ในเวลาต่อมาพวกผมได้เดินทางจนมาสมทบกับทหารลาดตระเวนอีกกลุ่มหนึ่ง
“พวกเ้า! ปลอดภัยดีใช่ไหม? ข้าเป็ห่วงพวกเ้ามากเลยนะ!”
คำพูดและท่าทางของเขามีออร่าเจิดจ้า ใบหน้าอันหล่อเหลาที่ดูอ่อนโยนนั่นดูผิดไปจากคนอื่นๆ ถ้าเปรียบเทียบกับผม ผมก็คงจะเป็ไปได้แค่ตัวประกอบที่เดินอยู่ในฉากทั่วๆไปเลยทีเดียว นอกจากนี้ชายผู้นี้ยังสวมชุดอัศวินกับดาบสีทองพร้อมผ้าคลุมสุดเท่ ถ้าถามว่าเขาเป็ใครก็ต้องขอเดาว่า อาคาทัส อยู่แล้ว...
"ท่านอาคาทัสค้าา! ข้าเป็ห่วงท่านมากกว่าค่ะ!" เอลล่าโผเข้ากอดอาคาทัส(ยัยนี่เปลี่ยนไปขนาดนี้เลยรึ!=[]=!)
"ปลอดภัยเ้าค่ะ..///" อายพูดด้วยเสียงเหมือนจะกระซิบ
"ทางนี้ทุกคนปลอดภัยดีแต่ว่า นอกจากชายคนนี้แล้ว..พวกพ่อค้าที่สัญจรไปทางนั้นไม่มีใครรอดเลย..."
"อย่างนั้นหรอ..ไม่เป็ไรนะไอริส. เธอพยายามเต็มที่แล้วนี่"
อาคาทัสพูดด้วยรอยยิ้ม ไอริสก็ยิ้มตอบรับด้วยเช่นกัน ทั้งสองได้สร้างโลกที่มีแต่เราสองออกมา จนทำให้เอลล่าที่กอดแขนอยู่ส่งเสียงไม่พอใจและอายก็โน้มตัวไปใกล้ๆอาคาทัสแสดงให้รู้ว่าหนูยังอยู่ตรงนี้นะคะ! และพวกเขาก็ได้สร้างโลกที่เป็สีชมพูขึ้นมา
นะ..นะ..นี่มันอะไรกันฟร๊ะ! นี่ผมไม่ได้เป็ตัวเอกของโลกนี้หรอกเรอะ? แล้วเ้าคนที่ชื่ออาคาทัสจะน่าอิจฉาเกินไปแล้ว ได้ใจสาวๆพวกนั้นไปหมดเหมื่อนในไลท์โนเวลที่เคยอ่านเลย นี่มันเื่จริงรึเนี้ย!!! แล้วผมที่ได้มาที่นี่ก็ไม่มีบทอะไรเลยนะสิ หรือว่าแค่ซวยที่เผลอถูกดึงเขามาเฉยๆ อ๊ากกกกก!!! ยิ่งคิดก็ยิ่งท้อจายย!!!
"จะว่าไป เ้าเป็ใครรึ?"
"เ้าหมอนี่น่ะเป็แค่พวกเร่ร่อนที่ไม่มีที่อยู่ แถมยังโง่ที่ใช้สกิวพลาดใส่ตัวเองจนกระเด็นขึ้นไปบนฟ้าและตกไปที่เกิดเหตุยังไงละคะ"
อึกกก!! ฝากไว้ก่อนนะยัยเอลล่าาา!!!!
[ปลดล๊อกฉายาจิตสั่งหารLV1]
"อย่างนั้นหรอ เ้าโชคไม่ดีเลยนะ..." อาคาทัสยิ้มเจื่อนๆ
"มะ..ไม่หรอกครับ ผมยังโชคดีที่ได้คุณไอริสช่วยชีวิตไว้" กระจอกและยังให้ผู้หญิงช่วยเอาไว้อีกน่าอายชะมัด!!
"แต่นายไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ เมื่อก่อนตอนที่ฉันเพิ่งเริ่มเรียนสกิวใหม่ๆ ฉันก็พลาดอยู่บ่อยครั้งเลยละ แต่ว่าเอล่าคอยช่วยเหลือฉันมาโดยตลอดก็เลยผ่านมันมาได้น่ะ"
"มะ..ไม่เห็นเห็นต้องพูดถึงเื่นั้นเลยนิ เื่มันก็ผ่านไปหลายปีแล้วนะ..โม่~~"
เอลล่าที่หน้าแดงขณะเอามือทุบไปที่อาคาทัสขณะที่เขากำลังยืนหัวเราะ
อ่อ..ที่เอล่าเคยบอกว่าเจอคนที่ใช้สกิวพลาดนี่คงจะเป็คุณอาคาทัสเองหรอกหรอ คงจะชอบผู้ชายคนนี้มากเลยสินะ หืม? หรือเพราะไม่อยากให้ผมไปทำตัวเกาะแกะก็เลยทำตัวรังเกียจผมงั้นหรอ!?
“แล้ว? ทางท่านอาคาทัส พวกพ่อค่าเป็อย่างไรบ้างหรือคะ?“
“ก็อย่างที่เห็น ส่วนใหญ่จะแค่าเ็เล็กน้อยน่ะนะ..“
...
“แต่ว่าน่าแปลกจังเลยนะ..ปกติพวก Gnoll ไม่น่าจะมาใกล้บริเวณนี้ได้นี่” ไอริสพูดขึ้น
“นั่นนะสินะเ้าพวกนั้นมันไม่น่าจะกล้าออกมาใกล้บริเวณที่มีพวกเรากองทับออกลาดตระเวนนี่น่า”
"ถ้าบอกว่ามีอะไรบางอย่างมารบกวนแหล่งที่อยู่ของมันละ" อาคาทัสพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
"เอ๋? หมายว่าอย่างไรหรือคะ?"
“หน่วยของข้าพบล่องลอยของรอยเท้าเข้าน่ะ”
“นี่มันรอยเท้าของอะไรหรือเ้าคะ”
“คาดว่าน่าจะเป็ของไวเวิร์นน่ะ”
“เอ๋!? วะ วะ ไวเวร์น นั่นมันสัตว์อสูรที่หายากมากๆเลยนี่คะ!“
“ใช่แล้วละ มีจุดน่าสงสัยเกี่ยวกับการปรากฏตัว ทั้งพลังเวทแปลกๆที่อยู่บริเวณนี้อีกเหมือนจะมีคนอัญเชิญมันมาน่ะนะ
“มะ ไม่จริงน่า คนที่มีพลังเวทมหาศาลที่จะสามารถอัญเชิญสัตว์อสูรได้ในอาจักรนี้มีแค่ท่านแกนดัล์ฟ[Grandalf] เท่านั้นนี่!!”
“สันนิษฐานว่าอาจจะมีจอมเวทที่แข็งแกร่งแฝงตัวเข้ามาจากที่อื่นเพื่อหวังจะทำลายช่องทางการสงสเบียงของพวกเรา หลักฐานก็คืออาร์ทิแฟคท์[artifact] ชิ้นนี้”
ผมจ้องมองสิ่งที่อยู่ในมือของอาคาทัส รูปร้างเป็แท่งไม้ขนาดเท่าฝ่ามือและมีเขียนเป็คำภาษาอังกฤษว่าไวเวิร์น...นะ นะ นี่มัน!! ไอเทมซัมม่อน!!! [summon item] ไอเทมเเคชที่มีขายอย่างเกลื่อนกลาดในGrim! และไม่ว่าใครก็ใช้ได้ในราคาเพียงแค่ค่าขนมของเด็กๆ!!
“งะ.ง่ะ..”
“เป็อะไรรึ” ไอริสหันมาถามผม
“ปะ เปล่าครับ! พอดีระ รู้สึกเจ็บเท้านะครับ”
“เห? จะว่าไปรองเท่าของเ้าคงจะหายั้แ่ตอนที่อยู่บนท้องฟ้าสินะถึงไปเดินเท่าเปล่ามาั้แ่เมื่อครู่นี้แล้วน่ะ”
“คะ คงจะครับ..” ไม่ได้ตกหายโว้ย!!! แต่จู่ๆก็ถูกดึงเขามากระทันหันต่างหากเล่า!ทั้งๆที่ยังใส่เสื้อยืดกางเกงบอลอยู่เลยแท้ๆ!(เสื้อผ้าอย่างชิว) ให้เวลาฉันเตรียมตัวหน่อยก็ไม่ได้โถ่!
“ฮ่าๆๆ เ้านี่ก็เป็คนตลกดีนะ ทางนี้เก็บกู้ของจากคนที่ตายมาได้น่ะ เ้าจะเอาไปใส่ก่อนก็ได้นะ”
“หะ!?”
"ฮ่าๆๆๆ ข้าแค่ล้อเ้าเล่นน่ะ เ้าลองไปถามเื่รองเท้าจากพ่อค้าตรงนั้นนะ ข้าเห็นว่ามีสินข้าที่เขานำมาด้วยอยู่เยอะเลย" ไอ้หมอนี่เห็นว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่นแล้วจะทำอะไรก็ได้อย่างนั้นเรอะ! ไม่สบอารมณ์วุ้ย!!
ในขณะที่ผมกำลังเดินไปทางกลุ่มพ่อค้าที่นั่งพักอยู่นั้น ผมก็สังเกตุเห็นมีอะไรบางอย่างอยู่ในทัศนวิสัยของผม
"อะไรเข้าตาฉันเนี้ย! ขยี้ก็ไม่หาย เอ๋?นี่มันไอคอนเเชทนี่น่า! ถึงจะเห็นข้อความแสดงฉายาอยู่บ่อยๆก็เถอะแต่มันมีหน้าต่างUI[user interface]แสดงค่าสถานะอื่นๆด้วยหรอ?" สิ้นคำที่ผมพูดว่า'แสดงค่าสถานะ' ก็ปรากฏเป็แถบไอคอนต่างๆประกอบไปด้วย
ชื่อ: ดวง STR: [ 25,840 ]
อาชีพ: ว่างงาน[LV.1] ATK/MATK: [ 25,840 ]
LV JOB: [ 1 ] AGI: [ 28,900 ]
HP: [ 250,700/250,000 ] DEX: [ 20,863 ],
DEF: [ 20,863 ]
MP: [ 2,000/10,000 ] INT: [ 20,533 ]
Stamina: [ 2,503/2,503 ] LUK: [ -99,999 ]
Inventory*
Map
SKILL*+99
แชทส่วนตัว*
นี่มันUIของGrimนี่! มีระบบอาชีพมาเพิ่มด้วยอย่างนั้นหรอ [ว่างงาน]...(รู้สึกเจ็บๆแฮะ) ปกติแล้ว grim จะเจาะจงให้ผู้เล่นรับบทเป็ทหารรับจ้างอยู่แล้วเลยไม่มีบอกว่าเป็อาชีพอะไร เพราะไม่ว่าจะเป็ Class หรือ สกิวที่ใช้ก็จะเปลี่ยนไปตามอาวุธที่เราถือเลย(เปลี่ยนเป็ดาบก็จะเป็ [Knight], เปลี่ยนเป็ธนูก็จะเป็[Archer])เป็เกมที่เน้นเกมเพลมูฟเซ็ต(Gameplay moveset)เป็หลัก ถ้ามีระบบอาชีพก็จะถืออาวุธมั่วๆไม่ได้สินะ..เฮ้อยุ่งยากจังเเฮะ(ผมไม่ใช่สายพวกBuildสกิว = =')
ค่าสเตตัสนี่มันดูมากจังแหะสำหรับเลเวล1 แต่......นี่มันอะไรกันเนี้ย!!!! เกิดอะไรกับค่าสเตตัสของผม!!! ทำไมค่านำโชคของผมถึงได้ติดลบ99,999 (T^T) แต่ว่ามันก็หยุดความฝันที่จะตีบวกอาวุธของผมไม่ได้หรอกคอยดู!!!
"ตรงแชทนี่มันกระพริบตลอดเลย มีคนส่งข้อความมาหรอ?!" ผมใช้มือจิ้มไปที่ข้อความ 'แช่นส่วนตัว'
[ไม่มีชื่อผู้ส่ง]
"สวัสดีค่ะรุ่นพี่ หนูรู้นะคะว่ารุ่นพี่ไม่ได้อ่านข้อความต่อท้ายจากแชทก่อนหน้านี้^0^ ไม่เป็ไรค่ะหนูได้เอามาใส่ในนี้ให้แล้ว" เอ๋..= ='
"ก่อนอื่นเลยเป็อย่างไรบ้างคะ? หนูอยากเห็นสีหน้าของรุ่นพี่ที่ได้เข้ามาโลกนี้ครั้งแรกจังเลย หน้าของรุ่นพี่คงจะเหวอน่าดู คริคริ" ไม่ต้องมาแหย่เลยนะ! ยัยตัวป่วน เข้าเื่เดี๋ยวนี้!!
"เข้าเื่ดีกว่าค่ะ รุ่นพี่คะกรุณาใส่อุปกรณ์พื้นฐานที่อยู่ในช่องเก็บของด้วยนะคะ เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝันที่จะเกิดขึ้น เพราะในโลกนี้นั้นอัตารายอาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ! มันไม่มีที่ไหนที่จะปลอดภัยจริงๆ" มันคงไม่ใช่แค่เกมธรรมดาจริงๆสินะ..
“แต่รุ่นพี่ไม่ต้องกังวลไปนะคะ เพราะค่าสเตตัสของตัวละครเดิมของรุ่นพี่ได้ถูกโอนมาให้รุ่นพี่ในระหว่างที่ถูกอัญเชิญมาแล้ว แต่แค่สเตตัสเท่านั้นนะคะ เลเวลจะถูรีเช็ตไปค่ะ ;)” ถูกอัญเชิญมา? เธอหมายถึงอะไรน่ะ!
“หนูอยากให้รุ่นพี่ทำตัวให้คุ้นชินและแข็งแกร่งขึ้นให้ได้โดยเร็ว พอดีมีเื่อยากจะให้ช่วยค่ะ..ส่วนรายละเอียดอื่นๆเดี๋ยวหนูจะเล่าให้ฟังเมื่อรุ่นพี่มาถึงเมืองฟอเรสต้าแล้วนะคะจุ๊ปๆ” ยัยนี่ทำไมไม่บอกให้หมดฟร๊ะ!!!
"สุดท้ายนี้สำคัญมากค่ะ ห้ามตายนะคะ"
...
มันเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรอ..? แต่ที่ฉันอยากจะรู้กว่านั้น..เธอปลอดภัยใช่ไหม...โ...
"Grrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ทันทีที่ผมอ่านข้อความจบ เงาของบางสิ่งก็ได้บินโฉบผ่านผมไปอย่างรวดเร็วพร้อมเสียงคำรามที่ดังสนั่นจนพื้นที่ตรงนั้นเกิดความสั่นไหว
"นั่นมัน..ไวเวิร์นหรอ?" ผมพึงพำในใจเมื่อเห็นภาพของสัตว์ขนาดใหญ่คล้ายัแต่มีปีกอยู่ติดกับแขนคล้ายปีกค้างคาว ที่แผงคอของมันมีหนามที่แหลมคมพร้อมจะทิ่มแทงคนให้ไปเสียบคาอยู่บนนั้น ิัของมันห่อหุ้มไปด้วยเกร็ดและขนาดลำตัวของมันเทียบได้กับรถเมล์หนึ่งคันเลยทีเดียว
ใน Grim นั้นเราจะสามารถพบเจอมันได้ก็ต่อเมื่อผู้เล่นรับเควสที่มีเลเวลของเควสอยู่ที่60ขึ้นไป นั่นหมายความว่าจำเป็ต้องมีอุปกรณ์ที่มีเวลขั้นต่ำ60ขึ้นไปถึงจะสามารถสู้กับมันได้แต่ก็ไม่การันตีว่าจะชนะ เพราะมันแข็งแกร่งขนาดต้องใช้คนในปาตี้ถึง6คนปราบมันเลยทีเดียว
“อ๊ากกกกก!!!!ช่วยด้วย!!!! อ้าา!!!..อัก!......” ชายคนหนึ่งที่วิ่งหนี้มาจากอีกฟากของป่าถูกไวเวิร์นเมือสักครู่นี้โฉบไปบนท้องฟ้าเสียแล้ว!
“รีบหนีเร็ว อ๊ากกกก!!!!!” เหล่าทหารของกองทัพถูกบดขยี
“ถูกกำจัดได้อย่างง่ายเลยหรอ!?” เ้าพวกทหารพวกนี้มันเลเวลเท่าไรกันแน่นะ!?
ระบบเเจ้งเตือน [เปิดใช้งานฉายานักวิเคราะห์สกิว]
ชื่อ: ..... ,STR: [ 278 ]
อาชีพ: [ อัศวินของอาณาจักรLV.19],
ATK/MATK: [ 321 ],AGI: [ 62 ]
HP: [ 205/520 ] ,DEX: [ 157 ],DEF[ 170 ]
MP: [ 10/10 ] ,INT: [ 90 ]
Stamina: [ 23/100 ] ,LUK: [ 3 ]
SKILL: [SWORD SLASH]
LUKมีมากกว่าผมซะอีก!! ไม่ใช่สิเ้านี่ที่มีเลเวลตั้ง19 แต่กลับมีค่าสเตัสน้อยกว่าผม? คนอื่นๆก็ด้วยหรอ? เ้าไวเวิร์นนั่นไม่สามารถตรวจสอบได้เพราะว่าเป็บอสสินะ ถ้าจำไม่ผิดจากข้อมูลที่เคยอ่านมามันน่าจะมีเืประมาณ1ล้าน3แสนสินะ ค่าพลังโจมตีอยู่ที่ครั้งละ2000 กว่าหน่วย ไม่ผิดหรอกที่เ้าพวกนั้นจะโดนเล่นงานในทีเดียว....แล้วพวกเอลล่าจะปลอดภัยไหม!!
"ทุกหน่วยประจำตำเเหน่งของตัวเองเอาไว้!!! พยายามต้านมันไว้จนกว่ากำลังเสริมจะมา!!! ไอริส เอล่า อาย อยู่ข้างหลังข้าไว้นะ!" อาคาทัสะโออกคำสั่งอย่างใจเย็น
ทุกคนยังปลอดภัยอยู่สินะ ไอ้หมอนั่นพึ่งพาได้ดีเลยนี่น่า..
ชื่อ: อาคาทัส ,STR: [ 952 ]
อาชีพ: [ อัศวินของอาณาจักรLV.52 ],
ATK/MATK: [ 2022 ],AGI: [ 870 ]
HP: [ 805/1150 ] ,DEX: [ 599 ],DEF[1070]
MP: [ 87/100 ] ,INT: [ 150 ]
Stamina: [ 23/100 ] ,LUK: [ 10 ]
SKILL: [LIMITBREAK],[ดาบผ่าวายุ],[SWORD ARROW],[SWORD SLASH],[พุ่งทะยาน],[บอลเพลิง]
สกิวที่มีอยู่นี่ของดีเลยนี่นาเป็ได้ทั้งแทงค์และตัวดาเมจเลย แต่....ก....กากจังโว้ยยย อะไรวะเนี่ย!!! เลเวลก็เยอะที่สุดในนี้แล้วนะ ทำไมสเตตัสถึงกระจอกจังวะครับ!!! เกราะทองคำกับดาบที่ถืออยู่ในมือไม่ได้ช่วยให้ดาเมจเพิ่มขึ่นอีกหรอกหรอ!!!
ถ้าจะต้องสู้กับเ้าไวเวิร์นที่มีHP1.3ล้านนั่นแล้ว คงได้ไปคุยกับรากมะม่วงก่อนแน่เลย ต้องหาวิธีช่วยทุกคนหนีจากตรงนี้ก่อน..พวกพ่อค้าหนี้ไปกันหมดแล้วสินะ เหลือเเค่กลุ่มของอาคาทัสอย่างเดียว..
“Grrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!!!“
“[ดาบผ่าวายุ]!!!” เป็การโจมตีที่ทำให้พื้นที่อากาศโดย.ถึงกับแหวกออกเป็สองทาง!
“Grrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!!!“ มันกรีดร้องด้วยความหงุดหงิด เพราะการโจมตีเมื่อครู่นี้เเทบจะไม่ทำให้เ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้รู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย
“ห๊ะ! บะ..บ้าน่า การโจมตีของท่านอาคาทัสทำอะไรมันไม่ได้เลยอย่างงั้นหรอ!?“
“อาคาทัส! ข้ากับอายจะต้านการโจมตีของมันให้ เ้ารีบเตรียมใช้สกิลปลดขีดจำกัดและโจมตีมันอีกครั้งเถอะ”
“เข้าใจแล้ว..ระวังตัวด้วยนะไอริส! อาย!”
“เชื่อมือข้าได้เลย!”
“ไว้ใจหนูได้เลยเ้าค่ะ!”
เ้าไวเวิร์นที่บินวนอยู่บนท้องฟ้าคงเห็นจังหวะแล้ว มันจึงบินโฉบลงมาหมายจะฉีกเหยื่อให้ขาดเป็ชิ้นๆด้วยกรงเล็บอันใหญ่โตของมัน!
"[SHILD PARRY]!!!" ออราสีขาวมารวมตัวกันที่โล่ของไอริสก่อนจะเปร่งแสงออกมาอย่างเฉิดฉาย และอัดกระแทกใส่เ้าไวเวิร์นจนทั้งคู่กระเด็นออกไปคนละทาง
“หนูจะแช่แข็งมันให้ค่ะ! สายน้ำเอ๋ย? เ้าจงเย็นและแช่แข็งศัตรูของเ้าซะ!! [WATER FROZEN]!!!” เ้าไวเวิร์นถูกแช่แข็งในขณะที่กลิ่งล้มอยู่บนพื้น
“ตอนนี้ล่ะ!!!”
“[LIMITBREAK]!!!” ร่างการของอาคาทัสห่อหุ้มไปด้วยออร่าสีทอง
“เอาละนะ[พุ่งทะยาน]! ต่อด้วยดับเบิลสกิว[DOUBLE SKILL]!!! [SWORD ARROW][SWORD SLASH]!!!!!”
อาทัสกระโจนออกไปด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองแทบไม่ทันด้วยสกิวพุ่งทะยานที่ได้บัฟจากสกิว[LIMITBREAK]ที่ทำให้ค่าสเตตัสเพิ่มขึ้นเป็2เท่า เพียงพริบตาเดียวตัวเขาก็อยู่ที่หน้าเป้าหมายต่อด้วยการโจมตีของดับเบิลสกิวซึ่งเป็การนำ [SWORD ARROW] ที่เป็การจู่โจมดั่งศรธนูทำความเสียหาย16 คอมโบ ผสมกับ[SWORD SLASH] ที่เป็บัฟที่ใช้เพิ่มพลังโจมตีและจำนวนฮิตคอมโบอีกเท่าตัว เป็การผสานท่าโจมตี 32 ฮิตนั่นเอง!
“ย้าา!!!!!!”
“ฉั่วๆๆๆๆๆๆๆๆ!ฉั่วๆๆๆๆๆๆๆๆ!ฉั่วๆๆๆๆๆๆๆๆ!ฉั่วๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!” 32ฮิตเข้าเป้า!
“Grrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!!!!!!“ ไวเวิร์นส่งเสียงร้องคำรามด้วยความเ็ปรวดร้าว การจู่โจมจากเมื่อครู่นี้สามารถทำดาเมจได้อย่างมหาศาลเลยทีเดียว
“สำเร็จแล้ว!”
“สุดยอดไปเลยค่ะ! ท่านอาคาทัส!!”
“ยังหรอก!! ระวังข้างหลัง!!!” คำเตือนของผมทำให้อาคาทัสะโหลบออกไปอย่างรวดเร็ว!
“Grrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!!!!!!“ เ้าไวเวิร์นที่ถูกการโจมตีอย่างหนักหน่วงเข้าไปยังสามารถตั้งหลักลุกขึ้นมาได้ แต่มันไม่สามารถบินได้อีกแล้วเนื่องจากมีรูโหว่ที่ปีกของมันเป็ผมมาจากการโจมตีของอาคาทัสนั่นเอง
“ยังไม่ตายอีกเรอะ! แต่ว่าทางนี้หมดเวลาแล้วนะ! อ๊อค!!..” อาคาทัสทรุดตัวลงกับพื้น แสงสีทองที่ห้อหุ้มร่างกายค่อยๆจางลง [LIMITBREAK] หมดเวลาแล้ว!
“อาคาทัส!”
“ท่านอาคาทัสเ้าคะ!”
“Grrrr!!!!!!!Grrrrrr!!!!!!!!Grrrrrrrrr!!!!!!!!!!” เ้าไวเวิร์นที่ได้รับาเ็มันเริ่มคุ้มคลั่งและร้องเสียงดังโวยวาย มันขยับร่างกายไปมาอย่างไม่มีทิศทางก่อให้เกิดฝุ่นกระจายเต็มพื้นที่ มันคงจะแค้นและกำลังมองหาผู้ที่ทำให้มันต้องเป็แบบนี้
“ถะ..ถ้าปล่อยไว้ ทุกคนจะต้อง..ตายแน่ อัก!” อาคาทัสพยายามพยุงตัวเองขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง
"ท่านอาคาทัสคะ! ตรงนี้ข้าจะถ่วงเวลาให้เองท่านรีบหนีไปเถอะนะคะ" เอลล่าพูดด้วยรอยยิมในขณะที่เอาตัวเองเข้ามาขวางหน้าอาคาทัสกับเ้าไวเวิร์น เธอพร้อมที่จะสละชีวิตตัวเอง!
“อะ.เอลล่า”
“อย่าทำบ้าๆนะเอลล่า!”
“คุณพี่เอลล่าหยุดเถอะค่ะ!”
“ยัยบ้านั่น!ทำอะไรอยู่นะ..” ดวงรีบเปิดช่องเก็บของเพื่อสวมใส่อุปกรณ์ในทันที
“ข้ารู้ตัวดีค่ะ ว่าข้าไม่สามารถทำประโยชน์ให้กับท่านได้เลย ข้าน่ะเฝ้ามองท่านมาโดยตลอดไม่ว่าจะเวลาไหน ท่านช่างเป็ผู้ที่แข็งแกร่ง ใจดี และยังอ่อนโยนกับข้า ข้าอยากที่จะเป็กำลังให้กับท่าน อยากที่จะอยู่ด้วยกันกับท่านพร้อมกับทุกคน! ข้าน่ะ..ระ...”
"...[Paralysis]..."
"อัก!!..ขะ..ขยับ..มะ..ดะ.." ระบบแจ้งเตือน[เอลล่าติดสถานะอัมพาต]!
“หึหึหึ.ฮึฮึฮึ! คงจะได้เวลาแล้วสินะ...” อาคาทัสหยิบขวดบรรจุภัณฑ์ขนาดเล็กขึ้นมาดื่ม ร่างกายของเขาถูกห่อหุ้มไปด้วยออร่าสีเขียวและค่อยๆฟื้นฟูอาการาเ็ของตัวเอง
“ฮ่าๆ..พวกเ้านี่มันหลอกง่ายจริงๆ..
"!!!"
"!!!"
"..."
"อาคาทัส..นี่มันเื่อะไรกัน?..." ไอริสถามขึ้นด้วยความใ
"ก็..แผนการที่จะฆ่าเ้าไง"
"ฆ่าข้า..งั้นรึ?"
"ใช่~ ก็แค่แผนการง่ายๆว่าจู่ๆมีสัตว์อสูรบุกเข้ามาโจมตีจนเ้าถูกมันฆ่าตายยังไงล่ะ!! ฮ่า ฮ่า ฮ่าๆ"
"อัก! นี่เ้า! เหตุใดถึงได้ทำเื่ชั่วช้าเยี่ยงนี้!" ไอริสที่นอนหมอบอยู่ที่พื้นจากแรงกระเเทกของไวเวิร์น ะโออกมาด้วยความแค้น!
"ข้าไม่จำเป็ต้องบอกหรอก เพราะอีกเดี๋ยวเ้าก็จะถูกมันกินอยู่แล้วละนะ แต่แหม่!..ไอเทมที่ได้จากท่านผู้นั้นนี่มันสุดยอดจริงๆ ไม่คิดเลยว่าแค่มีพลังเวทเพียงเท่านี้ก็สามารถอัญเชิญเ้านั่นออกมาได้ แต่คงต้องทำลายทิ้งทีหลังเพื่อไม่ให้เป็หลักฐานละนะ"
อาคาทัสจัดเก็บอุปกรณ์ลงสัมภาระ
"ทะ..ทะ..อะ..อา.." เอลล่าที่ติดสถานะอยู่พยายามพยุงตัวเองขึ้นมา
"โอ้! ข้าเกือบลืมไปเลยเอลล่า เพราะเ้าแท้ๆข้าถึงสามารถเข้าถึงตัวไอริสได้ แต่ข้านึกไม่ถึงเลยนะว่าแค่ข้าทำดีกับเ้าเข้านิดน่อยเ้าก็ยอมใจอ่อนให้ข้าง่ายๆแล้ว เป็ผู้หญิงที่ร่านอะไรแบบนี้ แต่แบบนี้ข้าก็ได้สนุกไม่น้อยเลย ขอบใจเ้านะ ฮ่าฮ่าฮ่า" อาคาทัสสะแหยะยิ้ม
“ทะ..ทะ..อะ..อา..ทัก..” เอลล่าที่นอนพับลงกับพื้น สีหน้าเริ่มบิดเบี้ยวน้ำตาเริ่มไหลอาบลงบนสองข้างของแก้มของเธอ
"ถึงจะเสียดายที่ยังไม่ได้ฟันพวกเ้าอีกสองคน แต่ก็ช่างมันเถอะยังไงซะแผนการของข้าก็สำเร็จไปแล้ว!"
ฝุ่นที่ได้จางหายไปทำให้ไวเวิร์นสังเกตุเห็นอาคาทัส และมันได้วิ่งพุ่งตรงมาด้วยความโกรธเกรี้ยว!
"เอ้า! มาทำในสิ่งที่เ้า้าได้แล้วล่ะเอลล่า! ที่เ้าจะได้ตายเพื่อข้าไง!!!"
อาคาทัสจับไปที่แขนของเอลล่าและทุ่มเธอออกไปหาไวเวิร์นอย่างเต็มแรง เขาจงใจที่จะถ่วงเวลาโดยใช้ร่างของเอลล่าเป็เหยื่อล่อ เพื่อให้เขาสามารถวิ่งหนีออกมาได้
"ลาขาดล่ะนะยัยร่าน! ฝากไปสวัสดียมบาลด้วย!!!"
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!" เอลล่ากรีดร้องในขณะที่มองดูชายผู้เป็ที่รักที่หลอกใช้เธอกำลังวิ่งหนีจนหายลับไปทิ้งให้เธอและพรรคพวกของเธอต้องเผชิญกับชะตากรรม..
'...ท่านอาคาทัสคะ ทั้งๆที่ข้ายอมให้ทั้งร่างกายและจิตใจมากถึงเพียงนี้ แต่ทำไมท่านถึงได้ทิ้งข้าไปละคะ...'
เอลล่าล่องลอยอย่างไม่มีสติ จิตใจของเธอได้ถูทำลายลงไปหมดแล้ว เธอไม่เหลืออะไรอีกแล้ว มืดมิด ไร้ความหวังที่จะมีชีวิตต่อ เบื่องล่างของเธอมีหุบเหวจากนรกรอเธออยู่ มันคือไวเวิร์นที่กำลังอ้าปากรอที่จะกินเธอลงไปนั่นเอง
“ท่านพี่เ้าคะ!!!”
“เอลล่า!!!” ไอริสที่าเ็จากเเรงกระแทก และอายที่พลังเวทหมดจนทั้งคู่ขยับไปไหนไม่ได้ ทำได้แค่ร้องะโเรียกชื่อของพรรคพวกในวาระสุดท้ายเท่านั้น..
"ใครมันจะไปยอมให้ตายกันเล่า!!!!!!!!!!!" มีแสงๆหนึ่งพุ่งทะยานเข้ามาคว้าตัวของเอลล่าเอาไว้! หมับ!!!
ระบบเเจ้งเตือน [พุ่งทะยานความไวแสง] ทำงาน!
“ต่อด้วย!!![สะท้อนราชันย์]!!!!!.....กริ๊ง..”
“!!!”
“!!!”
“!!!”
"ตู้มมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!" ไวเวร์นกระแทกพื้นอย่างรุนแรง!
“...”
ทั้งสองที่กำลังมองเอลล่าถึงกับตกตะลึง! เพราะในขณะที่เ้าไวเวิร์นกำลังจะเขมือบเอล่าเข้าไปนั้น ผมได้พุ่งตัวเองเข้ามาด้วยสกิว[พุ่งทะยานความไวแสง]และต่อด้วยสกิว[สะท้อนราชันย์]โดยทันทีที่ดาบของผมกระแทกเข้าไปที่ฟันของมันพร้อมกับได้ยินเสียงดัง’กริ๊ง’ก็เกิดแสงวาบดั่งฟ้าผ่าลงมาที่ปากของมันจนตัวมันกระเด็นไปกระแทกพื้นอย่างรุนแรง!
“Grrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!!!!!!“
มันทั้งร้องและดิ้นทุรนทุรายอย่างทรมารเหมือนอย่างกับเอาผงซักฟอกไปโรยใส่ใส้เดือนยังไงอย่างนั้น
"นะ..นี่ มะ มัน..เกิด.อะไร.ขึ้น..?" เอลล่าพูดด้วยเสียที่ขาดหาย ผมจึงวางเธอลงใกล้ๆกับพรรคพวกของเธอ
"ดวงนี่เ้าเป็ใครกันแน่!?" ไอริสถามข้ึนด้วยสีหน้าที่ตกตลึง!
...
"ผมคือ..โปรเพลเยอร์ผู้ที่ชนะาระหว่างอาณาจักร! แชมป์7สมัยของ Grim!”
"ดวงไง จะใครล่ะ!"