บ้านอิม
บนเตียงนอนกว้างของบ้านสองชั้นหลังใหญ่ที่มีหญิงสาวคู่รักกำลังมอบจูบให้กันอย่างดูดดื่ม ซึ่ง้าก็คือสาวสวยที่เพิ่งถูกจับคลุมถุงชนกับตระกูลใหญ่ อีฟคลี่ยิ้มบางพลางใช้ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ข้างแก้มของแฟนสาว แววตาเว้าวอนสื่อถึงความรักที่มีให้กันอย่างสุดซึ้ง
“เฮ้อ ที่รัก..เราอยู่ด้วยกันนานแค่ไหนก็ไม่เคยพอเลย”
“คิกๆ เวอร์แล้วอีฟ”
“อีฟพูดจริงนะอิม”
“…..”
“อีฟอยากนอนกอดอิมแบบนี้ทุกวันเลย กอดเช้า กลางวัน เย็น”
“…..”
“อีฟรักอิมมากนะ รักมากที่สุดในโลกเลย”
พูดจบสาวห้าวก็โน้มริมฝีปากลงไปจูบกับแฟนสาวอีกครั้งอย่างดูดดื่ม ร่างกายอันเปลือยเปล่าของพวกเธอไม่มีอะไรปกปิดสักชิ้น คราบเหงื่อที่ซึมอยู่ข้างขมับสื่อให้เห็นว่าก่อนหน้านี้เกิดบทรักอันเร่าร้อนมาแล้ว แต่ความ้าของคู่รักสาวสวยก็ไม่มีทางหมดลงง่ายๆ
“อิมก็รักอีฟ.. จุ๊บ รักมากๆเหมือนกันนะคะ” เ้าของบ้านอมยิ้มบางก่อนจะประกบจูบอีกครั้ง
แต่ทว่าคำถามที่มีอยู่ในหัวก็ทำให้เธอผละริมฝีปากออก แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้จ้องมองแฟนสาวที่นอนหันหน้ามาทางเธอ
“อีฟคิดยังไงถึงจ้างน้องคนนั้นไปอ่อยใต้เหนืออะ คิดดีแล้วเหรอที่ทำแบบนี้”
“ก็มันมีแค่วิธีนี้วิธีเดียวนี่หน่า”
“แต่อีฟรู้ใช่ไหมว่าอีฟไปคุยเื่นี้กับใต้เหนือดีๆก็ได้ ไปเจรจากับเขาว่าขอให้ร่วมมือกันทำลายแผนหมั้นของพวกผู้ใหญ่”
“เฮ้ออออ! อิมก็รู้ว่ามันกวนประสาทขนาดไหน ใต้เหนือไม่ใช่คนที่จะยอมฟังใครง่ายๆนะ”
“อีฟก็เลยให้เด็กคนนั้นไปรับเคราะห์แทนเหรอ?”
คำถามที่ชัดเจนของอิมนั้นทำให้อีกฝ่ายแน่นิ่งไป ใบหน้าที่ดูไม่ได้แคร์อะไรกับเื่นี้ฉายแววเด่นชัดมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งอิมเองก็รู้ว่าแฟนของเธอยอมทำทุกอย่างเพื่อเื่นี้
“อีฟไม่แคร์หรอกนะ ไม่ว่ายัยเหมียวนั่นมันจะโดนฆ่า หรือโดนอะไรก็ตาม ขอแค่อีฟได้อยู่กับอิมก็พอ”
“แล้วเด็กที่ชื่อเหมียวรู้หรือเปล่าว่าพ่อแม่ใต้เหนือโหดขนาดไหน”
“ก็น่าจะรู้มั้ง เพื่อนยัยเหมียวมันคบกับพี่ชายใต้เหนือ”
“อีฟ..”
อิมเอ่ยปรามเพราะเธอเองก็ไม่อยากให้ใครมาเดือดร้อนกับเื่นี้ทั้งนั้น หากพ่อแม่ของใต้เหนือคิดจะกำจัดเหมียวขึ้นมาจริงๆล่ะ?
“จะไปแคร์ทำไมวะอิม ยัยเหมียวอะไรนั่นมันเสนอตัวที่จะมีอะไรกับใต้เหนือเองเลยนะ”
“…..”
“เพื่อเงินนางก็ยอมทำได้ทุกอย่าง หึ.. อีฟถึงได้จ้างถูกคนไง”
*คำเตือน ฉากเซ็กส์ที่มีเนื้อหารุนแรงไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านอายุต่ำกว่า 18 ปี โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
23:00
ภายในห้องนอนสุดหรูของคอนโดวีไอพีพาร์ค..
ปึกๆๆๆๆ
“เฮือกกกกกก! อึ่ก อ๊าาาา!! กึ่ด..”
หญิงสาวในสภาพเปลือยเปล่าทั้งหมดกัดฟันแน่น เธอเปล่งเสียงร้องของตัวเองออกมาดังสนั่นไปทั่วทั้งห้อง ร่างขาวจั๊วะของเธอที่แดงก่ำนั้นถูกกระแทกกระทั้นจากด้านหลังอย่างแรง ทั้งปลอกคอที่สวมใส่อยู่ มือสองข้างที่ถูกพันธนาการไปด้วยสายรัดหนังสีดำ ใบหน้าเซ็กซี่ของเธอแสดงถึงความเสียวซ่าน..และเหน็ดเหนื่อยไปพร้อมๆกัน
พั่บๆๆๆๆๆๆ!!!
“อึ่ก! ต..ใต้เหนือ!!”
“อื้มมมม..”
“ใต้เหนือฉันจุก! อะอ๊ะๆๆๆ”
เหมียวร้องท้วงเสียงหลงก่อนจะพยายามเร้นกายหนี แต่ทว่าร่างกำยำของคนที่อยู่ด้านหลังก็ใช้มือช้อนเอวบางให้เขยิบเข้ามาใกล้กว่าเดิม มือหนาจับใบหน้าร้อนผ่าวของเหมียวให้หันกลับมาตอบรับจูบอันแสนเร่าร้อน
“แฮ่กๆ จะได้ชินไง หื้ม.. ดีไหม..”
ใต้เหนือยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งก่อนจะพลิกตัวเธอให้หันกลับมาประจันหน้า
“ชอบจัง”
“อึ่ก..”
“ฉันชอบหน้าอกเธอจัง มันใหญ่กว่ามือฉันอีก”
ไม่รอช้าคนพูดก็โน้มใบหน้าลงไปตวัดปลายลิ้นร้อนบนจุกรักอย่างรวดเร็ว หน้าอกใหญ่เด้งกระดอนไปมาตามแรงสั่นไหว ทั้งความร้อนของลิ้นสลับไปมากับฟันแข็งแรงที่หยอกเย้า มันทำให้เหมียวเบี่ยงหน้าหนีไปอีกทางด้วยความเสียวสุดใจ เธอเว้น่ระยะหายใจไปพักหนึ่งก่อนจะร้องครางเสียงหลงออกมาอีกครั้ง
ซึ่งหนุ่มหล่อร้ายเองก็รู้ว่าร่างกายเธอตอบสนองเขาได้ดีทีเดียว ดูเหมือนว่าเซ็กส์อันเร่าร้อนนี้จะทำให้หญิงจอมพยศพ่ายแพ้ได้แล้ว
เอี๊ยดดดดดดด!!
ปึ่ก!!
ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก!
ใต้เหนือเน้นจังหวะกระแทกเธอจากด้านหน้าอย่างแรงจนทำให้เตียงเกิดเสียงดัง มุมหัวเตียงนั้นถูกดันเข้ากับกำแพงหลายต่อหลายที แถมพื้นในห้องก็มีเสียงเอี๊ยดอ๊าดดังเป็ระยะ แต่เสียงร้องครางของหญิงสาวก็ดังกลบทุกอย่าง แม้เธอจะพยายามกลั้นมันเอาไว้ก็ตาม
“ต..ใต้เหนือ!! อึ่ก.. ฉะฉันไม่ไหว พ..พอก่อนเถอะนะ!”
เหมียวกล่าวพลางบีบแขนล่ำไว้แน่น ผิวเนียนขาวของใต้เหนือนั้นเต็มไปด้วยรอยเล็บของเธอ
“หื้ม?”
“พะ พอ..”
“หึ.. ถ้าพอแค่นี้เธอจะต้องใช้ปากให้ฉันจนเสร็จนะเหมียว”
“อื้อ..”
“เอาแบบนั้นเหรอ”
“น..นายหยุดแกล้งฉันได้แล้ว! เอาแบบนั้นแหละ นายเสร็จไปสามรอบแล้วนะ ให้ฉันได้พักบ้างเถอะ”
สาวเซ็กซี่ตะคอกเสียงใส่คนตรงหน้าด้วยความหงุดหงิด นั่นจึงทำให้คนเ้าเล่ห์อย่างใต้เหนือหัวเราะเบาๆในลำคอ ก่อนจะชะลอจังหวะและถอนแกนกายบิ๊กไซต์ของตัวเองออก ขนาดที่ใหญ่เกินมาตรฐานนั้นทำให้เหมียวจุกจนร้องแทบไม่ออก ยิ่งเขากระแทกเข้ามาแบบไม่บันยะบันยัง มันก็ยิ่งทำให้เหมียวที่ไม่ทันตั้งรับถึงกับไปไม่เป็
แกร๊ก
พรืดดดด..
หุ่นล่ำสูงโปร่งลุกขึ้นยืนบนเตียงก่อนจะจัดการเขวี้ยงถุงยางลงถังขยะ ร่างกายอันเปลือยเปล่าที่ล่อตาล่อใจเหมียวไม่น้อยยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนเห็นใต้เหนือในสภาพนี้ก็ต้องยอมกันทั้งนั้น
อึ่กกก!
หนุ่มหื่นกามในคราบคนหล่อไร้ที่ติไม่รอช้า เขาคว้าโซ่ตรวนที่คล้องคอเหมียวขยับเข้ามาหาแกนกายอันใหญ่ยาวของตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำที่สู้สุดใจของเหมียวอยู่พอดีกับมัน ใต้เหนือดันน้องชายสีชมพูเข้มที่มีเส้นเืปูดนูนเข้าไปในโพรงปากของเธอ
เขาขยับมันเข้าออกเป็จังหวะโดยที่ใช้มือข้างหนึ่งลูบหัวเธอไปด้วย
“ดีมากเหมียว อื้มมม.. แบบนั้นคนเก่ง..”
อ๊อก อึ่กๆๆๆๆ
เสียงทุ้มที่ครางออกมานั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความเสียวสะท้าน ใต้เหนือกัดริมฝีปากตัวเองก่อนจะจ้องมองคนด้านล่างที่ใช้ปากทำงานได้ดีเกินคาด ยิ่งพอเธอดูดกลืนแกนกายเข้าไปในปากลึกเท่าไหร่ ใต้เหนือก็เปล่งเสียงที่เธออยากได้ยินมากเท่านั้น
ปฏิเสธแทบไม่ได้เลยว่าเสียงหล่อๆของใต้เหนือทำให้เธอมีอารมณ์มากขนาดไหน..
“เก่งจังคนสวย.. อ๊าาาาา ดีมากครับ”
“อั่กๆๆๆๆ”
“อื้มมมมม เสียวจังเหมียว.. ดันเข้าไปให้ลึกอีกสิ เอาให้สุดคอ”
“อื๊ออออออ!!!”
00:30
“เธอนอนนี่แหละ มันดึกแล้ว”
“ไม่เป็ไรหรอก ฉันไม่ได้เอาเสื้อผ้ามา”
“ใส่เสื้อผ้าฉันไง เต็มตู้เลย ไปเลือกเอาสิ”
หนุ่มหล่อที่ใส่กางเกงขายาวสีดำ ท่อนบนเปลือยเปล่ากำลังนั่งจิบไวน์อยู่บนโซฟาในห้องนอน เขาช้อนสายตามองคนที่เพิ่งเดินออกจากห้องน้ำอย่างมีเลศนัย ในตอนนี้เหมียวรู้แล้วว่าเขาสนใจเธอ โดยเฉพาะร่างกายที่ตรงตามสเปคเขาแทบทั้งหมด
เหมียวยังไม่ได้ตอบอะไรกลับไปยกเว้นแต่ลอบถอนหายใจแ่เบา หญิงสาวสุดเซ็กซี่จ้องมองไปทางร่างล่ำที่ยั่วเย้าอารมณ์ตรงหน้าก่อนจะเอ่ยถามเื่ค้างคาในใจ
“ที่นายโมโหก็เพราะเห็นฉันจูบกับตี๋เหรอ?” เหมียวหรี่ตาพลางเอามือกอดอก
“แล้วฉันจะโมโหทำไม”
“ก็วันนี้ลูกน้องนายบอกว่านายอารมณ์ไม่ดี ฉันเข้ามาก็เห็นหน้านายบึ้งตึง แถมยัง..มีอะไรกับฉันในคืนนี้อีก”
“ทำไมล่ะ นั่นมันก็เป็สัญญาการทำงานของเราอยู่แล้ว” ใต้เหนือเริ่มลอบยิ้มบางเพราะรู้ทันความหมายของอีกฝ่าย
“แต่นายพูดถึงเื่เมื่อคืน นายรู้ด้วยว่าฉันร้องไห้ตอนจูบกับตี๋”
“…..”
“แล้วนาย..ก็พูดว่าจะทำให้ฉันลืมเขา”
“หึ..”
“…..”
“นี่เธอกำลังจะบอกว่าที่วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี เพราะฉันแคร์เื่ของเธอกับไอ้เด็กนั่นเหรอ?”
แต่ทว่าประโยคนั้นก็ทำให้เหมียวยืนแน่นิ่งไปชั่วขณะ เพราะสีหน้าที่เรียบเฉยและแฝงไปด้วยความเ้าเล่ห์ของใต้เหนือยังคงเสมอต้นเสมอปลาย
“ไม่ใช่แบบนั้นหรอก ฉันรู้อยู่แล้วว่านายไม่แคร์”
แต่คนที่เตรียมใจมาก่อนก็สวนกลับด้วยสีหน้าเ็าไม่แพ้กัน เหมียวกระตุกยิ้มบางก่อนจะเดินไปหยิบโทรศัพท์กับกระเป๋าสะพายกลางห้องรับแขก ซึ่งทางใต้เหนือก็ลุกขึ้นเดินตามเธอออกมา ร่างสูงโปร่งพิงกำแพงหน้าห้องนอนโดยที่จ้องมองเธอไปด้วย
“วันนี้เสร็จงานแล้ว งั้นฉันกลับนะ ถ้าพรุ่งนี้มีอารมณ์อีกก็บอก มันจะดีกว่านี้..ถ้านายบอกฉันล่วงหน้า”
“งั้นเดี๋ยวฉันไปส่ง” ใต้เหนือแทรกเมื่อเห็นว่าเหมียวกำลังจะเปิดประตูออกไปจากห้อง
“ไม่ต้อง”
“…..”
“ฉันกลับเองได้”
น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความอ่อนไหวภายใต้สีหน้าเรียบเฉยของเธอตอบกลับมา ก่อนที่ร่างบางจะเดินหายลับออกไปพร้อมกับเสียงรองเท้าส้นสูง หลังจากนั้นภายในห้องกว้างสุดหรูก็เต็มไปด้วยความเงียบงัน เสียงลมหายใจเฮือกใหญ่ถอนออกมาอย่างหนักใจ
หนุ่มหล่อร้ายขบกรามตัวเองแน่นโดยที่สีหน้ากังวลจ้องมองไปทางประตู เพียงไม่กี่วินาทีใต้เหนือก็รีบเดินตัวปลิวไปหยิบโทรศัพท์ในห้องนอนขึ้นมากดเบอร์โทรหาลูกน้อง
(ว่าไงครับเฮีย)
“เอก มึงไปส่งเหมียวให้กูหน่อย เธอลงไปแล้วเมื่อกี๊”
(อ้าว.. คืนนี้คุณเหมียวไม่ได้นอนกับเฮียที่นี่เหรอครับ)
“ถ้านอนกูจะให้มึงไปส่งไหมล่ะ!”
(ฮ่าๆๆ น..นั่นสินะครับ)
“มึงรีบลงไปให้ทันเลยนะ ถ้ามึงไปส่งเหมียวไม่ทัน กูไล่มึงออก”
(ด..ได้ครับเฮีย! เฮ้ยไอ้ครามมึงไปช่วยกูหน่อยยยยยย กุกกักๆๆ)
(อะไรของมึงไอ้สัส กูจะนอน กูเมา)
(ซุบซิบๆ เฮียจะไล่กูออกถ้ากูไปส่งคุณเหมียวไม่ทัน)
(ห๊ะ!!!)
212K
