"จริงเหรอว่ะที่ว่าบ้านอีจุรีจัดงานปีใหม่!"นางบังอรถามชบาลูกสาวคนโต
"ฉันได้ยินมาแบบนั้นแหละแม่ เห็นว่าจัดงานใหญ่โตเลยนะ"
"อีหน้าใหญ่..ที่กูไม่ขอยืมเงินบอกไม่มีให้ แต่กลับมีเงินจัดงานปีใหม่ อีลูกเวร"นางบังอรด่าจุรี
"คนพูดกันว่าอู่ไอ้อำนวยมีลูกค้าตลอด งานไม่เคยขาดมือ แถมตอนนี้มีลูกจ้างเพิ่มมาอีกตั้ง2คน"ชบารู้ข่าวเพราะไปนั่งคุยที่ร้านค้าเจ๊ใจ แล้วมีคนมาเล่าให้ฟัง
"ไหนตอนไอ้สิงไปถามกลับบอกไม่้าลูกน้องไง ตอแหลจริง"
"แม่ก็พาไอ้สิงไปฝากงานที่อู่สิ"
"น้องเอ็งไม่สบาย เป็ไข้ยังไม่ยอมหาย ให้ไปหาหมอก็ไม่ไป"สิงเมื่อหลุดออกมาจากดงไม้ได้ก็พากันไข้ขึ้นไม่ยอมหาย แถมผมยังล้วงเป็กำๆ
"มันไปทำอะไรมาถึงได้ไม่สบาย เมียมันก็ท้องใหญ่ใกล้ออกเต็มที ยังไม่มีเงิน แล้วจะทำยังไงกัน"ชบาบ่นน้องชายที่ตอนนี้ยังนอนซม
"ไม่รู้เหมือนกัน ถามมันก็ไม่บอก เอาแต่บอกไม่กล้าแล้วอยู่นั้น"
"นี้รถขุบก็ไม่ติดอีก จะยกไปให้อู่จุรีก็อยู่ไกลกันอีก "
"แล้วข้าวออกได้เยอะมั้ยละรอบนี้?"
"ก็พอได้แหละแม่..แต่หมดไปกับค่าปุ๋ยค่าน้ำมัน ไหนนังแก้วใจยังต้องเตรียมตัวขึ้นม.1อีก มีแต่เื่เสียตัง"
"แล้วนังแก้วตาไม่คิดจะช่วยเลยรึ ไหนว่าทำงานห้างที่เปิดใหม่ในจังหวัดไง"แก้วตาคือลูกสาวคนโตของนางชบาที่จบม.3แล้วเลิกเรียนเพราะมีแฟน ตอนนี้ได้งานทำเป็สาวห้างที่เปิดใหม่เมื่อปลายปีที่แล้ว
"ตัวมันยังจะเอาตัวไม่รอด อีกอย่างเงินเดือนก็ไม่ได้เยอะแยะมากมาย "
"แล้วผัวมันไม่ช่วยเหรอ"
"ผัวอะไรละแม่..มันเลิกไปแล้ว เกือบปีแล้วมั้ง"
"ถ้ามันไม่ดีก็หาใหม่ เอาให้รวยๆไปเลย"นางบังอรสนับสนุน
"มันก็บอกว่าไปเป็สาวห้างกะจะจับผัวรวยๆนะ อีกหน่อยฉันได้สบาย"ชบาพูดอย่างเพ้อฝัน
"แก้มใส..ตัวไปเที่ยวนาซ่ามอลล์มายัง?"ลูกหยีถามเพื่อนสาวตอนพักกินข้าวเที่ยง
"ยังเลย..่นี้แม่เค้าเหมือนจะแพ้ท้อง เลยไม่กล้าทิ้งให้แม่อยู่คนเดียวในบ้านอ่ะ เพราะพ่อต้องซ่อมรถทั้งวัน"
"อ้าว..เค้าว่าจะมาชวนตัวไปเดินห้างเปิดใหม่เสียหน่อย "
"ถ้าไปเดินหลังเลิกเรียนสักพักน่าจะได้นะ"แก้มใสบอกเพื่อน เพราะปกติพวกเธอชอบนัดกันไปดูหนังที่ฟ้าสยามในวันหยุดโดยมีเ้ามือคือฉัตรชัย และแนนอนต้องมีลูกตามอย่างฟ้าใสส่วนตากลมก็ตาม ฉัตรชัยถึงขนาดต้องซื้อเป้ไว้ให้มันอยู่
"งั้นเราไปเดินกันสักพักเนอะ เค้าว่ามีบันไดเลื่อนด้วย อีกอย่าง เค้าอยากซื้อของขวัญวันวาเลนไทน์ "ลูกหยีเอ่ยอย่างเขินอาย
"เอะ..คุณหญิงลูกหยีมีความรักหรือจ้ะ..แต่ว่าอีกตั้งเดือนกว่าจะถึงนะ"ปลาดาวแซวเพื่อนที่มีนิสัยน่ารักแถมยังทำขนมเก่งอีกด้วย
ลูกหยีแก้มแดงไม่เอ่ยอะไร สาวๆจึงนัดกันหลังเลิกเรียนให้ฉัตรชัยพาไปเดินห้าง ซึ่งทุกคนมั่นใจว่าชายหนุ่มไม่มีทางปฏิเสธแก้มใสแนนอน
หลังเลิกเรียนฉัตรชัยก็ไปรับฟ้าใสแล้วโดนสาวน้อยอ้อนให้พาไปเดินห้างเพราะเพื่อนในห้องไปเดินกันมาแล้ว
"เดี๋ยวไปถามพี่แก้มใสก่อนดีมั้ยคนเก่ง"ทุกวันนี้ฟ้าใสถูกแก้มใสและฉัตรชัยเลี้ยงสะเป็ส่วนใหญ่ เพราะเวลาไปไหนสาวน้อยมักร้องตาม
"ได้จ้ะ"สาวน้อยพยักหน้าอย่างดีใจที่จะได้ไปเที่ยวห้างเปิดใหม่
มาถึงก็เป็จังหวะเดียวกับที่แก้มใสให้แฟนหนุ่มพาพวกตนไปเที่ยวห้าง
"พอดีเลย มีลูกหมาอ้อนให้พาไปเที่ยวห้างเปิดใหม่เหมือนกัน"
"เย้ๆ..ฟ้าใสได้เดินห้างแล้ว"ั้แ่บิดาพาไปเดินพาต้า หนูน้อยก็ไม่เคยได้ไปห้างที่ไหนอีกเลย
ถึงห้างสาวๆก็พากันจับกลุ่มเดินดูนั้นดูนี้ ส่วนฉัตรชัยกับมานิตทำได้แค่เดินตามสาวๆ
"ตัว...ชั้นบนมีลานโบลิ่งด้วย"ปลาดาวเอ่ยขึ้นเมื่ออ่านป้ายบอกชั้น
"เหรอๆ..ไว้พวกเรามาเล่นกันนะ"ลูกหยีรีบชวน สาวๆต่างนัดแนะกัน
ลูกหยีเห็นกางเกงยืนแบรนด์ที่ผู้ชายชอบใส่ที่เหมาะกับมานิตก็เดินเข้าไปดู
"พี่ค่ะ..ตัวนี้มีกี่สีค่ะ?"
"มีฟ้ากับสีเขียวขี้ม้าจ้ะ น้องสาวลองดูก่อนก็ได้จ้ะ"คนขายช่วยแนะนำให้
"มานิต..มาหาเราหน่อย"
มานิตที่กำลังมองกระเป๋าสตางค์ผู้หญิงขนาดเท่าฝ่ามือก็หันไปตามเสียงที่หญิงสาวเรียก ก่อนจะเดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย
ลูกหยีนำกางเกงมาทาบที่เอวชายหนุ่ม ก่อนจะตัดสินใจส่งสีเขียวขี้ม้าให้พยักงาน
"เอาตัวนี้ค่ะพี่"บอกพร้อมกับหยิบตัง
เมื่อจ่ายเงินเรียบร้อยก็รับถุงมาแล้วยืนให้มานิต
"วันมาเล่นโบลิ่งใส่ตัวนี้มานะ ไม่ใส่มามีโกรธ"ยืนถุงให้พร้อมสั่งอย่างเขินอาย
มานิตรับมาอย่างงงๆพร้อมพยักหน้ารับปาก
เหตุการณ์นี้ทำให้เพื่อนสาวต่างมองลูกหยีอย่างล่อเลียน ลูกหยีก็ตีแขนเพื่อนๆแก้เขิน
"เค้าไม่รู้เลยนะว่าตัวสนใจอีตามานิตคนเฉย"ลูกตาลแซว
"ไม่เฉย..แค่ธรรมะธรรมโมเท่านั้นเอง อิอิ"แก้มใสแก้ให้
"พวกตัวนี้..เดี๋ยวเหอะ"กลุ่ม5สาวพูดคุยหยอกล่อกันจนออกจากห้าง แต่ละคนก็ได้ของกันมาคนละชิ้น ส่วนฟ้าใสก็ได้ตุ๊กตาไปวางในรถว่าที่พี่เขยเพิ่ม
แก้วตาที่มองเห็นแก้มใสก็จำเกือบไม่ได้ ถ้าไม่เพราะเพื่อนๆเรียกเธอคงไม่คิดว่าญาติผู้น้องจะมาเดินห้างในชุดนักเรียนแบบนี้
'อีโธ..ที่แท้ก็เด็กใจแตกเหมือนกันละว้า' แต่ผู้ชายคนที่อุ้มเด็กในชุดอนุบาลนั้นน่าจะเป็แฟนนังแก้มใส เพราะเห็นอีนั้นหันไปคุยด้วยตลอด
นักเรียนเทคนิคเหรอ เท่ห์ไม่เบา แต่ดูกระจอกไปหน่อย พวกนักเรียนมันจะไปมีเงินอะไร แล้วแก้วตาก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับญาติผู้น้องอีก เธอมองหาเสี่ยที่มีเงินมากกว่า
และด้วยวันนี้เดินห้างกลับเย็น หญิงสาวจึงให้แฟนหนุ่มแวะตลาดโต้รุ่งเพื่อซื้อกับข้าวไปฝากบิดามารดา
"ลูกหยี..เราจะมาชวนเธอไปเที่ยวงานนะ "รุ่งฤดีเดินมาชวนลูกหยีในขนาดที่เธอกำลังเดินเข้าห้องเรียนในตอนเช้า
ลูกหยีมองเพื่อนก็จำได้ว่าเป็คนที่ชวนเที่ยวงานประจำจังหวัดแล้วปล่อยเธอทิ้งไว้ จนเธอถูกลากไปข่มขืนแล้วฆ่าทิ้งตรงป่าข้างทาง ครั้งนี้เธอมีเพื่อนใหม่ที่หวังดีกับเธอแล้ว ไม่มีทางที่จะกลับไปเดินทางเดิมแน
"เรานัดกับพวกปลาดาวแล้วนะ ขอโทษด้วยนะ"พูดจบก็เดินเข้าไปในห้องเพื่อนั่งข้างมานิต
"มีอะไรเหรอ?"มานิตถามขึ้น
"ไม่มีอะไร พวกรุ่งฤดีจะมาชวนเราไปเที่ยวงานนะ แต่เราบอกปัดไปแล้ว"
"แล้วลูกหยีอยากไปมั้ย?"แก้มใสถามขึ้น เธอไม่อยากให้เพื่อนไปเพราะกลัวจะเป็อย่างที่ฝัน
"ไม่ดีกว่า เราพาน้องไปเล่นบ้านแก้มใสดีกว่า มีของอร่อยกินด้วย"ลูกหยีบอกพร้อมยิ้มอย่างสดใส
"ได้สิ ตัวอยากกินอะไรเดี๋ยวเค้าทำให้"แก้มใสรีบรับปากเพื่อน แล้วเหล่าสาวๆก็นั่งคุยกันเื่ของกินจนระฆังดังจึงเดินไปเข้าแถว
ข่าวเื่ท้องของจุรีพอบ้านอากงรู้ก็พยักหน้า
"ท้องนี้จะเป็ผู้ชายมั้ย?"
"จะผู้หญิงผู้ชายก็หลานทั้งนั้นแหละม่า อย่าไปคิดมาก"วีรยุทเอ่ยขึ้น
"ใช้ๆ แต่ท้องนี้อึ้มดูหมองๆ อาจเป็ผู้ชายก็ได้นะม่า เขาว่าถ้าตอนท้องแม่ไม่สวยลูกออกมามักเป็ผู้ชาย"พรชัยแกล้งพูดให้มารดาสบายใจ
"เหรอๆ..แต่ดูๆไปอีก็ดูดำขึ้นเหมือนกันนะ ท้องนี้ต้องเป็ผู้ชายแนๆ555"อาม่าพูดอย่างอารมณ์ดี พร้อมเดินไปไหว้เ้าแม่กวนอิมเพื่อขอพรให้หลานคนนี้เป็ผู้ชาย
อำนวยกับจุรีทำเฉยๆไม่พูดอะไร แต่ทั้งคู่ไปตรวจมาแล้วว่ามีความเป็ไปได้สูงที่จะเป็ผู้ชาย เพราะทารกนอนหงายให้เห็นเพศชัดเจน แต่ทั้งคู่คิดจะปิดไว้จนถึงวันคลอด
อยู่มาวันหนึ่ง ในขนาดที่จุรีกำลังถักรองเท้ากับถุงมือให้ลูกในท้อง นางบังอรก็ได้มาหาโดยให้ลูกสะใภ้คนโตพามา
"จุรี..เมียไอ้สิงมันไปออกลูกที่โรงบาล แต่ไม่มีเงินจ่ายค่าหมอ เอ็งพอจะมีให้น้องมันสัก3,4พันมั้ย"
จุรีฟังแล้วก็ไม่พูดอะไรเดินขึ้นบ้านไปหยิบเงินให้มารดา
"ชั้นมีอยู่5000 แม่ก็เอาไปจ่ายค่าหมอแล้วกัน ที่เหลือก็ถือว่ารับขวัญหลาน แต่ถ้ามากกว่านี้คงไม่มี เพราะชั้นก็ต้องเก็บไว้คลอดไอ้ตัวเล็กเหมือนกัน"จุรีบอกตรงๆ
"เออ..แค่นี้ทำมาพูดมาก นังแมวกลับ"พูดอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะเรียกลูกสะใภ้ให้พาตนกลับ
จุรีได้แต่ถอนหายใจ ขนาดเงินจ่ายค่าคลอดยังไม่มีแล้วจะเลี้ยงกันอย่างไงกันนะ นางไม่อยากจะใส่ใจ หมอบอกให้กินนมบำรุงเยอะๆ แถมแก้มใสยังไปหาซื้อปลาเล็กปลาน้อยมาทอดให้นางกิน
เพราะอ่านเจอในหนังสือแม่และเด็กว่าจะช่วยบำรุงกระดูกทั้งแม่และลูกในครรภ์
กิจการอู่อำนวยตอนนี้ถือว่ามีความรุ่งเรืองมาก มีรถมาให้ซ่อมไม่ขาด เพราะฝีมือนายอำนวยถือว่าซ่อมแล้วหายขาดไม่มีเลี้ยงไข้
ส่วนซื้อกับข้าวนายอำนวยก็เป็คนขับกระบะให้เมียไปซื้อ เขาไม่ให้เมียขับรถเครื่องเอง เพราะจุรีท้องตอนอายุมาก เขากลัวจะเกิดอันตรายกับแม่และลูก
หน่อยเมียของสิงคลอดออกมาเป็ผู้หญิง แต่ด้วยสิงไม่มีงานทำ แถมยังติดยาอีก ทำให้ไม่มีเงินมาจ่ายค่าคลอดที่โรงพยาบาล เมื่อนางบังอรได้เงินจากจุรีก็นำไปจ่ายค่าคลอด เงินที่เหลือก็เอามาซื้อของใช้เด็กอ่อนและนมผง เพราะหน่อยไม่มีน้ำนมด้วยอายุแต่17 เธอกลัวทรงจะเสียจึงบอกแม่ผัวไปว่าไม่มีน้ำนม นางบังอรจึงต้องซื้อนมผงสำหรับเด็กเล็กให้
ตลอดสองคืนที่หน่อยมานอนคลอด สิงไม่เคยคิดจะช่วย วันๆเอาแต่นอนจนหน่อยคิดว่าจะเลิกไอ้ขี้ยานี้แล้วหาผัวใหม่
"กระเป๋าสตางค์ของลูกหยีสวยจัง ซื้อใหม่เหรอ"ลูกน้ำถามพร้อมหยิบมาพลิกดูอย่างสนใจ
"มีคนให้มานะ"ลูกหยีตอบอย่างเขินอาย
เพื่อนสาวทั้ง4ต่างหันไปมองมานิตที่เดินไปซื้อน้ำให้ทุกคน
"คู่นี้มันยังไงนะ"ปลาดาวทำท่าสงสัยแกล้งเพื่อน
"ไม่มีอะไร แค่เขาตอบแทนที่เค้าซื้อกางเกงให้ก็เท่านั้นเอง"จะบอกได้ไงว่าเป็ของขวัญวันวาเลนไทน์จากชายนิสัยนิ่งในกลุ่ม
"ไม่เท่านั้นอ่ะ ต้องมีอะไรแนๆ สารภาพมาสะดีๆคุณหญิงลูกหยี"แก้มใสแกล้งยื่นมือไปเหมือนยื่นไมค์สัมภาษณ์แบบนักข่าว
"นิตมาแล้ว "ปลาดาวสะกิดบอกเพื่อน เมื่อมานิตเดินมาพร้อมถาดใส่แก้วน้ำ6แก้วในอ้อมแขน
มานิตที่ไม่รู้เื่เมื่อเห็นเพื่อนต่างมองตนก็ทำหน้างง
"มีอะไรกันป่าว?"ถามอย่างสงสัย
"ไม่มีอะไร พวกเราแค่ชมว่ากระเป๋าสตางค์ของลูกหยีสวยน่ารัก เหมาะกับลูกหยีมากก็เท่านั้น"ลูกน้ำแกล้งพูดขึ้น แต่แค่นั้นก็ทำให้เพื่อนชายคนเดียวในกลุ่มหูแดงทำอะไรไม่ถูก
"อิอิ....อ่ะ ไม่แกล้งพวกตัวแหละ มากินข้าวกัน "แก้มใสบอกเพื่อนก่อนที่ทั้ง6จะนั่งกินข้าวด้วยกัน
อัญชลีที่เห็นแก้มใสมีเพื่อนที่กลุ่มใหญ่ขึ้นก็รู้สึกหมั่นใส้
'คงเอาอาหารมาล่อคนละสิ ลำพังตัวอีนั้นจะมีดีอะไรให้เข้าหากัน เชอะ'
เมื่อไม่มีแก้มใสค่อยช่วยเื่การเรียน ผลการเรียนของอัญชลีก็แย่ลงชนิดกู่ไม่กลับ
เวลาก็ผ่านไปจนถึง่ใกล้สอบใหญ่ ทุกคนก็พร้อมใจกันนัดมาทบทวนตำราที่บ้านแก้มใส พร้อมหุ้นค่ากับข้าว ส่วนการเดินทางแก้มใสกับฉัตรชัยจะเป็คนรับส่งเอง ส่วนพวกผู้ชายสายชลจะเป็คนรับส่งเอง
และพอครูดวงกมลรู้ว่าแก้มใสช่วยติวให้เพื่อนๆจึงฝากให้ช่วยติวให้อัญชลี
"ไหนๆปัทมาก็ช่วยติวให้เพื่อนๆแล้วครูก็ฝากอัญชลีสักคนนะ ครูไม่รู้พวกเธอมีปัญาอะไรกัน แต่ถือว่าครูขอแล้ว"แก้มใสได้แต่คิด
'มัดมือชกขนาดนี้จะปฏิเสธยังไงละค่ะครูขา'
"ได้ค่ะ แต่อัญชลีต้องจ่ายค่าอาหารนะคะ เพราะทุกคนก็หุ้นกันออกค่าอาหาร"เมื่อได้คำตอบที่พอใจ ครูดวงกมลเดินกลับห้อง
"ครูดวงนี้บังคับกันชัดๆ "ลูกหยีเอ่ยออกมาเบาๆ
"ก็ลูกศิษย์คนโปรดนี้ "ปลาดาวตอบเพื่อน
แก้มใสไม่พูดอะไร เพราะเ้าตัวกำลังรู้สึกเซง
1K
