แปะ
เป็เสียงมือของผมได้วางไพ่สีแดงเลข2ลงไปบนโต้ะ
“ขอโทดนะคะท่านพี่แต่ท่านพี่ชนะหนูเกมนี้ง่ายๆเหมือนหมากรุกไม่ได้หรอกนะคะ“ด้วยเหตุที่หลังจากที่เธอแพ้หมากรุกผมไปถึง3เกมเธอจึงขอเปลี่ยนเกมเป็UNOแบบสองคนแทน
แปะ มือขาวอมชมพู่ของเธอนั้นลงไพ่สีดำเลข +4ลงไปบนโต้ะ
“อือนั้นสินะครับนี้ครับ+4อีกใบคุณหนูขอแสดงความความเสียใจด้วยครับ”ด้วยความที่ไพ่ที่อยู่ในมือผมใบสุดท้ายเป็+4พอดีทำให้ผมส่งการ์ดไปสวนกลับพร้อมกับจบเกมอย่างงดงาม
“เอ่ะ ไม่จริงน่ะ+4ม่ายย”สีหน้าใพร้อมกับเสียงหลงของเธอดังออกมา
“นี้ก็เที่ยงแล้วไปกินข้าวกันดีกว่าครับคุณหนู’’
“โถ่ ไว้ค่อยไปกินก็ได้นี้ค่ะท่านพี่เล่นกันต่อเถอะ” เธอพูดออกมาด้วยเสียงอ่อนๆป่นขอร้อง
“อืมแสดงว่าที่ท่านิพูดว่าปกติต้องตามไปกินข้าวตลอดนี้ดูท่าจะจริงสินะครับ”
“อะ อะไรกันค่ะ หนูก็แค่เห็นเล่นกับท่านพี่สนุกๆพอดีก็เลยลองพูดเล่นๆดูในเมื่อท่านพี่ไม่เล่นงั้นก็ไปกินข้าวเถอะค่ะเชอะ” หลังจากที่เธอพูดจบเธอก็หันหลังเธอไปเลยผมจึงต้องรีบเดินตามไป…
“ขอบคุณสำหรับอาหารครับ”ผมพูดออกไปหลังจากที่กินเสร็จ...หลังจากที่พวกเรามาถึงห้องอาหารผมก็วันได้ยืนดูพวกเค้ากินข้าวกันจนเค้าบอกผมว่าวันหลังไม่ต้องขอหรืออะไรทั่งนั้นถ้าจะกินก็มากินพร้อมกันเลยด้วยเหตุนั้นผมจึงมานั่งกินอาหารอยู่ตรงนี้
‘เมื่อเ้ากินเสร็จแล้วให้เดินไปตามทางที่ข้าเขียนให้ในกระดาษอันนี้ละกันพอดีวันนี้ข้ารีบนะ’ท่านชิงอูได้มาพูดกับผมพร้อมกับยื่นกระดาษให้ผมก่อนหน้าที่เค้าจะเดินจากไป
“งั้นผมขอตัวไปฝึกนะครับ คุณหนู”
“ไว้เจอกันตอนเย็นนะคะท่านพี่”เธอยิ้มออกมาพร้อมกับโบกมือให้
“ครับ” ผมแบมือของผมออกมาพร้อมกับโบกกลับไป...
หลังจากที่ผมได้ลาเธอเสร็จจึงเดินไปตามแผนที่ที่คุณท่านเขียนให้
“ที่นี้สินะ”ด้านหน้าผมเป็ประตูไม้ขนาดใหญ่ที่ดูแล้วเก่าแก่พอสมควรให้ความรู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็คำพูดออกมาได้ออกมาอย่างล้นหลามเหมือนกับว่าเป็ที่กำเนิดสิ่งมหัศจรรย์มาอย่างนับไม่ถ้วน
ครึดด
ผมเดินไปเปิดด้านในนั้นเป็พื้นดินขนาดใหญ่โล่งๆที่มีพื้นหินปูจากประตูไปสู่เรือนเล็กๆอันหนึ่ง
“เ้าสินะคนที่ท่านชิงอูบอกว่าให้ข้ามาฝึก” เสียงดังต่ำมาจากด้านหลังผมแผ่ความรู้สึกอันตรายออกมาแบบไม่มีปิดไว้
แปะมือของเค้ามาััหลังผม
“อย่างงี้นี้เองเส้นพลังอย่างงี้นี้สินะเหตุผลที่มันเรียกข้ามาเ้าชื่ออะไรหละ” เค้าพูดออกมาเหมือนเข้าใจอะไรสักอย่างแล้วจึงถามผม
“ผมชื่อ พริว ครับ”
“งั้นรึ พริวเองสินะเ้าจงมาประลองวรยุทธกับข้าสะถึงแม้เ้าจะมีพลังมากขนาดไหนในอนาคตแต่ถ้าไม่มีวรยุทธก็ไม่คุ่ควรกับข้า” เค้าพูดด้วยเสียงทื่อแข้งเหมือนไม่ได้สนใจอะไร
“...ครับ อ้อมมือให้ด้วยนะครับ”ริ้มฝีปากผมได้ฉีกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยความตื่นเต้น
พริบ
ผมได้พุ่งเค้าไปทันทีโดยไม่รอให้เค้าตอบกลับพร้อมกับชกหมัดซ้ายไป
ปึก
เค้ายกมือขึ้นมารับหมัดซ้ายผมได้สบายๆแต่ว่าน่ะมันเป็ตัวล่อต่างหาก
ผมหมุนตัวพร้อมยกศอกเข้าไปกระแทกหน้าเค้า
หือ
หวืดเค้าเอียงคอหลบทำให้ศอกผมทำได้แค่เฉียวๆเท่านั้น แต่ว่าน่ะ!(แต่ว่าอีกแล้วเรอะ-‘-)มันเป็กับดักต่างหาก
ผมใช้แรงเหวียงจากศอกที่เหลืออยู่หมุดเข้าไปชกหมัดช้ายอีกรอบระยะนี้หลบไม่ได้แน่!
ปัก
หัวของเค้าไหลตามแรงหมัดไปนิดหน่อยไม่มีแม้แต่อาการเกรงของกล้ามเนื้อที่บอกว่ารู้สึกเจ็บ
ด้วยความที่ว่าต่อยในระยะนี้ไม่มีวันที่คนอย่างเค้าจะเจ็บอยู่แล้วเป็เื่ที่ผมคาดเอาไว้อยู่แล้วผมใช้มือตั้งสองข้างโอบคอเค้าต่อแล้วหลังจากนั้นก็แทงเข่าใส่หน้าเค้าต่อทันที !
ปึก
เค้าเอามือมากันเข่าผมเอาไว้พร้อมกับเข้ามากอดผมทำให้ผมทำอะไรต่อไปไม่ได้
“ฮะฮาฮ่าข้าขอโทดด้วยเ้าหนูที่ก่อนหน้านี้ดูถูกเ้า ข้า สิงขอยอมรับว่าเ้าเป็ผู้ที่คู่ควร”พร้อมกันนั้นเค้าก็จับผมทุมไปด้านหลังด้วยท่าแบบอเมริกา
ปึก
ผมใช้มือดันพื้นเอาไว้ก่อนที่หัวจะกระแทก
“อย่าหวัง”เค้าพูดออกมาพร้อมกับเหวียงตัวผมไปอีกด้านหนึ่งกระทบกับพื้นหิน
ปัง
เสียงหน้าผมได้กระแทกกับพื้นหินเต็มๆโดยไม่มีเวลาได้หายใจเค้าได้จับผมเหวียงและขวางออกไปอีกครั้งหนึ่ง
พรึบ
ผมได้ใช้มือรับแรงก่อนกลิ้งเป็วงกลม
ตึง
เืผมไหลไปทั่วหน้าทำให้ตาซ้ายผมตอนที่มองเห็นเป็สีแดงเพราะเื
เค้าไม่รอให้ผมได้ทันหายพุ่งเข้ามาอีกรอบทันที
“ไม่ต้องเป็ห่วงข้าจะรักษาเ้าหลังจากที่ข้าชนะเองฮะฮ่าฮ่า”
[...ร้อนจังเืในตอนนี้มันร้อนจริงๆ]เสียงในใจผมได้คิดออกมาพร้อมกับหลบหมัดเค้าไปข้างๆ
[ไม่เคยคิดเลยว่าจะสนุกอย่างงี้...แต่ว่าน่ะมันจะดูถูกเยอะไปแล้วนะคิดว่าจะชนะได้ง่ายๆงั้นเหรอ...นี้เราอ่อนแอ่ขนาดนี้ั้แ่เมื่อไรเนียกแค่ทำแผลให้มันสักแผลยังไม่ได้เลย...แต่ถึงแพ้ยังไงก็ไม่ยอมให้จบแบบนี้หรอกเฟ้ย]พร้อมกันนั้นลูกเตะที่รวดเร็วของเค้าก็เตะออกมาตามตัวผมที่หลบหมัดเค้าเมื่อกี่
ผมเอียงตัวล้มลงไปยิบเศษหินที่แตกออกมาแทงเข้าไปที่ขาที่เค้าเตะออกมา
อึก
ทันทีที่เศษหินชนกับข้าเค้ามันก็ะเิออกมาแทงมือที่ผมเอาเข้าไปแทง...แต่ส่วนแหลมของเศษหินบางส่วนก็แทงเข้าไปติดอยู่ในหนังเค้านิดนึงหละน่ะ
“เ้าหนู เ้าทำได้ดี-“เค้าได้พูดออกมาพร้อมกับปล่อยหมัดใส่ผม..ในระยะนี้หลบไม่พ้นแต่...แต่ก่อนที่หมัดจะถึงหน้าผมเค้าก็เปิดปากพูดออกมาผมจึงปาเศษหินที่เหลืออยู่เข้าไปในปากเค้า...แล้วจอบนดวงตาผมก็ดับไปอีกครั้ง...ฮะฮาฮ่าฮ่า......
...ไม่มีอะไรจะแก้ตัวครับแค่อยากจะบอกว่าsd gundamg-gen หนุกมาก
304
