นักบินยอดรัก ภาค 1 & ภาค 2 & ภาค 3

บ่ายวันนั้น

เสียงกดกระดิ่งหน้าบ้านของวินนี่ดังรัว   ร่างสูงผู้กองเดฟ หน้ายับยู่ยี้ไม่รับแขกแบกไม้ตีลูกบอลขึ้นมาตามวินนี่ลงไปที่สนาม      นิทตี้อาสาเปิดประตู หญิงสาวพบเดฟยืนยิ้มกล่าวคำทักทาย “ Hi Nitty How are you? กระผมเดฟ ขออนุญาตนำตัวคุณชายหน้าหล่อลงไปกระทืบเอ่อ ไม่ใช่ครับ พวกเราจะลงไปเล่นCricket กันครับ “  นิทตี้ส่งยิ้มหวานให้ เมินหน้าไปทางอื่น เดฟได้โอกาสชมเธอ  “ยิ้มสวยจังเลย   แค่นี้เดฟก็มีพลังมหาศาลครับ วันนี้จะปราบให้เกลี้ยงสนาม“  วินนี่เดินเข้ามาโอบร่างคนรัก  เดฟรอจังหวะดึงท่อนแขนวินนี่  ทำท่ากอดคอเหมือนคิดถึงกันมาก ลากตัวออกมาจากห้องนั่งเล่น  ทั้งคู่ยืนอยู่หน้าลิฟต์ “ไอ้ตัวแสบ นายส่งภาพนั้นไปให้ภาวนาทำไมวะ เธอไม่ยอมฉันให้เมคเลิฟเลย นายรู้ไหมว่า ฉันอดมาหลายวัน“

วินนี่สวมหมวกกันแดด หันมา “อ่าวไหนนายคุยว่าง้อเธอง่าย ฉันก็อยากรู้ว่า ระดับผู้กองปราบใครต่อใครมากต่อมาก แล้วทำไมยอมให้ภาวนาปราบนายอยู่หมัดวะ“  เดฟกดปุ่มหมายเลข เมื่อลิฟต์โดยสารมาถึง เดฟเดินตามเพื่อนเข้าในลิฟต์โดยสาร  เดฟบ่นใส่เพื่อน “นายก็รู้ เรื่องแบบนี้ ผู้หญิงที่ไหนจะยอมง่ายๆ ต่อไปเธอจะจับผิดฉันแน่ๆ  เธอหมดความเชื่อใจในตัวฉันเพราะนายคนเดียว“  วินนี่โอบไหล่เพื่อน “ นายก็เลิกนิสัยแบบนั้นได้แล้ว ตั้งใจทำมาหากินเลี้ยงดูเธอให้ดีๆ  ตั้งแต่เธอมาอยู่กับนาย นายเคยพาเธอไปเที่ยวที่ไหนบ้างไหม ฉันพานิทตี้ไปเที่ยวมากกว่านายอีก ระวังภาวนาพูดเหมือนนิทตี้ วันนั้นจำได้ไหม คุณพาฉันทัวร์สี่มุมห้องแค่นั้น นายจะโดนตำหนิไปทั้งชีวิต“  เดฟก้มหน้าดูรูปภาพของภาวนาในโทรศัพท์มือถือ “ก็จริง นอกจากดูหนังคืนนั้น ฉันยังไม่เคยเธอพาไปเที่ยวที่ไหน แม่คุณก็ชั่งไม่เรียกร้องเลย โธ่..ที่รักของเดฟ”

ตึก B ชั้น 10  

ห้องนอนว่างเปล่าไร้สองร่างของชายหญิง เสียงน้ำฝักบัวไหลราชอยู่อ้อมกอดของอัญญานา เพลินกับความสุขแสนอบอุ่นใต้ฝักบัว เสียงโทรศัพท์มือถือของคุณหมอดัง  ราชผละตัวออก ดึงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอว “รอผมแป็บ..“  ราชมองชื่อผู้โทร.เรียกเข้าคือวินนี่   เสียงอีกฝ่ายดังขึ้นทันที  “ พี่เขยสุดหล่อครับ ได้โปรดออกมาจากห้องน้ำได้แล้วครับ “  ราชตกใจ เงยหน้ามองทุกมุมห้อง กวาดสายตาไปทั่วในห้องไม่มีกล้องวงจรปิดแล้วทำไมวินนี่รู้ว่าพวกเขาอยู่ในห้องน้ำ  “คุณรู้ได้ไงว่าผมอยู่ในห้องน้ำ“  วินนี่ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นตบมือกับผู้กองเดฟ  “ขอเชิญลงมาข้างล่างเดี๋ยวนี้ครับ พวกผมกินแห้วกันวันนี้  คุณพี่เขยจะเสวยสุขคนเดียวไม่ได้ครับ  ผมให้เวลา 5 นาที ไม่งั้นพวกผมจะขึ้นไปรอที่หน้าประตูเดี๋ยวนี้ครับ“

 ”พวกคุณอย่าโหดกับผมได้ไหม ขอเวลาสิบนาทีเท่านั้น เจอกันที่สนามครับ“  ราชเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำอย่างหัวเสีย “ผมมีเวลาแค่สิบนาทีต้องลงไปเล่นCricket  เราต่อกันตอนค่ำนะครับ“  อัญญานามองหน้าของเขา ชายหนุ่มเริ่มล้างตัว ห่อผ้าเช็ดตัวเดินออกจากห้องน้ำหน้าตาเฉย อัญญานาหัวเสียปาฟองน้ำลงในอ่างอาบน้ำ “ลงไปเล่นCricketตอนนี้ หึ”