Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

    ตอนที่​ 56 ช่วงเวลาแห่งความตาย


    เย่ชิงหยูตอนนี้หลบหลีกอย่างรวดเร็ว​ การที่เขาเข้าปะทะกับสัตว์อสูรระดับดวงดาว2ชั้นฟ้าหลายตัวตอนนี้มันเป็นงานที่สาหัสมาก​ ส่วนพวก1ชั้นฟ้า​ เขาซัดพวกมันบาดเจ็บกันหลายตัวแล้ว​
    ร่างกายของเขาได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง แต่การที่เขาคัมภีร์อมตะห้าภพ​ ร่างกายจึงถูกฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว​ แต่ก็เริ่มฟื้นฟูไม่ไหว​ เขาได้บาดแผลมากมายเกินไป​ ถึงขนาดคัมภีร์อมตะฟื้นฟูไม่ทัน​ ขนาดนั่นฝ่ามือขนาดยักษ์ก็พุ่งเข้าใส่เย่ชิงหยู​อย่างไม่ทันตั้งตัว​ มันส่งออร่าอันเย็นยะเยือกออกมา​ เย่ชิงหยูที่ตอนนี้ถูกรุม​ไม่ทันได้ดู​ ขนาดนั่นหน้าของเขาถึงเปลี่ยนสี​ สัมผัสเขาส่งสัญญาณอันตรายออกมา​ เขาถูกฝ่ามือเข้าไปเต็มๆ​ ป้ายตัวตายตัวแทนสลายหายไปอันนึงทันที
    ​วิหคฟ้าเหมันต์​ลงมือแล้ว​ เธอปลดปล่อยพลังออกไปทั้งหมดหวังว่าจะตบเย่ชิงหยูให้ตายในทันที
    "อึกกกก​ ยายบ้า"​ เย่ชิงหยูกระอักเลือดคำใหญ่​ ​เขาตะโกนออกมา กระเด็นออกไปหลายพันเมตร​ เมื่อเขาตั้งตัวได้​ เขาใช้แรงส่งจากฝ่ามือช่วย​ พุ่งทะยานออกไปอีกทิศทางนึงทันที​ ใช้ก้าวเหนือมิติทันที​ ปีกคุนเผิงโบยบินอย่างบ้าคลั่ง​ ปลดปล่อยอัสนีสวรรค์เร่งความเร็วถึงขีดสุด​ หลบหนีีออกไปอย่างรวดเร็ว​ ถ้าเขาไม่ได้ป้ายตัวตายตัวแทนเขาคงบาดเจ็บสาหัส​ ขยับตัวไมไ่ด้ไปแล้ว
    วิหคฟ้าเหมันต์​กับคนอื่นๆเมื่อเห็นดังนั่นก็ตกตะลึง​
    "ยังไม่ตาย​ แถมที่สำคัญยังขยับตัวได้อีก รีบตามไปเร็ว​" วิหคฟ้าเหมันต์​ตวาดขึ้น
    พวกเขารีบพุ่งตามเย่ชิงหยูอย่างรวดเร็ว​ วิหคฟ้าความเร็วของเธอนำหน้าพวกเขาไปไกล
    เย่ชิงหยูบินมาหลายร้อยกิโลเมตร​ เขาตอนนี้ไม่สามารถหลบหนีออกมาได้เลย​ เขาเอ่ยถามกับระบบว่าหนีไปห้องกาลเวลาได้ไหม ระบบบอกว่าหลบหนีไปห้องแห่งกาลเวลาก็ไม่ได้​ เพราะว่า​ ร่างกายของเขาจะอยู่กับที่​ แต่จิตวิญญาณ​จะไปปรากฏที่ห้องแทน​ เขารู้สึกว่าในห้องแห่งกาลเวลาราวกับจะวาปร่างกายมาทั้งหมด​ แต่จริงๆไม่ใช่​ มันเป็นแค่ความรู้สึกของเขาเท่านั่น​ แต่การฝึกพลังหรือที่ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นมันเกิดขึ้นจริง​ ถือว่าเป็นความลึกลับอย่างนึงเลยก็ได้​ เย่ชิงหยูก็เพิ่งรู้​ ว่าร่างกายเขาจริงๆไม่ได้เข้าไปห้องกาลเวลาด้วย
    ขนาดนั่น​ วิหคฟ้าเหมันต์​ก็บินเข้ามา​ เธอกลายเป็นร่างที่แท้จริงเรียบร้อย​ วิหคสีฟ้าตัวใหญ่หลายร้อยเมตรพุ่งทะยานมาด้วยความเร็วสูงสุด​ ทั่วทั้งร่างปลดปล่อยไอน้ำแข็งออกมาอย่างบ้าคลั่ง​ ขนาดนั่นเธอก็ควบแน่นพลังงานที่น่าสะพรึงไว้ที่ปาก​ ปลดปล่อยสำแสงสีฟ้าสว่างจ้า​ มิติถึงกับฉีกขาด​ พุ่งเข้าใส่เย่ชิงหยูอย่างรวดเร็ว
    "บ้าเอ้ย"​ เย่ชิงหยูหน้าเปลี่ยนสี​ เขาเร่งพลังในร่างถึงขีดสุด​ ใช้ปีกคุนเผิงอัสนีสวรรค์เข้าป้องกัน​ ปีกเขาหุบครอบคลุมทั้งตัวของเขาไว้​ มันทะลักสายฟ้าออกมาบ้าคลั่ง​
    "เปริ๊ยงง"​ เสียงการปะทะดังสนั่นทั่วท้องฟ้า
    "อ่อก"​ ลำแสงสีฟ้าพุ่งเข้าใส่เย่ชิงหยูจังๆ​ ขนาดนั่นเขากระอักเลือดออกมาคำใหญ่​ ปีกคุนเผิงเกิดการฉีกขาด​ มันถูกน้ำแข็งกัดกร่อน​ขนมันหล่นออกมาหลายสิบเส้น เขาพุ่งกระเด็นกระแทกไปกับพื้นดิน​
    "ปัง"​ เกิดหลุมขนาดใหญ่​ พื้นดินถึงกับสั่นสะเทือน​ ป้ายตัวตายตัวแทนอันที่สองระเบิดออก​ ในใจเขาตะโกนออกมา​ว่า​ แย่แล้ว​ เขาลุกขึ้นมา ยืนตัวขึ้น​ ร่างกายเขาสั่นสะท้าน​ เกิดน้ำแข็งเกาะตามตัวมากมาย​
    "ยังไม่ตายอีกเรอะ"​ วิหคฟ้าเหมันต์​ส่งสียงออกมา​ ในดวงตาขนาดใหญ่เย็นเยียบ​ เธอไม่รอช้า​ ตวัดปีกขนาดใหญ่ของเธอพุ่งเข้าใส่เย่ชิงหยูบนพื้นดินทันที​ อากาศถึงกับสั่นสะเทือน​ แรงลมมหาศาลพุ่งทะยานเข้ามาใส่​ ภายในนั่นเต็มไปด้วยพลังงานที่เย็นจัดราวกับจะแช่แข็งทุกสิ่ง
    ออร่าพลังมหาศาลกดทับ​มาที่เย่ชิงหยู
    เขาตะโกนอย่างบ้าคลั่ง​ ฟื้นคืนคัมภีร์จักรวาลนิรันดร์​ อักขระลึกลับผุดขึ้นตามตัว​ ปลดปล่อยพลังของกายเทพโกลาหลเต็มที่​
    เสียงในใจเขาดังขึ้น 1ประตูเบิกอนันต์ ขนาดนั่นในร่างกายส่วนลึก​ ประตู​บานใหญ่สีทองพลันเปิดออก​ ปลดปล่อยพลังที่มากยิ่งขึ้น​​ เขาควบแน่นพลังงานจากฝ่ามือทั้งสองข้าง​ เหวี่ยงแขนออกไป​ ปลดปล่อยไม้ตายสูงสุด​ ฝ่ามือโกลาหลทันที​
    ฝ่ามือสีดำทมิฬหลายร้อยเมตรปรากฏมันพุ่งทะยานเข้าใส่ปีกขนาดใหญ่​ แรงปะทะของทั้งสองเกิดการระเบิด​ เย่ชิงหยูกระอักเลือดออกมายกใหญ่​ ร่างกายเขาเกิดบาดแผลขึ้นอีกหลายสิบแห่ง​ ส่วนวิหคฟ้าเหมันต์​เธอก็ได้รับบาดเจ็บที่ปีก​ เลือดเธอไหลออกมามากนัก​ ขนาดนั่นเธอก็ตกตะลึง​ เธอถึงกับได้รับการบาดเจ็บจากการปะทะ
    "ถึงกับต้านทานได้เชียว​ อย่าอยู่เลยเจ้าเด็กบ้า" วิหคฟ้าเหมันต์​เริ่มบ้าคลั่งขึ้น​ จะปล่อยไว้ไม่ได้​ ถ้าเกิดเจ้าเด็กนี้มีพลังขั้นนักรบดวงดาวเธอจะไม่ตายเอาหรอ​ ความคิดของเธอคิดไปต่างๆนาๆ​
    เธอควบแน่นพลังงานสูงสุดปลดปล่อยทักษะประจำตัวสุดยอดของตน​ วิหคพลันส่องแสงสว่างเจิดจ้าไปทั่วบริเวณ​ ลำแสงสีฟ้าที่ปลดปล่อยออกมา​ ถึงกับแช่แข็งทุกสิ่ง​ ขนาดนั่น​มันก็พุ่งทะยานเข้ามาที่เย่ชิงหยู
    "ชิ" เย่ชิงหยูกล่าวออกมา​ เขาตอนนี้ร่างกายแทบจะไม่ไหวแล้ว​ ขนาดนั่นเขาได้ใช้​ ยันต์หลบหนี​100กิโลเมตรออกมา​ ร่างกายเขาพลันหายไป​ หลบหนีจากแสงทำลายล้างได้​
    วิหคฟ้าเหมันต์​ตื่นตะลึง​ ขนาดนั่นเธอใช้จิตสัมผัสตรวจจับ​ บินตามเย่ชิงหยูไปอย่างรวดเร็ว
    ผ่านไปสักพักใหญ่ๆ​ เย่ชิงหยูหอบหายใจแฮ่กๆ​ ตอนนี้เขาบาดเจ็บสาหัสมากๆ​ ร่างกายเขาเจ็บปวดไปหมด​ แถมที่สำคัญ​ ป้ายตัวตายตัวแทนกับยันต์หลบหนีก็หมดลงแล้ว​ เขาหนีเธอไม่พ้น​ วิหคฟ้าเหมันต์​บินเร็วมาก​ ตามเขาราวกับปลิง​ กัดไม่ปล่อย
    วิหคฟ้าเหมันต์​บินเข้ามาอย่างรวดเร็ว​ เย่ชิงหยูเห็นก็หน้าถอดสี​ เขาในตอนนี้ไม่มีอะไรใช้ได้อีกแล้ว​ ในร้านค้าของระบบก็ไม่มีอะไรช่วยได้เลย​ ยันต์หลบหนีหรืออะไรก็ไม่มีขาย​ ต้องสุ่มวงล้ออย่างเดียว​ มีแต้มหลายสิบล้านแต่ทำอะไรไม่ได้มันน่าขมขื่นนัก
    เย่ชิงหยูยืนขึ้น​ เซไปเซมา​ เขาแทบจะล้มลงไปอยู่แล้ว​ เลือดทะลักออกมาจากบาดแผล​ ในส่วนท้องของเขาแทบจะถูกแทงทะลุ​ ถ้าเป็นคนอื่นคงตายไปนานแล้ว​ วิหคฟ้าเหมันต์​เมื่อเห็นว่าได้เวลาปิดฉาก​ เธอก็กางกรงเล็บสีฟ้าปลดปล่อยพลังน้ำแข็งตะปบเข้าใส่เย่ชิงหยูทันที​ กรงเล็บขนาดยักษ์พุ่งทะยานลงมา
    เย่ชิงหยูมุมปากยกขึ้นอย่างข่มขื่น​ ขนาดนั่นที่หน้าของเขาก็ปรากฏผู้หญิงคนนึงขึ้น​ เธอมีใบหน้าที่มีเสน่ห์​ ร่างกายที่เย้ายวนเซ็กซี่​ เธอหันหัวกลับมามองไปที่เย่ชิงหยู​ เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย้ายวน​ เธอมองเห็นบาดแผลสาหัสมากมายนัก
    "สามีโดนมาหนักเลยนะ"​
    "เหมยกุ่ย​"
    เย่ชิงหยูยิ้มขึ้น​ รู้สึกโล่งใจ​ เขาเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก​คำนึง​ ขนาดนั่นนัยย์ตาเขาเริ่มปิดลง​​ ร่างกายล้มลงกับพื้น​ หมดสติเรีียบร้อย​ เหมยกุ่ยเห็นว่าสามีของเธอยังไม่ตายก็โล่งอก​ ต้องรีบปิดฉากแล้ว
    เธอหันกลับมา​ มองดูวิหคฟ้าเหมันต์​ตรงหน้าที่กำลังตะปบกรงเล็บเข้ามา​ นัยย์ตาที่เย้ายวนส่งจิตสังหารออกมา​ เธอสีหน้าเยียบเย็น​ ออร่าเริ่มทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง​​ พลันตบฝ่ามือขนาดใหญ่เข้าปะทะ
    "ปัง​" วิหคฟ้าเหมันต์​ปลิวไปไกล

    "กล้าดียังไงถึงทำร้าย​สามีของข้า​ แกอย่าหวังว่าจะได้ตายสบายเลย"​ เหมยกุ่ยเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือกที่ใครได้ฟังแล้วก็ต้องสะพรึง อารมณ์​ของเธอตอนนี้โกรธ​สุดขีด​ พื้นดินสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว​ อากาศรอบบริเวณหลายร้อยเมตรเกิดการฉีกขาด​

    คล้ายกับเรื่องCosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ) ที่คุณอ่าน