หลี่อวิ๋นห้าวที่เห็นนางปรากฏตัวขึ้นก็มองสำรวจั้แ่หัวจรดเท้าทันที เมื่อเห็นว่านางสบายดีจึงโล่งใจ ทั้งสองคนยืนอยู่ข้างหลังนางซูและเฝ้าดูสถานการณ์อย่างตั้งใจ
หลี่ต้าชวนเห็นท่าทางของผู้นำหมู่บ้านก็รู้ในทันทีว่าพวกเขาคิดจะพูดอะไร แต่ต่อให้คนเหล่านี้รู้เื่นั้นแล้วจะทำไม ถึงคนนอกรู้เื่นี้ มันก็ไม่ได้เกิดผลเสียอะไรต่อพวกเขา ตรงกันข้าม หากให้คนรู้เื่นี้ไป จะได้ไม่มีใครพูดถึงเื่ขับไล่ครอบครัวนางซูออกไปอีก
“ผู้นำหมู่บ้าน ข้าไม่รังเกียจที่จะให้คนรู้เื่นั้นหรอก แม้ว่าจะมีคนรู้เื่ แต่นั่นก็ไม่ใช่ความผิดของพวกข้า อีกอย่างข้าเองก็ได้ทำตามข้อตกลงที่ให้ไว้ั้แ่แรกแล้วไม่ใช่หรือ?” หลี่ต้าชวนมองหลี่ชงและคนอื่น ๆ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
“ในเมื่อเ้าไม่สนใจ เช่นนั้นข้าก็คงต้องบอกเื่นี้ให้พวกห้าวเกอเอ๋อร์รู้” ผู้นำหมู่บ้านมองหลี่ต้าชวนด้วยสายตาคลุมเครือ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างเคร่งขรึม
“นั่นเป็เื่เมื่อยี่สิบเจ็ดปีที่แล้ว ในตอนนั้นเมียของเ้าสามก็คือนางหลี่หวัง ขณะที่กำลังคลอดลูกคนที่สี่กลับคลอดออกมายากนัก คืนก่อนหน้านั้นข้าและเ้าสาม เ้าหก ทั้งสามคนพานางไปส่งที่ตัวเมือง หลังจากเ็ปมาข้ามคืน แม้เด็กจะคลอดออกมาได้ แต่กลับไม่หายใจแล้ว” คำพูดของผู้นำหมู่บ้านหยุดลง คำพูดของเขาทำให้ผู้คนในลานบ้านแตกตื่นทันที
นี่มันไม่ถูกต้อง! เมื่อครู่ผู้นำหมู่บ้านบอกว่าเด็กที่เกิดมาจากนางหลี่หวังนั้นเสียชีวิตแล้ว เช่นนั้นหลี่หงคือใครกัน? อย่าว่าแต่นางซูและเด็ก ๆ จะงุนงงเลย แม้แต่เหล่าพี่น้องเองก็ยังมีใบหน้าตกอกใ ผู้นำหมู่บ้านบอกว่าน้องชายคนที่สี่ของพวกเขาตายไปแล้ว เช่นนั้นหลี่หงเป็ใครกันเล่า และเมื่อนึกถึงท่าทีที่ท่านแม่มีต่อหลี่หงใน่หลายปีที่ผ่านมา พวกเขาก็เข้าใจได้ในทันที
นางซูที่ได้ฟังก็ตกตะลึงเช่นกัน พี่หงไม่ใช่ลูกของสกุลหลี่ “ไม่แปลกที่หลายปีมานี้ท่านไม่ชอบพี่หง ไม่ว่าพวกข้าจะทำอะไรท่านก็ไม่พอใจ ไม่พอใจแม้กระทั่งลูก ๆ ของพวกเรา ต่อให้พวกเขาทุ่มเททำอะไรลงไปมากเท่าใดก็ไม่อยู่ในสายตาของพวกท่าน ไม่แปลกใจเลยที่เด็กพวกนี้จะไม่ได้กินอาหารครบสามมื้อ พี่หงเอ๊ย! เ้าช่างโง่เง่าเสียจริง ถึงได้คิดว่าตัวเองนั้นเป็คนทำร้ายร่างกายมารดามาตลอด หลายปีมานี้เอาแต่โทษตัวเองซ้ำ ๆ ไม่ว่าพวกเราจะได้รับความคับแค้นใจมามากเท่าไรก็ต้องยอมก้มหน้าอดทนไว้ พี่หง มันช่างไร้ค่าจริง ๆ เลย!”
คำพูดของนางซูทำให้พวกหลี่ชงต่างแสบร้อนในใจ หลายปีมานี้ชีวิตของหลี่หงเป็เช่นไรพวกเขาต่างพอรู้ ตอนนี้ก็ถูกคำพูดที่นางซูเอ่ยออกมาทำให้รู้สึกเห็นใจเข้าไปอีก
ผู้นำหมู่บ้านถอนหายใจและกล่าวต่อ “เื่นี้ถูกเก็บไว้เป็ความลับภายในโรงหมออย่างไม่มีทางเลือกมาตลอด รวมกับเมื่อตอนนั้นเป็่เวลาเก็บเกี่ยวพอดี ดังนั้นพอถึงเวลาเช้าตรู่พวกเราจึงนั่งเกวียนวัวกลับหมู่บ้านมา ใครจะรู้ระหว่างทางจะเจอกับชายที่อุ้มเด็กไว้คนหนึ่ง เมื่อเห็นพวกข้าที่มีร่างเด็กที่เสียชีวิตไปแล้วผ่านมา เขาจึงเอาเงินให้หนึ่งร้อยตำลึงแลกกับศพเด็ก จากนั้นก็นำเงินหนึ่งพันตำลึงพร้อมกับจี้หยกออกมา และให้เ้าสามช่วยเลี้ยงเด็กที่อยู่ในอ้อมแขนของเขา ส่วนจี้หยกนั้นใช้เป็หลักฐานว่าเมื่อเด็กโตขึ้นแล้วจะจดจำครอบครัวของตัวเองได้”
“จี้หยก จี้หยกอะไร ข้าไม่เห็นรู้เลยว่ายังมีจี้หยกด้วยน่ะ! แล้วคนผู้นั้นได้บอกหรือไม่ว่าพี่หงเป็คนจากที่ใด” นางซูที่ได้ยินคำพูดของผู้นำหมู่บ้านก็เอ่ยถามเสียงค่อย
“ตอนนั้นกำลังเร่งรีบ และบางทีคนผู้นั้นอาจจะ้าปกป้องหลี่หงเอาไว้ เขาจึงไม่ได้พูดเื่อื่นมาอีก ตอนนี้มีเพียงจี้หยกเส้นนั้นเท่านั้นที่จะสามารถพิสูจน์ตัวตนของหลี่หงได้” ผู้นำหมู่บ้านเอ่ยพลางทอดถอนหายใจ
หลี่ชงเห็นท่าทางของนางซูก็รู้ทันทีว่าจี้หยกนั้นไม่ได้อยู่ในมือของนาง เขาหันไปหาหลี่ต้าชวนพร้อมกับถามอย่างจริงจัง “พี่สาม จี้หยกเส้นนั้นอยู่กับเ้าสินะ ตอนนั้นคนผู้นั้นบอกแล้วว่าจี้หยกเส้นนั้นเป็ของตระกูลที่ส่งต่อมาให้หลี่หง หากคนนอกเอาไปจะเกิดหายนะขึ้นได้ ดูเหมือนว่าจี้หยกนั้นน่าจะยังอยู่กับเ้าสินะ!”
เดิมทีหลี่ต้าชวนนั้นไม่ได้อยากได้จี้หยก แต่ถึงอย่างไรคุณภาพของจี้หยกนั้นดีเยี่ยมยิ่งนัก แม้แต่คนที่ไม่ได้เชี่ยวชาญเื่หยกอย่างเขายังรู้สึกได้ เมื่อกุมไว้ในมือแล้วอุณหภูมิเพิ่มขึ้นนั่นนับว่าเป็หยกที่ดี แต่เมื่อคิดถึงสภาพชายผู้น่าสังเวชเมื่อตอนนั้นแล้ว ก็ล้มเลิกความคิดที่จะปล่อยมือจากจี้หยกนี้ เขาสบตากับนางหลี่หวังพร้อมเอ่ยว่า “เอาจี้หยกมอบให้พวกเขา”
นางหลี่หวังอิดออดเล็กน้อย ถลึงตาใส่นางซูอย่างโเี้ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง ไม่นานก็หยิบจี้หยกสีขาวขุ่นออกมา และยัดใส่มือของหลี่ต้าชวนอย่างไม่เต็มใจ จากนั้นถึงหันกายกลับไปนั่งที่ตัวเอง
หลี่ชงรับจี้หยกมาจากหลี่ต้าชวน และมองดูมันอย่างละเอียดพร้อมกับผู้นำหมู่บ้าน พวกเขาพยักหน้าเป็อย่างพร้อมเพรียงกันว่านี่เป็จี้หยกอันเดิม
หลี่ต้าชวนเห็นพวกเขาตัดสินใจได้แล้วจึงหันไปมองพวกหลี่อวิ๋นห้าวพลางเอ่ยว่า “ตอนแรกที่ข้ารับเงินหนึ่งพันตำลึงของคนผู้นั้นมา ข้าก็รักษาสัญญาและเลี้ยงหลี่หงมาจนเติบใหญ่ และไม่เพียงแต่เลี้ยงดูเขาเท่านั้น ข้ายังแต่งเมียให้เขาอีกด้วย แล้วยังเลี้ยงลูกทั้งแปดคนของเขามาตั้งหลายปี ฉะนั้นพวกข้าเองก็พยายามเต็มที่เพื่อเขาแล้วเช่นกัน”
คำพูดที่ไร้ยางอายเช่นนี้เขาก็ยังพูดมันออกมาได้ บอกว่าเลี้ยงหลี่หงมาจนเติบใหญ่ หรือว่าเลี้ยงเด็ก ๆ จนโตอะไร มันเป็แค่คำพูดน่าขันทั้งนั้น
หลี่หงเริ่มทำงานช่วยครอบครัวั้แ่เริ่มเดินได้ พวกเขายังจำได้ว่าหลี่หงต้องออกไปเก็บฟืนั้แ่ตอนยังเด็ก ๆ ถ้าไม่เก็บฟืนมาก็จะไม่มีอะไรกิน พออายุได้เจ็ดแปดปีก็ช่วยที่บ้านทำไร่ทำนา พอโตขึ้นเป็หนุ่มก็พานางซูกับลูกทำไร่ไถนาในที่ดินยี่สิบแปลง
พวกเด็ก ๆ เหล่านี้ก็เหมือนกัน ั้แ่เริ่มเดินได้ก็ต้องทำในสิ่งที่ทำได้ ไม่กี่วันก่อนหลี่ิเยว่เองก็บังเอิญตกลงไปในแม่น้ำเพราะต้องซักเสื้อผ้าของทุกคนในบ้านไม่ใช่หรือ?
ขณะนั้นหลี่ต้าชวนก็เปิดปากพูดต่อ “ข้าตัดสินใจจะให้นางซูพาลูก ๆ ออกไปใช้ชีวิตข้างนอกในวันนี้ พอพวกข้าเห็นพวกนางทีไร ก็นึกถึงเด็กที่ไร้วาสนาคนนั้นของพวกข้าตลอด น่าเสียดายที่เขาเพิ่งเกิดมาก็เสียชีวิตไปเสียแล้ว แม้แต่ตอนนี้เองก็ไม่รู้ว่าศพนั้นไปอยู่ที่ไหน”
แล้วนางหลี่หวังที่นั่งอยู่ด้านข้างก็เอ่ยขึ้น “ยังต้องแบ่งแยกอะไรอีก พวกนางไม่ใช่คนในตระกูลของพวกข้าอยู่แล้ว นอกจากข้าวของตัวเองในห้องแล้ว พวกนางก็ห้ามนำของอะไรในตระกูลของพวกข้าไปเด็ดขาด ของเหล่านี้ล้วนเป็สมบัติของสกุลหลี่ ไม่ใช่ของที่คนที่ไม่รู้แม้แต่ชื่อแซ่จะนำติดตัวออกไปได้”
คำพูดนี้ทำให้คนในลานบ้านรู้สึกไม่พอใจ หลี่ชงมองหลี่ต้าชวนด้วยสีหน้ามืดครึ้ม ก่อนจะเอ่ยถาม “เ้าหมายความว่าอย่างไร เ้าจะฟังแค่ฮูหยินของเ้าเท่านั้นรึ?”
หลี่ต้าชวนถอนหายใจพลางพยักหน้า “ข้าคิดว่าคำพูดของแม่เฒ่านั้นถูกต้อง พวกนางต่างไม่ใช่คนในสกุลหลี่ของพวกข้า จะเอาของในตระกูลของพวกข้าไปได้อย่างไร!”
หลี่ิเยว่รู้นิสัยใจคอของหลี่ต้าชวนและภรรยาดี เป็ไปไม่ได้ที่จะได้อะไรจากพวกเขา ดังนั้นนางจึงดึงแขนเสื้อของพี่ใหญ่หลี่อวิ๋นห้าว และกระซิบเสียงแ่ข้างหูเขา
หลังจากที่หลี่อวิ๋นห้าวได้ยินก็รู้สึกประหลาดใจ เขาก้าวออกไปยืนอยู่ข้างหน้าเหล่าผู้าุโ ค้อมตัวคำนับ ก่อนจะเอ่ยอย่างเคร่งขรึม “ปู่ผู้นำตระกูล ปู่ผู้นำหมู่บ้านและผู้าุโทุกท่าน ข้าน้อยมีเื่อยากจะขอร้อง ในเมื่อบิดาของข้าไม่ใช่ลูกของบ้านสามสกุลหลี่ เช่นนั้นข้าเลยอยากขอให้ผู้าุโทุกท่านช่วยออกหน้า ให้พวกข้าได้ตัดความสัมพันธ์กับบ้านสามสกุลหลี่ และอย่าได้ติดต่อกันอีกขอรับ”
ลำดับพี่น้องครอบครัวหลี่หง
10K
