ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

        ในสายตาของเย่เทียนเขาสามารถมองเห็นพรสวรรค์ของหยุนเฟิงได้อย่างชัดเจน

        [มนุษย์ : หยุนเฟิง

        พรสวรรค์ในการบ่มเพาะ:ระดับหลุดพ้น

        พรสวรรค์คมดาบวายุ: ระดับสูงสุด

        พรสวรรค์ด้านความเร็ว: ระดับปานกลาง]

        ข่าวลือภายนอกก็คือหยุนเฟิงมีพรสวรรค์ด้านความเร็วระดับเริ่มต้นแต่ตอนนี้พรสวรรค์ด้านความเร็วของหยุนเฟิงกลับกลายเป็นระดับกลางแม้ว่าระดับเริ่มต้นและระดับกลางจะห่างกันเพียงระดับเดียวแต่ความเร็วนั้นก็แตกต่างกันมาก

        พรสวรรค์ด้านความเร็วระดับเริ่มต้นสามารถเพิ่มความเร็วได้เพียง3เท่า แต่พรสวรรค์ด้านความเร็วปานกลางสามารถเพิ่มความเร็วได้ถึง 5เท่า

        ยกตัวอย่างเช่นหากหยุนเฟิงมีความเร็ว 5 เท่าของความเร็วเสียงพรสวรรค์ด้านความเร็วระดับเริ่มต้นจะทำให้เขามีความเร็วเหนือเสียง 15 เท่า แต่หากเป็นพรสวรรค์ด้านความเร็วระดับปานกลางความเร็วของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นเหนือเสียง 25 เท่าซึ่งมันมีผลแตกต่างกันอย่างชัดเจน

        ด้วยเหตุนี้ความแตกต่างระหว่างความเร็วเหนือเสียง 15 เท่า และ 25เท่า มันจึงเป็นช่องว่างขนาดใหญ่ราวสวรรค์กับโลก

        “หยุนเฟิงช่างโชคดีมากจริงๆไม่เพียงแต่เขาจะสามารถยกระดับพรสวรรค์ในการบ่มเพาะของเขาไปยังระดับหลุดพ้นได้แต่เขายังยกระดับพรสวรรค์ด้านความเร็วจากระดับเริ่มต้นกลายเป็นระดับปานกลางได้อีกด้วยด้วยพรสวรรค์ด้านความเร็วระดับปานกลางนี้ คนของตระกูลเฮ่อเหลียนคงจะเอาชนะเขาได้ยากที่สำคัญคือหยุนเฟิงยังมีพรสวรรค์คมดาบวายุระดับสูงสุดซึ่งมันเพียงพอที่จะสามารถสังหารนักรบผู้เชี่ยวชาญทั่วไปได้ในพริบตา!”เย่เทียนพึมพำกับตัวเอง

        แน่นอนว่าในบรรดาคนของตระกูลเฮ่อเหลียนทั้งยี่สิบคนนั้นย่อมมีคนที่แข็งแกร่งเช่นกันยกตัวอย่างเช่น เฮ่อเหลียนปี้ผู้นั้นแข็งแกร่งมาก เขาครอบครองพรสวรรค์พิเศษถึง 3 ชนิด พรสวรรค์ในการสอดแนมระดับกลาง พรสวรรค์ด้านความเร็วระดับเริ่มต้นและพรสวรรค์หอกดินระดับสูง

        หากพูดถึงความแข็งแกร่งเฮ่อเหลียนปี้ผู้นี้ก็แข็งแกร่งมากความสามารถของเขาเป็นรองแค่อัจฉริยะด้านการต่อสู้อย่างหยุนเฟิงเท่านั้น

        หลังจากเย่เทียนกวาดสายตามองเล็กน้อยเขาก็หยุดสนใจการต่อสู้ตรงหน้า เพราะตอนนี้เขายังมีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ

        ทักษะการรับรู้มิติของเขาขยายออกไปยังใต้ดินอย่างต่อเนื่องเพื่อสํารวจสายแร่หินปราณ

        ทันใดนั้น

        พลังมิติของเย่เทียนก็ตรวจพบสัตว์อสูรขนาดใหญ่สัตว์อสูรตัวนี้อยู่ลึกลงไปใต้ดินห่างจากเขา 420 เมตรซึ่งมันยังคงอยู่ในระยะการตรวจสอบของพรสวรรค์ในการคัดลอก

        [ประเภท : ตัวนิ่ม

        พรสวรรค์ทางสายเลือด: ระดับสูงสุด

        พรสวรรค์ด้านการป้องกัน: ระดับปานกลาง

        พรสวรรค์ในการซ่อนตัวใต้ดิน: ระดับปานกลาง

        พรสวรรค์ด้านความแข็งแกร่ง: ระดับปานกลาง]

        “สัตว์อสูรตัวนี้ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ มันมีพรสวรรค์พิเศษถึงสามชนิดหนึ่งในนั้นยังเป็นพรสวรรค์ในการซ่อนตัว ถ้าต้องสู้กับมันในโพรงใต้ดินแม้แต่นักรบผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งกว่ามันก็ไม่สามารถเอาชนะมันได้”

        ในที่สุดเย่เทียนก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเฮ่อเหลียนปี้ถึงไม่ได้เอาหินปราณเหล่านี้ไปในช่วงเวลาที่เขาใช้ชีวิตอยู่ในเขตแดนลับถึง10ปี ที่แท้เขาก็ไม่สามารถเอาชนะตัวนิ่มตัวนี้ได้

        “นักรบผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้เฝ้าอยู่ตรงทางเข้าใต้ดินนี่น่าจะเป็นทางเข้าที่พวกเขาต้องการที่จะไปขุดหินปราณขึ้นมาถ้าเราลอบเข้าไปขุดมันจากเส้นทางนี้ พวกเขาจะต้องรู้ตัวอย่างแน่นอน”

        ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตานั้นน่ากลัวก็จริงเย่เทียนสามารถเคลื่อนย้ายไปยังจุดที่ต้องการได้แต่ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาไม่สามารถผ่านชั้นดินหนาๆ นี้ได้หากเขาลอบเดินผ่านทางเข้าไปทางจุดนี้โดยตรง เขาจะต้องถูกพบตัวอย่างแน่นอน

        หากพรสวรรค์ด้านมิติของเย่เทียนอยู่ในระดับที่สูงกว่านี้มันก็อาจจะเป็นไปได้ แต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงล้มเลิกความคิดนี้ไป

        เย่เทียนพยายามคิดหาวิธีแต่ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรดี

        “เสี่ยวจื่อ แกรู้เส้นทางอื่นที่จะไปยังสายแร่หินปราณหรือไม่?”

        เย่เทียนตบก้นสีม่วงของเสี่ยวจื่อก่อนถาม

        “นายท่านช่างอันธพาลนัก!” เสี่ยวจื่อพ่นลมออกจมูกอย่างไม่พอใจและกล่าวต่อ

        “เสี่ยวจื่อรู้อีกเส้นทางหนึ่ง มันเป็นอุโมงค์ใต้ดินที่ถูกขุดโดยตัวนิ่มเพราะตัวมันอยู่ใต้ดินตลอดเวลาไม่ได้บางครั้งมันก็ออกไปล่าสัตว์อสูรตัวอื่นเพื่อเพิ่มพลังงานให้ตัวเองไม่อย่างนั้นมันจะอ่อนแอ ข้าเลยบังเอิญพบทางเข้านี้!”

        บังเอิญเหรอ?

        เย่เทียนเดาว่าเสี่ยวจื่อต้องชอบหินปราณมากแน่ๆดังนั้นมันจึงคิดหาวิธีเพื่อที่จะได้มันมา แต่ด้วยความแข็งแกร่งของมันมันยังคงอ่อนแอกว่าตัวนิ่มมาก มันจึงทำเช่นนั้นไม่ได้

        “มันอยู่ที่ไหน?”

        เย่เทียนถาม

        เสี่ยวจื่อชี้ไปยังที่ไกลๆหลังจากเย่เทียนรู้ทางเข้าที่แน่นอน เขาก็รีบขยับตัวออกไปทันที

        ระยะทางที่เย่เทียนสามารถเคลื่อนย้ายพริบตาได้นั้นคือ1,000เมตร แต่หากใช้ตรามิติวางตำแหน่งไว้เขาสามารถเคลื่อนย้ายพริบตาได้ราว 2,000 เมตร

        ระยะ 1,000เมตร อยู่นอกระยะการตรวจสอบพลังจิตของผู้ฝึกยุทธ์เหล่านั้นแล้วบวกกับที่เย่เทียนสามารถย้ายตำแหน่งได้อย่างรวดเร็วเพราะงั้นจึงไม่มีทางที่ใครจะสังเกตเห็นร่องรอยของเย่เทียนได้ง่ายๆ

        เย่เทียนมาถึงสถานที่ที่เสี่ยวจื่อบอก

        ที่นี่คือทะเลสาบขนาดเล็ก

        “นายท่าน ที่ด้านล่างของทะเลสาบมีอุโมงค์เชื่อมต่อกับพื้นที่ใต้ดินพื้นที่ใต้ดินตรงนั้นเชื่อมต่อกับอุโมงค์ที่ตัวนิ่มขุดไว้!”

        เสี่ยวจื่อกล่าว

        ที่จริงแล้วต่อให้เสี่ยวจื่อไม่บอกเย่เทียนก็สัมผัสได้ถึงอุโมงค์ที่อยู่ใต้ดินอยู่แล้ว

        “บ้าเอ๊ย ตัวนิ่มตัวนี้หาที่ซ่อนได้ดีจริงๆ ถ้าไม่มีเสี่ยวจื่อนำทางต่อให้เรามีทักษะการรับรู้มิติก็ไม่มีทางหาสถานที่เช่นนี้เจอ!” เย่เทียนอุทานออกมา

        จากนั้นเย่เทียนก็พาเสี่ยวจื่อลงไปในทะเลสาบและเคลื่อนตัวไปตามอุโมงค์ใต้น้ำจนไปถึงอุโมงค์ที่ตัวนิ่มขุดไว้

        ในเวลานี้เขาก็ได้พบเส้นทางมากมายซับซ้อนราวกับเขาวงกตใต้ดินที่สามารถนำทางไปที่ไหนก็ได้

        แต่…

        ถึงแม้อุโมงค์เหล่านี้จะเป็นเขาวงกตที่ซับซ้อนทว่าภายใต้การรับรู้มิติของเย่เทียน มันไม่เป็นปัญหาเลยแม้แต่น้อย

        “ไปกันเถอะ!”

        เย่เทียนให้เสี่ยวจื่อนำทางและค่อยๆเข้าใกล้สายแร่หินปราณ

        “ความเข้มข้นของพลังปราณที่นี่สูงกว่าข้างนอกหลายเท่า!”

        เย่เทียนตระหนักได้ทันทีว่าเขาเข้าใกล้สายแร่หินปราณแล้ว

        “หืม…ตรงนี้มีหินปราณอยู่ก้อนหนึ่ง!”

        ระหว่างทางเย่เทียนก็พบหินปราณอยู่ด้านหลังของผนังอุโมงค์

        หินปราณก้อนนี้ทั่วทั้งก้อนเป็นสีขาวมันแผ่กระจายคลื่นพลังปราณที่เข้มข้นออกมาอย่างต่อเนื่อง

        “หินปราณก้อนนี้รวบรวมพลังปราณจำนวนมากเอาไว้ มิน่าล่ะมันถึงได้ล้ำค่านัก!” เย่เทียนพยายามค่อยๆ ขุดหินปราณออกมาอย่างระมัดระวังเพราะเขากลัวว่าตัวนิ่มจะรู้ตัว เขาไม่อยากให้มันเกิดเหตุวุ่นวายขึ้น

        ต้องบอกว่าชั้นหินที่นี่แข็งมากเห็นได้ชัดว่าภายใต้การหล่อเลี้ยงของพลังปราณได้ทำให้หินที่นี่เปลี่ยนไปเช่นกันคนทั่วไปคงไม่สามารถแม้แต่จะขุดผงหินออกมาได้แม้แต่นิดเดียว

        แกร๊ก!

        เสียงแผ่วเบาดังขึ้นหินปราณก้อนแรกถูกเย่เทียนขุดขึ้นมาได้สำเร็จจากนั้นเย่เทียนก็เก็บมันไว้ในมิติส่วนตัวแล้วค้นหามันต่อไป!

        ไม่นานเย่เทียนก็พบหินปราณมากกว่า10ก้อน ก่อนจะขุดมันออกมาทั้งหมด

        “การต่อสู้ใกล้จะจบลงแล้ว!”

        ด้วยความสามารถในการรับรู้มิติของเย่เทียนเขาสามารถตรวจสอบสถานการณ์ข้างนอกได้ตลอดเวลา

        ด้วยพลังอันมหาศาลของหยุนเฟิงทำให้คนของตระกูลเฮ่อเหลียนถูกสังหารลงทีละคน แม้ว่าพวกเขาจะร่วมมือกันพวกเขาก็ไม่สามารถต้านทานหยุนเฟิงได้เลยและในตอนนี้หยุนเฟิงก็ฆ่าคนของตระกูลเฮ่อเหลียนไปแล้วมากกว่าสิบคน

        “ถ้าตระกูลเฮ่อเหลียนถูกสังหารไปจนหมดหยุนเฟิงไม่มีทางปล่อยสายแร่หินปราณไปแน่ปล่อยให้เขาพัวพันกับตัวนิ่มไปแล้วฉวยโอกาสนั้นขุดหินปราณให้ได้มากที่สุด”

        เย่เทียนวางแผนคร่าวๆและยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

        ในความเป็นจริงเขามีความสามารถพอที่จะกำจัดคนเหล่านี้รวมทั้งหยุนเฟิงเพื่อให้เขาสามารถขุดหินปราณได้อย่างสะดวกแต่เย่เทียนก็ไม่ได้เลือกที่จะทำเช่นนั้น เพราะนั่นขัดต่อเจตจำนงของเขาเย่เทียนไม่ใช่คนที่จะสังหารใครโดยไม่มีเหตุผลมากพอ

        11 ก้อน!

        12 ก้อน!

        13 ก้อน!

        20 ก้อน!

        เย่เทียนมีความสุขกับการเก็บเกี่ยวหินปราณอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีใครรู้ตัวไม่ว่าจะสัตว์อสูรตัวนิ่มหรือผู้ฝึกยุทธ์ที่กำลังต่อสู้กันด้านนอก

        ตอนนี้หยุนเฟิงเองก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยเช่นกันในฐานะนักรบผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเฮ่อเหลียนพวกเขาล้วนต้องมีไพ่ตายไว้ใช้ในยามวิกฤติการจะฆ่านักรบผู้เชี่ยวชาญของตระกูลเฮ่อเหลียนทั้งหมดโดยไม่ได้รับบาดเจ็บนั้นไม่มีทางเป็นไปได้

        ด้วยพรสวรรค์ด้านความเร็วระดับปานกลางของหยุนเฟิงคนของตระกูลเฮ่อเหลียนไม่มีความหวังเลยที่จะหลบหนี

        สิบนาทีผ่านไป

        คนของตระกูลเฮ่อเหลียนก็เหลือแค่คนเดียวที่ยังยืนอยู่ได้คนคนนั้นก็คือ เฮ่อเหลียนปี้!