แต่เหตุใดถ้ำมืดด้านล่างนั้นจึงไร้ซึ่งเสียงใดๆ นางกดตามองจ้องลงมายังเบื้องล่าง นางยังเห็นหญิงผู้นั้นยังถูกมัดอยู่ที่เดิม แล้วจ้าวหมื่นมารเล่าอยู่ที่ใดกัน
นางมารปิงเหยียนจึงลอยตัวลงไปในถ้ำ ซึ่งช่องว่างกว้างเพียงห้าถึงหก่ตัวคน เป็หลุมกว้างพอให้ส่งตัวคนลงไปได้อย่างพอประมาณ
และภาพแรกที่นางเห็นเมื่อไปถึงด้านล่างคือ จ้าวหมื่นมารที่นั่งก้มเอาหัวกดลงพื้น มือกำหินและบีบจนมือตัวเองแตกมีเืซึมออกมา
ตัวจ้าวหมื่นมารตอนนี้ มีอาการสั่นเทาอยู่ตลอดทั่วร่าง นางมารปิงเหยียนเห็นภาพดังนั้นในใจ...ก็สะท้อน ไม่คิดว่าจ้าวหมื่นมารจะเป็สุภาพบุรุษมีคุณธรรมถึงเพียงนี้ ยาปลุกกำนัดของนางนับว่าชั้นหนึ่งไม่เป็สอง ต่อให้เป็ระดับจ้าวยุทธ์ภพก็ใช่ว่าจะทนยาของนางออกฤทธิ์ได้
และนับประสาอะไรกับจ้าวหมื่นมารที่ยังเป็เพียงบุรุษหนุ่มธรรมดา เป็แค่ผู้มีเขตพลังระดับนักรบอันต่ำต้อยสำหรับนาง ตอนนี้มันคงมีแต่หัวใจเท่านั้นแหละที่เรียกว่า...แกร่งเกินคน
สิ่งนี้คือสิ่งที่ทำให้บุรุษผู้นี้ทนได้แบบนี้ แม้นางมารปิงเหยียนแม้ตอนนี้ นางจะพอใจต่ออุปนิสัยของจ้าวหมื่นมาร แต่หัวใจของนางก็ยังมีความแค้นต่อโลกใบนี้อยู่มาก
นางตัดเชือกที่มัดสตรีด้วยการสะบัดมือเพียงเบาๆ จากนั้นลอยตัวไปหาสตรีที่นอนอยู่ นางไร้ซึ่งกำลังต่อต้าน จากนั้นนางก็ดึงตัวสตรีขึ้นมืออีกข้างเหวี่ยงไป พลังปราณของนางเป็ไฟสีน้ำเงินจุดติดรอบผนังถ้ำโดยรอบ ตอนนี้ถ้ำสว่างจ้าไปด้วยแสงไฟสีน้ำเงินของนาง
เฉียวเฟิงมองออกไปตอนนี้เห็นภาพชัดแล้ว
สตรีนางนั้น...
สตรีที่อยู่ตรงหน้าจ้าวหมื่นมาร ก็คือยอดหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน และเป็อาจารย์ของมันนั่นเอง
นางมารตนนี้ช่างชั่วร้ายนัก แม้ไม่รู้ว่าจ้าวหมื่นมารเป็ศิษย์อาจารย์กับนาง แต่การใช้ยาปลุกกำนัดให้จ้าวหมื่นมารขืนใจยอดหญิงงาม ซึ่งเป็อาจารย์ของจ้าวหมื่นมาร ก็ไม่แปลก ถ้าเหตุนี้จะกลายเป็แผลใจให้ยอดหญิงงามแค้นจ้าวหมื่นมารไปตลอดชีวิต
หรือคุ้มคลั่งเพราะถูกขืนใจจากบุรุษที่มีร่างกายไม่ต่างจากศพเดินได้
เฉียวเฟิงมองไปที่ใบหน้าของจ้าวหมื่นมาร ณ ปัจจุบัน ราวก็เดาเนื้อเื่ออก จ้าวหมื่นมารยิ้มราวกับรู้ว่าเฉียวเฟิงคิดอะไร “ดูต่อเถอะ” จ้าวหมื่นมารพูดและยิ้มราวกับว่าเฉียวเฟิงประเมินตัวมันต่ำไป
นางมาระโเรียกจ้าวหมื่นมาร “เ้าอัปลักษณ์ เ้าจะทนไปทำไม ข้าอุตส่าห์ทำให้เ้าได้มีโอกาสมีความสุข กับสตรีที่งามล้ำ แต่เ้ากับทำเช่นนี้” กล่าวจบนางมารปิงเหยียนนางก็ฉีกเสื้อผ้าของยอดหญิงงามขาดสิ้น เผยให้เห็นผิวเนียน งามสะอาดตายิ่ง ที่ยากนักที่จะมีชายใด จะละสายตาจากเรือนร่างของนางผู้นี้ ที่งดงามเป็ดังนาง์สร้างได้
หากมีชายใดเห็นนางในสภาพนี้ แม้ต้องตกตายก็เชื่อแน่ว่า มีชายมากมาย หากแม้ได้ร่วมหลับนอนกับนางซักคราว ก็คงมีคนยอมตกตายกันมากต่อมาก ด้วยเพราะลุ่มหลงในความงามวิจิตรนี้
นางมารร้ายปิงเหยียนจับมือทั้งสองข้างของสตรีงาม ดึงตัวนางขึ้นตอนนี้ ไม่มีสิ่งใดปิดบังร่างกายของนางได้อีก ยอดปทุมถันของนางตั้งเต้างอนชี้สวยงามได้รูปวิจิตรตายิ่งนัก
เฉียวเฟิงเห็นภาพนี้ แม้ตัวเองจะผ่านโลกมามากก็ยังรู้สึกยากยิ่งที่จะพยายามข่มใจไม่ให้คิดหยาบช้า ไม่ช้าก็เหลือบมองไปที่จ้าวหมื่นมาร เมื่อเห็นทีท่าสงบเย็นของเ้าหมื่นมาร ไม่รู้ทำไม ไม่ช้าตัวมันก็สงบใจในความคิดหยาบช้าได้ ก่อนจะมองไปที่ใบหน้าของยอดหญิงงามที่มีน้ำตาซึมไหล
ไม่ช้าเฉียวเฟิงก็ถอนหายใจคราวหนึ่ง พร้อมความรู้สึกตอนนี้ ตัวมันข่มใจตัวลงได้อย่างสมบูรณ์แล้ว พลางคิดในใจ.ด่านนี้ไม่ง่ายเลยจริงๆ ที่ผู้ชายคนใดจะก้าวข้าม เฉียวเฟิงก้มหน้าซักพักก่อนเงยหน้าขึ้นดูเื่ราวต่อไป โดยไม่ยอมให้ตัณหาสิงใจตัวเอง
..
ตอนนี้แม้นางมารจะพูดเช่นไรจ้าวหมื่นมารก็ไม่ยกตัวขึ้น ไม่หันหน้ามอง จนกระทั่งนางมารร้ายปิงเหยียนคล้ายทนไม่ไหวปล่อยตัวหญิงงามและโยนร่างนางพุ่งไปที่จ้าวหมื่นมาร
จากนั้นก็กระชากศีรษะจ้าวหมื่นมารขึ้นแล้วเบิกดวงตามันให้จ้องมองไปที่ยอดหญิงงาม
จ้าวหมื่นมารตอนนี้สติเลือนรางเต็มที
เมื่อร่างของจ้าวหมื่นมารััโดนร่างของสตรี ร่างกายอันเนียนนุ่มก่อไฟราคะที่ยากกดข่มพุ่งสูง
ยิ่งถึงนางมารปิงเหยียน จับเบิ่งตาถลึงให้จ้องมองร่างกายอันวิจิตรที่เปลือยเปล่าของยอดหญิงงาม แม้จะไม่มียากระตุ้นกำหนัด
หากชายใดได้เห็นก็ยากจะเกินทน แต่ตอนนี้ยิ่งจ้าวหมื่นมารถูกยาปลุกกำหนัดกระตุ้นอารมณ์ดิบของมนุษย์เพศชาย ตอนนี้ตัวมันก็รู้สึกคุ้มคลั่งเกินทนแล้ว
หากแต่ทันใดนั้นเอง สตรีผู้งดงามพลันเรียกชื่อจ้าวหมื่นมาร จ้าวหมื่นมารพลันได้สติมองใบหน้าของสตรีงามนางนั้นที่มีคราบน้ำตานองหน้า เสียงนางเป็เสียงของคนที่จ้าวหมื่นมารยอมมอบกายถวายชีวิตให้
จ้าวหมื่นมาระโดังลั่นเรียกสติตัวเอง...
เส้นเสียงแทบขาดก่อนพุ่งตัวไปด้านข้างเอาหัวกระแทกหินผา ยอมตายแต่ไม่ยอมผิดต่ออาจาย์หญิงของตัวเอง ยอดหญิงงามเห็นดังนั้นน้ำตาก็รินไหล ซึ้งใจในบุรุษที่ตัวเองเคยเลี้ยงดู นับกันเป็ศิษย์อาจารย์ ไม่ผิดหวังต่อศิษย์คนนี้เลย
แม้คนอื่นจะรังเกียจจ้าวหมื่นมารแต่ก็ไม่ใช่กับนาง นางเลี้ยงจ้าวหมื่นมารมาหลายปี ความผูกพันศิษย์อาจารย์ไม่น้อย จ้าวหมื่นมารกตัญญูซื่อสัตย์กับนาง นางรู้ดี ครั้งเก่าก่อนที่นางไล่จ้าวหมื่นมารเพราะคำยุของผู้คน ใจนางก็เสียใจมากยิ่ง แต่เพราะไม่อาจทนคำทัดทาน และก็เพื่อตัวจ้าวหมื่นมารเอง
หากแต่มองไปที่จ้าวหมื่นมารตอนนี้ ใจนางสงสารจ้าวหมื่นมารจับใจ จ้าวหมื่นมารยอมตายแต่ไม่ยอมผิดต่อนาง ตอนนี้จ้าวหมื่นมารก็เป็หนุ่มแล้ว หากแม้เป็ชายอื่นตอนนี้เกียรติของนางจะเหลืออะไร
ไม่ใช่นางไม่รู้จักใจผู้คน บุรุษมากหน้าทำดีกับนางมากมาย แต่นางก็หาสนใจไม่ นั่นเพราะนางรู้ดี...ผู้คนมองนางเพียงแค่ความงาม เคารพนางก็แค่เปลือกนอกแต่ใจนั้นคิดสิ่งใดใช่นางจะไม่รู้
และเพราะแบบนั้นนางจึงไม่ใคร่สนใจชายใด มุ่งหน้าฝึกยุทธ์สร้างเกียรติแก่ตนเอง นางคิดอยู่เสมอว่า หากนางจะลงเอยกับชายใดชายคนนั้นต้องรักนางด้วยจิตบริสุทธิ์ ไม่ใช่เพราะเพียงความงามอันตระการตาของนาง แต่นางก็หารู้ไม่...ชายคนแรกที่ปรากฏในใจนางกับเป็บุรุษอัปลักษณ์คนหนึ่ง…
จ้าวหมื่นมารในปัจจุบันโบกมือเหตุการณ์ในภาพวิ่งเร็วขึ้น
แป๊ปเดียวก็ผ่านไป 1 ปี แต่ทุกอย่างใน 1 ปีกับประจักษ์ในใจของเฉียวเฟิง อยากนึก่ไหนก็จำได้โดยละเอียด ราวกับเป็ความจำของตัวเองเฉียวเฟิงได้แต่แปลกใจ
ตลอด 1 ปี จ้าวหมื่นมารถูกขังอยู่กับหญิงงามตลอด ทุกๆ หนึ่งเดือน นางมารจะให้จ้าวหมื่นมารกินยาปลุกกำหนัดและขังอยู่กับหญิงงามแบบนี้ทุกครึ่งเดือน แต่ทุกครึ่งเดือนทุกอย่างก็เหมือนเดิม จ้าวหมื่นมารอดทน เมื่อครบ 6 เดือนแรก นางมารปิงเหยียนกับรู้สึกพอใจจ้าวหมื่นมารเป็พิเศษ นางมารชอบจ้าวหมื่นมารที่มีความซื่อสัตย์ จนให้จ้าวหมื่นมารมาเป็เพื่อนพูดคุยด้วยเสมอ จนรู้ว่าจ้าวหมื่นมารกับยอดหญิงงามเป็ศิษย์อาจารย์กัน แต่ถึงอย่างนั้น นางมารก็ยังแกล้งจ้าวหมื่นมารอยู่ดี
พอหลัง 6 เดือน เข้าเดือนที่ 7 นางมารปิงเหยียนคิดแผนร้ายเพิ่มเติม คราวนี้ไม่เพียงแต่ให้จ้าวหมื่นมารกินยาปลุกกำหนัด แต่ยังให้ยอดหญิงงามกินยาด้วย จ้าวหมื่นมารกินยานี้มา 6 เดือนแล้ว ย่อมพอทนไหวและรักษาสติได้ แต่มันก็ยากอยู่ดีสำหรับตัวมัน แต่ในเดือนที่ 7 พอเป็ยอดหญิงงานต้องยาปลุกกำนัดด้วยเหตุการณ์ก็เลวร้ายถึงขีดสุด!!!