บทที่ 18 จ่ายหกสิบล้านเพื่อความสุขของถังโย่วโย่ว
หลังจากที่เห็ดหลินจือถูกประมูลไปแล้ว รายการประมูลชิ้นที่แปดก็ถูกนำขึ้นมา และนี่ก็เป็รายการประมูลชิ้นสุดท้ายด้วย
รายการประมูลชิ้นที่แปดดูเหมือนจะมีขนาดใหญ่มาก แต่เดิมใช้พนักงานสองคนแบกขึ้นมา ตอนนี้ต้องเพิ่มเป็สี่คนถึงจะสามารถยกมันขึ้นมาได้
"ทุกท่าน สินค้าประมูลชิ้นนี้ถือเป็ไฮไลต์ของการประมูลครั้งนี้ นั่นคือหยกดิบ!"
"หยกดิบชิ้นนี้นับเป็ก้อนที่ใหญ่ที่สุดที่ขุดพบในปัจจุบัน เนื่องจากขนาดที่ใหญ่มาก ราคาจึงแพงมหาศาล ทุกคนคงรู้กฎในวงการหยกที่ว่า แค่ผ่าครั้งเดียวก็อาจจะรวยหรือจนได้ ดังนั้นผู้ขุดจึงไม่ได้ผ่ามันออก นี่จึงเป็หยกดิบที่ยังสมบูรณ์"
เมื่อพูดจบ พิธีกรก็ดึงผ้ากำมะหยี่สีแดงออก เผยให้เห็นหยกดิบสีดำสนิทที่อยู่ด้านใน เห็นได้ชัดว่าผิวของหินดิบยังไม่ผ่านการขัดเกลาใด ๆ ตอนนี้ยังคงเป็ก้อนที่สมบูรณ์อยู่
ถังโย่วโย่วมองดูหินดิบก้อนนั้น จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าสายตาของตัวเองพร่าเบลอ
เธอพยายามมองหินดิบก้อนนั้นให้ชัดเจน แต่กลับมองไม่เห็น เธอยกมือเล็ก ๆ ขึ้นมาถูดวงตา เมื่อเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง ในสายตาของเธอ หยกดิบก้อนใหญ่นั้นเปล่งแสงสีเขียวทั่วทั้งก้อน
"อะไรกันเนี่ย?!"
ถังโย่วโย่วใกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า รีบกะพริบตาหลายครั้ง แต่ก็ยังเห็นหยกดิบนั้นเปล่งแสงสีเขียวออกมา
"เหตุผลที่เรานำหยกดิบมาเป็ไฮไลต์ของการประมูลครั้งนี้ เพราะว่ามันเป็การพนันครั้งใหญ่ ถ้าเราตัดหยกก้อนนี้ออก แล้วข้างในเป็สีเขียวทั้งหมด ทุกคนคงรู้ดีกว่าฉันว่ามันหมายถึงอะไร แต่กำไรย่อมมาพร้อมกับความเสี่ยงเสมอ"
"ฉันจะไม่พูดมากแล้ว ราคาเริ่มต้นสิบล้าน"
"เริ่มการประมูลได้!"
ทุกคนต่างเข้าใจหลักการที่ว่าการเสี่ยงครั้งเดียวอาจทำให้รวยหรือจนก็ได้ แต่เงินของคนรวยไม่ได้มาจากการปล่อยให้ลมพัดมาเฉย ๆ ถ้าผ่าหยกออกมาแล้วเป็หยกเขียวทั้งก้อนก็เป็เื่ดี แต่ถ้าผ่าออกมาแล้วเป็แค่ก้อนหินไร้ค่า นั่นไม่เท่ากับเสียเงินไปเปล่า ๆ หรือ?
จะให้จ่ายเงินหลายล้านเพื่อซื้อก้อนหินไร้ค่าหรือ?
พวกคนรวยไม่ได้โง่ขนาดนั้น
ทุกคนต่างเข้าใจเหตุผลนี้ดี ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าลงมือก่อน เพราะไม่มีใครอยากเป็แพะรับบาป
ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา
ทางด้านนี้ ถังโย่วโย่วขยี้ตาจนแทบจะบอดแล้ว
ไม่ว่าเธอจะขยี้ตากี่ครั้ง หยกที่เห็นก็ยังเปล่งแสงสีเขียวออกมา มันหมายความว่าอะไร ถังโย่วโย่วก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ว่า… คำพูดของเ้าอาวาสวัดจิ้นอวิ๋น ที่บอกว่าเธอเป็ดาวแห่งโชคลาภ ยังดังก้องอยู่ข้างหู
คำพูดของเขาจะเป็ความจริงหรือ? เธอสามารถมองเห็นภายในหินดิบได้ด้วยตาเปล่าเลยหรือ?
ถ้าเป็แบบนั้นจริง ๆ ราคาของมันคงต้องเพิ่มขึ้นไม่ต่ำกว่าสิบเท่าแน่ ๆ
แต่ว่า… ถ้าสายตาของฉันมีปัญหาขึ้นมาจะทำยังไง?
เสิ้งหงที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยปากถามชางโหยวว่า "คุณชางมีความเห็นยังไงกับหยกดิบก้อนนี้?"
"ฮ่า ๆ ๆ ผมไม่มีงานอดิเรกเล่นพนันหยก ขอไม่ขอยุ่งด้วยแล้วกัน"
เสิ้งหง "งั้นเหรอ ผมมาที่นี่ครั้งนี้ก็แค่มาเพื่อเห็ดหลิงจือไฟเท่านั้น เลยไม่ค่อยสนใจหยกดิบนี่เท่าไหร่"
เ้าตัวเล็กได้ยินเสียงสนทนาของชายสองคนที่อยู่เหนือศีรษะ
ถังโย่วโย่วลังเลใจ เพราะนี่ไม่ใช่เงินจำนวนน้อย ๆ เธอไม่อยากให้เงินของลุงต้องสูญเปล่า
แม้ว่าในงานจะมีคนรวยที่ไม่เข้าใจเื่พวกนี้อยู่มาก แต่ก็มีคนในวงการที่เข้าใจอยู่ด้วย พวกเขาเพียงแค่มองหินดิบชิ้นนี้ก็รู้ว่ามันไม่มีทางแย่ไปกว่านี้ได้ ด้วยขนาดที่ใหญ่ กำไรที่จะได้เมื่อผ่าออกมาคงจะเกินกว่าสิบล้านไปมาก
ทันใดนั้นก็มีคนชูป้ายเพิ่มราคา
"ยี่สิบล้านหยวนครับ"
เมื่อมีคนเริ่มเสนอราคา ดูเหมือนจะเป็การจุดประกายให้คนอื่นเริ่มประมูลตามกัน ในทันใดนั้นก็มีคนเสนอราคาต่อทันที
"ยี่สิบห้าล้าน"
"สามสิบล้าน"
"สามสิบห้าล้าน"
ราคาที่ถูกประมูลสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งหยุดที่ห้าสิบล้าน เพราะถ้าต้องจ่ายเงินห้าสิบล้านเพื่อซื้อก้อนหินไร้ค่ากลับไป มันคงไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย ความเสี่ยงสูงเกินไป จึงไม่มีใครเสนอราคาต่อแล้ว
ในที่สุด ถังโย่วโย่วก็ตัดสินใจเงยหน้าเรียก "คุณลุงคะ"
"มีอะไรหรือโย่วโย่ว"
ถังโย่วโย่วพูดเสียงใส ๆ อย่างหนักแน่น "คุณลุงเก็บอันนี้ไว้นะ"
"โย่วโย่วสนใจอันนี้เหรอ? แต่ว่า..."
"คุณลุงฟังหนูนะ เก็บไว้เถอะ รับรองไม่ผิดหวังแน่นอน"
"......" ชางโหยวไม่ได้ไม่เต็มใจ เขาแค่ลังเลอยู่นิดหน่อย
ถังโย่วโย่วยื่นมือประคองใบหน้าของชางโหยว เสียงหวานใสเล็ก ๆ เอ่ยเรียกอย่างออดอ้อน "คุณลุงขา~"
คุ้มค่าแล้ว! เพื่อแลกกับคำว่าคุณลุงคำเดียว อะไรก็คุ้มค่าไปหมด！
ชางโหยวหัวใจพองโตขึ้นมาทันที เขายกป้ายขึ้นพลางพูดว่า "หกสิบล้าน"
เสียงประมูลครั้งนี้เพิ่มขึ้นทันทีถึงสิบล้าน
รู้ไหมว่านี่มันมากขนาดไหน?
ถ้าหากว่าสิ่งนี้เป็แค่ก้อนหินไร้ค่า แต่ชางโหยวก็ไม่สนใจ เขาแค่้าให้ถังโย่วโย่วมีความสุข ยิ่งไปกว่านั้นเขามีเงินมากมายอยู่แล้ว หกสิบล้านสำหรับเขาแค่เศษเงินเท่านั้นเอง
ตอนนี้ทุกคนต่างตกตะลึงกับราคาหกสิบล้าน ไม่มีใครกล้าเสนอราคาเพิ่มขึ้นไปอีก
พิธีกรได้ยินว่ามีคนกล้าทุ่มเงินหกสิบล้านเพื่อหยกดิบ ก็รีบประกาศทันที "หกสิบล้านครั้งที่หนึ่ง! หกสิบล้านครั้งที่สอง! หกสิบล้านครั้งที่สาม! ขายแล้ว!"
ชางโหยวประมูลสินค้าชิ้นสุดท้ายได้สำเร็จ
ไม่รู้ว่าการเปิดหินจะเป็อย่างไร ไฟสปอตไลต์เปิดขึ้น แสงไฟในห้องกลับมาสว่างเหมือนเดิม
เห็นชางโหยวอุ้มก้อนหินกลม ๆ ไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าเต็มไปด้วยความดีใจ ไม่มีทีท่าเสียดายเงินหกสิบล้านที่จ่ายไปเลย
"ประธานชางช่างใจถึงจริง ๆ!" ชายคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังรีบเข้ามาทักทาย พูดกับชางโหยวว่า "ในวงการธุรกิจตอนนี้ คงมีแค่ประธานชางอย่างคุณเท่านั้นที่กล้าทุ่มเงินหกสิบล้านเพื่อประมูลหยกดิบก้อนหนึ่ง"
"และนี่ก็เป็สถิติการประมูลหินมงคลที่แพงที่สุดเท่าที่เคยมีมา"
"......"
ทุกคนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์
ถังโย่วโย่วรู้สึกใจเต้นระทึก เธอไม่รู้ว่าการตัดสินใจของตัวเองถูกหรือผิด ถ้าหากมันผิด เธอจะต้องไปที่วัดจิ้นอวิ๋นเพื่อเอาเื่กับเ้าอาวาสคนนั้นให้ได้!
แต่จริง ๆ แล้วเื่นี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับชางโหยวเลย
เขาสามารถใช้เงินหกสิบล้านเพื่อซื้อความสุขให้ถังโย่วโย่วได้ มันคุ้มค่าและเขาก็เต็มใจจ่าย นั่นแสดงให้เห็นถึงตำแหน่งของถังโย่วโย่วในใจของชางโหยว
ตอนนี้พิธีกรเดินขึ้นมาจากด้านล่างเวที เธอเดินมาหยุดตรงหน้าชางโหยวแล้วค้อมตัวพูดอย่างนอบน้อมว่า "คุณชาง หินก้อนนี้เป็ของคุณแล้ว คุณสามารถตัดสินใจได้ว่าจะเปิดดูตอนนี้หรือไม่"
"เปิดเลยค่ะ! ลุง เปิดดูกันเถอะ" ถังโย่วโย่วรีบพูดขึ้นทันที
"ดี! งั้นก็เปิดมันเลย!" ชางโหยวเห็นด้วยกับคำพูดของถังโย่วโย่ว
"ได้ครับ" พิธีกรพยักหน้าแล้วลุกขึ้นยืนพูดกับทุกคน "งานของปี้ลั่วยุติธรรมและโปร่งใสเสมอ"
เธอปรบมือสองสามที พนักงานสี่คนที่อยู่ด้านหลังก็ยกหยกดิบลงไปด้านล่าง
"การเสี่ยงโชควันนี้ ขอให้ทุกท่านเป็สักขีพยานด้วย!"
"ไปเชิญคุณไช่ออกมาผ่าหยกหน่อย!"
หลังจากพูดจบ พนักงานก็รีบไปที่หลังเวที เพื่อเชิญผู้เชี่ยวชาญระดับตำนานในวงการมาผ่าหยกดิบ
ท่ามกลางเสียงซุบซิบของผู้คน ถังโย่วโย่วหันศีรษะน้อย ๆ มองชายชราผมขาวโพลนวัยหกสิบปีเดินออกมาจากหลังเวที
เขาเดินตามมาพร้อมกับกลุ่มคนที่ถือเครื่องมือตัดหยก
พูดถึงการตัดหยก พวกเขาแค่ตัดเปิดพื้นที่เล็ก ๆ เท่านั้น ไม่ได้ตัดแบ่งครึ่ง เพราะหยกดิบก้อนนี้ใหญ่มาก สูงกว่าคนเสียอีก
131K
