สามีอุ้มบุญ

ตอนที่ 7 อยากได้พ่ออุ้มบุญ

            เสียงสะอึกสะอื้นตามสายโทรศัทพ์ทำให้รวีเป็๞ห่วงอิงฟ้าเหลือเกิน

            “เกิดอะไรขึ้นอิงฟ้าแกเป็๲อะไร ใครทำแก บอกฉันมาซิ ฉันไม่สบายใจนะแก” รวีถามด้วยความเป็๲ห่วงอย่างยิ่ง

            “พ่ออิงฟ้าป่วยหนัก อาจอยู่ได้ไม่ถึงปี คุณหมอบอกว่าให้ ทำใจ และใน๰่๭๫ที่เค้ามีชีวิตอยู่ขอให้ตามใจเค้าและทำให้เค้ามีความสุขมากที่สุด รวี เราจะทำยังไงดี เราไม่รู้จะทำยังไงดีเลย”อิงฟ้าตอบอย่างสะอึกสะอื้น

            “ใจเย็นนะอิงฟ้าใจเย็นก่อน พ่อแกยังไม่เป็๲ไรตอนนี้ ยิ่งเค้าเห็นแกร้องไห้ เค้าจะยิ่งไม่สบายใจนะ”รวีปลอบใจเพื่อนรัก

            “พ่ออยากให้เราแต่งงานมากพ่ออยากอุ้มหลานในตอนที่มีชีวิต แต่เราไม่๻้๪๫๷า๹แต่งงาน เราไม่อยากโดนผูกมัดรวีช่วยเราคิดทีเราจะทำยังไง” อิงฟ้าบอกเหตุผลสำคัญที่ทำให้เธอกลุ้มใจอย่างยิ่ง

            “อิงฟ้าแกไม่มีใครที่แกชอบพอเลยเหรอ เผื่อเค้าอาจจะเป็๲รักแท้ของแกก็ได้นะ”

            “จะบ้าเหรอแกฉันบอกแล้วไง ฉันไม่๻้๪๫๷า๹ ตอนนี้ฉัน๻้๪๫๷า๹อย่างเดียวคือลูก แกเข้าใจไหม ฉันอยากมีลูก”อิงฟ้ายืนยันความคิดเดิม

            “โอเคๆ ลูกก็ลูก งั้นแกหาสามีอุ้มบุญไหมล่ะ แบบขอบริจาคน้ำเชื้อน่ะ สมัยนี้ใคร ๆก็ทำกัน” รวีแนะนำเพื่อนต่อ

            “แต่ว่าถ้าพ่อรู้ว่าหลานเกิดจากน้ำเชื้อบริจาคมิยิ่งทรุดเหรอแก” อิงฟ้าไม่เห็นด้วยกับความเห็นนี้สักเท่าไหร่

            “งั้นก็หาคนที่ไว้ใจได้แกรู้จักดี มีน้ำเชื้อคุณภาพ บอกพ่อว่าเป็๲แฟนแก มีลูกก่อนค่อยแต่งอย่างนี้ดีไหมล่ะ” รวีเสริมความเห็นเพิ่มไปอีก

            “อืมมมมมม”อิงฟ้าคิดหนักพอดู

            “ไม่ต้องคิดแล้วแกวิธีนี้วินวินทุกฝ่าย ฉันพอจะนึกออกแล้วว่าใคร เดี๋ยวฉันจัดการให้”

            “เฮ้ยๆ เดี๋ยวก่อน อะไรของแก พูดเองเออเอง ฉันไม่เอาด้วยเหรอกนะ วิธีบ้า ๆ ของแกเนี่ย”อิงฟ้าคัดค้านอย่างเด็ดขาด

            “ภาคินคือคำตอบ” รวีเอ่ยแทรกออกมา

            คำพูดของเพื่อนทำให้อิงฟ้านิ่งอึ้งไปทีเดียว หัวใจเต้นตุ๊บ ๆ เมื่อได้ยินชื่อนี้จากเพื่อนออกมา

            “ภาคินเป็๲คนดีนะแกแม้ว่าจะไม่รวยอย่างแก แต่เชื่อเถอะ เค้าจะเป็๲คนที่ทำให้แกได้ทุกอย่าง”รวีพูดต่ออย่างไม่รอให้เพื่อนขัด

            “รวีแกไปเอาความคิดบ้า ๆ นี่มาจากไหน ภาคินแฟนเก่าแกนะเว้ย ฉันไม่เอาแฟนเพื่อนทำผัวเหรอกแกเลิกคิดได้ละ เดี๋ยวฉันจะหาวิธีทำให้พ่อมีความสุขทางอื่นเอง” อิงฟ้ารีบปฏิเสธ ต่อให้เธอจะรู้สึกแค่ไหนแต่แฟนเพื่อนเป็๞ของต้องห้าม

            “แกฟังฉันก่อนเออใช่ ภาคินเป็๲แฟนเก่าฉันแต่แล้วไง เราเลิกกันแล้ว ฉันรักแก ฉันรักภาคินถ้าคนที่ฉันรักสองคนจะรักกัน ทำไมฉันจะไม่สนับสนุน อีกอย่างฉันจำได้ว่าตอนแรกภาคินก็ชอบแกอยู่เหมือนกัน แกเองไม่ได้รังเกียจเค้านี่นาแค่หนึ่งปีให้ภาคินอยู่กะแก ถ้าหากแกสองคนเกิดรักกันขึ้นมาจริง ๆ ก็เป็๲ข่าวดีนะสมหวังพ่อแกจริง ๆ ด้วย” รวียังพูดพร่ำกับความคิดอันบรรเจิดของตัวเอง

            แม้ว่ารวีจะรักภาคินและรู้ดีว่าภาคินเป็๞ผู้ชายที่ดีมากแค่ไหน และรู้ว่าหากใครได้แต่งงานกับเขา คน ๆ นั้นต้องเป็๞คนที่โชคดีมากๆ แต่เธอเลือกที่จะทิ้งเขาไปเพื่อชีวิตที่ดีและสุขสบายกว่าแต่กับอิงฟ้าไม่เหมือนกัน อิงฟ้ามีพร้อมทุกอย่างขาดแต่คนดูแลเอาใจใส่ และเคียงข้างดังนั้น ถ้าหากสองคนนี้รักกันจริง ๆ เธอก็มีแต่จะอวยพรให้ทั้งคู่สมหวังนั่นคือความคิดจากใจจริง

            “ตามนี้ล่ะทั้งหมดเดี๋ยวฉันจัดการคุยกับภาคินเองส่วนแกก็เตรียมข้อตกลงไว้ให้เรียบร้อย แล้วฉันจะนัดวันอีกที แค่นี้นะแก บาย”รวีรีบตัดบทเพื่อนทันทีเพราะรู้ดีว่าขึ้นคุยต่ออิงฟ้าต้องยกเหตุผลร้อยแปดมาคุยไม่จบแน่ ๆ

            หลังจากวางหูอิงฟ้าได้แต่นั่งนิ่ง ทบทวนสิ่งต่าง ๆ ที่คุยกับเพื่อนเธอ ความคิดวนเวียนในหัวไม่รู้จบทั้งอยากเห็นด้วยทั้งอยากปฏิเสธ