลูกธนูพุ่งมาจากไกล
ฉึก!
ปักกลางคอชายที่ถูกจับ
ตายทันที
ทุกคนชะงัก
อีกฝ่ายไม่คิดช่วยจริง
ฆ่าทิ้ง
เสียงฝีเท้าดังขึ้น
คนหกคนใส่ชุดดำเดินออกมา
ไม่รีบ
ไม่ซ่อนหน้า
คนหน้าแถวพูดเรียบ ๆ
“ส่งของมา”
รุ่นเก่าะโ
“พวกเ้าเป็ใคร!”
อีกฝ่ายไม่ตอบ
แต่ยกมือ
อีกห้าคนกระจายตัวทันที
เป็ระเบียบ
หลินรุ่ยมอง
ระบบวิเคราะห์
【รูปแบบการเคลื่อน】
ไม่ใช่โจร
ผ่านการฝึกทหาร
ระดับ:
สูง
—
ชายคนนำมองหลินรุ่ย
“คนวางแผนคือเ้า?”
หลินรุ่ยไม่ตอบ
อีกฝ่ายพยักหน้า
“งั้นฆ่าคนนี้ก่อน”
ฟึ่บ!
เร็วมาก
เร็วกว่าคนก่อนทั้งหมด
หลัวชิงรีบขวาง
โดนหนึ่งฝ่ามือกระแทก
ถอยสามก้าว
เฉินมู่ขยับ
รับอีกจังหวะ
แต่ยังเสียเปรียบ
แรงเกินไป
ระดับนี้…
ไม่ควรอยู่ในการฝึก
หลินรุ่ยมองพื้นที่
รถ
ทางแคบ
เนิน
คน
คิด
เร็วมาก
แล้วพูดทันที
“ทิ้งของ”
ทุกคนชะงัก
รุ่นเก่าะโ
“บ้า?”
หลินรุ่ยมองเขา
“โจทย์คือรอดกลับ”
“ไม่ใช่เอาหลักฐานกลับ”
ทุกคนเงียบ
จริง
พวกเขาไม่มีกำลังพอสู้
อีกฝ่ายมาเพื่อล้างร่องรอย
ถ้าถือของไว้—
ตาย
หลินรุ่ยชี้
“เผารถ”
ทุกคนอึ้ง
แต่เฉินมู่เป็คนแรกที่ลงมือ
โยนคบไฟ
ตูม!
ไฟลุก
รถคันแรกติด
คนชุดดำชะงัก
ครั้งแรก
สีหน้าเปลี่ยน
พวกมันพุ่งเข้าหารถทันที
หลินรุ่ยยิ้มบาง
“ไป”
ทั้งหน่วยถอยทันที
ไม่มีลังเล
—
วิ่งออกมาหลายลี้
ทุกคนหอบ
หลัวชิงหันกลับ
ไม่มีคนตาม
เขามองหลินรุ่ย
“เ้ารู้ได้ยังไงว่าพวกมันต้องหยุดไฟ”
หลินรุ่ยตอบ
“เพราะคนที่ฆ่าพยาน…”
“กลัวความจริงมากกว่าฆ่าศัตรู”
ทุกคนเงียบ
ทันใดนั้น
เสียงหนึ่งดังจากต้นไม้้า
ปรบมือ
แปะ
แปะ
แปะ
ฉีเหยียนนั่งอยู่บนกิ่งไม้
มองลงมา
ยิ้มบาง
“ผ่าน”
ทุกคนชะงัก
หลัวชิงะโ
“นี่เป็ส่วนหนึ่งของการฝึก?”
ฉีเหยียนตอบ
“ครึ่งหนึ่ง”
ทุกคนเงียบ
ฉีเหยียนมองหลินรุ่ย
แล้วถาม
“ถ้าข้าให้เลือก”
“หลักฐาน หรือ คนของเ้า”
หลินรุ่ยตอบทันที
“คน”
ฉีเหยียนพยักหน้า
พูดเบา ๆ
“ดี”
“เ้าเริ่มเป็แม่ทัพแล้ว”
—
ระบบเด้งขึ้น
ภารกิจสำเร็จ
ไม่มีผู้เสียชีวิต
รางวัล:
【แผนยุทธวิธีขั้นต้น】
ปลดล็อก:
【สัญชาตญาณสนามรบ Lv.1】
—
แต่ก่อนหน้าต่างจะหาย
ข้อความใหม่ปรากฏ
ตรวจพบเป้าหมายสำคัญ
ชื่อ:
ซุนเฉียง
สถานะ:
เสียชีวิต
เวลา:
หนึ่งชั่วยามก่อน
หลินรุ่ยหยุด
ซุนเฉียง…
ตายแล้ว?
คนที่เคยคิดว่าเป็ตัวหมาก
ถูกเก็บแล้ว
แปลว่า—
คนที่อยู่ข้างบน…
เริ่มขยับจริงแล้ว
ตอนที่ 21 จบ
ตอนต่อไป: ตอนที่ 22 — เมื่อหมากตัวเล็กเริ่มมองเห็นกระดานทั้งแผ่น