ชินที่กำลังหลับใหล เขาตื่นขึ้นมาในความฝัน โลกในความฝันของเขานั้นเป็สีขาวไม่มีพื้นดินให้เดินและไม่มีอะไรเลย เขากำลังงงกับสิ่งตรงหน้า เขาไม่รู้ว่าตัวเองตื่นหรือเป็ความฝัน
ถ้าจะบอกว่าฝันมันก็สมจริงมาก เขาลอยตัวอยู่ในโลกสีขาว เขากำลังคิดอะไรสักอย่างอยู่ เขาลอยตัวไปเรื่อยๆ จนไปเจอเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่ง ที่อยู่ในโลกสีขาวนี้ด้วยกัน
ดูเหมือนเธอกำลังหงุดหงิดสุดๆ จนไม่ได้สนใจตัวเขาเลย ชินพยายามจะส่งเสียงแต่เสียงกลับไม่ออก เขาไม่รู้จะสื่อสารยังไงกับเธอดี เธอไม่สนใจในตัวชินแม้แต่น้อยหรือไม่เห็นกันแน่นะ
ตอนนี้ตัวเขาลอยอยู่บนหัวเธอ เธอคงไม่เห็นนั่นแหละ เขาพยายามจะลงไปหาเธอ แต่มันไม่มีพื้นดิน เขาไม่รู้ว่าจะไปยืนตรงไหนดี ชินคิดว่าถ้ามีพื้นดินก็คงจะดี แต่ก่อนที่เขากำลังคิดเื่ต่อไป
โลกสีขาวกลับมีพื้นดินเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เขาอ้าปากค้างทันที ชินเริ่มคิดอีกว่าเขา้าหญ้า แล้วหญ้าก็เริ่มงอกออกมาจากพื้นดินเริ่มเป็ต้นหญ้าที่สวยงาม
หญิงสาวที่กำลังหงุดหงิดรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ เธอมองดูพื้นดินและหญ้าที่กำลังโตขึ้นมา ชินรู้สึกสนุกเลยสร้างป่าขึ้นมา แล้วก็สร้างบ้านหลังใหญ่ขึ้นมา ท้องฟ้า พระอาทิตย์ เมฆ และอื่นๆ อีกมากมาย
หญิงสาวมองดูโลกที่กำลังถูกสร้างขึ้นอย่างช้าๆ รอบๆ ตัวเธอมีกี่ชีวิตก็ไม่มีทางเห็นฉากอย่างนี้ได้ มันเหมือนอำนาจของพระเ้า เธอเคยฝันว่าอยากสร้างโลกเป็ของตัวเองแล้วอยู่อย่างสงบสุข
แต่วันนี้เธอได้เห็นการสร้างโลกแบบนี้จริงๆ กับตาของเธอ เธอเริ่มมีน้ำตาออกมา มันสวยงามมันมีอะไรมาเปรียบ ทั้งๆที่เธอกำลังเสียใจที่อยู่ๆ ตัวเธอต้องตกมาเป็ทาสของมนุษย์ แต่เธอเห็นฉากนี้
ชีวิตเธอคุ้มค่าที่เกิดมาแล้ว เธอเห็นต้นไม้ขนาดใหญ่เกิดขึ้นมาแล้วเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง แล้วเกิดเป็บ้านต้นไม้มันดูสวยงาม เธอมองไปรอบๆ แล้วเห็นมนุษย์คนหนึ่งกำลังลอยตัวอยู่
ชินเริ่มสร้างสิต่างๆมากมาย เขาสร้างบ้านต้นไม้ที่เคยอยากสร้างมันสมบูรณ์แบบตามความคิดของเขา เขาตัดแรงโน้มถ่วง หญิงสาวที่ลอยตัวอยู่ต่ำกว่าชินก็ตกลงไป เธอตกลงไปอย่างสง่างาม ชินสังเกตรอบๆและหญิงสาวคนนั้นก็ทำแบบเดียวกัน ก่อนที่จะทั้งสองจะสบตากัน ชินยิ้มเบาๆไปให้เธอ เธอดูเหมือนกำลังจะถามอะไรสักอย่าง
แต่อยู่ดีๆ ชินก็เริ่มหายไปในมุมมองของหญิงสาว แต่ในมุมมองของชินเขาเหนื่อยมากแล้วเขาก็หลับไป
.....
"เธอพาตัวเขามาจากอาณาเขตของปีศาจยังงั้นเหรอ"
"ค่ะ"
"ผลตรวจออกมาเขาแค่สลบไปจากการโดนกระแทก ไม่มีกลิ่นอายของปีศาจ แล้วก็ไม่มีสัญลักษณ์ว่าเป็คนของปีศาจสรุปก็คือเขาปกติดี น่าจะโดนปีศาจจับตัวไปหรือพลัดหลงจากกลุ่มของตัวเอง แต่ตอนนี้รอให้เขาตื่นก่อนแล้วค่อยถามจากปากเขาเอา เอาล่ะนี้คือทั้งหมด เธอไปพักก่อนเถอะ เขาตื่นแล้วเดียวฉันจะไปบอกเอง"
"ค่ะ ขอบคุณมากเลยค่ะดอกเตอร์โรห์น่า"
ไอซ์ เดินออกมาจากห้องของดอกเตอร์โรห์น่า เธอกำลังเดินไปที่ห้องของเธอเพื่อพักผ่อน ภารกิจ ตามล่าเ้าหญิงแวมไพร์ออโรร่า เป็ภารกิจที่ยากแสนยาก เธอไม่ได้พักผ่อนเลย่เวลาสามวันที่ผ่านมา ทีมของเธอแยกกันไปพักผ่อนกันหมดแล้วเหลือแค่เธอเท่านั้น เธอต้องพาตัวผู้ชายที่นอนสลบอยู่ที่อาณาเขตปีศาจมาตรวจดูว่าเขา เป็สปายของปีศาจหรือเปล่า
หรือเขาได้รับาเ็แล้วจะได้รักษาได้ทันที ก่อนที่เธอจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่
"เฮ้อ..เหนื่อยจริงๆ่สามวันเนี่ย"
ไอซ์ถอนหายใจออกมา จริงๆเธอไม่อยากรับภารกิจตามล่าปีศาจอย่างเ้าหญิงแวมไพร์ออโรร่าเลย ใครๆก็ไม่อยากไปยุ่งกับออโรร่า เพราะว่าเธอเ้าคิดเ้าแค้นยิ่งกว่าใครๆ ปาร์ตี้กี่ปาร์ตี้แล้วที่โดนเธอเล่นงาน นับครั้งไม่ถ้วน ถ้าเป็ปาร์ตี้ไม่แน่จริง ก็อย่าไปยุ่งกับเธอเลย โชคดีที่กำจัดเธอได้ไม่งั้น ไอซ์คงปวดหัวมากกว่านี้
เขามาแล้ว
เขามาแล้ว
เขามาแล้ว
เขามาแล้ว
ไอซ์เดินอยู่ดีๆ ก็ได้ยินเสียงในหัว มันเรียกร้องเหมือนครั้งก่อน เสียงของก่อนหน้านี้คือ 'กำลังมา' นี้คือความสามารถพิเศษของเธอ เสียงแห่งหุบเขา บางครั้งมันก็ช่วยบอกสิ่งที่อันตราย บางครั้งมันก็บอกสิ่งดีๆ แต่อยู่ๆ่หนึ่งมันบอกกับเธอแต่เธอไม่รู้ความหมาย เหมือนกับตอนนี้ 'เขามาแล้ว' มันคืออะไรเธอไม่เข้าใจเลย
"ช่างเถอะ..ขอพักก่อนละกันตอนนี้"
ไอซ์มาถึงห้องของเธอ เธอเดินเข้าไปถอนเสื้อผ้าแล้วเปิดแอร์ แล้วล้มลงตัวนอนบนเตียงแล้วเธอก็หลับไปทั้งๆ แบบนั้น