10.บทที่ 10
ซ่งผู่เย่วที่เห็นลูกสาวตัวน้อยตื่นมาแล้วก็คึกคัก อารมณ์ดีไม่มีร้องไห้งอแง เธอจึงยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูก่อนจะก้มลงหอมแก้มป่องๆ ของเ้าตัวน้อยอย่างหมั่นเขี้ยว
“ตื่นมาก็อารมณ์ดีเชียวนะเ้าตัวน้อย กินนมก่อนจะได้มีแรงเล่นกับคุณพ่อตอนเขากลับบ้านนะคะ”
เฟยหย่ากินนมของคุณแม่เพื่อไม่ให้เธอเป็ห่วง แม้จะไม่รู้สึกหิวจากการกินน้ำมรกตในมิติไปแล้วก็ตาม เธออยากจะเล่าเื่มิติของเธอให้คุณพ่อคุณแม่ และทุกคนในครอบครัวฟังจริงๆ
และจะไม่มีใครทำอันตรายเธอได้แน่นอน เพราะเธอไม่ได้แค่สำรวจมิติอย่างเดียว เวลาสามชั่วโมงในนั้นระหว่างที่เธอสำรวจมิติ มีเสียงเจื้อยแจ้วของเ้าเฟยเฟยพูดจ้อไม่หยุดอยู่ตลอด
เล่าเื่นู้นเื่นี้ และพูดเสริมว่าน้ำตกมรกตนั่น ถ้าอยากให้ใครภักดีและไม่คิดร้ายกับเธอ ต้องเอาดอกกล้วยไม้ที่รังของมันไปแช่ในน้ำตกมรกตก่อนให้คนอื่นดื่ม
เธอเสียดายมากอยากให้คนในครอบครัวใช้ของดีๆ จากห้างสรรพสินค้าของเธอ และพาพี่ชายฝาแฝดไปล่องเรือเล่นจริงๆ
เธอสามารถพาคนอื่นเข้าไปในมิติได้ เมื่อทุกคนกินน้ำตกมรกตแช่ดอกกล้วยไม้แล้วเท่านั้น
นี่จึงเป็เหตุผลที่เธอไม่มีความลังเลที่จะบอกพวกเขาเื่มิติ เธออยากเอาเ้าเฟยเฟยน้อยเพื่อนใหม่ช่างจ้อของเธอมาแนะนำให้ทุกคนในครอบครัวเธอรู้จักอีกด้วย ทุกคนต้องชอบแน่นอนเพราะมันน่ารักมาก
รอเธอโตพอที่จะพูดรู้เื่ก่อนแล้วกันค่อยทำตามที่ตั้งใจไว้ตอนนี้
แต่ก่อนอื่นร่างกายคุณแม่สำคัญที่สุด เธอวางแผนว่าต่อไปจะคอยแอบหยดน้ำตกมรกต ใส่ในอาหารคุณแม่ให้เธอกินทุกวันร่างกายจะได้ฟื้นฟูโดยเร็ว
ทางด้านหลี่เฟยหลง เมื่อถึงเวลาเลิกงานแล้วเขาก็รีบเก็บของกลับบ้านทันที เหมือนถูกไฟลนก้นก็ไม่ปาน
กลับถึงบ้านแล้วก็เดินถือซองเอกสารสีน้ำตาลเข้าบ้านไปอย่างอารมณ์ดี มีรอยยิ้มนิดๆ ติดมุมปากทั้งที่ปกติจะชอบทำหน้าเรียบนิ่งอยู่ตลอดแท้ๆ
คุณย่าจางที่พึ่งเข้าไปอุ้มหลานสาวออกมานั่งเล่นกับคุณปู่จางข้างนอก ปล่อยให้ลูกสะใภ้เธอนอนอยู่ไฟในห้อง ใกล้กันมีสองแฝดนั่งเล่นกับน้องสาวตัวน้อย ที่ส่งเสียงอ้อแอ้คุยกับพี่ชายคนพี่ก็ส่งเสียงตอบกลับ ราวกับว่าคุยกันรู้เื่อยู่ใกล้ๆ
“มีเื่ดีอะไรรึเปล่าอาหรง เดินยิ้มมาแต่ไกลเชียว”
คุณย่าจางอดที่ที่เอ่ยทักลูกชายของเธอไม่ได้จริงๆ เพราะปกติเขาจะไม่เดินยิ้มอย่างนี้แน่นอน
“เื่น่ายินดีน่ะครับคุณแม่ วันนี้มีเื่ดีเยอะไปหน่อยน่ะครับ ผมเลยอารมณ์ดีมากอย่างที่เห็น”
หลี่เฟยหรงตอบคุณแม่ของเขา ก่อนจะยื่นซองเอกสารให้คุณย่าจางเปิดอ่านเื่น่ายินดีของเขา
หลังกลับไปทำงานใน่บ่ายต่อ เขาเห็นซองเอกสารวางอยู่ในห้องทำงาน พอเปิดอ่านจึงได้รู้ว่ามันคือใบตอบรับการอนุมัติขอเลื่อนขั้นของเขา
ในตอนแรกเขายังไม่คิดจะบอกครอบครัว เพราะอยากจะเก็บเอาไว้บอกในวันฉลองครบเดือนลูกสาวของเขาให้ทุกคนรับรู้ข่าวดีนี้
แต่นั่นมันก็แค่ความคิดในแวบแรกเท่านั้น เพราะจะปิดบังเื่นี้ไม่ได้อยู่แล้ว คุณพ่อของเขายศสูงขนาดนั้นย่อมต้องรู้เื่ก่อนถึงวันฉลองครบเดือนลูกสาวเขาแน่นอน
พอดีกับที่ซ่งหลี่เจี๋ยโทรมาบอกข่าวดีถึงการได้รับจดหมาย อนุมัติเลื่อนขั้นเหมือนกันพอดี เขาจึงบอกข่าวดีกับอีกฝ่ายเช่นกัน รวมถึงเื่ลูกสาวตัวน้อยของเขาที่พึ่งคลอดวันนี้ให้อีกฝ่ายรับรู้ด้วย
หลี่เจี๋ยดีใจมากกับเื่ดีๆทั้งหมดนี้ที่สหายของเขาพึ่งบอกมา และยืนยันว่ากลับไปปักกิ่งทันฉลองครบเดือนหลานสาวของเขาแน่นอน
“นะ นี่! นี่มัน อาหรงถ้างั้นลูกก็ไม่ต้องรับภารกิจพวกนั้นอีกแล้วน่ะสิ! วันนี้ที่เป็วันเกิดเฟยหย่าน้อยของเราช่างเป็วันที่ดีจริงๆ เลย”
คุณย่าจางหลังจากอ่านเอกสารจบ ถึงกับพูดติดขัดไม่อยากจะเชื่อว่าวันนี้มันจะดีได้ยังไงขนาดนี้ ดีใจมากจนหล่อนอยากจะร้องไห้ออกมาเลยจริงๆ
“หย่าเออร์ หลานต้องเป็เทพธิดาตัวน้อยมาเกิดในครอบครัวเราแน่ๆ เลย”
คุณย่าจางวางเอกสารลง หันไปอุ้มหลานสาวตัวน้อยแสนล้ำค่าของเธอขึ้นมากอดอย่างทะนุถนอม ปานเครื่องแก้วแสนเปราะบางด้วยความรักทั้งหมดของเธอ
เฟยหย่าที่นอนแอบฟังผู้ใหญ่คุยกัน ก็รู้เื่บ้างไม่รู้เื่บ้าง และคิดว่าคืนนี้จะเข้าไปถามข้อมูลครอบครัวจากเ้านกน้อยเฟยเฟย
คุณปู่หลี่ยิ้มยินดีออกมาก่อนยกมือขึ้นตบบ่าลูกชายคนเดียวของเขาเบาๆ
“ยินดีกับแกด้วยต่อไปนี่จะได้อยู่กับครอบครัวอย่างสบายใจแล้วนะ”
“คุณพ่อยินดีด้วยนะครับต่อไปพวกเราจะได้อยู่ด้วยกันบ่อยๆ แล้ว”
เฟยฮุ้ยกล่าวยินดีกับคุณพ่อของเขา
“ยินดีด้วยครับคุณพ่อ ต่อไปนี้คุณแม่จะได้ไม่ต้องเศร้าอีก เวลาคุณพ่อออกไปทำงานไกลๆ”
เฟยเจินเด็กชายผู้ซื่อตรงของบ้านพูดจบก็เดินเข้าไปกอดคนพ่อของเขาแสดงความยินดี ที่พ่อได้เลื่อนตำแหน่ง และดีใจที่ต่อไปคุณแม่จะไม่เศร้า เมื่อพ่อออกไปทำงานไกลๆอีกแล้ว
อย่าเห็นว่าสองแฝดอายุแค่เก้าขวบ จะยังเป็เด็กไม่รู้ความ พวกเขาทั้งสองคนฉลาดมาก ความคิดของพวกเขาเทียบเท่ากับผู้ใหญ่คนหนึ่งเลยทีเดียว
ด้วยถูกคุณปู่และคุณพ่อหลี่ เลี้ยงดูมาอย่างเคร่งครัดพวกเขาต้องฝึกลับสมองกันบ่อยๆ กับคุณปู่และคุณพ่อของพวกเขา ไหวพริบของสองแฝดจึงไม่ธรรมดาอีกด้วย
เื่ที่เกิดขึ้นกับครอบครัว พวกเขาจึงรับรู้เป็อย่างดี เพราะผู้ใหญ่ในครอบครัวไม่เคยปิดกั้นพวกเขา เพื่อไม่ให้เติบโตขึ้นมาโดยไม่รู้เื่อะไรเลย รวมถึงเหตุผลที่ครอบครัวของคุณแม่ของพวกเขาไม่ได้อยู่ที่ปักกิ่งเหมือนเมื่อก่อนอีกด้วย
“ใช่ พ่อจะอยู่กับพวกลูกไม่ออกไปทำงานไกลบ้านและหายไปนานๆ อีกแล้ว ขอบคุณพวกลูกสองคนที่ไม่เคยงอแงเื่นี้และรู้ความมาตลอด”
เฟยหรงกอดตอบเสี่ยวเจินแน่นๆ และดึงเสี่ยวฮุ้ยลูกชายจอมวางมาดของเขาเข้ามากอดด้วยกันอีกคน
หย่าเออร์เทพธิดาตัวน้อยของคุณย่าจาง นอนมองภาพแสนอบอุ่นสุดน่ารักตรงหน้า ในอ้อมกอดของคุณย่าจาง ฉีกยิ้มกว้างดีดแขนขาเล็กๆไปมาอย่างร่าเริง เธอเห็นชัดเจนแล้วว่าครอบครัวใหม่ของเธอดีไม่แพ้ครอบครัวเก่าเลยจริงๆ
............................................
282
![เกิดใหม่ครั้งนี้ขอเป็นสตรีไร้คุณธรรม [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1725005870_109898.webp)
