เกิดใหม่เป็นคุณหนูใหญ่เพื่อแก้แค้นสามีจอมเจ้าเล่ห์

บทที่ 41 ใครส่งเสื้อคลุมมาให้กันนะ?

“พี่ชาย” ลู่หมิงที่เฝ้าอยู่ที่ล็อบบี้ชั้นล่างได้รับโทรศัพท์จากพี่ชายของเขา ใบหน้าที่เคร่งขรึมของเขาเปลี่ยนเป็นความตกใจและประหลาดใจทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของพี่ชายปลายสาย

เขาไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?! พี่ชายของเขาต้องการให้เขาส่งของให้ผู้หญิงคนนั้น!

ผู้หญิงคนนั้นที่เคยเตะพี่ชายของเขาต่อหน้าสาธารณชน แถมยังตบหน้าพี่ชายอย่างไม่ไว้หน้า!

พี่ชายของเขาต้องการให้เขาส่งเสื้อโค้ทให้ผู้หญิงคนนั้น และยัง...ผ้าอนามัยอีกด้วย

ลู่หมิงมึนงงไปหมด เขาเป็นผู้ชายตัวโตแท้ ๆ ต้องไปส่งของแบบนี้ให้ผู้หญิงคนนั้นเนี่ยนะ!

“พี่...พี่ใหญ่ ของพวกนั้นล็อบบี้โรงแรมไม่มีขายนะครับ” ลู่หมิงที่เคยสุขุมเยือกเย็น กลับพูดตะกุกตะกัก

“ไม่มีก็ไปซื้อที่ซูเปอร์มาร์เก็ตสิ!” เสียงของพี่ใหญ่ฟังดูโมโห

ลู่หมิงทำหน้าลำบากใจ ตลอดชีวิตนี้ แม้แต่แม่กับแฟนสาวของเขายังไม่เคยได้รับการดูแลแบบนี้เลย แล้วทำไมเขาต้องลงทุนไปซื้อของแบบนั้นให้ผู้หญิงคนนั้นด้วย?

“พี่ใหญ่ เรื่องนี้…” ลิ้นกับฟันของลู่หมิงพันกันอีกรอบ

ปลายสายดูเหมือนจะยิ่งโมโหมากขึ้นไปอีก “พูดไม่รู้เรื่องรึไง? ซื้อของแค่นี้ ทำไมถึงทำท่าลำบากใจนัก? ช่างเถอะ!”

ตุ๊ด!

โทรศัพท์ถูกวางสายไปแบบนั้น

ห้องน้ำหญิงชั้นล่างของโรงแรม…

เสิ่นเมิ่งจ้องมองคราบเปื้อนบนกระโปรงของตัวเองด้วยความมึนงง นิ้วมือเกือบจะขยี้คิ้วจนยับ!

ผิดพลาดไปหมด เธอมัวแต่รีบหนีออกมาจากเงื้อมมือของปีศาจร้าย ลืมดูแลเสื้อผ้าตัวเอง ผลก็คือกระโปรงเปื้อนเลอะเทอะแบบนี้

ตอนที่เดินออกมาอย่างรีบร้อน เธอใส่แค่ชุดนี้ชุดเดียว กระเป๋าที่ถือมาก็เป็นกระเป๋าถือขนาดเล็ก ไม่สามารถปิดคราบเปื้อนนี้ได้เลย

แบบนี้จะออกไปข้างนอกได้ยังไง แล้วจะกลับบริษัทได้ยังไง?

เสิ่นเมิ่งหยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดดูรายชื่อผู้ติดต่อ พยายามหาเพื่อนที่อยู่แถวนี้ หรืออาจจะอยู่ใกล้ ๆ นี้ เผื่อว่าจะมาช่วยเหลือเธอได้

แต่เธอหาเท่าไหร่ ก็หาไม่เจอ คนที่อยู่ใกล้ๆ ก็ไม่ค่อยสนิท คนที่สนิทก็ไม่อยู่แถวนี้

ทันใดนั้น ประตูห้องน้ำก็ถูกผลักเปิดออก เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังเข้ามา เสิ่นเมิ่งรีบลุกขึ้นยืนอย่างมีความหวัง

“สวัสดีค่ะ ขอความช่วยเหลือหน่อยได้ไหมคะ? ฉันต้องการเสื้อคลุม ถ้าคุณมี ฉันขอซื้อต่อได้ไหมคะ ถ้าคุณไม่มี ฉันขอรบกวนให้คุณช่วย…”

“ตุ้บ!!”

เสิ่นเมิ่งยังพูดไม่ทันจบ ถุงพลาสติกสีดำใบเล็กก็ถูกโยนเข้ามาจากด้านบน!

“ฟุบ!” ตามมาด้วยของอีกชิ้นหนึ่งสีดำ

คราวนี้ ของชิ้นนั้นตกลงบนหัวของเธอพอดี ปิดบังใบหน้าทั้งหมดของเธอ

เสื้อคลุม!!

เสิ่นเมิ่งดีใจมาก เสื้อคลุมตัวนี้มาได้ทันเวลาพอดี! เธอไม่รอช้า รีบมัดแขนเสื้อของเสื้อคลุมไว้ที่เอว ปิดคราบเปื้อนบนกระโปรง จากนั้นก็รีบเปิดประตูออกไป

“ขอบคุณมากนะคะ เสื้อคลุมตัวนี้ราคาเท่าไหร่คะ? ฉันจะจ่ายให้คุณ”

อย่างไรก็ตาม เสิ่นเมิ่งชะงักอยู่กับที่ ข้างนอกว่างเปล่า ไม่มีใครสักคน

เธอวิ่งตามออกมาจากห้องน้ำ ทางเดินด้านนอกก็ว่างเปล่าเช่นกัน

ใครเป็นคนส่งเสื้อคลุมมาให้ และคนคนนั้นรู้ได้อย่างไรว่าเธอกำลังต้องการพอดี

ในเมื่อทำความดีแล้ว ทำไมต้องหลบหน้าด้วยล่ะ?

เธอกลับไปที่ห้องน้ำ หยิบถุงพลาสติกสีดำใบเล็กขึ้นมา ข้างในเต็มไปด้วยผ้าอนามัย

มีทั้งแบบใช้ในเวลากลางวัน กลางคืน แบบบางเบาและแบบนุ่มสบาย ครบครันทุกประเภท เหมือนกับที่แม่เคยเตรียมให้เธอครั้งแรกเลย

ช่างใส่ใจจริง ๆ

แต่คนที่แสนดีคนนี้คือใครกัน?

เสิ่นเมิ่งกำถุงพลาสติกไว้แน่น เธอรู้สึกสับสน เรื่องนี้มันแปลกมาก แปลกจนทำให้รู้สึกอบอุ่นใจ และยังทำให้รู้สึกขนลุกไปพร้อมกัน หรือว่าในห้องน้ำนี้มีกล้องวงจรปิดซ่อนอยู่ มีพวกโรคจิตแอบมองเห็นสิ่งที่เธอต้องการ แล้วก็...

“กริ๊ง!!”

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นกะทันหัน ขัดจังหวะจินตนาการอันน่าขนลุกของ เสิ่นเมิ่ง เธอก้มหน้าลง มองหน้าจอโทรศัพท์ที่โชว์สายเรียกเข้า สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที