สิ่งที่อยู่ตรงหน้าของชายหนุ่มมันคือวิชากายาเทพั โผล่ขึ้นมาให้ได้เห็นจะแทบให้เขาเบิกตาโพลงด้วยอาการตะลึงงัน ใจสั่นไหวขั้นรุนแรงให้ใจเต้นอย่างไม่เป็จังหวะ
“ นี้มันวิชากายาัเทพเล่มนี้คืออะไร ”
เขาลองได้ยื่นมือเข้าไปจับตำราวิชาและ เมื่อตัวของเขาได้ทำการจับััพริบตาเดียวทันใดนั้นข้อมูลนับไม่ถ้วน ก็ได้ค่อยไหลเข้าไปในจิตสำนึกของหลงหยุน ทำให้ข้อมูลที่หลั่งไหลเข้าไปนั้นได้บอกถึงข้อมูลของวิชานี้และวิธีฝึกฝนเช่นเดียวกัน ทันทีที่ได้รับข้อมูลมันทำให้เขานั้นรู้สึกตระหนกยิ่งนักเขาแทบหายใจเข้าออกทุกเวลา
“ นี้มันสุดยอด ! ” ตื่นเต้นยิ้มฉีกกว้าง
“ กายาเทพัเป็ 1 ใน 12 กายาสัตว์เทพ หากรวมวิชากายาทั้ง 12 สัตว์เทพพวกมันจะหลอมรวมกลายเป็ มหากายา 12 สัตว์เทวา นี้คือชื่อที่แท้จริงของมัน ไม่น่าเชื่อเป็ 1 ใน 12 วิชากายาสัตว์เทพจะมีอยู่ภายในที่แห่งนี้ด้วย ”
การที่ได้วิชากายา 1 ใน 12 กายาสัตว์เทพมาอยู่ในมือเป็เื่ที่ดีที่สุด คิดสภาพหากรวบรวมพวกมันได้ครบจะแข็งแกร่งขนาดไหนไม่อาจจะรับรู้ได้ แม้แต่ทวยเทพยังคงต้องรู้สึกอิจฉาในตัวชายหนุ่มหากรับรู้ว่าเขาได้วิชานี้มาอย่างง่ายดายโดยแทบไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ
“ วิชากายาเทพัมี 10 ขั้น เมื่อฝึกจนสำเร็จ 10 ขั้น ร่างกายนั้นจะเหมือนร่างกายของราชันเทพัอาวุธเทพแทบไม่สามารถทำอะไรต่อชายหนุ่มได้ ถ้าไม่มีการโจมตีที่รุนแรงสามารถขนาดทำลายเกล็ดัเทพโดยมีขั้นดังนี้ ”
ขั้น 1 กายาเกล็ดั
2. กายาัเหล็ก
3. กายาัไม่สลาย
4. กายาัไม่อาจสูญ
5. กายาัเพชร
6. กายาักำเนิดไหม
7. กายาัทำลายล้าง
8. กายาัพิโรธ
9. กายาัไร้เทียมทาน
10. กายาเทพัะ
“ แต่ล่ะขั้นนั้นก่อนจะฝึกได้ต้องใช้เวลาฝึกเป็อย่างมาก และต้องใช้สมุนไพรหรือวัสดุที่คล้ายๆกันในการช่วยฝึกนี้เอง ไม่นึกว่าข้าจะได้มาเจอกับวิชาที่สุดยอดขนาดนี้ได้ ”
เขาหันหลังได้ความปลื้มปิติก็ไม่รอช้าได้ทำการคิดจะฝึกมันแทบจะทันที
“ เอาล่ะมาเริ่มขั้น 1 ก่อนดีกว่ากายาเกล็ดัทำให้ร่างกายแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 10 เท่าความเเข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก แต่การฝึกนี้มันยากไปซะหน่อย ”
หลงหยุนนั้นที่ได้รับข้อมูลมาเขาในตอนนี้นั้นก็ได้มีความรู้ของวิชานี้อย่างเต็มเปี่ยม เงื่อนไขการฝึกชั่งยากเกินเปรียบเพราะรู้ว่าการฝึกนี้ ก็คือการที่ต้องโดนปิดผนึกลมปราณ และต้องโดนการโจมตีขั้นรุนแรงจนทำให้กระดูกแทกหักอย่างน้อย 1000 ครั้งที่มีความเร็วมหาศาลเพื่อทำให้ร่างกายแข็งแกร่งมากขึ้นและทำการหลอมร่างกายขึ้นมาไหม โดยไม่หยุดพักตลอดเป็เวลา 1 คืน ทำให้กระต้นสายเืัขึ้นมา ความจริงเงื่อนไขของมันเลยก็คือต้องใช้เืัในการช่วยฝึก ทว่าภายในร่างของหลงหยุนมันมีสายเืัอยู่แล้ว เขาเลยไม่จำเป็ต้องหาใช่
“ ข้าต้องฝึกแบบนี้เลยเหรอเนี้ยทำไงดี ถ้าข้าต้องเป็คนธรรมดามีความอดทนขนาดไหน แต่ข้าต้องฝึกเพื่อจะต้องแข็งแกร่งขึ้นให้ได้ ”
หลงหยุนกำหมัดไว้ในมือใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น ว่าเขานั้นต้องเป็คนที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปนี้ให้ได้และจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกอีก เขาพยายามเริ่มครุ่นคิดเพื่อหาทางการฝึกครั้งนี้ทันทีได้นั่งไปเป็เวลา 1 ชั่วยามและแล้วก็ เริ่มมีความคิดปรากฏขึ้นมาแล้ว
“ ข้ารู้แล้ว ”
พริบตาที่เขาคิดออกเขาได้วิ่งโลดแล่นเข้าไปในป่าเพื่อตามหาทำลายต้นมามาทั้งหมด 1000 ต้น ตามความคิดของเขาคิดได้คิดขึ้นมาได้
“ต่อไปข้าก็ต้องเอาไปที่น้ำตกสินะ ”
หลงหยุนนั้นเขาที่อยู่ในป่ามานานเขาได้ไปเจอน้ำตกที่แห่งหนึ่งตอนที่เขาอยู่ในป่าเพื่อหาจับปลานั้นเอง แต่ไม่นึกว่าจะได้ใช้ฝึกใช้ฝึกในสถานการณ์เช่นนี้ได้กัน
เขาพลันแบกต้นไม้ไปที่น้ำตกในทันทีอย่างกล้าแข็งดุจชายผู้หนึ่งพยายามเอาต้นไม้ปีนขึ้นสูู่เาที่ตั้งตระหง่าน จนในที่สุดก็ทำสำเร็จดุจด้วยดี
“ มาเลย ”
ต่อมาเขาได้ทำการใช้นิ้วของตัวเองและจุดไปที่เส้นลมปราณเพื่อทำการสกัดเส้นลมปราณเอาไว้ให้เขากลายเป็คนธรรมดาทั่วไปที่อ่อนแอให้สามารถขยี้ทิ้งได้ราวกับมด
ชั่วขณะได้เกิดเสียงน้ำตกลอยมากับต้นไม้ที่เชี่ยวกลาดได้ลอยลงมาด้วยความเร็วมหาศาลล่วงหล่นลงมา
ต้นนั้นตกไปสู่เบื้องล่างจุดที่ชายหนุ่มยืนอยู่คนเดียว มันได้หล่นเข้าปะทะกับหลงหยุนขั้นรุนแรง มันทำให้เขาประหนึ่งมีความรับรู้ว่าตนได้เผชิญกับูเาขนาดใหญ่กระแทกลงมาใส่ตนเอง กระดูกจนแทบจะหักมีความเ็ปมหาศาลไหลผ่านเข้าสู่ร่างกาย
“ มันเจ็บเป็บ้าเลย ”
ชายหนุ่มพลันกระอักโลหิตมาอย่างรุนแรง เพียงได้โดนการปะทะครั้งแรกยังให้ความรู้สึกทรมานเช่นนี้ แต่ยังเหลืออีกตั้ง999 ครั้งที่เขาต้องฝ่าฝันฝ่าไปให้จงได้
“ ข้าไม่ยอมแพ้กับอีแค่เื่แค่นี้หรอก เข้ามาเลย ” หลงหยุนะโดังก้องกังกาลด้วยใจที่มุ่งมั่นและหึกเหิม เสมือนว่าแค่นี้มันมิอาจจะทำให้เขาถอดใจได้หรอก
ต่อมาก็ได้มีฝนโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าขั้วในรุนแรงดุจเกิดพายุ ขณะฝึกฝนอยู่เองส่งผลทำให้น้ำตกเชี่ยวกราดขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่า
“ หือฝนตกเหรอ ต่อให้มันจะเสริมทำให้แม่น้ำนี้เชี่ยวกราดมากกว่าเดิมและอย่างไรเล่า ” หลงหยุนมีท่าทางยังคงมีความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยมประหนึ่งไม่เคยมีความหวาดหวั่นในใจของตนแม้แต่นิดเดียว
พูดไม่ทันขาดคำต้นไม้ที่ไหล่จากน้ำตกพุ่งลงมาอีกครา 2 3 4 ตกกันมาเรียงลำดับและกลายเป็แบบเดิมทุกครั้งไปในการฝึกครั้งเอาตัวเข้าแลกถึงขั้นทำให้ชายหนุ่มแทบตกเืยางออกเลยทีเดียว แม้จะผ่านไปจนถึงกลางคืนแล้วในตอนนี้ ทำการฝึกอยู่อย่างนี้ผ่านไปเรื่อยๆโดยไม่สะทกสะท้านหรือสักนิดเดียว แต่ร่างกายของเขาเวลานี้าเ็ช้ำในหลายส่วนเรียกได้ว่าเ็ปทรมานตลอดเวลา แต่ขยับตัวมันรู้สึกได้โดนชกเข้าที่ลำตัว
“ข้ายังไม่จบหรอก ” การโจมตียังไหล่ผ่านมาจากน้ำตกเรื่อยๆ
ตอนนี้นั้นเืไหลออกเต็มตัวพร้อมกับิัได้ฉีกขาดออกจากกัน และยังไม่หยุดจนตอนนี้ผ่านไป 500 ต้นแล้ว และระหว่างหลงหยุนกำลังหายใจ ต้นที่ 501 ไหล่ผ่านแม้น้ำสายนี้เข้ามาอีก
ณ สถานที่ตระกูลหลงที่ตอนนี้่เวลานี้ บิดาของหลงหยุนอย่างหลงอ้าวนั้นกำลังมองไปที่ข้างนอกภายใต้บรรยากาศที่ดูไม่ดีมากนัก ด้วยความทุกข์ใจ
“ พี่หลงอ้าว ”
เสียงหญิงสาวผู้หนึ่งที่มีอายุได้จับไปที่ไหล่หลงอ้าวและเรียกด้วยน้ำเสียงอันอ่อนโยน หญิงคนนี้นั้นผมยาวสีดำ ดวงตาใสหน้าอกพอดี สวมชุดเรียบร้อยหน้าตายังเป็คนสวยอยู่เลย มันทำให้หลงอ้าวต้องรีบหันไปเอ่ยกับหญิงสาวด้วยรอยยิ้ม
“ มีไรหรือ หลงหลี่ ”
“ พอดีข้านั้นได้สังเกตท่านเห็นว่า ท่านมองไปที่ด้านนอกที่ไม่มีอะไรเลย มีสีหน้าที่เศร้าสร้อยอยู่ตรงนั้นมานานแล้ว บอกกับข้าหน่อยสิ ว่าท่านมองอะไรอยู่ ”
คำถามที่เอ่ยมาจากปากของหญิงสาวมันทำให้หลงอ้าวต้องถอนหายออกมาเฮือกหนึ่ง ก่อนที่จะพูดตอบกลับไปแก่หญิงสาว
“ ข้าไม่ได้มองไรหรอก แต่ข้านั้นกำลังคิดว่าฝนตกขนาดนี้ หลงหยุนกำลังทำอะไรอยู่ เขาคงไม่เป็อะไรนะหวังว่าจะสบายดี ”
“ ข้าคิดว่าลูกหลงหยุนตอนนี้คงต้องหลบฝนที่ไหนสักแห่งอย่างแน่นอน เขาคงไม่คิดออกไปไหนหรอก อีกอย่างอย่าลืมซิเขาได้กลายเป็อันดับ 1 ของการทดสอบเข้านิกายในปีนี้นะ จะมีใครทำอะไรเขาได้เช่นไรกัน ” หลงหลี่ยิ้มบอกแก่สามีด้วยความนุ่มนวล
“เป็งั้นก็ดีสินะ ” หลงอ้าวบอกด้วยท่าทางเป็กังวล
“นี้ท่านหมายความว่าอะไร ”
หลงหลี่นางในตอนนี้สงสัยเป็อย่างมาก เพราะว่าสามีของนางนั้นเเทบไม่เคยเป็งี้เลยมาก่อน ั้แ่แต่งงานอยู่ด้วยกันมานาน แต่ตอนนี้กับเป็ห่วงหลงหยุนเป็อย่างมากราวกับว่ามีเื่อะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับชายหนุ่ม
“ เ้าจำได้ไหมที่ หลงหยุน นั้นในตอนนี้ได้อันดับ 1 ในการเข้านิกายครั้งนี้ ”
“ ข้าจำได้ทำไมหรอ”
“ ก็ข้านั้นสงสัยว่าจะมีใครแอบไปจัดการเขาไหม ”
ทันทีที่หญิงสาวได้ยินคำกังวลของสามี มันทำให้นางเริ่มกังวลใจแล้วเช่นกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับลูกนางหรือเปล่า นางนั้นก็ขอภาวนาให้หลงหยุนนั้นปลอดภัยจากคนพวกนั้นทีเถิด
ตัดมาที่หลงหยุนในตอนนี้เขาได้ฝึกฝนโจมตีเขาเป็ครั้งที่ 999 แล้ว ร่างกายของเขานั้นเเทบจะแตกหักไม่เหลือชิ้นดี โลหิตเต็มร่างและรอยถลอกมากมายาแแถมรอยฟกช้ำเต็มไปหมด แต่หลงหยุนก็เอาแต่ทนกับความเ็ปนี้เอาไว้โดยไม่ปริปากแม้แต่คำเดียว
“ ในที่สุดก็เหลืออีกทีเดียว มันก็จะสำเร็จข้าจะไม่ยอมแพ้อย่างเด็ดขาด ข้าทำมาถึงขนาดนี้แล้วไม่ว่าอย่างไรก็ต้องสำเร็จ ”
ต่อให้ร่างกายาเ็ขาสัานเห็นชัดว่าเขาแทบจะทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เป็คนธรรมดาทั่วไปคงได้ไปเยี่ยมโลกหน้าแล้วล่ะ แต่ชายหนุ่มยังคงใช้กำลังใจสู้สูดชีวิตไม่ยอมปราชัยง่ายๆ มองแหงนหน้าขึ้นมองไปเห็นสายน้ำที่เชี่ยวกราดกำลังไหลแรงต่อมาเรื่อยๆ
“ มาเลย ! ” แววตาแห่งความมั่นพร้อมกับเสียงคำรามราวกับว่าดังไปถึง์และโลกคำรามมาอย่างเลืองลั่น ดังก้องกังวานไปทั่วผืนฟ้าไกลออกมาไหลหลายลี้
ต้นไม้ต้นสุดท้ายได้ล่วงหล่นพุ่งมากับน้ำตกแล้วหล่นไปกระแทกเข้าอย่างแรงใส่หลงหยุน
“ กัดฟันๆๆๆ หลงหยุน ”
แรงกระแทกครั้งนี้ เขาแทบจะยันยืนไม่ขึ้นทำให้เขาได้รับความเจ็บเกินพรรณนา เมื่อต้นไม้ต้นสุดท้ายที่มีความ เร็วมหาศาลเข้าปะทะกับตัวของเขาทำให้ตัวของเขานั้นรู้สึกเ็ปเป็มาก ในตอนนี้แต่มันก็รู้สึกดีปนเปไปพร้อมกับความทรมานครั้งนี้ไปด้วยเช่นกันเพราะว่าในที่สุดเขาก็สามารถทำสำเร็จแล้ว สิ่งที่เขาพยายามมาตลอดครานี้ก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
“หือ ฮ่าๆๆ ในที่สุดมัน ก็สำเร็จ ”
เสียงแห่งความดีใจออกมาจากชายหนุ่มและทำการปลดผนึกพลังปราณของเขา และพริบตาที่ปลดพลังขึ้นมา ตู้ม ! ร่างกายกับได้ะเิ พลังขั้นรุนแรงที่สามารถขยี้ทุกสิ่ง กระดูกของเขานั้นที่แตกสลายไปแล้วค่อยทำการผสานหลอมขึ้นมาไหม โดยเขาโคจรพลังปราณรีบรักษาใช้วิชา 12 สัตว์เทพฟื้นฟู ตนเองกระดูกกับร่างกายของเขาได้ฟื้นฟูเสร็จ ภายใน 2 ชั่วยามจนเสร็จ กระดูกของ เขาหลอมรวมขึ้นมาไหมกระดูกมีความทนทานและแข็งแกร่งมากกว่าเดิมหลายเท่าต่อให้ถูกอาวุธโจมตีก็ไม่ะเื เขาััได้ว่าร่างกายเขาแข็งแกร่งมากกว่าเดิมหลายเท่าพละกำลังมากกว่าเดิมจนไม่อาจบรรยายได้
“ ในที่สุด กายาเกล็ดัก็เสร็จสมบูรณ์ ฮ่าๆๆ ”
หลงหยุนได้ดีใจเป็อย่างมากในตอนนี้ เหล่หันมองไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งทันที เขาอยากทดสอบความแข็งแกร่งในตอนนี้
“มาดูกันว่าข้าแข็งแกร่งขึ้นขนาดไหน ”
เดินไปยังจุดที่ต้นไม้อยู่และยังเป็ต้นไม้สูงถึง 20 เมตร เขากับไม่รอช้าทำการกำหมัดแล้วชักออกไปด้วยความ ว่องไวและทรงพลัง ตู้ม !
ทันใดนั้นหมัดของหลงหยุนได้ปะทะกับต้นไม้นั้น ด้วยพละกำลังของเขาในตอนนี้ที่สามารถสำเร็จลุล่วงกายาเทพัขั้นที่ 1 มาได้แล้วก็ ได้ทำให้ต้นไม้นั้นกระเด็นไปไกล 15 จั้ง พร้อมกับต้นไม้ที่อยู่ด้านหลังทำลายตามติดกันไป เขาที่ได้เห็นผลลัพธ์กับให้ความรู้สึกพอใจยิ่งนัก
“ ไม่เลวๆ แข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้ ”
แต่แล้วเขาพลันััได้ถึงพลังในร่างกายเขา ว่าตอนนี้นั้นพลังของเขาเพิ่มขึ้นมามากมายมหาศาลจนตอนนี้เขาจะทะลวงพลังได้อีกแล้ว
“ หือ ! จะทะลวงระดับอีกแล้วเหรอ การฝึกครั้งนี้มันสามารถช่วยเพิ่มการฝึกร่างกายแล้วพลังปราณในร่างกายข้าจนเต็มที่สะสมเอาไว้ ”
หลงหยุนนั้นรีบนั่งขัดเกลาพลังในร่างในทันทีและก็ได้ทำการทะลวงไปอีกระดับ 6 ของก่อเกิดแล้วในตอนนี้
“ ในที่สุดข้าก็มาถึงก่อเกิดระดับ 6 แล้ว แต่ข้าต้องรีบทำความเข้าใจกับพลังของข้าซะก่อนไม่งั้น รากฐานของข้าจะมีปัญหาในอนาคต ”
เขารู้ดีหากทะลวงพลังเร็วเกินไปจะทำให้รากฐานนั้นไม่มั่นคง มันจะลำบากทะลวงพลังในอนาคตเลยต้องเริ่มทำความเข้าใจพลังตนั้แ่เนิ่นๆ
“ว่าแต่พวกเ้าจะแอบดูข้าอีกนานไหม ”
ชายหนุ่มพลันหันได้มองไปที่หลังต้นไม้ต้นหนึ่งพร้อมกล่าวมาด้วยน้ำเสียงอันกล้าแข็ง แล้วร่างของชาย 2 คนก็ได้ปรากฏตรงหน้าของหลงหยุน ครั้สเมื่อปรากฏตัวหลงหยุนก็ได้ดูพลังของชายทั้ง 2 คนนั้น
“ ขั้นที่ 9 ก่อเกิดงั้นหรอไม่เลวๆ ”
หลงหยุนที่มองพลังออกนั้นทำให้ชาย 2 คนนั้นใไม่น้อยเลยทีเดียว ไม่รึกว่าชายหนุ่มจะมองพลังของพวกเขา 2 ครออกได้อย่างง่ายดาย
“ นี้พวกเ้าทั้ง 2 เป็ใครกัน ”หลงหยุนนั้นได้กล่าวเปิดกับชายทั้ง 2 ทันที
“ พวกข้าทั้ง 2 คนนั้นก็คือคนที่ได้มอบหมายมาดูเ้าไงล่ะ ข้าคือหลงจุนอีกคนหลงจิ้น ”หลงจุนได้กล่าวแนะนำตัวอย่างง่ายๆ ทว่าหลงหยุนนั้นกลับไม่สนใจเท่าไหร่
“ แล้วพวกเ้ามีธุระอะไร ” หลงหยุนเอ่ยด้วยเสียงที่ไม่สนใจเท่าใดนัก
“ พวกข้าไม่ได้มีธุระ อะไรหรอก แค่ ได้รับคำสั่งมาจับตาดูเ้าที่ได้อันดับ 1 ในการคัดเลือก แต่ดูเหมือนว่าข้าจะมารบกวนการฝึกของเ้าอยู่นะถึงไม่รู้ก็ถือว่าเ้าฝึกอะไร เห็นเ้าโง่งมโดนต้นไม้พวกนั้นทำลายร่างกายเป็วิธีที่โง่เงาสิ้นดี ”
หลงหยุนที่ได้ยินคำตอบก็ทำสีหน้าเรียบเฉยเพราะเขาไม่แปลกใจเท่าไหร่ในตอนนี้เพราะหลังจากที่เราได้ที่ 1 เขาต้องดังไปถึงตระกูลหลงแน่นอน อย่างไรก็ตามคำพูดอันหลังมันกับทำให้เขาไม่พอใจเข้าซะแล้ว
“ งั้นพวกเ้าก็แอบดูเสร็จแล้วรีบไปได้แล้ว ”
“ ไม่ได้ นี้เป็คำสั่ง อย่างไรข้าต้องคอยจับตาดูเ้า ”
หลงจุนนั้นกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังและหยิ่งทะนง ทว่าหลงหยุนกลับตอบกลับทันท่วงที
“ งั้นถ้าข้ากระทืบพวกเ้าล่ะแล้วส่งกลับไปแล้วกัน เป็ไงล่ะความคิดนี้ไม่เลวเลยใช่ไหม ”
หลังจากชายทั้ง 2 ได้ยินคำเอ่ยของชายหนุ่มก็พลันหัวเราะ ไม่นึกว่าหลงหยุนจะกล้าพูดจาดูถูกพวกเขา 2 คน เช่นนี้ จากนั้นตอบกลับสวนไป
“ ฮ่าๆๆ เ้านี้มันบ้าหรือเปล่า ข้านั้นเป็ผู้เชี่ยวชาญระดับ 9 ก่อเกิดเลยนะ แล้วเ้าจะทำไรได้ ”
หลงจุนกับหลงจิ้นได้หัวเราะออกมาอย่างสนุกสนานราวกับว่าคำพูดของหลงหยุนมันแค่เื่น่าขำเท่านั้น
“ข้าไม่ได้พูดล้อเล่น ”
น้ำเสียงอังเคร่งขรึมดังขึ้นมาจากคำกล่าวของหลงหยุน และได้ทำการพุ่งไปหาหลงจุนกับหลงอ้าว ใช้แขนทั้ง 2 ปล่อยหมัดใส่ทั้ง 2 คน ด้วยพละกำลังอันมหาศาลเหมือนกับว่าเป็ว่าพละกำลังแขนตนเป็ของาาวานรที่มีพละกำลังแขนอันทรงพลังเกรียงไกร
“ เ้าแต่พึ่งทะลวงระดับเป็ก่อเกิดจะทำไรได้ ”
หลงจุนกับหลงจิ้นก็ปล่อยหมัดสวนกลับไปโดยไม่เห็นหมัดของหลงหยุนอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย แต่สิ่งที่หน้าใก็ คือหลังจากที่หมัดของพวกเขาได้ปะทะกันทำให้เขารู้สึกว่าเหมือนชกอยู่กับเหล็กกล้าแข็ง ก่อนจะถูกแรงหมัดนั้นดันออกไปพร้อมร่างกายกระเด็นลอยละล่อง พร้อมกับอาการาเ็สาหัส กระอักเืออกมาพร้อมกับร่างกายอาบไปด้วยโลหิตเพียงหมัดเดียว
“อะไรกัน ”
หลงจุนกับหลงจิ้นทั้ง 2 คนได้เบิกตา โพลงด้วยความใสุดขีด พวกเขาไม่นึกเลยว่าหลงหยุนจะแข็งแกร่งมากมายเช่นนี้ มันเป็คนละ คนที่พวกเขาเคยได้ยินต่างกันโดยสิ้นเชิง หันมองไปที่หลงหยุนด้วยสีหน้าเปลี่ยนไปในตอนนี้กลับปรากฏใบหน้าอันหวาดกลัว
“ เ้าแค่ขั้นก่อเกิดระดับ 1 ไม่ใช้เหรอ ทำไมเเข็งแกร่งขนาดนี้ ”
หลงจุนนั้นเขาไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่เขาเห็นว่าการโจมตีครั้งเดียวของ หลงหยุนทำให้เขาถึงกับทำให้เขาาเ็ขนาดนี้
“ ข้าบอกตอนไหนว่าข้านั้นขั้นก่อเกิดระดับ 1 ลองดูดีๆ ”
หลงจุนได้ฟังเช่นนั้นสังเกตมองหลงหยุนอีกรอบ แต่สิ่งที่เขาเห็นก็คือก็ทำให้เขานั้นใอย่างถึงที่สุด หลงหยุนในตอนนี้นั้นไม่ใช่ระดับ 1 ก่อเกิด แต่เป็ระดับ 6
“ นี้มันเป็ไปได้อย่างไร ! ”
หลงจิ้นหลังจากได้เห็นระดับพลังของหลงหยุนพลันมีเสียงอันสั่นเครือ ถึงจะเป็อย่างนั้นสิ่งที่เขาใยิ่งกว่าคือพวกเขาเป็ระดับ 9 ก่อเกิด แพ้ให้กับระดับ 6 เนี้ยนะเป็ไปได้อย่างไรกัน ทว่าหลงหยุนกับไม่ให้ความสนใจแก่ทั้ง 2 ก่อนจะเดินไปทางด้านหน้าด้วยแววตาเฉยชา
“ เอาหละ นี้พวกเ้าจะกลับไปดีๆ หรือต้องให้ข้า ฆ่าพวกเ้าทั้ง 2คน ”
หลงจุน หลงจิ้นหลังจากได้โดยการโจมตีครั้งนี้ไปพวกเขาก็ยอมแพ้ให้กลับหลงหยุนแล้ว ไม่คิดจะอยู่แม้แต่นิดหากยังคงอยู่ไม่รู้จะเจออะไรบ้าง
“ ไม่ๆพวกข้าขอกลับไปตระกูล หลงหยุนได้โปรดเ้าช่วยปล่อยข้าไปเถอะ ”
หลงจุน หลงจิ้นทั้ง 2 ได้รีบลุกขึ้นมาพร้อมยอมแพ้ แล้วพุ่งหนีไปที่ไกลๆจากหลงหยุนในทันที หลงหยุนนั้นก็ไม่ได้คิดจะตามไปเพราะเขารู้ดี ที่เขาชนะ 2 คนนั้นได้เพราะพลังของกายของเขาที่ทำให้ร่างกายเขาแข็งแกร่งมากขนาดนี้
“คงใกล้ถึงเวลารุ่งเช้าแล้วสินะ”
2K
