ณห้องพยาบาลแห่งหนึ่งมีผู้ป่วยชายนอนอยู่บนเตียงร่างกายของเขาผอมแหงเนื้อเหี่ยวย่นติดกับกระดูกร่างกายของเขาเหมือนกับคนขาดสารอาหารเป็อย่างมาก แต่ที่จริงแล้วเขาป่วยเป็โรคประหลาดที่หมอยังไม่สามารถรักษาได้เริ่มแรกเดิมทีเขาเป็มหาเศรษฐีที่อายุยังน้อยเป็ผู้ก่อตั้งบริษัทพัฒนาเกมส์ที่มีคนเล่นมากมายทั่วโลกชื่อเสียงของเขาเป็ที่รู้จักกันไปทั่วว่าเป็คนที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่งแห่งยุคแต่จากนั้นไม่นานเขาก็ล้มป่วยเป็โรคประหลาดที่หมอต่างๆจากทั่วโลกก็ไม่สามารถรักษาเขาได้และนี่คือ่เวลาที่เขาใกล้หมดลมหายใจแล้ว
“นี่ฉันใกล้ตายแล้วสินะที่ผ่านมาเป็่เวลาที่ทรมานเหลือเกินเวลาในแต่ละวันช่างยาวนานเหมือนเป็ปีในที่สุดฉันก็จะหลุดพ้นจากมันสักทีแต่ก็ยังมีบางสิ่งที่ฉันยังไม่ได้ทำเลย ถ้าเป็ไปได้ฉันก็อยากได้เล่นเกมส์อีกสักครั้งหนึ่งแต่มันคงเป็ไปไม่ได้แล้ว” แสงที่เคยสว่างกลับกำลังมืดลงเรื่อยๆจนในที่สุดความมืดก็เข้าปกคลุมทั้งหมดปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ.......
“ยินดีด้วยคะคุณเป็ผู้โชคดีในรอบศตวรรษนี้ เตรียมตัวให้พร้อมเรากำลังส่งคุณไปหาพระเ้า”ความมืดที่ปกคลุมกลับมีแสงสว่างจ้าเกิดขึ้นและแสงนั้นก็เพิ่มความสว่างขึ้นจนไม่เหลือความมืดมิดอีกต่อไปแต่กลับปรากฏห้องสีขาวห้องหนึ่งที่ภายในตบแต่งเหมือนห้องทำงานมีผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ในชุดสูทสีขาว
“ยินดีต้อนรับิญญาหมายเลขTUE131139 หรือจะให้เราเรียกเ้าว่าซีโร่ดีละ”ชายใส่สูทสีขาวเอ่ยขึ้นพร้อมกลับนั่งจิบชาช้าๆ
“คุณเป็ใครที่นี่มันที่ไหนและผมตายแล้วอย่างงั้นเหรอ”ซีโร่ไม่ได้ตอบคำถามของชายใส่สูทสีขาวแต่ถามออกมาด้วยความสับสนเพราะเขาจำได้ว่าเขานอนอยู่ในห้องพยาบาล
“ใช้เ้าตายแล้วและที่นี่คือห้องทำงานของข้าหรือจะให้ถูกเรียกว่าห้องทำงานของพระเ้ายังไงละ”พระเ้าตอบออกไปด้วยความเคยชิน
“พระเ้าอย่างงั้นเหรอ”ซีโร่พูดออกมาอย่างไม่ค่อยเชื่อ
“ใช้พระเ้าตามที่เ้าคิดนั้นละตอนนี้เรามาเข้าเื่กันดีกว่าเ้าเป็ผู้โชคดีในรอบศตวรรษนี้จากด้วงิญญาทั้งหมดของเราและตอนนี้เ้าจะได้รับพรจากข้าได้1ข้อจะเป็อะไรก็ได้ไม่ว่าจะเป็การกลับไปมีชีวิตอีกครั้งหนึ่งหรือการย้อนเวลากลับไปในอดีตขออะไรก็ได้ตามที่เ้า้า”พระเ้าอธิบายออกมาให้ซีโร่ฟังอย่างสบายใจ
“ขอพรได้1ข้ออย่างงั้นเหรอไม่ว่าจะเป็อะไรก็ขอได้หมดเลยสินะ”ซีโร่พูดออกมาอย่างแ่เบาพร้อมทั้งใช้ความคิดว่าจะขออะไรดี
“ใช้ขอได้ทั้งหมดเลยเอาละเ้าจะขออะไร?”
“งั้นผมขอได้เล่นเกมส์อีกสักครั้งหนึ่งละกัน”ซีโร่ตอบออกมาอย่างมั่นใจ
“อ๊ะ!ขอเล่นเกมส์นี้เ้าจะขอข้าเื่นี้จริงๆเหรอ”ชายใส่สูทหรือพระเ้าถามซีโร่ออกมาอย่างใเพราะปกติคนที่เข้ามาและขอพรจะเป็อะไรที่ไม่ปกติเช่นการขอกลับไปเกิดใหม่การขอย้อนเวลากลับไปแก้ไขชีวิตแต่ซีโร่เลือกที่จะขอให้ได้เล่นเกมส์อีกครั้งหนึ่งเท่านั้น
“ใช้แล้วครับผมขอให้ผมได้เล่นเกมส์อีกครั้งก็พอ”ซีโร่ยังยืนยันคำเดิมไม่เปลี่ยนแปลง
“ข้าขอถามเ้าหน่อยได้ไหมว่าทำไมถึงขอข้าแค่นี้ถ้าเ้าขอย้อนเวลากลับไปตอนที่เ้ายังมีชีวิตอยู่เ้าก็สามารถเล่นเกมส์ได้แล้วนี้”พระเ้าไม่เข้าใจเหตุผลที่ซีโร่ขอซึ่งมันไม่สมเหตุสมผลเท่าไรนัก
“อันที่จริงผมก็อยากกลับไปนะแต่เมื่อผมนึกถึง่เวลาที่ผมใช้ชีวิต่สุดท้ายอยู่ที่โรงพยาบาลวันเวลาในแต่ละวันมันช่างยาวนานเหลือเกินและผมก็ไม่อยากรู้สึกอย่างงั้นอีกแล้วละครับ”ซีโร่ตอบคำถามของพระเ้าออกมาด้วยความรู้สึกเ็ปเมื่อนึกถึง่เวลานั้น
“มันก็จริงของเ้ามนุษย์เมื่อใกล้ถึงวันตายความมรุ้สึกต่างๆจะสามารถรับรู้ได้มากกว่ายามปกติเป็สิบๆเท่าไม่ว่าใครก็คงไม่อยากรู้สึกแบบนั้นอีกแต่ข้าจะทำให้ตามที่เ้าขอแค่นั้นมันก็ยังไงอยู่เอาอย่างนี้ไหมละข้าจะส่งให้เ้าไปเกิดใหม่ที่ต่างโลกพร้อมร่างกายของเ้าตอนนี้เลยแต่เ้าไม่ต้องกลัวนะข้าจะให้ร่างกายของเ้าพิเศษกว่าคนทั่วไปพร้อมกับการเล่นเกมส์ที่เ้าชอบ”พระเ้าให้เสนอแก่ซีโร่เพราะรู้ว่าเขาไม่ได้มีความ้าอย่างอื่นแล้ว
“ท่านพูดขนาดนี้ผมไม่รับไว้ก็ยังไงอยู่งั้นผมขอรบกวนด้วยนะครับ”ซีโร่ตอบรับข้อเสนอของพระเ้าเพราะเขาคิดว่ามันคงดีกว่าคำขอของตนเองมาก
“งั้นเอาละข้าจะส่งเ้าไปเกิดใหม่ไปยังที่ไม่เหมือนกับโลกที่เ้าจากมาขอให้เ้าสนุกกับเกมส์ที่เ้าจะเป็ผู้เลือก”
“ขอบคุณครับ”หลังจากซีโร่พูดจบร่างกายของเขาก็ได้หายไปจากห้องทำงานของพระเ้า
7K
