เฟรย่า freya talk
" เครื่องดื่มได้แล้วค่ะ " ฉันเดินเสิร์ฟเครื่องดื่มมาเรื่อยๆจนถึงโต๊ะของผู้ชายกลุ่มหนึ่ง
" โอ้วววว นี่สาวเสิร์ฟในฝันชัดชัดเลย "
" สวยจังเลยครับ "
" ชื่ออะไรครับน้อง "
" สวยแล้วก็หอม...ด้วย " ผู้ชายสามสี่คนที่โต๊ะนี้แซวฉันกันใหญ่แล้วก็ทำท่าทางลวนลามฉันด้วย ฉันได้แต่รีบเสิร์ฟแล้วก็รีบเดินออกมา
" เฮ้อ….. " ฉันถอนหายใจยาวเพราะไม่ว่าจะเดินไปไหนแต่ละโต๊ะก็หาเศษหาเลยจากร่างกายฉันทั้งนั้น
@ 21.00 น
จากัวร์ jaguar talk
" ไม่สงสารน้องเฟรบ้างรึไงวะ " ไอ้เดียร์พูดขึ้นหลังจากเพื่อนๆผมมาถึงผับ และยืนมองผู้คนมากมายจากชั้นลอยที่กำลังสนใจเฟรย่ากันอยู่
" หึ สงสารทำไมวะ " ผมบอกก่อนจะยกเหล้าดื่ม มองไปยังเฟรย่าสาวเสิร์ฟสุดเซ็กซี่ที่ตอนนี้กำลังเป็ขัวญใจของหนุ่มๆในผับ
" มันมากไปนะเว่ยมึงดู มีแต่คนกะจะฟันน้องเฟรทั้งนั้น " ไอ้ไทเกอร์บอกผม
" ช่างแม่ง จะเป็ยังไงกูไม่สน "
" เฮ้ยๆๆ นั่นๆ ไอ้นั่นมันจะปล้ำเฟรย่าแล้ว " ไอ้แบร์พูดขึ้น ก่อนจะเดินลงไปที่ลานดนตรีของผับ
" มึงจะไปไหนไอ้แบร์ " ผมรีบดึงมันไว้
" ไปช่วยน้องเฟรสิวะ " มันบอกผม
" ไม่ต้องปล่อยให้โดนไป " ผมบอกชัดเจน ผมบอกแล้วถ้าผมเกลียดจะเป็จะตายผมไม่สน
" มันอำมหิตไปนะไอ้เสือ น้องโดนลวนลามนะ " ไอ้ไลออนพูดขึ้น แต่ผมไม่สนใจหรอก ผมมองดูเธอโดนผู้ชายจับมือบ้าง ลูบไล้บ้าง ด้วยสายตาดูแคลน
" อย่าช่วย !!! " ผมบอกเพื่อนๆ
" เฮ้ยๆ ไอ้นั่นจะฉุดเฟรย่าแล้ว เอาแล้วไง " ไอ้แบร์พูดขึ้นด้วยท่าทางใที่ตอนนี้เฟรย่ากำลังโดนผู้ชายกลุ่มหนึ่งลากออกไป
" พวกมึงอย่าไปช่วย !!! " ผมห้ามเพื่อนๆ อีกครั้ง
" ไม่ช่วยได้ไงวะ นั่นผู้หญิงนะเว่ย อีกอย่างเป็ผู้หญิงที่มึงรักด้วย " ก่อนที่ไอ้เดียร์จะพูดขึ้น และเพื่อนๆผมทั้งสี่คนก็วิ่งลงไปช่วยเฟรย่า ทำไมต้องช่วย ทำไม ทำไมไม่ปล่อยให้โดนไปเลย เขาเหรอเป็ผู้หญิงที่กูรัก เขาเป็คนที่กูเกลียดมากต่างหาก
เฟรย่า freya talk
" ปล่อยค่ะ ปล่อยฉัน !!!! " ฉันพยายามจะดิ้นรนการกระชากลากถูของผู้ชายกลุ่มหนึ่งที่เข้ามาลวนลามฉันในผับโดยที่ตอนนี้ไม่มีใครสนใจใครเคยแม้ฉันจะพูดเสียงดังแค่ไหนก็ไม่มีใครสนใจ
" อย่าเล่นตัวน่าน้อง พี่ทิปเยอะนะ " ชายคนหนึ่งพูดขึ้น
" ฉันมาเสิร์ฟอาหารไม่ได้มาทำอะไรแบบนี้" ฉันบอกอย่างเสียขัวญ
" อย่าพูดมาก " แต่พวกเขาก็ไม่สนใจ ฉันคงไม่โดนข่มขืนหรือโดนทำมิดีมิร้ายใช่มั๊ย
" ช่วยด้วย ช่วยเฟรด้วย !!!!! " ฉันะโสุดเสียง
" เฮ้ย หยุด !!!!!! "
" อย่ายุ่งกับพนักงานของกู " เสียงเฮียเดียร์เพื่อนของเฮียจากัวร์พูดขึ้น ทำให้พวกผู้ชายที่ลากถูฉันชะงักไป
" มึงเป็ใครวะ " พวกนั้นถามกลับ
" กูก็เป็เ้าของที่ที่มึงเหยียบอยู่ไง ที่นี่ไม่ทำเื่อย่างว่ามึงออกไปให้พ้นสายตากู ก่อนที่พวกมึงจะไม่มีโอกาสได้หายใจ " เฮียไทเกอร์พูดต่อก่อนที่พวกมันจะมองตากันด้วยสายตาเลิกลั่กและวิ่งหนีกันไป
" เฮ้อ…… " ฉันถอนหายใจยาวทั้งน้ำตาด้วยความในึกว่าจะไม่รอดแล้ว
" เฟรย่าเป็อะไรรึเปล่าครับ โอเคมั๊ย " เฮียแบร์ถามฉัน
" ขอบคุณนะคะทุกคน " ถ้าไม่ได้เฮียๆทุกคนฉันคงแย่แน่ๆ
" มือไปโดนอะไรมาครับเหมือนมีดบาดเลยน้องเฟร " เฮียไลออนที่เป็หมอถามขึ้น
" เฟรไม่เป็ไรค่ะ " ฉันบอกพวกเขา ไม่อยากสร้างปัญหาให้มากไปกว่านี้
" ตามมาครับน้องเฟร " เฮียๆทุกคนดึงฉันให้ตามพวกเขาไป
" เฟรยังมีงานต้องทำ " ฉันบอกเพราะก็กลัวว่าถ้าเฮียจากัวร์มาเห็นอีก ฉันก็จะมีปัญหา
" ไม่ต้องทำแล้วเฟร " เฮียแบร์หันมาบอกฉันและพาฉันขึ้นไปที่ชั้นลอยของผับ
" เฮียทำแผลให้นะ " เฮียไลออนบอกกับฉัน ก่อนที่เขาจะเอากล่องยามาทำแผลที่มือให้
จากัวร์ jaguar talk
" มันเกินไปไอ้จากัวร์มึงดูสภาพเฟรย่าดิ เป็ยังไง จะโกรธจะเกลียดอะไรขนาดนั้นวะ " ไอ้เดียร์พูดหลังจากเข้ามาหาผมในห้องทำงาน
" เค้าทำอะไรให้มึงนักหนา ตอนนั้นน้องเฟรคงอายุสิบห้าเองมั๊ง นี่มึงอาฆาตอะไรขนาดนั้น " ตามด้วยไอ้แบร์ที่ด่าผมเช่นกัน
" เค้าทำให้กูเจ็บก่อน เค้าต้องได้รับบทเรียนบ้าง " ผมบอกชัด
" เฮ้ย ไอ้เสือมึงเจ็บแล้วไง แล้วมึงต้องทำกับเค้าขนาดนั้เหรอ เค้าโดนฉุดจะโดนลวนลามนะเว่ย จิตใจมึงทำด้วยอะไรวะ มึงใจดีกับทุกคนแล้วทำไมใจร้ายกับเค้าได้ขนาดนี้วะ " ไอ้เดียร์พูดต่อ ทำไม ทำไมผมถึงจะใจร้ายกับคนที่ทำร้ายผมไม่ได้วะ
" ทำไมกูจะใจร้ายกับเค้าบ้างไม่ได้ แค่นี้มันไม่สาสมหรอก " ผมสวนกลับเพื่อนๆไปอย่างไม่สนความผิดชอบชั่วดี
" มันเกินไป ทำอะไรมีสติด้วย มึงเกลียดเค้าหรือมึงรักเค้าถามใจตัวเองดู ถ้าเกลียดก็แค่ไม่ต้องสนใจเค้าจะเป็ตายร้ายดียังไงก็ช่างเค้าสิ ”
“แต่นี่มึงทำเหี้ยอะไรของมึง มึงหาทางให้เค้ามาอยู่ใกล้มึงทำไม แกล้งเค้าสารพัด แล้วการแกล้งของมึงมันก็ใจร้ายไปนะ " ไอ้แบร์บอก ก่อนที่พวกมันสองคนจะเดินออกไป
" โอ๊ยยย!!!!!!! " ผมะโออกมาอย่างเหลืออดที่ทำไมทุกคนต้องปกป้องคนที่ผมเกลียดด้วย ผมไม่รักเธออีกแล้วไม่รักอีกแล้ว ผมพยายามบอกตัวเอง
เฟรย่า freya talk
" เสร็จแล้วครับน้องเฟร " เฮียไลออนบอกหลังจากที่ทำแผลให้ฉันเสร็จแล้ว
" ดื่มน้ำก่อนนะ " เฮียไทเกอร์ยื่นน้ำให้ฉัน ทำไมทุกคนดีกับฉันจังต่างจากไอ้เสือใจร้ายลิบลับเลย
" เฟรมีปัญหาอะไรกับไอ้จากัวร์รึเปล่าครับ " เฮียไทเกอร์ถามฉัน
" เฟรสอบตกวิชาที่เค้าสอนค่ะ เลยต้องมาแก้ตัว " ฉันบอก
" เฮียหมายถึง อดีต... "
" เอ่อ ไม่ค่ะ.....ไม่มีค่ะ " ฉันตอบอย่างอึกอักเพราะไม่อยากพูดถึงเื่อดีต
" เฟรมีอะไรเล่าให้เฮียฟังได้มั๊ยครับ " เฮียไลออน ถามต่อ
" เฮียไปถามเฮียจากัวร์เถอะค่ะ เค้ารู้ดีทุกอย่างอยู่แล้ว เฟรก็ไม่เข้าใจว่าเค้ามาทำกับเฟรแบบนี้ทำไมในเมื่อเค้าเองที่ไม่อยากให้เฟรวุ่นวายกับเค้า " ฉันบอกทุกคน
" เอ่อ...เื่มันเป็ยังไงครับ " เฮียไลออนถามต่อ
" ลุก !!!! ตามมานี่มา !!!!! " เฮียจากัวร์เดินเข้ามาในห้องพอดี ฉันเลยไม่ได้พูดว่ามันเกิดอะไรขึ้นในอดีตแต่ฉันก็ไม่อยากพูดถึงมันหรอก เดี๋ยวไอ้เสือร้ายจะหาว่าฉันเป็คนรื้อฟื้นเื่เก่า
" ไอ้จากัวร์จะพาน้องเฟรไปไหน " เฮียไลออน ถาม
" บอกให้ตามมานี่ไงเล่า มา!!!!! " เขาดึงแขนฉันอย่างแรงให้ไปตามแรงของเขา โดยไม่สนใจคำพูดห้ามปรามของเพื่อนๆเลย จะโดนอะไรอีกละเฟร ฉันนึกในใจอย่างอ่อนล้า
ไลออน lion talk
" อะไรกันวะ " ผมหันหน้าไปมองไอ้ไทเกอร์ที่ยืนงงว่ามันเกิดอะไรกับสองคนนี้ในอดีตกันแน่
" นั่นดิ เื่มันเป็ไง ทำไมไอ้จากัวร์แม่งโกรธน้องเฟรขนาดนั้น แล้วทำไมน้องเฟรโบ้ยให้ไปถามไอ้จากัวร์เอง เหมือนไม่อยากพูดถึงอะ " ไอ้ไทเกอร์พูดขึ้น แล้วไอ้จากัวร์มันจะทำอะไรเฟรย่ารึเปล่าวะเนี่ย ผมก็พึ่งเคยเห็นไอ้เสือใจดีมันโหดนี่แหละ บทมึงโหดมึงก็โหดเกินจะบรรยายจริงๆ
# โอ๊ยเฮียถ้าน้องโดนข่มขื่นขึ้นมาเล่า คิดบ้างมั๊ยเนี่ยไรท์ชักโกรธเฮียแล้วนะ
3K
![พันธกาลวิญญาณรัก [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1697512755_19684876.webp)
