การเดินทางออกจากพื้นที่เดิมในงานบูรณะ เปรียบเหมือนการย้ายแผ่นกระดาษโบราณที่เพิ่งล้างคราบกรดและอัดกาวเสร็จสิ้น นำไปจัดเก็บไว้ในตู้เก็บเอกสารปลอดความชื้นที่มีอุณหภูมิควบคุมคงที่ เพื่อหลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้นภายนอกที่อาจทำลายกระบวนการเซ็ตตัวของเนื้อกระดาษ การที่ผมพาดีไซเนอร์สาวคนสำคัญอย่างวิเวียนเดินทางมาพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศริมทะเลส่วนตัวในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์สัปดาห์นี้ ก็เพื่อจัดระเบียบและให้เธอได้เริ่มชีวิตใหม่ในสถานที่ควบคุมอันแสนสงบและปลอดภัยแห่งนี้
การเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัวตลอดระยะเวลาห้าชั่วโมงเต็มเต็มไปด้วยความเงียบสงบและรอยยิ้ม เราขับรถผ่านเส้นทางสายหลักเข้าสู่ถนนเลียบชายฝั่งทะเลอ่าวไทยที่ทอดยาวขนานไปกับแนวทิวสนพลิ้วไหว ผมพาเธอจอดรถแวะชมวิวที่หน้าผาริมทะเลจุดชมวิวที่เงียบสงบ วิเวียนก้าวเท้าลงจากรถมารับสายลมทะเลที่พัดพาไอเค็มและไออุ่นมาปะทะผิวหน้า เธอแหงนหน้าหลับตาสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต็มปอด รอยยิ้มละมุนที่ประดับบนใบหน้าหวานของเธอบอกให้รู้ว่าความตึงเครียดและฝันร้ายที่กรุงเทพฯ ได้เริ่มเบาบางลงแล้ว ผมมองดูใบหน้าของเธอพลางนึกย้อนไปถึงความทรงจำวัยเด็กของผม... เส้นทางสายนี้คือเส้นทางเดียวกับที่พ่อเคยขับรถพาผมมาเที่ยวทะเลก่อนที่จะเกิดโศกนาฏกรรมเพลิงไหม้ที่คร่าชีวิตครอบครัวของผมไป กลิ่นเกลือทะเลเข้มข้นเป็เพียงความทรงจำเดียวของครอบครัวผมที่ไม่ได้ถูกเถ้าถ่านไฟเผาผลาญจนไหม้เกรียม
ระหว่างทางผมพาวิเวียนแวะทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารพื้นเมืองริมหาดทรายเล็กๆ ร้านมุงด้วยหลังคาใบจากอบอุ่นมีลมพัดผ่านพัดพาความเย็นมาสม่ำเสมอ เราทานปูนึ่งสดๆ และน้ำมะพร้าวอ่อนน้ำหอมชื่นใจ ผมมองดูมือบางเรียวสวยของวิเวียนค่อยๆ แกะเนื้อปูอย่างประณีต นิ้วมือคู่นี้เกิดมาเพื่อการสร้างสรรค์สิ่งงดงามอย่างงานออกแบบเสื้อผ้าแฟชั่นชั้นสูง ต่างจากมือของผมที่สร้างขึ้นเพื่อการบูรณะเก็บรักษา และจำกัดสิ่งสกปรกที่เป็ภัยคุกคามด้วยสารเคมีรุนแรง
เมื่อเราเดินทางมาถึงบ้านพักตากอากาศริมชายหาดส่วนตัว มันคือบ้านไม้สักทองสองชั้นทรงไทยประยุกต์โบราณหลังใหญ่ที่สร้างโด"มันจะอยู่กับเราตลอดไปครับวิเวียน... ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผมจะเป็ท่าเรือที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับคุณเสมอ" ผมพรมจูบที่หน้าผากมนของเธอและประคองร่างบางเดินไปที่เตียงเพื่อพาเธอเข้าสู่ค่ำคืนราคะที่จะสลายอดีตหนามร้ายที่ยังค้างคาใจเธอให้ละลายหายไปตลอดกาล ความรักของผมไม่มีคำว่าประนีประนอมหรือถอยหลังกลับ ทุกสิ่งที่เป็ของเธอคือสมบัติที่ผมต้องรักษาและอนุรักษ์อย่างหวงแหนที่สุด ความกังวลและความกลัวทั้งหลายในอดีตได้ถูกชำระล้างออกจนเกลี้ยงเกลาด้วยสองมือ of ของผมเอง และในขณะที่เราพักผ่อนอยู่ที่ริมทะเลอันแสนสงบเงียบแห่งนี้ ผมจะทำให้เธอััโลกส่วนตัวอันอบอุ่นปลอดภัยอย่างเต็มที่ และไม่มีสิ่งรบกวนใดในโลกภายนอกที่จะก้าวล้ำเข้ามาทำลายสรวง์ที่จัดแต่งอย่างมั่นคงและปลอดภัยนี้ได้เลย ตราบใดที่ผมยังมีลมหายใจและพลังขับเคลื่อน ผมจะไม่ยอมให้ใครมาพรากความสุขสมของเราไปได้เลยชั่วฟ้าดินสลาย ความงดงามของโลกใบนี้ขึ้นอยู่กับความลับที่ไม่มีใครขุดพบ และผมจะรักษามันไว้ด้วยชีวิตของผมเองตราบนานเท่านานโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ ทั้งสิ้น เพื่อความรักแสนหวานปานน้ำผึ้งป่าชิ้นนี้คงอยู่อย่างปลอดภัยใต้กรงขังรักของเราตราบนานเท่านานข้ามผ่านกาลเวลาตลอดไปตราบชั่วชีวิตจะหาไม่ และในค่ำคืนที่แสนยาวไกลนี้ ผมจะคอยโอบกอดเธอไว้ในความสลัว ปลอบประโลมความหวาดกลัวด้วยลมหายใจอุ่นร้อนของผม และนำทางเธอสู่โลกใบใหม่ที่ถูกจำกัดขอบเขตและซ่อมแซมอย่างสมบูรณ์แบบด้วยน้ำมือของผมเพียงผู้เดียวตลอดกาลตราบนานเท่านานข้ามพ้นวันคืนอันเหน็บหนาวไปด้วยกันชั่วนิรันดรตราบเท่าชีวิตจะหาไม่โดยปราศจากสิ่งคุกคามใดๆ ทั้งสิ้นในปฐีนี้และตลอดไปตราบดินฟ้าจะดับสลายกลายเป็ผุยผงสิ้นเชิง และไม่ว่าในวันพรุ่งนี้จะนำพาปัญหาหรือการขุดคุ้ยใดๆ มาถึง ผมก็มีวิธีการตอบสนองและจัดการอุปสรรคเ่าั้ให้พ้นจากเส้นทางของเราอย่างไร้ร่องรอยเฉกเช่นเดิม ผมจะซ่อนตัวตนของผมไว้ใต้หน้ากากบรรณารักษ์ผู้แสนดี และโอบกอดรักแท้เพียงหนึ่งเดียวนี้ไว้ชั่วนิรันดรตราบสิ้นกาลเวลาแห่งชีวิตจะหาไม่โดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้ความจริงตลอดกาลการบูรณะกระดาษที่สะสมความเค็มจากไอทะเล ซึ่งต้องใช้วิธีการล้างด้วยน้ำบริสุทธิ์สลับสารละลายไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์เจือจางเพื่อขจัดคราบเกลือโดยไม่ทำลายหมึกปากกาโบราณ วิเวียนฟังด้วยความสนใจและชื่นชมในความรอบรู้ของผม
ใน่เย็นวันนั้น ผมจัดแจงเตรียมอาหารมื้อพิเศษให้เราสองคน มีสเต็กเนื้อชั้นดี ผัดผักสด และไวน์ขาวแช่เย็นเจี๊ยบ เรานั่งรับประทานอาหารกันที่ระเบียงไม้นอกบ้านที่ทอดยาวออกไปริมชายหาดส่วนตัวที่ไร้ผู้คน วิเวียนถอดรองเท้าแตะออกและเดินเหยียบย่ำลงบนทรายขาวเปียกคลื่นชายหาด เธอหัวเราะร่าเริงวิ่งเล่นริมฟองคลื่นอย่างมีความสุขดั่งนกน้อยที่เพิ่งได้ออกจากกรงขัง เธอหันมาบอกผมว่าพีทเคยเกลียดทะเลมากเพราะเขากลัวเม็ดทรายสกปรกเปื้อนรองเท้าแบรนด์เนมหรูของเขา พีทมักจะขังเธอไว้แต่ในห้องพักโรงแรมหรูแทนที่จะปล่อยให้เธอออกเดินย่ำทรายธรรมชาติแบบนี้ คำบอกเล่าของเธอทำให้ผมยิ่งมั่นใจว่าการกำจัดพีทออกไปคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอ
ทว่า... แม้ตัวผมจะเดินทางหลีกหนีมาไกลหลายร้อยกิโลเมตร แต่สายใยเครือข่ายดิจิทัลที่ผมสอดส่องเฝ้าระวังไว้ก็ยังทำหน้าที่ตรวจจับภัยคุกคามเสมอ ในขณะที่วิเวียนขอตัวไปอาบน้ำเตรียมตัวนอน ผมเปิดคอมพิวเตอร์พกพาขึ้นมาสแกนระบบความปลอดภัยของหน่วยงานตำรวจทันที
สัญญาณแจ้งเตือนสีเหลืองแสดงว่า คดีของวิชัยได้รับการปิดคดีไปตามคาดเนื่องจากการหนีสินบนออกนอกประเทศ ทว่า... มีพนักงานสอบสวนรุ่นน้องคนสนิทของวิชัยที่ชื่อร้อยตำรวจโท "กรณ์" อายุยี่สิบห้าปี เพิ่งจบใหม่และเปี่ยมด้วยอุดมการณ์บ้าบิ่น กรณ์ไม่เชื่อว่าพี่ชายที่แสนดีและครูฝึกของเขาอย่างผู้กองวิชัยจะทิ้งน้องสาวแท้ๆ ที่นอนป่วยโรคร้ายอยู่ที่โรงพยาบาลและหนีไปลอนดอนคนเดียวแน่ๆ กรณ์เริ่มใช้สิทธิ์ของพนักงานสอบสวนเข้าตรวจสอบประวัติไอพีและเบอร์โทรศัพท์ของวิชัยย้อนหลัง และเริ่มเห็นความเชื่อมโยงกับสัญญาณไวไฟของหอสมุดโบราณที่วิชัยเคยเดินทางไปเยือนบ่อยครั้งก่อนหายตัวไป
เพื่อป้องกันการขุดคุ้ยของกรณ์ ผมจึงได้ลอบเข้าไปในเซิร์ฟเวอร์เครือข่ายข้อมูลโทรศัพท์มือถือและทำการแก้ไขบันทึกพิกัดตำแหน่งสัญญาณจีพีเอส (GPS log) โทรศัพท์มือถือของวิชัยย้อนหลัง โดยแกล้งทำเป็พิกัดสัญญาณการส่งข้อมูลเชื่อมต่อเสาสัญญาณบริเวณเมืองปอยเปตชายแดนกัมพูชาอย่างเป็จังหวะต่อเนื่อง ผมใช้บัญชีสิทธิ์การเข้าถึงของผู้กองวิชัยที่ผมจารกรรมข้อมูลเซฟรหัสผ่านไว้ล่วงหน้าจากที่ทำงานของเขา ทำการอัปโหลดข้อมูลตำแหน่งเสาสัญญาณปลอมเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์หลักของตำรวจเพื่อปูทางและล่อลวงให้หมวดกรณ์และฝ่ายพิสูจน์หลักฐานเข้าใจว่าวิชัยได้หลบหนีข้ามพรมแดนธรรมชาติไปซ่อนตัวอยู่ที่กัมพูชาเรียบร้อยแล้ว เกมล่อเสือออกจากถ้ำดิจิทัลนี้จะดึงความสนใจของพวกตำรวจให้ออกห่างจากหอสมุดโบราณของผมไปไกลแสนไกล
*กรณ์... ขอให้สนุกกับการเดินทางตามหาเงาที่ไม่มีตัวตนอยู่ที่ชายแดนปอยเปตนะครับ*
ผมยิ้มบางๆ อย่างเ็า ปล่อยให้มัลแวร์ทำงานส่งข้อมูลลวงต่อไป ก่อนจะปิดคอมพิวเตอร์พกพาลงอย่างเนียนกริบ รอยยิ้มละมุนละไมกลับมาประดับบนใบหน้าตามปกติ ผมเดินกลับเข้าไปในห้องนอนสลัวที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ
วิเวียนเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดราตรีผ้าไหมซาตินสายเดี่ยวสีน้ำเงินเข้มเผยผิวขาวผ่องและแผ่นหลังเนียนสะดุดตาสุดสะกดหัวใจ ผมก้าวเดินเข้าไปสวมกอดเธอจากด้านหลังอย่างอ่อนโยน ลูบเส้นผมสลวยของเธออย่างแ่เบา ััความอุ่นชื้นของผิวเนื้อของเธอหลังอาบน้ำเสร็จ วิเวียนเอียงคอซบไหล่ผมและกระซิบเสียงหวาน:
"คุณนนท์คะ... วิเวียนรู้สึกปลอดภัยเหลือเกินเมื่อมีคุณอยู่ข้างๆ วิเวียนอยากให้่เวลานี้อยู่กับเราตลอดไป... ไม่อยากกลับไปกรุงเทพฯ เลยค่ะ"
"มันจะอยู่กับเราตลอดไปครับวิเวียน... ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผมจะเป็ท่าเรือที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับคุณเสมอ" ผมพรมจูบที่หน้าผากมนของเธอและประคองร่างบางเดินไปที่เตียงเพื่อพาเธอเข้าสู่ค่ำคืนราคะที่จะสลายอดีตหนามร้ายที่ยังค้างคาใจเธอให้ละลายหายไปตลอดกาล ความรักของผมไม่มีคำว่าประนีประนอมหรือถอยหลังกลับ ทุกสิ่งที่เป็ของเธอคือสมบัติที่ผมต้องรักษาและอนุรักษ์อย่างหวงแหนที่สุด ความกังวลและความกลัวทั้งหลายในอดีตได้ถูกชำระล้างออกจนเกลี้ยงเกลาด้วยสองมือของผมเอง และในขณะที่เราพักผ่อนอยู่ที่ริมทะเลอันแสนสงบเงียบแห่งนี้ ผมจะทำให้เธอััโลกส่วนตัวอันอบอุ่นปลอดภัยอย่างเต็มที่ และไม่มีสิ่งรบกวนใดในโลกภายนอกที่จะก้าวล้ำเข้ามาทำลายสรวง์ที่จัดแต่งอย่างมั่นคงและปลอดภัยนี้ได้เลย ตราบใดที่ผมยังมีลมหายใจและพลังขับเคลื่อน ผมจะไม่ยอมให้ใครมาพรากความสุขสมของเราไปได้เลยชั่วฟ้าดินสลาย ความงดงามของโลกใบนี้ขึ้นอยู่กับความลับที่ไม่มีใครขุดพบ และผมจะรักษามันไว้ด้วยชีวิตของผมเองตราบนานเท่านานโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ ทั้งสิ้น เพื่อความรักแสนหวานปานน้ำผึ้งป่าชิ้นนี้คงอยู่อย่างปลอดภัยใต้กรงขังรักของเราตราบนานเท่านานข้ามผ่านกาลเวลาตลอดไปตราบชั่วชีวิตจะหาไม่ และในค่ำคืนที่แสนยาวไกลนี้ ผมจะคอยโอบกอดเธอไว้ในความสลัว ปลอบประโลมความหวาดกลัวด้วยลมหายใจอุ่นร้อนของผม และนำทางเธอสู่โลกใบใหม่ที่ถูกจำกัดขอบเขตและซ่อมแซมอย่างสมบูรณ์แบบด้วยน้ำมือของผมเพียงผู้เดียวตลอดกาลตราบนานเท่านานข้ามพ้นวันคืนอันเหน็บหนาวไปด้วยกันชั่วนิรันดรตราบเท่าชีวิตจะหาไม่โดยปราศจากสิ่งคุกคามใดๆ ทั้งสิ้นในปฐีนี้และตลอดไปตราบดินฟ้าจะดับสลายกลายเป็ผุยผงสิ้นเชิง
968
