หญิงสาวเมื่อได้ยินชื่อที่ท่านพ่อของเธอบ่นพึมพำออกมาก็ต้องตกตะลึง ใบหน้าที่ดูเย้ายวนถึงกับตกใจอยู่นิดๆ
ขณะนั่นเธอถึงกับพูดออกมาอย่างร้อนรน
"อย่าบอกนะว่าเป็นท่านลุงชิงหลงเซียน องค์เทพผู้สร้างมังกรอมตะแห่งความว่างเปล่าที่ในอดีตเคยพ่ายแพ้ให้กับท่านพ่อ..!!"
นางที่เย็นชามาโดยตลอดในตอนนี้กลับดูตื่นเต้นเป็นอย่างมาก นับแต่อดีตช่วงที่นางเกิดขึ้นมา เรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ของท่านพ่อเธอก็สลักอยู่ภายใต้ความทรงจำมาเนิ่นนานแล้ว มันยิ่งทำให้ตัวของนางที่เกิดมามีพลังพรสววรค์มากกว่าพี่ทั้งหมดต้องการแข็งแกร่งอย่าเช่นท่านพ่อของนางและเรื่องที่นางชอบมากที่สุดก็คือการที่ท่านลุงชิงหลงเซียนถูกพลังด้้านมืดครอบงำและออกอาละวาด
ชายหนุ่มระบายยิ้มอยู่นิดๆพร้อมกับพูดขึ้นอย่างไม่สนใจ
"ใช่ วิชาบ่มเพาะที่เจ้าคะยัดคะยอให้ข้าสร้างขึ้นและเจ้าก็กำลังฝึกฝนมันอยู่ในตอนนี้ วิชาบ่มเพาะของเทพแห่งความว่างเปล่าชิงหลงเซียน ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองภพ ในตอนนี้มีผู้สืบทอดอย่างสมบูรณ์แล้วแม้แต่วิชาที่ข้าสร้างขึ้นมาให้เจ้ามันก็ยังไม่สามารถทำให้มันสมบูรณ์ได้ เพราะว่าเจ้าไม่มีสายเลือดของเทพมังกรอมตะนั่นเอง ส่วนภาพนิมิตที่เจ้าเห็นก็คือเขาคนนั่น ผู้สืบทอดที่แท้จริงของชิงหลงเซียน..!!"
ชายหนุ่มที่ได้รับเลือกให้เป็นผู้คู่ชีวิตของเจ้า ไม่ว่าจะทำยังไงสักวันนึงชายหนุ่มคนนี้ก็จะได้เป็นสามีของเจ้า เพราะนี่คือโชคชะตาที่ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว ฮ่าฮ่า ยินดีด้วยนะฉางเยว่ ในที่สุดลูกสาวของข้าก็กำลังจะได้ออกเรือน ฮ่าฮ่า
หญิงสาวเมื่อได้ฟังก็พลันได้สติ ถ้าให้ท่านพ่อเป็นคนจัดการละ ในเมื่อท่านพ่อเป็นผู้ที่สามารถทำได้ทุกสิ่งกะอีแค่เปลี่ยนแปลงโชคชะตาสำหรับเขาแล้วมันก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร ง่ายดายยิ่งกว่ากระดกนิ้วมือซะอีก
นางเมื่อคิดจบก็กำลังจะเอ่ยออกมาต่อแต่ทว่าก็ถูกชายหนุ่มพูดแทรกออกมา
"อ๋อ และท่านพ่อคนนี้จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือแทรกแซงสิ่งใดๆ ให้มันเป็นไปตามความต้องการเถอะ..!!"
ชายหนุ่มอมยิ้มอยู่นิดๆ รู้หรอกนะว่าเจ้าลูกสาวตัวดีคนนี้จะพูดอะไรออกมา นิสัยของนางตั้งแต่ยังเด็กเมื่อหลายหมื่นปีก่อนเป็นยังไงก็เป็นยังงั้น ถ้าไม่สามารถทำเรื่องอะไรได้ก็จะมาฟ้องกับตนให้ช่วยเหลือแต่เรื่องในครานี้เข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวโดยเด็ดขาด
"ทะ.ท่านพ่อ..!!"
หญิงสาวเมื่อได้ฟังก็ส่งเสียงขบฟันแน่น นัยน์ตาที่เย้ายวนเปล่งประกายอย่างไม่ยินดี ภายในใจของนางตอนนี้ถึงกับบ่นออกมาชุดใหญ่ ใครมันอยากจะไปมีสามีกันละ ข้าคือหญิงสาวที่มีเสน่ห์เย้ายวนและงดงามมากที่สุด เพียบพร้อมไปด้วยฐานะและพลังที่ไม่มีใครทัดเทียม ตั้งแต่ถือกำเนิดขึ้นมาตัวของนางเมื่ออยากจะได้อะไรก็มีทุกสรรพสิ่งมาประเคนให้อย่างง่ายดาย มีท่านพ่อที่ยืนอยู่เหนือทุกสรรพชีวิต มีท่านแม่ที่ทรงพลังยิ่งกว่าใด
"หึ ก็ต้องดูว่าเจ้านั่นคู่ควรที่จะได้หนูไปครอบครองรึเปล่า..!!"
นางพูดจบก็สบัดผมเดินหันหลังจากไปอย่างหงุดหงิด เรื่องที่นางรับรู้เมื่อกี้นี้สำหรับนางแล้วถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ดีเป็นอย่างมาก ใครจะไปคิดว่าโชคชะตาจะกำหนดให้นางต้องมีคู่ครอง โดยปกติแล้วบางครั้งคนเราก็ไม่ต้องมีคู่ชีวิตก็ย่อมได้แต่ทว่าในเมื่อมันถูกกฏเกณฑ์กำหนดไว้แล้ว มันก็ย่อมต้องเป็นไปในทิศทางนั่น ไม่ว่าจะหลีกหนียังไงก็ย่อมหลบหนีไม่พ้นและสักวันนึงพวกเราทั้งสองก็จะต้องได้เจอกัน
ชายหนุ่มที่เห็นนางไปแล้วก็ส่ายหัวออกมาอย่างอ่อนใจ ใครจะไปคิดว่าลูกสาวคนนี้จะถือกำเนิดมาพร้อมกับเสี้ยวพลังขององค์เทพผู้สร้าง จึงทำให้นางนั่นจ้องมองสรรพสิ่งชีวิตอย่างไม่สนใจ ไม่ว่าใครจะจีบหรือตามตื้อนางก็ไม่เห็นถึงเขาคนนั่น ต่อให้แม้แต่องค์เทพผู้สร้างคนอื่นๆจะมาพูดเกี่ยวกล่อมเอง นางก็ยังไม่สนใจเลยซักนิด เรียกได้ว่าเป็นหญิงสาวที่แสวงหาพลังอย่างถึงที่สุด นางอยากจะเป็นเหมือนพ่อของนางก็แค่นั่น
"หงเย่ ลูกสาวของเจ้านิสัยเหมือนกับเจ้าไม่มีผิด ปากแข็งเหมือนใครกันนะ"
เขาหันไปพูดกับหญิงสาวที่อยู่ด้านข้าง นางเส้นผมสีน้ำครามที่เป็นประกาย ใบหน้าที่งดงามพร้อมกับร่างกายที่เย้ายวนแถมตอนนี้นางยังนอนด้วยท่าทางที่มีเสน่ห์จนทำให้ชายหนุ่มต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ไม่ว่าจะเห็นกี่ครั้งก็ยังไม่เคยเบื่อ ภรรยาของใครกันวะเนี่ย ฮ่าฮ่า
"หึ ดูสิแม้แต่จะไปก็ยังไม่พูดกับท่านแม่คนนี้สักคำ ก็สมแล้วที่เป็นถึงลูกสาวของข้า การที่นางเกิดมาพร้อมกับพลังของสายเลือดเทพผู้สร้างถึงสองคนก็ทำให้ในสายตาของนางไม่เห็นใครที่จะเทียบเคียงนางได้ ยิ่งการที่นางได้พบเจอสถานการณ์เช่นนี้มันก็ยังทำให้นางดูหงุดหงิดมากเท่านั้น"
หญิงสาวพูดขึ้นพลางบิดตัวอย่างเย้ายวน ด้วยขนาดหน้าอกที่ใหญ่โตกลมกลึมราวกับลูกบอลทำให้ชายหนุ่มแทบจะอดใจไม่ไหว
"เหอะๆ ชั่งมันเถอะ ข้าว่าตอนนี้พวกเรามาสร้างน้องให้นางกันดีกว่า"
ชายหนุ่มเอ่ยออกมาพลางนำหญิงสาวคนอื่นๆหายวับไปในทันที
ส่วนอีกฟากนึงในตอนนี้หลินตงได้ออกเดินทางมาหลายวันแล้ว เขานั่นทะยานผ่านบ้านเมืองหรืออาณาจักรที่ยิ่งใหญ่มากมาย ต้องบอกก่อนว่าทวีปชิงหลงส่วนกลางนี้กว้างใหญ่ไม่ธรรมดา ถ้าให้เทียบกับอาณาเขตรอบนอกละก็ มันจะใหญ่กว่ายิ่งกว่าถึงหลายสิบซะอีกแม้แต่เขาที่ใช้พญาอินทรีปีกทองคำระดับเจ็ดในการเดินทางก็ยังต้องใช้เวลาหลายวัน
ระหว่างที่หลินตงกำลังซับซัมบรรยากาศของท้องฟ้าอยู่นั่นเสียงๆนึงก็ดังขึ้น
"ตงน้อย ดูเหมือนว่าเราใกล้จะถืออาณาจักรชิวซุ่ยแล้วนะ จะว่ายังไงแวะหน่อยไหมหรือว่าไปยังจุดหมายที่เทือกเขาสองขั้วโลกเลย"
หลินตงเม่ื่อได้ฟังก็ครุ่นคิดอย่างหนัก ใครจะไปคิดว่าเทือกเขาสองขั้วโลกจะอยู่ทางเหนือสุดของทวีปชิงหลงนี้กันละ มันถูกขั้นกลางไปด้วยขุมพลังมากมายนับไม่ถ้วน ไม่ว่าเป็นเทือกเขาอัสนีโหมกระหน่ำหรือแม้แต่อาณาจักรชิวซุ่ย ในตอนแรกหลินตงก็ว่าจะเดินทางมายังอานาจักรนี้เพื่อเข้ารับการทดสอบของผู้ฝึกฝนสัตว์อสูรแต่ทว่าเมื่อเขาพบเจอกับท่านปู่หวัง จุดหมายของเขาก็ต้องเปลี่ยนไป
"เอาสิ เราแวะที่อาณาจักรชิวซุ่ยก่อนละกัน ถึงยังไงข้าก็ออกมาผจญภัยนี้เนอะ ส่วนเปลวเพลิงมังกรเทพพิโรษมันก็อยู่ของมันอย่างนั่นละ ฮ่าฮ่าฮ่า"