พวกท่านพี่ของยวี่ยวี่น้อยเองก็พากันช่วยตอบคำถามของเพื่อนๆพี่ๆน้องๆในหมู่บ้านกันอย่างภูมิอกภูมิใจว่า พวกเขารู้ว่านำมาทำอะไรได้ จากต้นไม้ที่คิดว่าไม่มีประโยชน์ใดๆเลยในเมื่อก่อนนี้
และพอคนอื่นๆได้รับรู้ว่าต้นพริก กับต้นมะนาวที่บางคนเคยเห็นแล้วมองข้ามไป เพราะต่างรับรู้ว่ามันรสชาติแย่มากๆไม่มีผู้ใดเคยคิดว่ามันจะสามารถนำมาเป็วัตถุดิบประกอบอาหารได้ด้วย
“ท่านแม่ ท่านย่า ท่านยา ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้เ้าคะ พวกข้ากลับมากันแล้วเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย ที่ยืนบนรถเข็นอีกครั้งโดยมีพี่สาวลู่ซือ จับตัวเอาไว้อยู่ และนางได้โบกไม้โบกมือให้พวกท่านที่อยู่ลานหน้าบ้านตระกูลซุนกัน
“มาแล้วเ้าค่ะได้ต้นพริก กับต้นมะนาวกลับมาเยอะแยะเลย”พี่สาวเจินจู
ท่านแม่ ท่านย่า ท่านยา ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้ เดินมาดูต้นพริก และต้นมะนาวอย่างตื่นเต้น และรีบช่วยกันเด็ดผลพริก และลูกมะนาวที่สุกแล้วออกจากต้นตามที่ยวี่ยวี่น้อยบอก
“เดี๋ยวไปเรียกพวกผู้หญิงให้ไปรวมตัวกันที่ครัวกลางลานใหญ่ของหมู่บ้านเลยนะ”ท่านย่าซุน
“ได้เ้าค่ะท่านแม่”ท่านป้าสะใภ้
“มากันแล้วนะ พวกเ้าคงจะได้ยินจากพวกเด็กๆมาบ้างแล้วใช่ไหม??? ผลสีแดงๆเรียวๆนี่ที่พวกเ้าบางคนเคยเห็นเรียกว่าพริก ส่วนลูกเหลืองๆกลมๆรีๆนี่เรียกว่ามะนาวนะ”ท่านย่าซุน
“พริก มะนาว….!!!”บรรดาฮูหยิน และพวกผู้หญิงทั้งสามหมู่บ้านเลี่ยงฯ
“ก่อนอื่นเลยช่วยกันเด็ดผลของมันออกจากต้นก่อน พริกเก็บผลสีแดง มะนาวเก็บผลสีเหลือง เพราะพวกนี้มันสามารถนำมาใช้ได้แล้ว แต่ถ้าผลสีเขียวของพริกจริงๆก็เก็บได้เลยแต่ว่าสีแดงถ้าไม่รีบนำมาทำจะเน่าเสียก่อนได้”ท่านยายหม่า
“เ้าค่ะ….”บรรดาฮูหยิน และพวกผู้หญิงของสามหมู่บ้านเลี่ยงฯ
ตอนนี้ตะกร้า และกระจาดหลายใบเต็มไปด้วยพริกสีแดงเต็มไปหมดเลย และลูกมะนาวลูกสีเหลืองๆ
“ท่านแม่ขอรับเดี๋ยวพวกผมจะนำต้นพริก ต้นมะนาวทางด้านนั้นไปปลูกก่อนแล้วนะขอรับ”ท่านพ่อ
“ได้ๆ นำไปเลยอย่าลืมแบ่งให้เท่าๆกันเล่าทั้งสามหมู่บ้านน่ะ”ท่านย่าซุน กำชับท่านพ่ออีกที
“ได้ขอรับท่านแม่ แต่ถ้าน้อยจนเกินไปนักพวกข้าว่าจะเข้าไปป่าอีกรอบเพื่อขุดต้นพริก ต้นมะนาวมาปลูกเพิ่มเติมขอรับ”ท่านพ่อ
“อือ…ก็ดีเหมือนกันะรีบไปเถิด”ท่านย่าซุน
“ขอรับท่านแม่”ท่านพ่อ
ไปๆมาๆ พวกบุรุษก็เลยพากันแบ่งเป็สองกลุ่ม กลุ่มแรกมีหน้าที่ช่วยกันปลูกต้นพริก และต้นมะนาว ส่วนอีกกลุ่มเข้าไปในป่ากันอีกรอบเพื่อขุดต้นพริก ต้นมะนาวกลับมาเพิ่ม
ทางเหล่าบรรดาฮูหยิน และพวกผู้หญิงโสดสามหมู่บ้านเลี่ยงฯ ก็มารวมตัวกันเพื่อที่จะเรียนรู้การนำพริก และมะนาวมาประกอบอาหาร ขนมของว่าง เครื่องดื่มนั่นเอง
“แม่ว่าเรียกยวี่ยวี่น้อยมาหาได้แล้วนะ ตอนนี้เก็บผลพริก และมะนาวออกมาเยอะแล้วจะได้ทำขั้นตอนแปรรูปต่อไปเลย”ท่านย่าซุน
“ได้เ้าค่ะท่านแม่”ท่านแม่
“ข้าไปด้วยเ้าค่ะท่านแม่”พี่สาวเจินจู
ส่วนพี่สาวสองลู่นั้นก็ต้องตามไปด้วยอยู่แล้ว เพราะพวกนางมีหน้าที่ดูแลยวี่ยวี่น้อย กับพี่สาวเจินจูนั่นเอง
เ้าตัวน้อยยวี่ยวี่ กับพวกพี่สาวที่ช่วยกันเด็ดผลมะนาวด้วย ก็โดนท่านแม่อุ้มไปหากลุ่มท่านย่า ท่านยายแล้ว
“ยวี่ยวี่น้อยมาบอกวิธีทำพริกพวกนี้ กับมะนาวได้แล้วลูก”ท่านแม่
“ได้เ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย
ท่านแม่ ท่านย่า ท่านยา ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้ เตรียมรอฟังการนำพริก และมะนาวมาประกอบอาหารอย่างตั้งใจ
“ก่อนอื่นเลยนะเ้าคะ พริกที่มันสีแดงแล้วอย่างที่ยวี่ยวี่บอกเ้าค่ะ มันจะเน่าเสียได้เร็วดังนั้นพวกเราจึงจำเป็จะต้องนำมาแปรรูป โดยการนำพริกสดๆสีแดงพวกนี้ไปตากแดดให้แห้งสนิทเลยเ้าค่ะ
หลังจากที่พริกแดงพวกนี้แห้งสนิทแล้ว พวกท่านสามารถนำมาตำให้ละเอียดซึ่งเราจะเรียกว่าพริกป่นเ้าค่ะ นำพริกป่นเนี่ยโรยบนผัดก๋วยเตี๋ยวเพื่อเพิ่มรสชาติเผ็ดร้อนขึ้น หรือไม่ก็น้ำซุปที่ใส่ก็สามารถใส่พริกแห้งเป็เม็ดๆก่อนตำลงไปเพื่อให้ซุปก๋วยเตี๋ยวมีรสชาติเผ็ดร้อน และสามารถนำพริกป่นนี้ทำน้ำจิ้มได้ด้วยนะเ้าคะ
ส่วนที่ตากแห้งบางส่วนก็เก็บไว้ทั้งเม็ดแบบนี้ได้เลยเ้าค่ะ เพื่อนำไปประกอบอาหารอย่างอื่นได้ เช่นผัดผักก็สามารถใส่พริกแห้ง หรือพริกสดๆลงไป เพื่อกลายเป็อาหารจานพริกได้เ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย พูดเสียยืดยาวเลยทีเดียวเลยคอแห้ง และหันไปหยิบมะนาวมาฟาน บีบน้ำมะนาวออก
“มาลูกแม่ช่วยนะ”ท่านแม่
“ขอบคุณเ้าค่ะ บีบเอาน้ำของมันออกมานะเ้าคะ แต่ว่าเม็ดของมันไม่เอา”ยวี่ยวี่น้อย
“น้องเล็กจะเอาน้ำมะนาวนี้ทำอะไรงั้นเหรอ???”พี่สาวเจินจู
“ทำน้ำผึ้งผสมมะนาว หรือน้ำมะนาวใส่น้ำผึ้งน่ะพี่สาว จะเรียกอย่างไรก็ได้เพราะมันเหมือนกัน”ยวี่ยวี่น้อย
“ฟังดูน่ากินจังเลยนะ”พี่สาวเจินจู
“ถ้าได้ลองดื่มแล้วพี่สาวจะชอบนะ หวานๆเปรี้ยวๆ ดื่มแล้วชุ่มคอแก้กระหาย และแก้เจ็บคอได้ด้วยนะ ดื่มได้แบบร้อนๆและเย็นๆด้วยล่ะเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย
“โอ้…ร้อนกับเย็นได้ด้วย!!!”พี่สาวเจินจู
“ขอน้ำร้อนด้วยเ้าค่ะท่านแม่ และก็น้ำมะนาว น้ำผึ้ง”ยวี่ยวี่น้อย
ท่านแม่ ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้ จัดการเตรียมของที่ยวี่ยวี่น้อย้า และมองดูเ้าตัวน้อยทำน้ำผึ้งผสมมะนาวให้พวกท่านดูด้วย
“ลองชิมดูสิเ้าคะ ถ้าผู้ใดชอบออกเปรี้ยวมากหน่อยก็ใส่น้ำมะนาวเยอะหน่อย แต่ว่าถ้าตอนไม่สบายและไอมากๆ จะต้องกินน้ำมะนาวสดๆไปเลยเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย
“โอ้….!!”พี่สาวทั้งสามนาง
“อึก…อึก……”
“ว้าววววววว…..”แม่นางน้อย
“รสชาติดีจังเลยน้องเล็ก!!”พี่สาวเจินจู
“ยวี่ยวี่บอกแล้วว่าอร่อยแน่นอนล่ะ”ยวี่ยวีน้อย
ท่านแม่ ท่านยาย ท่านย่า ท่านอาสะใภ้ ท่านป้าสะใภ้ พากันดื่มด้วยเช่นกัน และก็ชื่นชอบมากด้วย
“จำอาหารเมื่อคืนที่ยวี่ยวี่ให้ทำได้ไหมเ้าคะ หมีน้ำตกน่ะเ้าค่ะ??? ถ้าใส่น้ำมะนาวกับพริกป่นลงไปรับรองเลยเ้าค่ะอร่อยมว๊ากกกกกกกมากๆๆๆๆกว่าเดิมหลายเท่าตัวนัก”ยวี่ยวี่น้อย
“คราวหน้าจะต้องทำอย่างแน่นอนหลานสาว”ท่านยายหม่า
“ส่วนอาหารจานปลา ที่ท่านแม่ ท่านย่า ท่านยาย ท่านป้าสะใภ้ ท่านอาสะใภ้เคยทำ เพียงแค่ทำน้ำราดใส่พริกตำหยาบๆ หรือใส่พริกแห้งทั้งเม็ดลงไปก็ได้เ้าค่ะ ก็จะได้อาหารจานที่เรียกว่าปลาราดพริก ถ้าเอาปลาไปทอดก่อนก็เป็ปลาทอดราดพริกเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย
“โอ้……!!!”
“มันง่ายมากเลยนะ ไม่ได้ทำยากอะไรเลยย่าพอจะรู้แล้วล่ะว่าจะต้องนำพริกมาใช้อย่างไรบ้างกับอาหารน่ะ”ท่านย่าซุน
“ใช่ๆ….แค่เพิ่มพริกลงไป เพียงแต่ว่าจะใส่เป็พริกสด หรือพริกแห้งเท่านั้น บางจานอาจจะใส่ส่วนผสมอื่นๆลงไปคู่กับพริกด้วยก็ได้”ท่านยายหม่า
“ไม่ยาก ไม่ยาก…”ท่านย่าไป
“ท่านย่า ท่านยาย เก่งมว๊ากกกกกกเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย
“ถ้างั้นมื้อต่อไป ก็ลองชิมอาหารจานพริกกันบ้างล่ะนะ แต่สำหรับพวกเด็กๆนี่จะกินรสชาติเผ็ดร้อนกันได้มากน้อยเท่าใดกันล่ะ????”ท่านยายหม่า
“เพียงใส่แค่เม็ดสองเม็ดก็น่าจะพอแล้วนะ???”ท่านย่าซุน
“น่าจะได้นะข้าว่า เพราะเม็ดพริกเม็ดเดียวรสชาติเผ็ดร้อนพอดูเลย พวกเด็กๆ ยังเล็กนักอย่าให้ได้กินรสจัดจ้านมากไป เพราะอาจจะปวดท้องได้”ท่านย่าไป่
“พวกเราค่อยๆปรับเปลี่ยนอาหารรสเผ็ดร้อนนี้ลงไปทีละเล็กทีละน้อยละกัน อย่างที่ยวี่ยวี่บอกนั่นแหละถ้าผู้ใดชอบรสจัดจ้านมากก็ให้ใส่พริกกินต่างหากก็ได้แล้ว”ท่านยายหม่า
“ใช่ๆ….พวกเราไปสอนคนที่เหลือกันดีกว่านะไม่ยากอย่างที่คิด”ท่านย่าไป่
“ได้ๆ ไปกันเลย”ท่านย่าซุน
ท่านแม่ ท่านยาย ท่านย่า ท่านอาสะใภ้ ท่านป้าสะใภ้ พากันตาโตเลยทีเดียวเมื่อรู้ว่าขั้นตอนการนำวัตถุดิบที่เรียกว่าพริกไปประกอบอาหารด้วยไม่ได้ยากอย่างที่คิด เพียงแต่ว่าอาหารที่พวกท่านเคยทำ นำพริกไปใส่เพิ่มเติมและส่วนผสมบางอย่างเท่านั้นเองก็จะได้อาหารจานใหม่ขึ้นมาแล้ว
กลุ่มพวกผู้หญิงทั้งสามหมู่บ้านเลี่ยงฯ ต่างได้รับรู้วิธีการนำพริกไปประกอบอาหารกันแล้ว และแน่นอนว่าแต่ละคนที่มีฝีมือทางด้านครัวย่อมเข้าใจได้โดยง่าย
“ฮัดดด……เช้ยยยยย…ฮัดเช้ย….ฮัดดดด……เช้ยยยย”
แต่ว่าตอนนี้น่ะเหรอ แต่ละคนพากันจามแข่งกันไปหมดแล้ว สำหรับคนที่ไม่ได้นำผ้ามาปิดปาก ปิดจมูกน่ะ
เพราะยวี่ยวี่น้อยวิ่งกลับมาบอกว่าพริกสดนำไปคั่วทำอาหารก่อนก็หอม พริกแห้งนำไปคั่วก่อนค่อยตำเป็พริกป่นนั่นเอง นางเกือบลืมบอกไป ดีที่ไปทันตอนพริกพึ่งแห้งน่ะ!!!
ส่วนพวกเด็กๆแน่นอนว่าตอนแรกๆที่ช่วย พวกผู้ใหญ่ห้ามไม่ให้ช่วยเกี่ยวกับพริกอย่างเด็ดขาดเลย เพราะกลัวว่าจะเผลอเอามือที่เปื้อนพริกไปลูบตัว ลูบหน้า ลูบตากันแล้วจะเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นมาได้ ขนาดพวกท่านที่ว่าโตๆแล้วยังจะต้องระวังเลยเพราะมันจะแสบร้อนมือเอาได้
“โอ้….พริกพวกนี้เอาไปผัดกับพวกถั่วให้ท่านตา ท่านปู่ ท่านพ่อ ท่านลุง ท่านอากินคู่กับเหล้าได้ด้วยนะเ้าคะ”ยวี่ยวี่น้อย
“จ้าาาาๆ”ท่านแม่ ท่านอาสะใภ้ ท่านป้าสะใภ้
“วิ่งมาทีไรต้องบอก อาหารใหม่ๆเพิ่มทุกทีสิน่า”ท่านแม่
“น่าจะพึ่งคิดออกนั่นแหละ มันทำได้หลากหลายอย่างนี่นะ”ท่านป้าสะใภ้หม่า
“ก็จริงเ้าค่ะท่านพี่สะใภ้”ท่านแม่
ยวี่ยวี่น้อย พอนึกขึ้นได้ก็รีบวิ่งไปบอกเพราะนางก็กลัวว่าจะลืมไปอีกน่ะสิ เพราะมันมีเยอะแยะมากมายจริงๆอาหารที่ใส่พริก หรือใส่มะนาวเนี่ย
และแล้วมื้ออาหารต่อไปที่ทุกๆคนรอคอยก็มาถึงกันแล้ว ในวันนี้มื้ออาหารกลางวันทั้งสามหมู่บ้านเลี่ยงฯ ยังคงมากินร่วมกันอยู่ และเป็การลองกินครั้งแรกของทุกๆคนสำหรับวัตถุดิบตัวใหม่ที่พึ่งเจอกันด้วย
“ว้าวววว….ปลาราดพริกตัวโต๊…ตัวโต…!!”ยวี่ยวี่
“ฟืด……แค่ก…แค่ก…”ยวี่ยวี่น้อย
“.................!!!”ท่านพ่อ ท่านลุง ท่านอา ท่านปู่ ท่านตา
“ขอโทษเ้าค่ะ ยวี่ยวี่สูดดมแรงไปหน่อยเลยฉุนพริกเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่น้อย
“เอ่อ……….”
พวกท่านไม่อยากจะบอกเลยว่าน้ำลายของยวี่ยวี่น้อยพรมลงไปที่ปลาราดพริกจานนี้เสียแล้วน่ะสิ…..
“จานนี้ยกให้พวกเด็กๆไปเถิดขอรับท่านพ่อ… !!!!”ท่านพ่อ
“มันก็ต้องเป็แบบนั้นล่ะนะ หรือว่าพวกเ้าจะกินกันเองข้าก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก…!!!”ท่านปู่ซุน
“............!!!!”ท่านพ่อ ท่านลุง ท่านอา
ที่แน่ๆอาหารจานปลาราดพริกที่ยวี่ยวี่น้อยพรมให้ไปแล้ว มีพวกท่านพี่ร่วมกินด้วยกัน และพวกพี่ชายไม่ได้เห็นหรือรับรู้ตอนเกิดเหตุการณ์นั้น จึงพากันกินอย่างเอร็ดอร่อย และเอ่ยปากชมกันอีกด้วยว่า…….
“จานนี้เรียกว่าปลาราดพริกใช่ไหม???”พี่ใหญ่จวนสือ
“ใช่ๆ…”พวกท่านพี่คนอื่นๆ
“รสชาติดีมากเลยนะ เพียงแต่เผ็ดร้อนปากบ้างนิดหน่อย ยิ่งกินยิ่งอร่อยและเผ็ดร้อนสุดๆแต่หยุดกินไม่ได้เลย”พี่รองหวงจิน
“ใช่ๆ…”พวกท่านพี่คนอื่นๆ
“พอใส่พริกพวกนี้แล้ว อาหารแต่ละจานรสชาติเปลี่ยนไปเลยนะ เหมือนว่าจะกินข้าวได้มากขึ้นกว่าเดิมด้วยล่ะพวกเ้าว่าไหม???”ท่านพี่หวงถง
“จริงๆ ข้าเองก็รู้สึกว่าอยากกินเยอะๆเลยนะขอรับ”ท่านพี่ถงถง
*****************
ยวี่ยวี่น้อย ก็ได้กินอาหารที่มีรสชาติครบรสเสียทีไม่ว่าจะเป็จืด หวาน เผ็ด เปรี้ยว และทำให้คนอื่นๆติดใจรสชาติเผ็ดร้อนของพริกที่ใส่ลงไปในอาหารอีกด้วย
4K
![ราชาแห่งศาสตร์เวท [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673430798_21630740.webp)
