เมื่อเข้าแถวเสร็จ ก็เริ่มเรียนคาบแรก เป็วิชาคณิตศาสตร์ ผมรู้สึกว่ามันง่ายมากจนตอบครูได้ทุกคำถาม
พอพักเที่ยง ผมกับต้นข้าวก็ไปกินข้าวด้วยกันกับเพื่อนๆกลุ่มนึงในห้อง ผมรู้สึกเข้ากันได้ง่าย และน่าจะตัดปัญหาที่เคฆ่าตัวตายเพราะโดนบูลลี่ที่โรงเรียนได้เลย
จู่ๆ ผมก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมา แล้วก็วูบลงพื้นโรงอาหาร แต่ก็ยังพอมีสติอยู่บ้าง จึงเดินไปห้องพยาบาลได้ โดยที่ข้าวช่วยพยุงไว้
ตอนนี้ผมมาถึงห้องพยาบาลแล้ว
"นักเรียนเป็อะไรมาคะ" ครูพยาบาลถาม
"เพื่อนอยู่ๆก็ล้มลงกับพื้นค่ะ เลยอยากพามาพักที่ห้องพยาบาล" ข้าวตอบ
"ผมปวดหัวนิดหน่อยครับ เลยวูบไป คงจะขอพักที่ห้องพยาบาลจนเลิกเรียนได้ไหมครับ"
"อ่ะๆ ก็ได้ แต่ถ้าอาการหนักก็แจ้งครูด้วยนะ"
"เดี๋ยวเราเฝ้านะเค กลัวจะเป็อะไรไป" ข้าวดูเป็ห่วงผม
"ข้าวไปเรียนเถอะ เราอยู่คนเดียวได้" ผมยิ้มให้
พอข้าวไปเรียน ผมก็ทักไปหาเจนนี่ว่าผมป่วย ตอนนี้อยู่ห้องพยาบาล เดี๋ยวดีขึ้นจะรีบทักไปหา ตอนนี้ผมรู้สึกสบายมากเวลาอยู่บนเตียง พอหัวถึงหมอนผมก็สลบไป
.
.
.
ผมตื่นขึ้นมา พบว่าเจนนี่มาอยู่ข้างๆผมแล้ว ผมมองไปที่นาฬิกาติดผนังพบว่าตอนนี้เป็เวลาบ่ายสองแล้ว
"พี่เจนนี่มาั้แ่เมื่อไรครับ"
"พอหมดคาบบ่ายพี่ก็รีบมาหาเคเลย ดีนะที่ห้องพยาบาลอยู่ใกล้ๆเลยมาหาได้ไว"
เธอกุมมือแล้วมองหน้าผมอย่างห่วงใย
"ตอนนี้เป็ยังไงบ้างแล้วเค ดีขึ้นไหม"
"ดีขึ้นมากๆแล้วครับ ผมน่าจะออกจากห้องพยาบาลไปเดินเล่นได้แล้วแหละ"
ผมลุกขึ้นยืน มีเซๆเล็กน้อย แต่ก็ดีขึ้นมากเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้
"พี่เจนนี่พาผมไปเดินเล่นหน่อยสิครับ เผื่อจะได้ดีขึ้น"
ผมจูงมือเจนนี่เดินออกมาจากห้อพยาบาล
"จะไปเดินเล่นที่ได้ล่ะเค ไหวหรอ"
"เดี๋ยวก็รู้ครับว่าไหวหรือไม่ไหว"
ผมตั้งใจจะพาเธอไปที่ห้องน้ำเก่าๆที่ข้าวพาไปตอนเช้า
ตอนนี้มาถึงห้องน้ำเก่าๆนั่น แถวนี้ไม่มีนักเรียนหรือครูเลย เป็ที่ลับตาสุดๆ
ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อสำรวจดูว่าจะทำบนพื้นห้องน้ำนี่ได้ไหม เพราะผมร้อนมากตอนที่ดูดนมข้าวในห้องน้ำ จึงจะเปลี่ยนมาเป็ที่พื้นทางเดินแทน
"พาพี่มาจะเอาหรอคะคนเก่ง"
"ใช่สิครับ ผมนั่งเรียนไปก็คิดถึงแต่พี่ตลอดเลย มาเอากันดีกว่าครับ"
เธอหน้าแดงขึ้นมาเพราะความเขินอาย
ผมเดินออกไปหาอะไรที่พอจะปัดฝุ่นที่พื้นได้ โชคดีมากที่เจอไม้กวาดเก่าๆอยู่ข้างๆห้องน้ำ ผมรีบเอามันมาปัดกวาดที่พื้นจนพอนั่งได้แบบไม่มีฝุ่นติดกางเกง
"พี่ครับ ขอผมยืมเสื้อกันหนาวพี่หน่อย"
เธอถอดเสื้อกันหนาวบนตัวเธอออกมาให้ผม ผมจึงใช้มันปูลงบนพื้น เวลาคุกเข่าจะได้ไม่เจ็บ
"พี่ครับ รีบเข้ามาได้แล้ว ผมอยากเอาใจจะขาดล่ะ"
พอเธอเดินเข้ามา ผมก็ไปปิดประตูใหญ่ทางเข้าห้องน้ำ ดีที่เพดานมันโล่งๆ มีลมพัดเข้ามาได้ ผมจึงไม่รู้สึกอึดอัดหรือร้อน
"ผมขอใช้คำว่าผัวกับเมียนะ ตอนนี้ถอดเสื้อผ้ากันเถอะ"
ผมมีอารมณ์มาก และหน้าแดงสุดๆ ตอนนี้ดุ้นของผมมันแข็งอีกแล้วและมีน้ำใสๆออกมาทางหัว
ผมจ้องมองเธอถอดเสื้อผ้า เมื่อเธอถอดจนเหลือแต่ชุดชั้นใน มันดูเซ็กซี่มากจนผมทนไม่ไหว จึงได้ใช้มือจับไปที่นมนิ้วๆขาวๆนั่นทั้งๆที่มีเสื้อในอยู่ แล้วก็ใช้ปากดูดที่เนินอกจนเป็รอยแดง
"ว๊าย อย่าดูดสิคะผัว เดี๋ยวจะมีรอยแดงขึ้นที่นมเมียได้นะ"
"มีรอยก็ดีสิ เป็เมียผม ผมจะดูดเป็รอยแค่ไหนก็ได้อยู่แล้ว แสดงความเป็เ้าของไงครับ"
ผมพูดผมเอาหน้าไปซุกไซร้คอเธอ แล้วดมซอกคอแรงๆอย่างชื่นใจ กลิ่นตัวเธอหอมมาก มันทำให้ผมผ่อนคลายได้เป็อย่างดี มือของผมก็กำลังปลดกระดุมเสื้อตัวเอง พอปลดเสื้อเสร็จก็โยนไปไกลๆ พร้อมกับใช้ปากดูดไปที่คออย่างนุ่มนวลเพื่อไม่ให้เกิดรอยที่คออีก
ตอนนี้เสื้อผ้าของเราทั้งคู่ถูกถอดออกมาจน ตอนนี้เรา 2 พี่น้องกำลังเปลือยและมองหน้ากัน
ผมเข้าไปประกบจูบเจนนี่อย่างหื่นกระหาย ลิ้นของผมเข้าไปอยู่ในปากของเธอเพื่อตักตวงความสุข และใช้ลิ้นผมเกี่ยวลิ้นเธอ
"จ๊วบ"
เสียงปากดูดกัน ผมดูดปากเธอแรงมาก เพราะความที่อารมณ์ทางเพศมันเพิ่มขึ้นเยอะ ใช้ลิ้นเขี่ยกับลิ้นของเธอจนน้ำลายของเรา 2 คนยืด ส่วนมือผมก็ใช้บีบเค้นนมเธอ จนมือผมจมไปเพราะเธอนมใหญ่มาก
พอเล่นนมเธออย่างพอใจ ผมก็เอามือไปแตะที่ร่องจิ๋มเธอเพื่อเช็คว่าน้ำมีมากพอหรือยัง แต่มันยังมีไม่มากพอ ผมจึงดูดปากเธอต่อพร้อมกับบีบนมใหญ่ๆนี้จนพอใจ
"แฮ่ก แฮ่ก"
เสียงหอบของเราทั้งคู่หลังจากจูบปากกันเสร็จ ผมเห็นเจนนี่หน้าแดงมากๆ เธอคงมีอารมณ์พุ่งเข้ามามากมายเหมือนผม เพราะที่นี้เป็โรงเรียนด้วยสิ
ผม้าที่จะเร้าอารมณ์ของเราทั้งคู่ไวๆ เพราะผมอยากเด้าจิ๋มเธอแล้ว แต่ก็จำเป็ต้องทำให้น้ำเธอเยิ้มก่อนเพื่อที่จะได้ไม่เจ็บ
863
