‘ฆ่า…’
ค…ใครน่ะ?
‘จงฆ่า…’
…?
‘จงฆ่าริงเกอร์… แล้วสิ่งที่เ้าปรารถนา…
…จะสมหวัง…’
ม..ไม่!
‘ฆ่าริง…..ฆ่า..ริงเกอร์’
‘ฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่าฆ่า’
ไม่!!!
เฮือก!
เลเวียร์ลืมตาตื่นขึ้นกลางดึกในสภาพเหงื่อท่วมตัวอย่างกระวนกระวาย ทันทีที่ได้ยินเสียงกรนใกล้ ๆ ทำให้เขาได้สติว่าตอนนี้เขากำลังอยู่ในห้องพักกับรูมเมทอีกสามคน เขาหายใจไม่ทั่วท้องเพราะเพิ่งฝันแปลกประหลาดที่สุดที่เคยฝันมา ในฝัน เขาได้ยินเสียงชายชราที่ฟังดูทั้งคุ้นเคยและเป็มิตร แต่ทว่าเนื้อหาของมันกลับดำมืดและสิ้นหวัง เลเวียร์เอาแขนปาดเหงื่อที่ท่วมหน้าผาก ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วข่มตานอนอีกครั้ง
ฆ่าริงเกอร์…งั้นหรอ…เลเวียร์นึกถึงเสียงนั้น เขาคิดว่าตนเองนั้นกำลังพะวงกับผลคะแนนสอบภาคปฏิบัติที่จะประกาศในวันรุ่งขึ้นจึงเก็บมาฝันเป็ตุเป็ตะ แน่นอนว่าผลนี้จะเป็ตัวชี้วัดว่าเขาจะได้เป็เ้าหน้าที่ระดับ C หรือ D แต่ความกังวลนั่นไม่น่าก่อให้เกิดความอยากฆ่าริงเกอร์ ผู้ที่เขา้าสร้างสันติภาพด้วยแม้แต่น้อย
ฉันเนี่ยนะ ฆ่าริงเกอร์… ทำไมฉันถึงมีความฝันแบบนี้ได้ล่ะเนี่ย…?
หรือว่า… ความฝันนี่จะเป็ผลข้างเคียงจากที่ใช้ริงเกียร์ฝึกซ้อมอย่างหนักก่อนสอบปลายภาครึเปล่านะ…? เลเวียร์ครุ่นคิดถ้าจำไม่ผิด ริงเกียร์สามารถทำให้ริงยูสเซอร์เกิดความเครียดทางจิตใจโดยไม่รู้ตัวได้เหมือนกัน… หรือนี่จะเป็สัญญาณว่าเราใช้ริงเกียร์มากเกินไปกัน?
ไว้ไปปรึกษากับแพทย์ประจำของอคาเดมี่ดีกว่า…
เขาคิดวนไปวนมาเรื่อยเปื่อยกับความฝันแปลก ๆ นี้ แล้วจนเผลอหลับไป
ในค่ำคืนอันเงียบสงัด อาคารร้างแห่งหนึ่งถูกใช้สำหรับการประชุมลับที่จัดขึ้นโดยกลุ่มคนที่ใส่เสื้อคลุมสีดำที่มีลายดวงตาสีเืหมูยืนเฝ้าอยู่ั้แ่หน้าประตูไล่ไปจนถึงดาดฟ้าอย่างแ่า สาดส่องสายตามองหายวี่แววผู้บุกรุกที่อาจแฝงตัวมาฟังมติการประชุมลับสุดยอดของเหล่าหัวหน้าพวกเขาที่รวมตัวกันที่ห้องหนึ่งในอาคาร
“ใกล้ถึงเวลาที่พวกเราจะได้สำแดงพลังให้พวกมนุษย์ได้เห็นแล้ว…” ชายผมแดงที่นั่งหัวโต๊ะพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นกับชายหญิงที่นั่งขนาบทั้งด้านซ้ายด้านขวาของพวกเขาที่ต่างสวมเสื้อคลุมสีขาวที่มีสัญลักษณ์รูปดวงตาสีแดงตรงกลาง “พวกเราจะให้พวกมันได้รู้รสชาติ ของการเป็ผู้ถูกล่าบ้าง…”
“ฮี่ฮี่ บ…บบบ…บอส… กระผมรอเวลานี้มาตั้งนานแล้วขอรับ…เวลาที่จะได้สนุกกับพวกคนเก่ง ๆ จาก ARPD…” ผู้ชายผมดำยุ่งเหยิงท่าทางวิกลจริตที่นั่งอยู่ปลายโต๊ะพูดติดอ่าง “กก…ก…กระผมล่ะเบื่อจริงจริ๊ง กับการฆ่าเ้าพวกระดับต่ำ…ไม่เห็นสนุกเลยสักนิด…หวังว่ารอบนี้จะมีตัวเป้งๆ ออกมาจากรัง บบบ…บ..บ้างนะ!”
“ฟังเขาพูดให้จบก่อน ฮันเดรด…” ผู้หญิงผมสีขาวที่นั่งอยู่ด้านขวามือของหัวหน้าใหญ่ตำหนิชายคนนั้น เขาถอนหายใจอย่างหงุดหงิดก่อนจะนั่งนิ่ง ๆ ราวกับเด็กที่ถูกผู้ใหญ่ดุ
“ฉันรับประกันไม่ได้หรอก…ว่าครั้งนี้จะมีเหยื่อที่คู่ควรกับพวกนายปรากฏตัวออกมา” ชายผมแดงพูดอย่างใจเย็น “แต่ฉันรับรองได้เลย ว่าการโจมตีครั้งนี้ของพวกเราจะทำให้พวกมนุษย์สั่นคลอนอย่างมาก…เพราะพวกเราจะบุก… ไปยังสถานที่พัฒนาคลังแสงของพวกมัน”
“สถาบันวิจัยริงเกอร์สาขาตะวันออก”
สมาชิกทุกคนในที่ประชุมต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับการตัดสินใจของหัวหน้าของพวกเขา
“แล้วใครกันจะเป็ผู้นำภารกิจ…?” ผู้ชายท่าทางน่าเกรงขามที่นั่งข้างซ้ายหัวหน้าใหญ่ถาม
“ให้กระผมเถอะ!ได้โปรดเถอะขอรับ!” ฮันเดรดอาสาตัวอย่างออกนอกหน้า “กก กระผมอยากเจอศัตรูเก่ง ๆ! ภารกิจนี้ ยกให้กระผมดูแลเถอะขอรับ!”
“อืม รบกวนด้วยนะ ฮันเดรด” ชายผมแดงตอบตกลงชายผมดำยุ่งเหยิงคนนั้น
“ไชโยยยยย! ล…ลลล …แล้ว…ให้ไปตอนไหนหรือขอรับ!?” ฮันเดรดถามอย่างตื่นเต้น
“รายละเอียดทั้งหมดอยู่ในแฟ้มนี้” ชายผมแดงโยนแฟ้มสีแดงให้กับผู้รับผิดชอบภารกิจ “ฮันเดรด ฉันหวังว่านายจะทำตามคำสั่งที่อยู่ในนั้นอย่างเคร่งครัดนะ…”
“ร…รรร…รับแซ่บบบขอรับ!”
“ส่วนคนอื่น ให้ทำภารกิจเดิมของตัวเองไปก่อนและรอคำสั่งต่อไป…” หัวหน้าใหญ่ลุกขึ้นจากเก้าอี้ เป็สัญญาณประกาศยุติการประชุม “แยกย้ายได้”
“ค่ะ/ครับ/ขอรับ/อืม”
“เธอ…อยู่ก่อน” เขารั้งตัวสาวผมขาวสีหน้าเ็าไว้ เมื่อคนอื่นต่างทยอยออกจากห้องไปจนหมด ชายผมแดงจึงเริ่มปริปาก
“ฉันมีภารกิจอีกอย่างให้เธอทำ…”
ฟืด…
“แผนการทั้งหมด…อยู่ในนี้” เขาดันแฟ้มเอกสารสีดำอีกใบสไลด์ไปกับโต๊ะให้หยุดตรงหน้าของสาวผมขาว นิ้วชี้ที่ยาวเรียวของเธอแง้มเปิดเพื่อดูหน้าแรกของเอกสาร จากนั้นก็พยักหน้า
“ฉันจะจัดการให้ทันทีค่ะ” สาวเ้าตอบเ้านายเหนือหัวด้วยน้ำเสียงอันสุขุม
“อืม… ฝากด้วยนะ…”
“เทียร์”
317
![[จบ] เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1711096331_67466529.webp)
