"ต้นน้ำ" น้องชายของ "ต้นรัก" ทั้งสองอยู่ด้วยกันั้แ่พ่อและแม่ของทั้งสองได้เสียชีวิตลง
"ต้นน้ำ" เป็เด็กผู้ชายตัวเล็ก หน้าสวยคล้ายผู้หญิงผิวพรรณที่มีสีขาวชมพู ทำให้ผู้ชายหลายคนเผลอเหลียวหลังมองตามทุกที แถมยังมีกลิ่นกายที่หอมละมุน จนอยากเอาจมูกไปซุกดมกลิ่น
ส่วนพี่ชาย "ต้นรัก" เป็ผู้ชายร่างสูง ผิวสีขาวเหลือง เป็ผู้ชายที่ดูสุขุมและเท่ แต่แท้จริงแล้วเป็คนที่ค่อนข้างซุ่มซ่าม
"พี่รัก วันนี้ผมไปร้านเครื่องเขียนที่ห้างนะ" เสียงเล็กเอ่ยบอกคนพี่ที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการทำอาหารเช้า ต้นรักเป็คนที่ไม่ชอบทานอาหารนอกบ้าน เพราะค่อนข้างอนามัย อาจจะเป็เพราะว่าเรียนหมอมา เลยอนามัยเป็พิเศษ
"เดี๋ยวพี่ไปส่งละกัน" ปากพูด มือก็ทำอาหารไป
พี่ชายคนนี้หวงน้องตัวเองมาก ผู้ชายที่เข้ามาขอเบอร์ ขอไลน์ ขอเฟส หรือแม้กระทั่งขอคบ
ทุกคนต้องผ่านพี่ชายคนนี้ไปก่อน
"ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะพี่รัก" เมื่อไหร่พี่ชายคนนี้จะปล่อยผมบ้างนะ หวงผมจนคนไม่กล้าเข้าหาผมแล้ว เพราะพี่มักทำหน้าโหดตลอดเวลา
"ไม่ได้!" เสียงแข็งใส่ตลอดเวลาที่เถียงเลยอะ
เหมือนแม่ไม่มีผิด ขี้บ่น หวงเก่ง สักวันจะหาแฟนให้พี่ให้ได้เลย จะได้ไม่ต้องมาคอยบ่นเราอีก
"โอเค รีบหน่อยละกัน"
"ห้างไม่หนีไปไหนหรอกรีบทำไม กินข้าวเช้าก่อน" อาหารมากมายถูกวางไว้บนโต๊ะ หน้าน้องชายของตน มือเล็กวางโทรศัพท์ลง
หักเหความสนใจให้กับอาหารแสนอร่อยที่พี่ชายสุดแสนจะขี้บ่นทำให้
"ว้าว! พี่นี่เก่งจังเลย เรียนเก่ง หล่อ แถมยังทำอาหารเป็อีก และยังอร่อยมากด้วย ต้องหาแฟนสวยส๊วยให้พี่สะหน่อยแล้ว"
"หยุดความคิดนั่นไว้เลย แล้วกินข้าวสะ!" พูดถึงเื่แฟนทีไร ก็จะหัวร้อนหัวเสียขึ้นทุกที
หรือว่าพี่เราไม่อยากมีแฟนกันนะ
"ครับผม!" พวกเราเริ่มลงมือกินอาหารเช้าแสนหอมอร่อยน่ากินตรงหน้าอย่างช้าๆ จนอาหารค่อยๆหมดไป ถึงตอนนี้ก็ตีพุงอิ่มเลย
"ไปกัน" ทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านเสร็จสับเรียบร้อยทุกอย่าง พวกเราก็มุ่งหน้าไปยังห้าง ที่อยู่ห่างจากบ้านเพียงหนึ่งกิโลเมตรเท่านั้นเอง
ธรรมชาติระหว่างทางนอกกระจกรถ
มองดูทีไรก็โล่งสบายตาทุกที
แถมยังผ่อนคลายด้วยเสียงเพลงที่คลอในรถ
เข้ากับบรรยากาศยามเช้าเสียจริง
รถยนต์บนถนนต่างก็ขับร่ายเรียงกันเป็สาย
ตามถนนเส้นตรง มุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทาง
ใช้เวลาไม่นาน รถเก๋งสีดำจอดเทียบข้างหยุดให้อีกคนได้ลง ไปช็อปปิ้งในห้างที่ติดแอร์เย็นสบาย
ไม่เหมือนกับตลาดที่เขาชอบเดิน
"ไปละนะพี่รัก เดี๋ยวโทรให้มารับนะ" ผมโบกมือลาอีกคนในรถ ที่สวมแว่นดำเข้ากับใบหน้าหล่อ
อย่างนี้แล้วต้องหาแฟนให้พี่เร็วที่สุด
"ดูแลตัวเองด้วยนะ" ไม่มีคำนี้ บอกเลยไม่ใช้ต้นรัก
ผู้หวงน้องคนนี้แน่นอน ผมได้แต่พยักหน้าตอบอีกคน แล้วรีบวิ่งเข้าห้าง เพราะอากาศข้างนอกทำเอาผมแทบไหม้ นี่แหละ! ไทยแลนด์แดน only
ผู้คนมากมายเดินกันไปทั่วทุกมุม
ทั้งครอบครัว คนรักกัน นักเรียน
ต่างคนต่างเดินเข้าร้านที่ชอบ
ร้านเครื่องเขียนสีฟ้า เป็ร้านที่ผมชอบเข้า
ผมมักจะซื้ออุปกรณ์เครื่องเขียนรวมไปถึงสีน้ำ
ของตกแต่งทุกอย่างที่นี่ ผมเป็พวกชอบสะสมของแบบนี้ พอมีแล้วก็สุขใจเพียงได้มองก็ยังดี
"เชิญครับ" พนักงานทักทายลูกค้าที่เดินเข้าร้าน
อย่างสุภาพทุกครั้ง กับรอยยิ้มที่ดูเหมาะกับใบหน้า
ผมหยิบตะกร้าใส่ของสีส้ม เดินมายังโซนของ
สีน้ำและกระดาษวาดรูป มีสีน้ำหลายยี่ห้อมากมายวางอยู่บนชั้นขายสินค้า ผมเลือกหยิบทุกยี่ห้อ
"อ่ะ...ขอโทษครับ หยิบก่อนเลย" สีน้ำกล่องสุดท้ายที่ผมชอบใช้ กำลังถูกลูกค้าคนนี้หยิบใส่ตะกร้าเช่นกัน
ผู้ชายตัวสูง ผมสีดำเข้ม ใบหน้าหล่อคม ทำให้มือไม้อ่อนระทวยทันที หล่อเหลือเกิน
"เหลือกล่องสุดท้ายสะด้วยสิ" เขาว่าและหยิบสีน้ำออกมาจากชั้น ก่อนจะก้มหน้าลงมาใกล้กับหน้าของผม
"ขะ....คุณเอาไปเลยก็ได้ครับ" หัวใจจะวาย คนอะไรหล่อชะมัดเลยแหะ ดวงตาสีฟ้านั่นทำให้เขามีสเน่ห์มาก มันเหมาะกับเขาจังเลย
"แล้วคุณจำเป็ต้องใช้รึเปล่า?"
"ผมแค่จะเอาไปวาดเล่นแก้เบื่อเท่านั้นครับ คุณเอาไปก็ได้นะครับ ถ...ถ้าจำเป็" ใบหน้าหล่อเหลา เขยิบเข้ามาใกล้ จนผมรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นของเขาเลยละครับ พระเ้าคงตั้งใจสร้างเขามาอย่างดีเลยสินะ หล่อชะมัด
เขาวางสีน้ำลงตะกร้าของผม ก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ทำให้ผมแก้มขึ้นสี และใจเต้นรัว
"คนสวยเอาไปเลย ผมยกให้"
ฝากติดตามผลงานด้วยเด้อ
นามปากกา : Lamoon2004t
7K
