กลิ่นหอมของกาแฟอบอวลไปทั่วทั้งห้อง หลังเคาน์เตอร์คิดเงินมีสองร่างกำลังอิงแอบแนบชิด ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าคมคายกำลังใช้มือหนาหยาบ บีบคลึงไปทั่วร่างของชายวัยกลางคนร่างผอม เอวสอบโยกตอกตามแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง คนถูกตรึงร่างยืนเกาะยึดกันไม่ให้ตัวเองล้มเมื่อรูจีบด้านหลังกำลังถูกลำเอ็นใหญ่ยาวรุกรานอย่างหนักจนเกิดเสียงหยาบโลนดังไปทั่วร้านกาแฟอันไร้ผู้คน
"อ่าส์ อื้ม นนท์ อะ เสียว"
เสียงครางปนหอบของชายวัยกลางคนร่างกายขาวผ่อง ยิ่งทำให้ความอยากของชายหนุ่มด้านหลังพุ่งสูงขึ้นกว่าเดิม มือหนาละจากการขยี้จุกสีน้ำตาล คว้าหลังคอของอีกฝ่ายให้หันมาแล้วจูบริมฝีปากนั่นอย่างเร่าร้อน สะโพกสอบไม่ผ่อนแรงแต่กลับโยกเน้น ตอกอัดจนก้นขาวกระเพื่อม
ตั๊บ ตั๊บ ตั๊บ!
ร่างหนาแน่นไปด้วยกล้ามซิกแพคของหนุ่มใบหน้าคมเด้าโยกเป็จังหวะ ละจูบออกมาใช้มือข้างซ้ายจับมือซ้ายของกวินท์ไขว้หลัง แล้วปล่อยมือขวาจากลำคอมาคว้าที่ไหล่ของเขาไว้แล้วฉุดดึงจนร่างแอ่นหยัดมาด้านหลัง ก่อนจะอัดตอกเข้าไปจนสุดลำเอ็น
"อ่าส์ ซี๊ด อ่าส์ ซี๊ด"
"อ่าส์ นนท์เสียวมั้ย?"
"อ่าส์ เสียวมากครับคุณกวินท์ มัดรัดแน่นฉิบหายเลยครับ"
"อ่าส์ แล้วชอบมั้ยล่ะ?"กวินท์หันไปถามนนท์ กัดปากบีบรัดลำร้อนที่คาอยู่ในโพรงจีบเป็จังหวะอย่างยั่วเย้า ยิ่งทำให้นนท์หน้ามืดกระแทกแรงขึ้นเพื่อหวังสั่งสอนคนอวดดีให้เสียวยิ่งกว่าเดิม แต่ตัวเองกลับเดือดร้อนเมื่อปลายหัวบานถูกรัดจนเขาต้องกัดฟันกรอด
"ซี๊ด อ่าส์ โคตรชอบโคตรเสียวเลยครับ"
"ขอแรงๆ อ่าส์ โอว"
นนท์อัดกระแทกใส่ไม่ยั้ง มือขวาปล่อยจากไหล่มาจับรั้งเอวสอบไว้ อีกมือตีก้นขาวเด้งดัง เปี๊ยะ! เปี๊ยะ! สองที เด้าแล้วดันตัวไปข้างหน้าผลักกวินท์ไปเกือบติดผนัง กวินท์ใช้มือทั้งสองข้างดันผนังไว้เพื่อพยุงขาที่สั่นเทาจากความเสียวไม่ให้ตัวเองลงไปกองกับพื้น นนท์ใช้มือซ้ายกอดเอวสอบ มือขวาสาวรูดลำเอ็นของกวินท์ แล้วเร่งดันเด้าเต็มแรง
เมื่อตอกรูจีบจนพอใจ ชายหนุ่มจึงถอนตัวตนออก พลิกร่างของกวินท์ให้หันมาเผชิญหน้า จูบเรียวปากหนาสอดลิ้นไล่ต้อนจนน้ำลายไหลออกจากมุมปากของทั้งคู่ กวินท์ใช้มือลูบไล้หน้าอกหนาลงมาจนถึงก้านลำยาวที่ตั้งโด่ สาวรูดรัวเร็วจนชายหนุ่มอายุน้อยตัวกระตุก
นนท์ผละจูบยกคนดื้อขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ ใช้มือจับขาทั้งสองข้างของกวินท์ยกขึ้นพาดบ่า จับลูกรักกระแทกเข้ารุจีบสีแดงช้ำจนสุดความยาวในครั้งเดียว
"อ๊าส์ มันจุกนะ" กวินท์เชิดหน้าครางเสียงสั่น ใช้มือตบหน้าอกแน่นบ่นเสียงหอบเป็เชิงประท้วง
มุมปากหนายกยิ้มร้าย "จุกแต่ก็ชอบ"
"อย่ามาทำรู้ดี อื้อ ทีเผลออีกแล้วนะ อ๊ะ อ่าส์"
กวินท์เอนตัวใช้ศอกยันตัวเองเมื่อหนุ่มรุ่นน้องสาวลำเอ็นตอกอัดจนเขาแทบหงายหลัง นนท์ใช้แขนรัดขาทั้งสองที่พาดบ่า สอดมืออีกข้างจับลำร้อนของกวินท์สาวขึ้นลงเหมือนกับที่เขาโดนก่อนหน้าจนคนถูกเอาคืนหน้าเบ้จากความเสียว
"อูยย พี่ขอแรงกว่านี้ อ่าส์ ตอกพี่จนน้ำแตกเลยได้มั้ย"
"ได้... อ่าส์ โอว..ซี๊ดดดด" เสียงสูดปากของนนท์เริ่มดังขึ้นสู้เสียงเสียวของกวินท์ที่ดังไม่แม้แต่จะแ่ลงเลย
"อ่าาาาาส์ ซี๊ดดดด นนท์พี่จะเสร็จ"
นนท์เด้ากระหน่ำสับเอวเร็วและแรงขึ้น เมื่อรู้สึกถึงความร้อนที่มาจ่ออยู่ปลายหัวบาน ไม่ต่างจากกวินท์ที่ตัวกระตุกใกล้จะเสร็จสม ก่อนที่น้ำรักจะฉีดเข้าไปที่ช่องท้องจนรู้สึกอุ่นวาบ
"ฮ่าส์ ซี๊ด อ่าส์ อ่าาาาส์"
ชายหนุ่มเสร็จสมไปพร้อมกับน้ำรักของกวินท์ที่ฉีดพุ่งออกมาเปรอะเปื้อนมือหนาและหน้าท้องของกวินท์ ลมหายใจหอมถี่ที่ดังอยู่ไม่นานก็กลับมาปกติ เสียงที่ดังก้องอยู่ในร้านกาแฟก็เงียบสงบ กลิ่นหอมของกาแฟที่เคยอบอวลก็กลายเป็กลิ่นคาวรักฟุ้งกระจายไปทั่วห้องกาแฟ
กวินท์กลับมาถึงบ้าน่หัวค่ำก็เห็นภรรยากำลังร่ำไห้อยู่บนโซฟา โดยมีลูกสาวคนสวยนั่งปลอบใจผู้เป็มารดาไม่ห่าง
"เกิดอะไรขึ้น คุณร้องไห้ทำไม" ลินดาเงยหน้าที่เปื้อนด้วยน้ำตาขึ้นมองผู้ที่เป็สามีก่อนจะเดินเข้าไปกอดเขาอย่าง้าที่พึ่ง แม้กวินท์จะรู้สึกมึนงงแต่ก็โอบกอดภรรยาตามสัญชาตญาณ ก่อนจะมองไปทางลูกสาวด้วยสายตามีคำถาม
"คุณแม่เสียใจเื่ที่ร้านกาแฟอาจจะต้องปิดตัวลงค่ะคุณพ่อ"
"ทำไมต้องปิดตัวลงล่ะคุณ ไหนเล่าปัญหาให้ผมฟังสิ ลินดา"
ลินดามัวแต่สะอื้นไห้ หน้าที่การอธิบายจึงตกเป็ของข้าวฟ่างแทน ซึ่งที่ผ่านมาลินดามีความฝันที่จะเปิดร้านกาแฟของตัวเองขึ้นมาด้วยใจรักในรสชาติ กลิ่น และศิลปะของการชงกาแฟที่หลากหลาย แต่ด้วยการที่ลินดาดื้อรั้นที่อยากจะเปิดร้านกาแฟโดยไม่ได้ศึกษาข้อมูลในธุรกิจด้านนี้ให้ดีพอ ขาดการวางแผนที่ดี และยิ่งในสมัยนี้ก็มีคู่แข่งอีกมากมาย ซึ่งลินดาไม่ยอมปรับตัวให้เข้ากับเทรนในยุคปัจจุบัน ทำให้รายได้ลดลงจนขาดทุน จึงต้องปิดตัวลงในที่สุด
"ไม่เป็ไรนะคุณ ผมก็บอกคุณแล้ว ว่าให้ช่วยผมทำงานที่บริษัทจะดีกว่าดื้อไปเปิดร้านกาแฟเองแบบนี้"
"ก็ฉันใฝ่ฝันไว้ ว่าอยากจะเปิดร้านกาแฟ ฉันก็ไม่อยากพึ่งคุณไปซะทุกเื่ไงคะ"
"ไม่เป็ไรนะคะคุณแม่ เดี๋ยวข้าวฟ่างเรียนจบจะสานต่อฝันให้คุณแม่เองนะคะ แต่ว่าตอนนี้ท้องร้องจ๊อกๆ แล้วค่ะ ไปทานข้าวกันเถอะ"
กวินท์ยังโอบกอดภรรยาและลูบไหล่เป็การปลอบใจเธออย่างอ่อนโยน
"ป่ะคุณไปทานข้าวกัน เื่นี้เราค่อยคุยกันวันหลัง"
ลินดายอมวางเื่นี้ลงก่อนจะเอ่ยเย้าบุตรสาวว่า
"แม่คงต้องฝากเื่นี้ไว้กับหนูแล้วนะคะข้าวฟ่าง"
"วางใจได้ค่ะ หนูจะไม่ทำให้คุณแม่ผิดหวัง"
ทั้งสามร่วมโต๊ะกินข้าว และสนทนาเื่ต่างๆ เหมือนเคย ก่อนจะแยกย้ายกลับห้องนอนเพื่อพักผ่อน
-----------------------------------------------------------------
นี่เป็นิยายผู้ใหญ่เื่แรกของไรต์ ยังไงไรต์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับรีดที่น่ารักทุกคนด้วยนะคะ???? และฝากกดติดตามเพื่อไม่พลาดตอนต่อไปด้วยนะง้าบ
ไรต์จะเปิดให้อ่านฟรี 5 ตอนแรกไปเลย????
????เขียนผิดตรงไหนต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ????