หลังจากที่เธออาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุง โดยมีคนตัวโตคอยลูบหลังให้ ดูเหมือนเ้าหน้าที่และทุกๆ คนที่ไปด้วยกันจะรู้สึกถึงความผิดปรกติ โชคดีที่คนตัวโตรีบอุ้มเธอออกจากจุดเกิดเหตุมาพักที่บริเวณห้องแอร์ สภาพของเธอตอนที่เขาอุ้มมาไม่ต่างจากผ้าขี้ริ้วเก่าๆ ทั้งห้อยร่องแร่ง ทั้งชุ่มเหงื่อ เขาบอกเ้าหน้าที่เรียบๆ “น้องทำพื้นเลอะตรงนั้นครับช่วยทำความสะอาดให้ที ค่าทำความสะอาดแยกบิลคิดเงินที่ผมนะครับ” เธอรีบไปบ้วนปาก ล้างหน้าล้างตาก่อนที่ทุกคนจะมา พอออกจากห้องน้ำก็เห็นสายตาหลายคู่มองมาด้วยความเป็ห่วงโดยเฉพาะ ยัยมะปรางค์ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ วิ่งมาจับมือเธอ “ เพชรเป็ไงบ้างเฮียโมกข์บอกตัวเมารถ ดูสิมือเย็นเจี๊ยบเลยหน้าก็ซี้ดซีดไปโรงพยาบาลหรือเปล่า” เธอหัวเราะแห้งๆ “ตัวอย่าเวอร์ เขาเมารถนิดเดียวเอง จะไปโรงพยาบาลทำไม นี่ไงหายแล้วเนี่ย” เธอยิ้มตาหยีโชว์ฟัน พร้อมทำท่าเบ่งกล้ามให้เพื่อนสบายใจ แล้วสายตาเลยไปสบกันกับคนพูดน้อยที่เปิดประตูเข้ามาพอดีเขามองมาที่เธอนิ่งๆเหมือนกับว่าเมื่อกี้เขาไม่ได้เห็นภาพอเนจอนาถของเธอ เธอซะอีกที่เป็ฝ่ายอายยิ้มแหยๆหลบตาเขา เขาคงไปจ่ายค่าทำความสะอาดมาแล้วละมั้ง เธอยกมือไหว้ขอโทษผู้ใหญ่ทุกๆคนที่ทำให้เป็ห่วงและหมดสนุก โดยไม่ลืมไหว้ปลกๆให้คนตัวโตที่ยืนอยู่หน้าประตูแบบไม่กล้าสบตา อาย..ไม่ไหว เธอกับเขาหวังว่าจะไม่ต้องพบเจอกันอีกนะ
ทั้งหมดนั่งรถกลับมาที่บ้านคุณตา คุณทิพย์ร้องถามอย่างแปลกใจ “อ้าว!!!ทำไมกลับเร็วกันจังเลยละจ๊ะ”
มะปรางรีบชิงรายงานคุณทิพย์เสียงจ๋อยๆ “เพชรเขาเมารถโกคาร์ทนะแม่” แม่ทิพย์ยิ้มมองหน้าฉันแล้วแซวแบบขำๆ “ให้ไปเที่ยวเปิดหูเปิดตา เมารถซะงั้น ” พิโมกข์พูดขึ้นบ้าง “ผมผิดเองละครับรถโกคาร์ทแบบสองคนมันค่อนข้างหนักเลยต้องเร่งเครื่อง สงสัยจะเร่งเครื่องเพลินไปหน่อยน้องเลยเมารถ” คุณทิพย์พูดแซวต่อ “ อุตส่าห์ได้นั่งกับคนหล่อซะด้วย เมารถ หรือแพ้คนหล่อนี่ เอาดีๆนะยัยเพชร “ คำพูดของคุณทิพย์เรียกเสียงฮาจากทุกคน ไม่เว้นคนหล่อที่ถูกพาดพิงถึง ก็ยังแอบยิ้มๆ มุมปาก..(น่ารักจัง) “ผมขอตัวกลับก่อนนะครับจะไปรับน้าดาที่สนามบินนะครับ” หลังจากเขาล่ำลาทุกคนแล้วเดินกลับไปที่รถเธอแอบเดินตามไปที่รถแล้วเรียกเขาเอาไว้ “เฮียโมกข์เดี๋ยวก่อนค่ะ ค่าทำความสะอาดเท่าไหร่คะ” เขาหันกลับมามองนิดหน่อยแล้วบอกว่า “พันสองนะเธอไม่ต้องจ่ายหรอกไม่เป็ไร” “แต่ว่าเพชรเกรงใจนะคะแต่เพชรขอผ่อนได้ไหม ขอเลขที่บัญชีด้วยคะ เพชรขอจ่ายอาทิตย์ละสองร้อย วันนี้มัดจำก่อนสองร้อยค่ะ” ฉันพูดยาวๆรวดเดียวจบด้วยความกลัวเขาจะเสียเวลา “โอเคถ้าเธออยากจะจ่ายไม่ต้องผ่อนหรอกจ่ายดอกเบี้ยแทนก็แล้วกันครั้งหน้าถ้าเจอกันจำเอาไว้ เธอเป็หนี้ฉัน สองพันบาท” เขาพูดเสร็จก้มลงมามองหน้าฉันแล้วฉีกยิ้มเหี้ยมเกรียม!!!! ฉันใผงะถอย เฮียโมกข์คนสุภาพเรียบร้อยพูดน้อยของทุกคนหายไปไหน เอาเปรียบกระทั่งลูกเล็กเด็กแดงอย่างฉันเนี่ยนะ รวยเพราะคิดดอกเบี้ยเก่งนี่เอง ฉันผู้กำลังงวยงงกับสิทธิพิเศษที่เพิ่งได้รับ ทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยกมือไหว้ประตูรถที่ปิดปึ๊กใส่หน้า “สวัสดีค่ะ” มารยาทงามกับคนใจทรามแท้ๆ...TT.TT
เธอกลับถึงบ้านเกือบหนึ่งทุ่มตั้งใจไว้ว่าจะกลับมาเล่าเื่ขายหน้าวันนี้ให้แม่ฟัง แม่กำลังนั่งรีดผ้าหันหลังให้ประตูฉันเรียก แม่ แม่ ตั้งหลายครั้งดูเหมือนแม่จะไม่ได้ยินจนฉันปิดประตูมุ้งลวด แม่จึงสะดุ้งหน้ามา “อ้าวเพชร กลับมาแล้วหรือลูก” ฉันใเมื่อเห็นหน้าแม่แดงก่ำ ตาบวมช้ำ อย่างคนร้องไห้มา “แม่เป็อะไร คุณยายเป็อะไรมากหรือเปล่าคะแม่” แม่รีบพูด “ยังไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงขนาดนั้นลูกนั่งลงก่อนแม่จะเล่าอาการคุณยายให้ฟัง คือคุณยายท่านทานอาหารไม่ค่อยได้ ไม่ฉี่ ไม่ถ่ายมาหลายวัน ต้อนที่แม่ไปถึงป้ามุกดาเขาก็พาไปหาหมอแล้วั้แ่เมื่อคืนก่อน พบว่าไตของคุณยายไม่ทำงานตามปรกติคุณหมอเลยเจาะเอาของเสียออกทางหน้าท้องแล้วก็ให้ยาเพื่อกระตุ้นและรักษาอาการทีนี้ตอนนี้ก็ต้องรอลุ้นว่าอาการจะดีขึ้นไตจะกลับมาทำงานได้หรือเปล่าถ้าไม่ ขั้นต่อไปเราก็คงต้องเตรียมตัวทำเื่ฟอกไตคุณยายแต่ระหว่างนี้แม่ก็ต้องคอยติดตามอาการจากโรงพยาบาลไปก่อนนะจ๊ะ” แม่เล่าจบเธอก็ค่อยค่อยผ่อนลมหายใจ “แล้วแม่ร้องไห้เื่อะไรเหรอคะไม่ใช่เื่คุณยายใช่ไหมคะ” “เพชร” แม่เรียกแล้วมองหน้าเธอน้ำตาแม่รื้นขึ้นมา “มีอีกเื่แม่จะบอกเพชรจ๊ะ...แม่จะแต่งงานนะเพชร”ฉันใ จากใกลายเป็ความเสียใจ น้อยใจ ฉันปล่อยโฮ!!! ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ “แม่ไม่รักพ่อของเพชรแล้วเหรอคะ เราอยู่กันอย่างนี้ก็มีความสุขดีแล้วนี่คะ ถ้าแม่เหนื่อยเพชรจะพยายามช่วยแม่หาเงิน เพชรจะตั้งใจเรียน เพชรจะเลี้ยงน้องสอนน้องดีๆ เพชรจะทำงานบ้านทั้งหมดเอง แม่ไม่แต่งงานใหม่ไม่ได้เหรอคะ! เพชรไม่อยากให้ใครมาแทนที่พ่อของเพชร ไหนแม่เคยบอกถ้าแม่จะแต่งงานใหม่แม่จะให้เพชรเป็คนเลือกพ่อใหม่ นี่แม่เลือกไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ” เพชรชมพูพูดพลางร้องไห้ เสียงสะอึกสะอื้นของลูกสาวบีบหัวใจ ครูไพลินยิ่งนัก เธอไม่เคยห่วงว่าตัวเองจะต้องลำบากแค่ไหน แต่เธอรักและแคร์ความรู้สึกของลูกๆ มากที่สุด โดยเฉพาะลูกสาวคนโต เธอรู้ว่าเธอบีบบังคับให้ลูกรับผิดชอบเกินกว่าวัย เด็กหญิงก็พยายามจะช่วยแบ่งเบาภาระเธอไม่ว่าจะเื่งานบ้าน เื่การเรียน เื่ช่วยดูแลน้อง เด็กหญิงพยายามจะเป็ผู้ใหญ่ทั้งๆ ที่เธอรู้เด็กๆขาด ลูกไม่ค่อยได้ไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาที่ไหนเสื้อผ้าใหม่ๆ ก็ไม่ค่อยจะมี ั้แ่สามีซึ่งเป็ปลัดอำเภอของเธอถูกยิงเสียชีวิต รายได้หลักของครอบครัวก็มีมาจากเงินเดือนครูของเธอเท่านั้น ซึ่งมีพอใช้จ่ายแบบพอดีแต่ไม่มีเก็บหรือใช้จ่ายยามฉุกเฉิน อีกทั้งเธอยังต้องส่งเงินไปช่วยแบ่งเบาภาระค่าเลี้ยงดูและค่ารักษาแม่ที่แก่มากแล้ว ลูกก็ไม่เคยร้องขอเสื้อผ้าอาภรณ์ใหม่ หรือ เครื่องประดับ อย่างเด็กสาววัยรักสวยรักงามพึงอยากได้ ยิ่งเพชรชมพูกำลังจะโตเป็สาว แถมยังมีเค้าว่าจะโตขึ้นเป็สาวสวยเสียด้วย เธอยิ่งไม่คิดจะแต่งงานใหม่เพราะเป็ห่วงความปลอดภัยของลูก แต่เหตุผลในการแต่งงานในครั้งนี้กลับเป็ไปเพื่อปกป้องเด็กๆ โดยเฉพาะเพชรชมพูเอง ซึ่งถึงเพชรชมพูจะเริ่มโตแล้ว แต่ก็เด็กเกินกว่าที่จะเข้าใจ “เพชรจ๊ะตอนนี้แม่อาจจะเล่าเหตุผลทุกอย่างให้เพชรฟังไม่ได้แต่แม่สัญญาสักวันหนึ่งแม่จะเล่าให้เพชรฟัง แต่ตอนนี้แม่อยากให้เพชรมั่นใจ ว่าแม่ได้เลือกทางที่ดีที่สุดแล้วสำหรับเรา” เธอมองแม่ผ่านม่านน้ำตา พูดอย่างผิดหวัง “เมื่อแม่ไม่อธิบาย แล้วแม่จะให้เพชรเชื่อได้ยังไงคะ”
เธอวิ่งหนีขึ้นห้องไป หนีเหมือนกับว่าถ้าเธอไม่ได้นั่งอยู่ตรงนี้ เธอก็จะไม่เคยได้ยินเื่ที่แม่เล่ามาทั้งหมด เธอวิ่งเข้าไปในห้องนอนทุ่มตัวลงบนที่นอนฝังหน้าลงไปกับหมอนร้องไห้ออกมาโดยไม่มีเสียง เธอได้ยินเสียงเปิดประตูเบาๆ เธอหันหน้ามาที่ประตูเห็นเงาร่างของน้องชายเธอยืนอยู่ที่ประตู เธอลุกขึ้นนั่งแล้วอ้าแขนออก ร่างผอมบางของเด็กชาย8ขวบ ตรงประตูพุ่งสู่อ้อมแขนของพี่สาว สองพี่น้องกอดคอกันร้องไห้ประหนึ่งว่าในโลกนี้มีกันและกันแค่เพียงสองคน พี่สาวมองหน้าน้องชาย “นิลไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพี่เพชรจะปกป้องนิลเอง พี่สัญญา” เด็กชายใช้ท่อนแขนปาดน้ำตา “นิลไม่ได้มาให้พี่เพชรปลอบ นิลจะมาบอกพี่เพชรว่า นิลโตแล้วนิลเป็ผู้ชาย นิลจะปกป้องพี่เพชรเอง พี่เพชรอย่าร้องไห้เลยนะ นิลเห็นพี่เพชรร้องไห้แล้วนิลปวดใจ” เธอมองน้องชาย พยายามยิ้มทั้งน้ำตา เอื้อมมือไปขยี้หัวเ้าลิงนิลน้องชายแล้วพูดล้อๆ ว่า “น้องชายพี่โตแล้วนะเนี่ยะ ปกป้องพี่เพชรได้แล้ว” ใช่แล้วเธอยังมีน้องชายอีกคนที่้าเธอ เธอจะอ่อนแอไม่ได้ เธอสัญญากับตัวเอง
1K
