ตอนที่ 3: การพบเพื่อนเก่าและเส้นทางใหม่
ชายชราขมวดคิ้ว
“ไม่ธรรมดาเลย… เด็กคนนี้ต้องเข้าสถาบันหลวงโดยตรง ข้าจะออกจดหมายแนะนำตัวให้เขาทันที”
อาน่อนยืนนิ่ง ยิ้มบางๆ
“ดูเหมือนเส้นทางของข้า… จะเริ่มต้นอีกครั้งจริงๆ สินะ”
พ่อของอาน่อนมองลูกชายด้วยความภาคภูมิใจ แม้ว่าอาน่อนจะเพิ่งอายุแค่หกขวบ แต่พลังและสัญชาตญาณของเขาก็ไม่ธรรมดา เมื่อชายชราผู้มีประสบการณ์เห็นพลังในตัวของอาน่อน เขารู้ดีว่าหากปล่อยให้เด็กคนนี้อยู่ในบ้านเกิดไปเรื่อยๆ เขาจะไม่สามารถเติบโตเต็มที่ได้ การเข้าสถาบันหลวงจะเป็จุดเริ่มต้นที่สำคัญสำหรับอนาคตของเขา
ในวันถัดมา พ่อของอาน่อนตัดสินใจพาลูกชายไปเมืองหลวงเพื่อพบกับเพื่อนเก่าของเขา เพื่อนนักรบที่เคยร่วมรบในาที่โลกจำต้องเผชิญ เพื่อนที่รู้จักทั้งเขาและความสามารถของอาน่อนดี พ่อของอาน่อน้าให้เพื่อนเก่าช่วยดูแลลูกชายและเตรียมความพร้อมก่อนที่อาน่อนจะเข้าเรียนที่สถาบันหลวง
ระหว่างทางสู่เมืองหลวง อาน่อนนั่งเงียบๆ ข้างพ่อ ความคิดของเขายังวนเวียนอยู่กับคำพูดของชายชราที่บอกว่าเขาควรเข้าสถาบันหลวงโดยตรง
“ถ้าอย่างนั้น… ข้าคงต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับเส้นทางที่ยากลำบากนี้แล้วสินะ” อาน่อนคิดในใจ
เมืองหลวงเป็สถานที่ที่เต็มไปด้วยผู้คนจากทั่วทุกมุมโลก อาคารสูงเสียดฟ้าและถนนที่คับคั่งไปด้วยชีวิตชีวา ทั้งหมดดูแตกต่างจากบ้านเกิดของเขาอย่างสิ้นเชิง
การพบเพื่อนของพ่อ
เมื่อทั้งสองมาถึงเมืองหลวง พ่อของอาน่อนพาเขาไปยังโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในย่านกลางเมือง ที่นี่เป็สถานที่ที่ผู้คนในวงการนักรบมักจะมาพบปะกันและแลกเปลี่ยนประสบการณ์
“คริสเตียน!” พ่อของอาน่อนทักทายชายหนุ่มที่ยืนอยู่มุมหนึ่งของโรงเตี๊ยม
คริสเตียนเป็ชายหนุ่มสูงใหญ่ มีท่าทางที่มั่นคงเหมือนนักรบที่ผ่านการต่อสู้มาไม่น้อย เส้นผมยาวจนเกือบถึงบ่าและชุดเกราะของเขาทำให้ดูน่าเกรงขาม
“อา… สเวน! ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งเพื่อนเก่า” คริสเตียนยิ้มให้พ่อของอาน่อน แล้วหันมามองที่อาน่อน “และเ้าคืออาน่อนใช่ไหม? ข้าได้ยินเื่ของเ้าจากพ่อเ้า”
อาน่อนยิ้มให้และพยักหน้า “ใช่ครับ ผมอาน่อน”
คริสเตียนหัวเราะเบาๆ “ฟังจากที่พ่อเ้าพูด ข้าก็รู้แล้วว่าเ้าไม่ธรรมดา”
การพูดคุยกับคริสเตียน
คริสเตียนพาอาน่อนไปนั่งที่มุมห้องและเริ่มพูดคุยกับเขา
“พ่อของเ้าบอกข้าว่าเ้าเริ่มต้นฝึกฝนพลังของตัวเองแล้ว จริงๆ มันเป็เื่ที่ดีมากที่เ้ารู้จักใช้พลังั้แ่ยังเด็ก แต่ก็ต้องระวังในการควบคุมมันให้ดีนะ อาน่อน” คริสเตียนเริ่มพูด
อาน่อนพยักหน้า “ผมรู้ครับ ขอบคุณที่เตือน”
“เ้ามีพร์ในด้านการฝึกฝนพลังของตัวเอง แต่จงจำไว้เสมอว่าพลังที่ไม่มีการควบคุมอาจทำให้เราหลงทางได้” คริสเตียนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ข้าจะบอกเ้าไว้ว่า การจะเป็นักรบที่เก่งไม่ได้แค่ฝึกฝนร่างกาย แต่ต้องฝึกฝนจิตใจไปพร้อมกัน”
อาน่อนฟังคำแนะนำอย่างตั้งใจ “ผมจะจำไว้ครับ”
คริสเตียนยิ้มและตบไหล่ของอาน่อน “เ้าเป็เด็กที่ดี ข้ารู้ว่าเ้าไปได้ไกลแน่นอน”
การกลับบ้าน
หลังจากการพูดคุยกับคริสเตียน พ่อของอาน่อนและอาน่อนก็เตรียมตัวเดินทางกลับบ้าน
ก่อนจากกัน คริสเตียนฝากคำแนะนำอีกครั้ง “เมื่อเ้าพร้อม ข้าจะคอยดูแลและช่วยเหลือเ้าในการฝึกฝนที่สถาบันหลวง ข้ารู้ว่าเ้าจะทำได้ดี”
อาน่อนยิ้มและกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณมากครับ คริสเตียน”
พ่อของอาน่อนและอาน่อนเดินทางกลับบ้านพร้อมกับความรู้ใหม่ๆ ที่ได้จากการพบกับคริสเตียน และคำแนะนำที่จะเป็แสงสว่างให้กับการเดินทางในอนาคตของเขา
ในตอนนี้ อาน่อนเริ่มเข้าใจเส้นทางของนักรบที่เขาต้องเดินไป และในอนาคตอันใกล้นี้ เขาจะได้เข้าไปในสถาบันหลวง เพื่อฝึกฝนและเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเป็นักรบที่แข็งแกร่งในโลกนี้