ย้อนเวลามาพร้อมระบบวาดรูป ที่จับต้องและกินได้

    ตอนที่45 สมุนไพร เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu

         ในระหว่างทางที่เดินไปก็เจอกับผลตระกูลเบอร์รี่เป็นกอใหญ่ขึ้นเป็นแถบเรียงรายกันเป็นกลุ่มใหญ่ๆ พวกเด็กๆก็วิ่งกรูกันเข้าไปลองชิมและเก็บบางส่วนมากินระหว่างทางด้วยนิดหน่อย เพราะมันเยอะมากจริงๆ จนลายตาไปหมดเลย

         “ว้าว……”พวกเด็กๆ

         “นี่มันราสเบอร์รี่ ส่วนนู้นบลูเบอร์รี่ ไม่คิดว่ามันจะดูสวยน่ากินขนาดนี้นะเนี่ย”เห็ดน้อย มองดูชื่นชมผลงานของตัวเองด้วยตาเป็นประกายแวววับ 

         “ผลพวกนี้ทำไมมีเยอะมากๆเลย”พี่ต้าซ่วน

         “ใช่ๆ ป่าติดบ้านของเรามีเหมือนกันแต่ว่าไม่เยอะถึงขนาดนี้นะ”พี่ขู่เฉิง

          “พวกพี่ชายคงจะต้องหาเวลาไปเข้าป่าแถวบ้านเราใหม่ได้แล้วนะ เพราะมันก็มีเยอะเหมือนที่นี่แหละ”เห็ดน้อย

          “โอ้…จริงเหรอน้องเห็ดน้อย”พี่รองถู่โต้ว

           “หรือว่าน้องเห็ดน้อยก็วาด…..”พี่ต้าซ่วน

         “จริงแท้แน่นอนเลยพี่รอง”เห็ดน้อย

          “ดีจัง”พวกพี่ชาย บ่นพึมพำอย่างชอบใจมองดูกอผลไม้ตระกูลเบอร์รี่อย่างชอบใจ และต่างคิดในใจเลยว่าวันนี้กลับไปเห็นทีจะต้องแว๊บเข้าไปสำรวจชายป่าแถวบ้านสักหน่อยแล้วว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างจากเดิม

         “หง่ำ….หง่ำ…..อร่อยจังเลย”เห็ดน้อย

         “หง่ำ…หง่ำ….รสชาติมันดีมากเลยนะน้องเห็ดน้อยดีกว่าที่พี่พริกหวานเคยกินมาก่อนอีกนะ”พี่พริกหวาน

         “อร่อยมาก!”พวกพี่ชาย ก็พูดเป็นคำเดียวเช่นกัน

         “กินจนปากม่วง ปากแดงกันหมดแล้วตกลงจะตั้งหลักกินผลพวกนี้กันไม่ไปต่อแล้วใช่ไหมคะเด็กๆ”แม่ อดเอ่ยที่จะหยอกเย้าเด็กๆเป็นไม่ได้ เด็กๆบ้านนี้พอเจอของกินเข้าหน่อยก็หยุดทุกอย่างเลย

         “เห็ดน้อย ขอหยุดพักตรงนี้สักแป๊บหนึ่งค่ะแม่ไม่นานค่ะ”เห็ดน้อย

          “จ้า ไม่นานก็ไม่นานนะคะ”แม่

         “รสชาติมันดีจริงๆดั่งที่ลูกๆหลานของพวกเราว่าไว้เลยนะคะแม่และพี่สะใภ้ลองชิมดูสิคะ”อาสะใภ้

          “จริงค่ะ รสชาติมันแตกต่างมากจริงๆตั้งแต่โตมาไม่เคยกินผลพวกนี้อร่อยแบบนี้เลยนะคะเนี่ย”น้าสะใภ้

         แม่ ย่า ยาย ต่างก็นำผลตระกูลเบอร์รี่เข้าปากอย่างละลูกสองลูกเพื่อลิ้มลองรสชาติ และต่างก็พยักหน้าให้กันแบบพึงพอใจมากๆ

         “นี่แค่ของเล็กๆน้อยๆระหว่างเข้าป่ามานะคะ เห็ดน้อยมีอีกเยอะเลย”เห็ดน้อย

         “มีอีกเยอะ!!”พวกพี่ชาย ตาโตอดที่จะตื่นเต้นไม่ได้ที่จะได้ผจญภัยในป่ากับน้องเห็ดน้อยต่อ

         “ใช่แล้วล่ะพี่ชาย พวกเราจะต้องสนุกมากกว่าทุกๆครั้งหลังจากนี้ที่เข้าไปสำรวจป่าไม่ว่าจะป่าแถวนี้ ป่าแถวหมู่บ้านถูเพี่ยน หรือภูเขาลูกอื่นๆที่อยู่ใกล้เคียงละแวกนี้ทั้งหมดเลยด้วยนะ”เห็ดน้อย

         “ว้าว…..”พวกพี่ๆ

         “เอาล่ะ พวกเราเดินทางกันต่อดีกว่าค่ะ หน้าเดิน ซ้าย ขวา ซ้าย”เห็ดน้อย ที่จู่ๆ ก็เดินหนีออกไปอีกแล้วทั้งๆที่พวกพี่ชายยังยืนก้มเก็บผลตระกูลเบอร์รี่กินอย่างเอร็ดอร่อยอยู่เลย

         “น้องเห็ดน้อยรอพวกพี่ด้วย”พวกพี่ๆ

         พวกพี่ชาย ต่างเร่งฝีเท้าตามน้องเห็ดน้อยไปติดๆ ไม่รอช้าในมือเก็บผลเบอร์รี่ได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น ส่วนพวกผู้ใหญ่ต่างมองหน้ากันก็อดที่จะขำไม่ได้ น้องสาวคนเล็กแกล้งพวกพี่ชายอีกแล้ว ใช้เวลาเดินไปได้สักพักเห็ดน้อยก็หยุดยืนมองบางอย่างอีกครั้ง

         “อ๊ะ….ถึงดงต้นมันเทศล่ะ”เห็ดน้อย ยืนมองดูเถาต้นมันเทศที่เลื้อยขึ้นเต็มแถวนี้ไปหมด

         “เอ๋…นี่ใช่ต้นมันเทศไหมน้องเห็ดน้อย”พี่พริกหวาน ยืนดูกอใบเขียวๆที่เลื้อยเต็มแถวนี้ไปหมด

         “ใช่แล้วล่ะพี่พริกหวาน มันเทศหมดนี้เลยนะ”เห็ดน้อย

         “โอ้…ต้นมันเทศจริงๆด้วยทำไมเยอะแยะแบบนี้”พี่ใหญ่เซียงยวี่

         “มันขึ้นเต็มไปหมดเลยฮะดูสิ”พี่หนานกวา

         “พวกพี่ชายจะลองขุดดูมันเทศพวกนี้ไหม จะได้เห็นว่ามันเทศหัวใหญ่ขนาดไหน”เห็ดน้อย

         “ตกลง”พวกพี่ชาย ไม่รอช้าพากันหากิ่งไม้ลองขุดต้นมันเทศขึ้นมาสักกอเล็กๆ เมื่อดึงขึ้นมาแล้วก็ทำให้ทุกๆคนถึงกับตาโตอ้าปากค้างกันไปเลย

         “หัวใหญ่มาก….!!”พวกพี่ชาย ที่ช่วยกันดึงหัวมันเทศออกมาก็หงายหลังกันเป็นแถบๆด้วยน้ำหนักของมันเทศไม่ใช่น้อยเลย

         “หัวมันเทศจริงๆเหรอเนี่ยทำไมหัวใหญ่ได้ขนาดนี้นะ”อาสะใภ้

         “แม่เองพึ่งจะเคยเห็นหัวมันเทศลูกใหญ่ขนาดนี้เหมือนกัน ลูกหนึ่งตกเกือบครึ่งโลได้เลยนะนั่น”ยาย

         “จริงๆน้ำหนักได้แน่ๆ เผลอบางลูกอาจจะมีหน้ำหนักร่วมโลเลยก็ว่าได้นะ”ย่า

         “เด็กๆ อย่าขุดออกมาเยอะเลยนะลูกเดี๋ยวพวกเราขนกลับไม่หมดจะเสียของเปล่าๆให้มันอยู่แบบเดิมดีแล้ว”แม่

         “แต่……เฮ้อ…..”พวกพี่ชายทำท่าทางเสียดายเป็นอย่างมากๆเลย

         “พวกพี่ชายไม่ต้องห่วง ค่อยไปหาเอาที่ป่าแถวบ้านเราก็ได้นะ”เห็ดน้อย

          “จริงด้วย”พวกพี่ชาย

         “ถ้าอย่างนั้นพวกเราเดินทางกันต่อเลยดีกว่าค่ะ ซ้าย ขวา ซ้าย ”เห็ดน้อย

         “ซ้าย ขวา ซ้าย”พวกพี่ชาย

         พวกพี่ชายปัดดินออกมาตัวแทบไม่ทัน เพื่อตามน้องเห็ดน้อยให้ทัน เพราะน้องเห็ดน้อยไวมากนึกจะเดินทางต่อก็ทำเลย

         “สภาพผืนป่าเป็นแบบตัวทำให้แม่โล่งใจอย่างบอกไม่ถูกเลยนะ”ย่า

         “ชาวบ้านคงจะได้ใช้ชีวิตต่อจากนี้ได้ดีขึ้นแล้วจริงๆ มันไม่ใช่แค่ความเพ้อฝัน หรือความหวังอีกต่อไป”ยาย

         “ใช่”ย่า

         แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ที่เติบโตมาแต่ละช่วงชีวิตยังไม่ได้รับรู้ความสุขสบาย หรือความอุดมสมบูรณ์มากเท่าที่ควร พอมาเห็นด้วยตาของตนเอง และสัมผัสสิ่งต่างๆในตอนนี้ทำให้พวกท่านโล่งใจเอามากๆ

         “ทางด้านนี้ เป็นพวกต้นข่า ต้นขิงล่ะดูสิคะทุกๆคน”เห็ดน้อย ระหว่างเดินนำทางไปก็คอยชี้ให้ทุกๆคนได้ดูกันว่ามีต้นไม้ พืชสวนครัว สมุนไพร ผลไม้อะไรบ้าง ที่เราเดินผ่านกันมา

        บางต้นถ้าใครคุ้นหน้า คุ้นตาดีก็พากันตะโกนแข่งกันพูดเลยทีเดียว ยิ่งทำให้การเดินทางสนุกสนานไม่มีทางเงียบเหงาได้เลย

         แต่จู่ๆ เห็ดน้อยก็หยุดเดินโดยไม่ได้บอกกล่าวทำให้แถวขบวนเกิดรวนเรเสียหลักทันที เด็กๆ แทบจะล้มกองไปด้วยกันดีที่ว่าพวกพี่ชายยังคงทรงตัวกันได้บ้าง 

          “น้องเห็ดน้อย เจออะไรเข้าอีกแล้วงั้นเหรอ”พี่พริกหวาน

         “นี่ไงคะ”เห็ดน้อย ชี้ไปที่กองต้นเขียวๆเหมือนต้นไม้ทั่วๆไป

         “เอ๋..??”ทุกๆคน มองตามแต่ก็ยังคงไม่เห็นอะไรนอกจากต้นไม้ใบหญ้าที่ดูแล้วใบของพวกมันก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกันมากมายนัก

         “เห็ดน้อย พาทุกๆคนมาถึงของดีที่ว่าแล้วอย่างไรคะ นี่ไงเจ้าต้นพวกนี้คือสมุนไพรค่ะ”เห็ดน้อย

         “สมุนไพร..!!”ทุกๆคน

         “มันเรียกว่าต้น “เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu”ค่ะ”เห็ดน้อย

         “สุมนไพร เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu”ทุกๆคน มองไปที่ต้นสมุนไพรที่เห็ดน้อยบอกเมื่อตะกี้นี้อย่างตาลุกวาวกันเลย
    ##

    สมุนไพร เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu

    ##

         “พี่ใหญ่ช่วยขุด เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu ขึ้นมาให้เห็ดน้อยสักต้นหนึ่งค่ะ”เห็ดน้อย

         “ได้น้องเห็ดน้อย รอพี่ชายแป๊บนะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่

         “พี่ใหญ่ตอนขุดระวังหน่อยนะเพราะเจ้าสมุนไพรตัวนี้มันมีหัวอยู่ข้างใต้ด้วยนะ คล้ายๆกับโสมนั่นแหละ”เห็ดน้อย

         “มีหัวใต้ดินเหมือนโสม..!!”ทุกๆ คนดูจะตื่นเต้นกันมากๆเลยทีเดียวล่ะ

         “เอาแบบนี้ละกันนะคะ เดี๋ยวเห็ดน้อยจะขึ้นกระดานภาพและวาดรูปวิเศษให้ทุกๆคนได้ดูกันเลยว่าเจ้าสมุนไพร เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu ตัวนี้จะหน้าตาเป็นอย่างไรและสามารถรักษาโรคอะไรได้บ้าง”เห็ดน้อย

        “ตกลง”ทุกๆ คน

          พี่ใหญ่เซียงยวี่ลงมือขุดขึ้นมาให้เห็ดน้อยหนึ่งต้น และส่งไปให้คนอื่นๆได้ดูกันอย่างใกล้ชิดจนบางคนขออาสาขุดเพื่อนำมาดูเพิ่มด้วย

         “เจ้าสมุนไพรตัวนี้มันช่วยรักษาให้ผมดกดำไม่หงอกเป็นสีเทาสีขาวด้วยนะคะ”เห็ดน้อย

          “จริงเหรอหลานสาวเห็ดน้อย !”ย่า และยาย เมื่อได้ยินสรรพคุณแรกของเจ้าสมุนไพรต้นนี้ก็ตื่นเต้นมากๆเลยเพราะมันตรงใจมากกับผู้สูงอายุ

         “แต่ว่าไม่ว่าจะเป็นสมุนไพรชนิดไหนก็แล้วแต่ ใช้มากไปหรือใช้นานไปย่อมมีผลเสียต่อร่างกายเช่นเดียวกันค่ะ จึงต้องระมัดระวังอย่าได้นำมากินหรือใช้เอง ต้องได้คำแนะนำจากหมอยาถึงจะดีที่สุดนะคะทุกๆคน”เห็ดน้อย

         “อือ…..”ทุกๆคนพยักหน้าเห็นด้วย และตั้งใจฟังที่เห็ดน้อยเล่าถึงวิธีการใช้ และดูรูปภาพที่เห็ดน้อยกำลังวาดให้พวกเขาได้เห็นภาพชัดเจนมากขึ้นด้วยว่า ตอนนำมาตากแห้งเป็นสมุนไพรแล้วจะหน้าตาเป็นอย่างไรกันบ้าง

           “นี่ค่ะหน้าตาตอนที่แปรรูปการตากแห้งแล้ว”เห็ดน้อย
      

    ###

         “รูปร่างก็ไม่แตกต่างจากสมุนไพรทั่วๆไปที่พวกเราเคยเห็นมากนัก”ย่า

          “ใช่ๆเพียงแต่ว่าเจ้านตัวนี้ค่อนข้างจะตัดเป็นแผ่นชิ้นใหญ่เหมือนกันนะ”ยาย

           “อือ….”ย่า

          “หลานสาวเห็ดน้อย แล้วเจ้าสมุนไพร เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu ตัวนี้ทำเป็นสมุนไพรได้อย่างเดียวหรือว่าทำเป็นอาหารยาได้ด้วยลูก”ยาย

         “สามารถนำไปประกอบการทำอาหารได้ด้วยค่ะ รอเห็ดน้อยแป๊บหนึ่งค่ะเห็ดน้อยจะวาดรูปแบบของอาหารให้ดูนะคะว่าทำอะไรได้บ้าง”เห็ดน้อย เริ่มวาดอาหารยาให้ทุกๆคนได้ดูกันตามความรู้เก่าแก่ที่เคยดูในอินเตอร์เน็ตนั่นเอง

          “เสร็จแล้วค่ะ นี่คืออาหารที่มีส่วนผสมของสมุนไพร เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu คะทุกๆคนหน้าตาแบบนี้เลย เอื๊อก….”เห็ดน้อย ขนาดวาดเองยังอดใจที่จะกลืนน้ำลายลงไปไม่ได้เลยไม่ต้องพูดถึงพวกพี่ๆ ต่างก็เลียริมฝีปากกันบ้างเช่นกั
      

    ####
     

         “น่ากิน”

         “น่าอร่อย”

         “ดูแล้วคงจะหอมมาก”

         พวกพี่ชายพูดเพ้อกันไปเลยเมื่อเห็นรูปอาหารที่เห็ดน้อยวาดให้ดู ทั้งๆที่พวกเด็กๆต่างพึ่งจะกินอาหารรอบเที่ยงเสร็จไปได้ไม่นานเอง เหมือนพวกเขาจะเริ่มหิวกันอีกครั้งแล้วล่ะ

         “เดี๋ยวเอาไว้ย่า ยาย และแม่ๆของพวกเราจะลองทำอาหารพวกนี้ดูนะเด็กๆ”ย่า

         “ค่ะ” “ครับ”พวกเด็ก ๆตอบรับกันหน้าตาชื่นบานกันเลยเรื่องกินไม่มีทางที่จะส่ายหน้าหรือพูดปฎิเสธออกมาเลยสักครั้งเดียวสำหรับเด็กๆบ้านนี้

          “ถ้างั้นตอนนี้พวกเราช่วยกันตัดต้น เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu เอาไปขายที่ร้านขายยากันดีกว่านะคะ”เห็ดน้อย

         “ตกลง”พวกพี่ๆ

         “แต่ว่าพวกเราไม่ต้องตัดไปเยอะมากนักนะคะ เพียงแค่ขนไปให้สะดุดตาคนข้างนอกก็พอ พวกชาวบ้านกับเด็กๆจะได้มีรายได้เพิ่มช่วยอีกทางหนึ่งสำหรับครอบครัวพวกเขาค่ะ”เห็ดน้อย

         “ได้ๆ”ทุกๆ คน

         “และอย่าลืมกำชับในเรื่องการนำไปทำกินหรือใช้ด้วยนะคะสำคัญมาก และสามารถนำไปขายได้เลยไม่ต้องนำมาตากแห้งเอง เพราะถ้าทำไม่ถูกวิธีสรรพคุณทางยาของมันจะหายไปมาก ส่งให้ทางร้านขายยาแบบนี้ก็ได้ค่ะ”เห็ดน้อย

         พวกพี่ๆ แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้ ต่างก็ช่วยกันขุดสมุนไพร เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu มาได้กันพอสมควรเพื่อจะนำไปขายที่ร้านขายยาด้วย และอีกส่วนหนึ่งนำไปมอบให้ชาวบ้านไว้ดูเป็นตัวอย่างด้วย เมื่อเวลาเข้าไปในป่าแล้วเจอต้นพวกนี้จะได้รับรู้ว่ามันคือสมุนไพรสำคัญอีกตัวหนึ่งภายในป่าแห่งนี้

        

    ************

     

         สมุนไพรตัวนี้เป็นอีกตัวหนึ่งที่รี้ดอาจจะไม่คุ้นเคยกันแต่มันคือสมุนไพรระดับต้นๆตัวหนึ่งที่สำคัญมากในจีน

         ไร้ท์เองพึ่งจะค้นเจอสมุนไพรตัวนี้อาจจะผิดพลาดในการเขียนภาษาให้แปลตรงกับคำอ่านไทย ยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะเพราะใช้เครื่องแปลภาษาเหมือนเดิมเลยฮิ ฮิ 

         มีลิ้งค์ด้านล่างสำหรับคนเก่งภาษาจีนอยากจะศึกษาดูนะคะ ขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายค่ะ

    ##
     

         เห็ดน้อยพาทุกๆคนมาเจอสมุนไพรตัวสำคัญตัวหนึ่งที่มีสรรพคุณทางยาอย่างเหลือล้น แต่ที่แน่ๆสำหรับผู้สูงวัยผมสองสีย่อมชอบเป็นพิเศษค่ะฮิ…ฮิ….

    ########

     เอกสารอ้างอิง

    ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :

    https://zhuanlan.zhihu.com/p/361530034

    https://zhuanlan.zhihu.com/p/254310701

    http://www.zhiwu365.com/plant/723

    http://www.zhongyaoyi.com/t/heshouwu/


    เหอโฉวอู 何首乌 He shou wu  (Polygonum multiflorum)

    (a) ใบ

    (b) หัวใต้ดิน

    (c) เหง้าใต้ดิน

    (d) ลำต้นของ Polygonum multiflorum,

         ตัวสมุนไพรนี้เมื่อรวมกับโสม เห็ดหลินจือ และถั่งเฉ้า เป็นที่รู้จักกันว่าเป็น"สมุนไพรอมตะ 4 ชนิด"หลายคนใช้มันเพื่อตุ๋นไก่โดยเปล่าประโยชน์ เพื่อพยายาม "บำรุง" ปรับปรุงสภาพร่างกายและผมร่วง

         He Shou Wu เป็นยาแผนโบราณที่ใช้ในประเทศจีนมาหลายร้อยปีแล้ว

         ยาต้มโดยทั่วไปมี 2 รูปแบบ คือ แบบดิบ (รากตามธรรมชาติ) และแบบแปรรูป (ต้มในน้ำถั่วดำตามวิธีดั้งเดิม) และฤทธิ์ทางยาก็แตกต่างกัน

    รากธรรมชาติ (ซ้าย) และรากที่ผ่านการแปรรูป (ขวา)
     

         เกี่ยวกับผลการรักษาของ Polygonum multiflorum มันเกี่ยวข้องกับการต่อต้านริ้วรอย, ปรับปรุงผมร่วงและผมหงอก, บำรุงไต, บำรุงเลือด, ต่อสู้กับมะเร็ง, ต่อสู้กับหลอดเลือด,ความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดหัวใจ โรคข้อเข่าเสื่อม นอนไม่หลับ วิงเวียนศีรษะ… เสริมสร้างระบบประสาทส่วนกลางและอื่น ๆ

     

    ข้อควรระวัง

    1. การสำรวจบางชิ้นแสดงให้เห็นว่าผู้หญิงมีความไวต่อการติดเชื้อ โดยเฉพาะผู้หญิงที่มีอายุระหว่าง 60 ถึง 65 ปีสาเหตุอาจเกิดจากความแตกต่างในการทำงานของเอนไซม์ไมโครโซมในตับตามอายุและเพศ แต่นักวิจัยบางคนยังกล่าวด้วยว่า อาจเกิดขึ้นได้ใน ทุก กลุ่มอายุ โดยไม่คำนึงถึงรสนิยมทางเพศ

    2. ผู้ที่เป็นโรคตับและถุงน้ำดี เบาหวาน และความดันโลหิตสูงจะเพิ่มความไวต่อยาและมีแนวโน้มที่จะทำลายตับ

    2. ผู้สูงอายุ ที่มีการทำงานของตับและไตลดลงและเด็กที่มีการทำงานของตับและไตอ่อนแอ



     


    คล้ายกับเรื่องย้อนเวลามาพร้อมระบบวาดรูป ที่จับต้องและกินได้ ที่คุณอ่าน