ตอนที่ 10 ก่อนงานประลองยุทธ
หอตำราสองชั่วยามก่อนออกจากหอตำรา..
ซึ่งในขณะนั้น ภาพของหงส์หลง กำลังเลือนลางหายไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า
"ขอบคุณผู้าุโขาข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง"
ช่างลี่กล่าวด้วยแววตาที่มุ่งมัน
หลังจากภาพชายหงส์หลงหายไปนั้นเขาก็ได้ไปเดินสำรวจ สวนลอย ฟ้าอีกรอบปรากฏว่าด้านล่างของสวนลอยฟ้าแห่งนี้มีพื้นดินอันกว้างใหญ่อยู่ มีถ้ำขนาดใหญ่อยู่ด้วยนั้นมันถ้ำอะไรว่าแต่เราจะลงไปข้างล่างยังไงช่างคิดอยู่นั้นอยู่ๆมีบันไดค่อยๆโผล่ขึ้นมาทอดยาวลงไปข้างล่างช่างลี่ไม่รอช้าลงไปทันที
พรึบ..
เมื่อลงมาถึงปากทางเข้าถ้ำเขารู้สึกว่ามีพลังไหลออกมาจากภายในถ้ำ
พรึบ....
เมื่อช่างลี่เข้ามาได้ประมาณสิบเมตรพบกับหินพลังโลการะดับต่ำมากมายตามผนังถ้ำ
"นี้มันหินโลกกาไว้สำหรับบ่มเพาะนี้"
ช่างลี่อุทานออกมาด้วยความใเพราะถ้ำพลังโลกานั้นหายากยิ่งนักตระกูลของเขายังมีเพียงแห่งเดียวเท่านั้นซึ่งผลิตได้ต่อเดือนไม่เกินหนึ่งหมื่นก้อนเพราะเป็ถ้ำระดับต่ำ
ช่างลี่ไม่รอช้ารีบพุ่งตัวเขาไปต่อในทันที...
เข้ามาอีกประมาณยี่สิบเมตรพบกับหินโลการะดับกลางและมีหินระดับสูงอยู่ถัดไปอีกห้าเมตร
"ที่นี่สุดยอดเลยนะมีหินโลกามากมายแถมระดับยังสูงและอัดแน่นมากอีกด้วย"
พูดจบช่างลี่ทำการเก็บหินโลการะดับต่างๆ
ไปอย่างละห้าร้อยก้อน เข้าไปในแหวนมิติที่มีขนาดใหญ่ประมาณหนึ่งร้อยลี้ได้ ซึ่งแหวนมิติวงนี้หงส์หลงมอบเอาไว้ให้ก่อนที่ดวงจิตแยกจะสลายไปนั้นเองและภายในแหวนยังมีตำราโอสถสำหรับปรุงยาเกือบทุกระดับมีตำราทักทักษะต่างๆ รวมไปถึงอาวุธอีกด้วย
เมื่อช่างลี่เก็บหินโลกาเสร็จแล้ว เขาคิดว่าพลังที่นี้หนาแน่นยิ่งนักพลังของเขาเกือบจะเต็มขอบเขตจะเลื่อนระดับอยู่แล้ว เขานั่งลงทำการบ่มเพาะพลังและเร่งการดูดซับพลังในทันที....
ผ่านไปครึ่งชั่วยาม
ตูม....
ตูม!!!
[ระดับพื้นฐานขั้นที่หนึ่ง่ปลาย]
ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วยาม
ตูมๆๆ!
ตูม...
เสียงดังสะนั่นหวั่นไหวภายในขอบเขตพลังขอบเขตพลังของช่างลี่นั้นกว้างใหญ่มากเมื่อเทียบกับเหล่าผู้ฝึกยุทธทั่วไป..
[ระดับพื้นฐานขั้นเก้า่ปลาย]
ช่างลี่ลืมตาขึ้นด้วยรอยยิ้มเพราะระดับพลังเพิ่มขึ้นอย่างก้าวะโเลยทีเดียวถ้าหากมีใครรู้ว่าช่างลี่สามารถเลื่อนระดับได้หลายขั้นภายในเวลาไม่กี่ชั่วยามได้กระอักเืตายแน่
เขานั่งปรับพลังอยู่ครู่หนึ่งก่อนออกจากถ้ำไป
ช่างลี่ก็กลับมานั่งยังศาลา กลางสวนอีกครั้งและดูตำรา ทักษะ และดาบ จักรพรรดิขาว ช่างลี่ รู้สึกว่าสวนลอยฟ้าแห่งนี้ มีพลังงานที่อัดแน่นกว่าข้างนอกเป็อย่างมาก แล้วเขาได้นั่งลง นึกถึงคำพูดของชายวัยกลางคน ว่าระดับที่จะฝึกได้นั้นต้องเป็ระดับเซียนขึ้นไป เมื่อช่างลี่คิดได้ดังนั้้นเขาเศร้าใจไปเลยขนาดมีพลังเพิ่มมามากมายยังไม่อาจฝึกได้ "เห้อ"
เมื่อปรับสมดุลพลังเสร็จ ช่างลี่ก็เตรียมตัวจะออกจากมิติแห่งนี้ เขาทำการใช้ทักษะเก็บซ้อนพลังที่เคยอ่านในโลกเก่ามาปรับใช้"สำเร็จ "สามารถใช้ได้ผลจริงๆด้วย
ระดับลดเหลือเพียงรากฐานขั้นที่สามเท่า
ที่ต้องทำแบบนี้ช่างลี่เกรงว่าจเมื่ออกไปแล้วนั้นทุกคนในตระกูลจักวุ่นวายและตัวเขาเองไม่อยากตอบคำถาม
"ได้เวลาออกไปแล้ว"
เมื่อเขานึกถึงกุญแจที่อยู่กลางหน้าอกของเขาก็เกิดประตูมิติขึ้นมาที่ตรงหน้าเขา ช่างลีเดินเข้าไปในประตูมิติทันที
ภายในตระกูล เื่หลง ก่อนหน้าที่ช่างลี่ออกมา ได้เกิดความวุ่นวายขึ้น ที่หน้า หอตำราเพราะช่างลี่หายเข้าไปในหอตำราและยังเป็ชั้นที่เก้าอีกต่างหาก ทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นแม้กระทั่งเหล่าผู้าุโต่างพากันมารอดูว่าช่างลี่จะออกมาตอนไหน
"ข้าว่าศิลาต้องผิดพลาดแน่ๆ"
"ใช่ๆ"
"ไอ้คนที่เป็โรคอ่อนแออย่างมันจะเข้าหอตำราได้ยังไง"
ชายหนุ่มคนหนึ่งพูดออกมาให้ทุกคนในบริเวณนั้นได้ยินซึ่งก็คือเทียนสือนั้นเขาเป็หนึ่งในอัจฉริยะของตระกูลและยังเป็ลูกของผู้าุโใหญ่อีกด้วยทุกคนจึงตามใจเขาไม่กล้าขัดอะไร
เสียงผู้คนต่างพูดถึงเื่ที่ช่างลี่เข้าไปในหอตำรา
"นั้นใครกำลังออกมา"
เสียงของคนหนึ่งในกลุ่มที่มารอดูช่างลี่
หวืด....
ปรากฏชายหนุ่มรูปงานผู้หนึ่งเดินออกมาในชุดสีขาวลายฟ้า คนนั้นก็คือช่างลี่นั้นเอง
เขาถึงกับใเมื่อมีคนมากมายมองเต็มลานกว้งหน้าหอตำราเช่นนี้
"อะไรวะเนี่ย!!!"
ช่างลี่สบถออกมาด้วยความใ
ผ่านไปไม่กี่ลมหายใจเขาตั้งสติได้
"คาราวะผู้าุโหอตำรา"
ช่างลี่หันไปทำความเคารพแก่ชายชราที่นั่งอยู่ที่โต๊ะด้วยรอยยิ้ม..
"เ้าออกมาแล้วเป็อย่างไรบ้าง"
ผู้าุโหล่าวกับเด็กหนุ่ม
"ข้าไม่ได้เป็อะไรขอรับผู้าุโ เพียงแต่ข้าไม่อาจพบเจอตำราใดๆเลยมีแต่ความมืดมิดไม่มีอะไรเลยในชั้นนั้นขอรับ"ช่างลี่พูดโกหกออกไปเพื่อไม่อยากให้ใครมาวุ่นว่ยกับเขานั้นเองช่างลี่จึงพูดให้คนได้ยิน เมื่อคนที่มารอดูได้ยินเช่นนั้นก็ต่างพูดกันไปต่างๆนาๆ
"ข้าไม่น่าเชื่อเ้าเลยเสียเวลาบ่มเพาะมานั่งรออะไรอยู่ได้ตั้งนาน"
"เสียเวลาจริงๆข้าว่าละไอขยะอย่างมันจะทำอะไรได้ชิ!!! ไปดีกว่า"
เมื่อพากันพูดจบต่างแยกย้ายกันไปโดยไม่มีใครสนใจช่างลี่อีกเลย
"ข้าไม่เชื่อเ้าหรอกนะเ้าหนูแต่ข้าจะไม่ถามอะไรเ้าในเมื่อเ้าไม่อยากบอกถ้ามีปัญหาอันใดมาหาข้าได้เสมอนะข้าอยู่ที่นี้แหละ"
"ขอรับผู้าุโ"
หลังจากนั้นเขากลับบ้านโดยไม่แวะที่ไหนเลยเพราะใกล้ค่ำแล้ว เวลาในมิติของช่างลี่นั้นจะมีมากว่าข้างนอกสามเท่าด้วยกันเช่นหนึ่งชั่วยามในโลกเท่ากับสามชั่วยามในมิตินั่นเองแหวนมิติของช่างลี่นั้นสามารถลองหนได้ด้วยทำให้ไม่มีผู้ได้มองเห็นได้ถ้าช่างลี่ไม่อยากให้เห็นเพราะแหวนมิตินั้นมีค่ามหาศาลขนาดภายในตระกูลยังมีเพียงผู้าุโลำดับหนึ่งถึงห้าเท่านั้นที่มีรวมผู้นำตระกูลแล้วก็หกคนเท่านั้นแถมขนาดในการเก็บน้ยอเสียด้วยไม่กี่เมตรเท่านั้น
เมื่อช่างลี่อาบน้ำกินข้าวเสร็จเรียบร้อยเขารีบกลับมาที่ห้องเพื่อหาดูทักษะตำราภายในแหวนมิติของเพื่อหาดูทักษะที่เหมาะสมกับตัวเขา สำหรับทักษะตำรานั้นมีมากมายทั่วไปหาซื้อได้เฉพาะทักษะระดับต่ำเท่านั้นถ้าอยากได้ระดับสูงจะต้องไปประมูลเอาเท่านั้นในราคาแสนแพง แต่ถ้าเป็ตระกูลหรือพรรคต่างๆจะมีหอตำราไว้ให้คนภายในตระกูลได้ฝึกกันนั่นเองยิ่งเป็ตระกูลหรือพรรคขนาดใหญ่ด้วยแล้วไม่ต้องพูดถึงพวกเขาจะแข็งแกร็งอย่างมาก
ห้องช่างลี่...
มีตำราทักษะต่างๆมากมายถูกหยิบออกมา
กองอยู่เต็มพื้นั้แ่ระดับกลางขึ้นไปจนถึงระดับสูงเลยที่เดียวแต่ช่างลี่ไม่ได้สนใจในตำราทักษะเหล่านี้เท่าไหร่นัก
"เห้อ..ไม่เจอทักษะที่ถูกใจสักที"
ที่ช่างลี่ต้องรีบหาทักษะเพราะว่าท่านพ่อบอกว่าตระกูลของเราขาดรุ่นเยาว์ที่จะลงแข่งอีกหลายคนเนื่องจากมีคนขอถอนตัวจากงานประลองครั้งนี้หลายคนเนื่องจากกลัวอาการาเ็
"อีกสองอาทิตย์สินะยังพอมีเวลา"