กู้ซุนหนี่มีเงินออมอยู่ทั้งหมด 2,984 หยวน 1 เหมา ในตอนนี้
กู้ซุนหนี่ได้รับรายได้จากการขายส่งปลาให้เหลาอาหารไฉ่หงโดยลุงโจวผ่านไปครบ7 วัน แล้ว
“ได้รับเงินขายปลาทุกวันๆ ละ 10 หยวน เป็นเวลา7 วัน รวมเป็นเงิน 70 หยวน”
กู้ซุนหนี่มีเงินออมอยู่ทั้งหมด 3,054 หยวน 1เหมา ในตอนนี้
วันนี้กู้ซุนหนี่เข้าเมืองอีกครั้งเพื่อไปขายของในตลาดมืดเป็นครั้งที่สอง แต่บอกคนอื่นๆ ว่า
“วันนี้ฉันจะเข้าตำบลชิงไห่เพื่อไปซื้อของกินของใช้ค่ะ”
แต่ความจริงนั้น เธอไปขายสินค้าในตลาดมืดต่างหากหล่ะ
เธอฝากลูกสาวของเธอไว้กับป้าจางพร้อมกับอาหารเที่ยงและช่วงพักบ่ายสามโมงแล้ว
“วันนี้เราขายสินค้าที่ตลาดมืดทั้งวันดีกว่า เพราะนานๆ ทีจะได้ออกมา”
กู้ซุนหนี่เดินมาถึงตลาดมืดแล้วเธอก็จับจองขายของที่เดิมเหมือนกับครั้งก่อนที่เธอมาขายของในตลาดมืดครั้งแรก
“ลูกค้าจะได้เห็นเรา แล้วก็แวะมาซื้อของกับเราและจดจำเราได้ทันทีที่เห็นเรา”
กู้ซุนหนี่นึกถึงแผนการที่เธอวางไว้ครั้งก่อนที่จะขายของตอนเช้าเพียง3 ชั่วโมง แล้วกลับบ้านพร้อมเกวียนวัวของลุงโจวรอบบ่ายโมง
“สัปดาห์ที่ 2 ขายสบู่ 100 ก้อนๆ ละ 1 หยวน ยาสระผม 100 ขวดๆละ 1 หยวน 50 เหมา รวม 250 หยวน”
กู้ซุนหนี่ตัดสินใจแล้วว่า เธอจะขายสินค้าทั้งวันเลยและเธอก็ตั้งเป้าหมายใหม่ว่า
“สัปดาห์ที่ 2 ขายสบู่ 200 ก้อนๆ ละ 1 หยวน ยาสระผม 200 ขวดๆละ 1 หยวน 50 เหมา รวม 500 หยวน”
เธอเตรียมสินค้านี้ตั้งแต่เมื่อ 7 วัน ก่อน ไว้แล้วอย่างละ 700 ก้อน และ 700 ขวด
กู้ซุนหนี่เริ่มตะโกนขายสินค้าของเธอทันที
“สบู่กลิ่นหอมๆ มาแล้วค่ะ มีที่นี่ที่เดียวเท่านั้นมาก่อนได้ก่อนมาหลังได้ทีหลัง”
“ยาสระผมกลิ่นหอมๆ มีที่นี่ที่เดียวเท่านั้น มาแล้วค่ะมาก่อนได้ก่อนมาทีหลังได้ทีหลัง”
ผู้หญิงวัยกลางคนที่แต่งตัวด้วยผ้าไหมอย่างดีคนเดิมเดินเข้ามาหากู้ซุนหนี่ทันที
“น้องสาวไม่ขายเนื้อหมูหรือจ๊ะ”
กู้ซุนหนี่ตอบกลับผู้หญิงวัยกลางคนที่ถามเธอทันทีว่า
“ฉันขายเนื้อหมูเดือนละครั้ง ทุกวันอาทิตย์ของต้นเดือนค่ะ”
“สัปดาห์นี้ ฉันขายสบู่ ก้อนละ 1 หยวน ยาสระผมขวดละ 1 หยวน 50 เหมา ค่ะ”
ผู้หญิงคนนั้นบอกว่า
“งั้นพี่สาวซื้อสบู่ 5 ก้อน ยาสระผม 5 ขวด จ๊ะ”
กู้ซุนหนี่คิดเงินและหยิบของให้ลูกค้าพร้อมกับรับเงิน
“ฉันซื้อ สบู่ 5 ก้อน ยาสระผม 5 ขวด รวม 12 หยวน 50 เหมา ค่ะ”
หลังจากนั้นสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาซื้อของ
“ฉันซื้อ สบู่ 2 ก้อน ยาสระผม 2 ขวด ค่ะ”
กู้ซุนหนี่คิดเงินแล้วเธอก็หยิบสินค้าก่อนแล้วเธอก็รับเงินพร้อมกับส่งสินค้าให้ลูกค้าทันที
“สบู่ 2 ก้อน ยาสระผม 2 ขวดรวม 5 หยวน ค่ะ”
ลูกค้าหลายคนทยอยเข้าซื้อของตลอดเวลาจนถึงเวลาเที่ยงวัน
กู้ซุนหนี่ขายสินค้าได้เกือบครึ่งหนึ่งแล้ว
“สินค้าขายได้อย่างละครึ่งเลย”
“พักกินข้าวเที่ยงก่อน แล้วเราค่อยขายสินค้าต่อในช่วงบ่าย”
“กินซาลาเปาไส้หมู 1 ลูก และ ซาลาเปาไส้เผือก 1ลูก ก็พอ”
กู้ซุนหนี่รีบกินซาลาเปาไส้หมูก่อนแล้วค่อยกินซาลาเปาไส้เผือกทีหลัง
“เผือกจะได้กลบกลิ่นเนื้อหมู”
ช่วงบ่ายกู้ซุนหนี่ขายสินค้าที่เธอเตรียมไว้หมดก่อนเวลาบ่ายสี่โมงเย็น
“ขายสบู่ 700 ก้อน ยาสระผม 700 ขวด รวมเป็นเงิน 1,750 หยวน”
กู้ซุนหนี่เก็บผ้าปูและตะกร้าก่อน แล้วเธอก็เดินออกจากตลาดมืดทันที
กู้ซุนหนี่เดินออกจากตัวตำบลชิงไห่ไปขึ้นเกวียนวัวของลุงโจว ณจุดจอดเกวียนวัวที่ด้านนอกตัวตำบลชิงไห่
กู้ซุนหนี่มาถึงเกวียนวัวของลุงโจวก่อนคนอื่นๆลุงโจวจึงมอบเงินค่าขายปลาหลังหักค่าขนส่ง จำนวน 10 หยวนให้เธอ
“กู้ซุนหนี่ นี่เป็นเงินค่าขายส่งปลาวันนี้ 10 หยวน หลังจากลุงหักค่าขนส่งแล้ว 10 เหมา สำหรับการขายส่งปลา7 วันที่ผ่านมา”
กู้ซุนหนี่รับเงินมาและจ่ายค่าเกวียนวัวสำหรับขากลับ 2 เหมา ส่วนขามานั้น เธอจ่ายไปแล้วตอนลงจากเกวียนเมื่อเช้านี้
เกวียนวัวของลุงโจวรอบเย็นออกเดินทางจากตำบลชิงไห่บ่ายสี่โมงครึ่งถึงหมู่บ้านไห่ในเวลาห้าโมงเย็น
กู้ซุนหนี่แวะรับหยางลี่ที่บ้านป้าจางก่อนแล้วเธอก็กลับบ้านพร้อมลูกสาวของเธอ
“ขอบคุณป้าจางมากๆ ค่ะ”
“ฉันซื้อซาลาเปาไส้หมูและซาลาเปาไส้เผือกมาฝากป้าจางและลุงจางด้วยนะคะ”
ป้าจางบอกว่า “ไม่เป็นรัยไม่ต้องมีของฝากให้ป้าและลุงก็ได้”
กู้ซุนหนี่ตอบกลับว่า
“ไม่ได้หรอกค่ะ งั้นครั้งหน้า ฉันก็คงไม่กล้าฝากป้าจางดูแลลี่ลี่แล้วละค่ะ”
ในตอนท้ายที่สุดแล้วป้าจางก็ยอมแพ้ต่อความพยายามของกู้ซุนหนี่
“ถ้าจะไปตำบลชิงไห่อีกก็พาลี่ลี่มาฝากป้าไว้ได้อีกนะ”
กู้ซุนหนี่ก้มหัวขอบคุณและกล่าวลาป้าจางพร้อมกับหยางลี่
“ขอบคุณค่ะป้าจาง ฉันกลับก่อนนะคะ”
"ยายจาง หนูกลับก่อนนะคะ"
กู้ซุนหนี่มีรายได้วันนี้ ขายปลา 10 หยวนขายสบู่และยาสระผม 1,750 หยวน รวมรายได้ 1,760 หยวน หักค่าเกวียนวัว 4 เหมา คงเหลือ 1,759 หยวน 6 เหมา
กู้ซุนหนี่มีเงินออมอยู่ทั้งหมด 4,743 หยวน 7เหมา ในตอนนี้