[ดันเจี้ยนลับ: สนามทดสอบ]
ผู้เข้าแข่งขันหลายคนที่ซุ่มดูอยู่ภายในป่าต่างตกตะลึงกับการกระทำของหวังเฉิน
พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าหวังเฉินจะใช้วิธีแปลกประหลาดเช่นนี้
ในพริบตาการต่อสู้ดุเดือดที่พวกเขาเฝ้ารอคอยกลับกลายเป็นการเล่นสนุกเสียอย่างนั้น
แต่หลังจากความประหลาดใจทุกคนก็มีสีหน้าบึ้งตึง
หวังเฉินกระโดดไปมาอยู่ที่ทางเข้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์ไม่ยอมไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว ทำให้พวกเขาไม่มีโอกาสที่จะลอบเข้าไปได้เลย
ให้ตายสิมันบ้าชัดๆ!
“จะเอายังไงดี?”
“ตอนนี้เขาตั้งใจจะเป็นเทพรักษาประตูแล้ว จ้าวหมิงคงเป็นสายโจมตีระยะไกลนี่ไม่มีทางที่จะบังคับให้หวังเฉินออกจากทางเข้าได้เลย”
นักรบผู้มีอารมณ์ฉุนเฉียวที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่หันไปถามคนข้างๆ
เมื่อได้ยินคำพูดของเขานักฆ่าและจอมเวทก็มองหน้ากันด้วยแววตาหมดหนทาง
สถานการณ์แบบนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลย!
“ทางเดียวตอนนี้คือต้องร่วมมือกับจ้าวหมิงคงเพื่อจำกัดการเคลื่อนไหวของหวังเฉินในการโจมตีระยะประชิดถึงจะแก้ไขสถานการณ์นี้ได้”
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งนักฆ่าก็พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
เมื่อได้ยินคำพูดของเขานักรบก็พยักหน้า มองไปยังจ้าวหมิงคงที่กำลังร่ายมนตร์ใช้ทักษะอย่างบ้าคลั่ง
“เขาจะร่วมมือกับพวกเราไหม?”
น้ำเสียงของนักรบไม่ค่อยมั่นใจนัก
“ถ้าเขาไม่ร่วมมือ เขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากจะยอมถูกหวังเฉินขวางประตูไม่ให้เข้า!”
จอมเวทที่อยู่ข้างๆส่ายหน้า
ทันทีที่พูดจบเขาก็ก้าวเท้าออกไปโบกไม้เท้าเวทมนตร์ แล้วเปิดฉากโจมตีหวังเฉิน
ในตอนนี้จ้าวหมิงคงที่อยู่ไม่ไกลเพียงชายตามอง ไม่ได้ใส่ใจอะไร
ราวกับว่าเป็นการยอมรับการร่วมมือระหว่างทั้งสองฝ่าย
เมื่อเห็นฉากนี้นักรบและนักฆ่าก็มองหน้ากัน
ปัง!
นักรบกางโล่ในมือก้าวเท้าเดินหน้าอย่างรวดเร็วเข้าหาหวังเฉิน
ส่วนนักฆ่าก็พลันหายตัวไปจากจุดที่ยืนอยู่
อีกฝั่งหนึ่ง
“ในที่สุดก็ทนไม่ไหวแล้วสินะ?”
เมื่อเห็นทั้งสามคนลงมือแววตาของหวังเฉินก็ฉายแววตื่นเต้น
ในตอนนี้
เมื่อเผชิญหน้ากับทักษะเวทมนตร์ของจ้าวหมิงคงและจอมเวทคนอื่นๆเขาไม่ได้ถอยเข้าไปในภูเขาศักดิ์สิทธิ์เพื่อหลบหลีก แต่กลับก้าวเท้าออกไป
คมดาบพริบตา!
วูบ!
ร่างของเขาก็หายไปจากจุดเดิมในพริบตา
ทักษะเวทมนตร์สองอย่างระเบิดขึ้นในที่เดิมก่อเกิดเป็นควันคลุ้ง
ในวินาทีต่อมา
เมื่อร่างของหวังเฉินปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคนเขาก็มาหยุดอยู่ตรงหน้านักรบที่กำลังยกโล่เดินเข้ามา
“ระวัง!”
เมื่อเห็นฉากนี้จอมเวทก็อดไม่ได้ที่จะอุทานเสียงหลง
เมื่อได้ยินคำพูดของเขานักรบที่กำลังเดินอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะหยุดชะงัก แล้วแอบชะเง้อหน้ามองจากหลังโล่
ในชั่วพริบตาเขาก็เห็นกระบี่ใหญ่คมกริบที่เปล่งประกายเย็นยะเยือกกำลังฟาดฟันลงมาพร้อมกับเสียงลมที่รุนแรง
นักรบเบิกตากว้างแล้วรีบยกโล่ขึ้นรับอย่างไม่รู้ตัว
ปัง!!
ในวินาทีต่อมาเสียงปะทะรุนแรงก็ดังขึ้น
นักรบรู้สึกว่าโล่ในมือของเขาราวกับถูกรถไฟที่กำลังวิ่งมาด้วยความเร็วสูงพุ่งชน
พลังมหาศาลที่ไม่อาจจินตนาการได้ตรงเข้าปะทะทำให้โล่ที่เขายกสูงอยู่แนบติดกับหน้าอก
พรวด!
เลือดคำรามออกจากปากเขาล้มลงกลิ้งไปกับพื้น
“ให้ตายสิ!”
“มันน่ากลัวขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?!”
ขณะที่ลอยอยู่กลางอากาศนักรบมองหวังเฉินตรงข้ามด้วยความตกใจอย่างสุดขีด
ไม่เคยคิดเลยว่าด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งของเขาจะถูกอีกฝ่ายฟันกระเด็นไปได้ด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียว
อีกฝั่งหนึ่ง
หวังเฉินไม่ได้ไล่ตามเขากลับใช้ปลายเท้าแตะพื้น แล้วพุ่งตรงไปยังทางเข้าอีกครั้ง
ในเวลาเดียวกัน
ลูกไฟหนึ่งลูกและลำแสงเวทมนตร์สองสายพุ่งเข้าใส่จุดที่เขาเคยยืนอยู่
พลาดเป้า!
เมื่อเห็นฉากนี้จ้าวหมิงคงและจอมเวทก็มีสีหน้าไม่สู้ดีนักโบกไม้เท้าเวทมนตร์อีกครั้งเพื่อเตรียมร่ายเวทมนตร์ทักษะ
ในเวลานั้น
หวังเฉินที่กลับมาถึงทางเข้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์อีกครั้งก็ไม่ลังเลที่จะฟันกระบี่ฟันเลื่อยในมือลงพื้นอย่างแรง
ฉัวะ!
กระบี่ยาวครึ่งหนึ่งจมลงไปในพื้นดินทันที
วินาทีต่อมาแสงในพื้นดินที่ว่างเปล่าก็บิดเบี้ยว แล้วร่างของคนคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้น
เขาคือผู้เข้าแข่งขันอาชีพนักฆ่า
ตอนนี้ทั้งตัวของเขาถูกกระบี่ฟันเลื่อยแทงทะลุดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ มองไปยังหวังเฉิน
ร่างกายของเขาสลายเป็นแสงทีละนิด
เดิมทีเขาตกลงที่จะเข้าร่วมโจมตีกับคนอื่นๆแต่กลับผิดสัญญาตั้งใจจะใช้ทักษะซ่อนตัวเพื่อลอบเข้าไปในภูเขาศักดิ์สิทธิ์อย่างเงียบๆ
แต่ไม่คาดคิดว่าหวังเฉินที่ถูกผู้เล่นอีกสามคนล้อมโจมตีจะยังสามารถสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเขาได้
“ไอ้โง่เอ๊ย!”
“ฉันระวังนายมาตลอด!”
หวังเฉินมองดวงตาที่ไม่เต็มใจของนักฆ่าแล้วชักกระบี่ยาวออกมาพร้อมกับส่งยิ้มให้
ในบรรดาคนเหล่านี้ผู้ที่น่าจะอ้อมเขาไปเข้าสู่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ได้มากที่สุดคือนักฆ่า
ดังนั้นตั้งแต่เริ่มต้นการโจมตีของทั้งสามคน ความสนใจส่วนใหญ่ของหวังเฉินจึงอยู่ที่นักฆ่า
เรียกได้ว่าการที่เขาละทิ้งทางเข้าอย่างผิดปกติ ก็เพื่อวางแผนล่อให้นักฆ่าติดกับ
เฮือก!
ในตอนนี้เมื่อเห็นนักฆ่าถูกคัดออกจ้าวหมิงคงและผู้เข้าแข่งขันอาชีพนักรบและจอมเวทต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจและไม่อยากเชื่อ!
พวกเขาไม่คิดเลยว่าหวังเฉินที่อยู่ภายใต้การโจมตีของพวกเขาถึงสามคนจะยังคงรับมือได้อย่างสบายๆ แถมยังพบนักฆ่าที่อยู่ในสถานะซ่อนตัวอีกด้วย
“ให้ตายสิ!”
“ไอ้หมอนี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!!”
นักรบผู้เข้าแข่งขันถ่มเลือดออกจากปากแล้วพยายามลุกขึ้นจากพื้นดินอย่างทุลักทุเล ในใจรู้สึกไร้คำพูดอย่างยิ่ง
ในชั่วพริบตาผู้เล่นสี่คนถูกกำจัดไปหนึ่งคน บาดเจ็บหนึ่งคนแต่กลับไม่สามารถแม้แต่จะแตะต้องชายเสื้อของหวังเฉินได้เลย
การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้เขารู้สึกสิ้นหวังอย่างยิ่ง!
ขณะที่ทั้งสามคนกำลังตกตะลึง
หวังเฉินก้าวเท้าออกไปร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยแสงไฟฟ้าจางๆแล้วปรากฏขึ้นด้านหลังผู้เข้าแข่งขันอาชีพจอมเวทในทันที
ย่างก้าวสายฟ้า!
ในตอนนี้ภายใต้ผลของทักษะระดับ A นี้จุดที่หวังเฉินเคยยืนอยู่ยังคงเหลือภาพติดตา
วูบ!
จอมเวทที่กำลังตกตะลึงเมื่อเห็นภาพติดตานั้นสลายไป จึงตระหนักได้ถึงความผิดปกติคมกระบี่ที่แหลมคมก็ฟาดผ่านลำคอของเขา ทำให้เขาถูกฟันเกือบขาดเป็นสองท่อน
“อ๊อก... อ๊อก...”
จอมเวททรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรงพร้อมกับยกมือขึ้นกุมลำคอ
“ให้ตายสิ!”
เมื่อเห็นหวังเฉินกำจัดอีกคนไปได้จ้าวหมิงคงและผู้เข้าแข่งขันอาชีพนักรบก็ตกใจในใจ รีบถอยออกไปเพื่อรักษาระยะห่าง
โดยเฉพาะจ้าวหมิงคงในขณะที่ถอย เขายังเสกคาถาป้องกันสองชั้นให้ตัวเองอีกด้วย
โล่เพลิง!
เกราะป้องกันเวทมนตร์!
ความเร็วและพลังโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวของหวังเฉินทำให้เขาหวาดกลัวอย่างยิ่ง
อีกฝั่งหนึ่ง
หวังเฉินเหลือบมองตารางอันดับแล้วมองไปยังจ้าวหมิงคงและอีกสองคนที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว มุมปากของเขาโค้งขึ้นเผยรอยยิ้ม ‘ใจดี’
“วางใจได้เลย!”
“ฉันไม่คิดจะกำจัดพวกนายแล้ว!”
เขาพูดแล้วก้าวเท้าออกไป ร่างกายพุ่งทะลุทางเข้าสู่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ในทันที
ตอนนี้สถานการณ์ทั้งหมดได้ถูกตัดสินแล้ว!
เมื่อเขายืนนิ่งอยู่หลังทางเข้าผู้เข้าแข่งขันทุกคนที่อยู่ในดินแดนลับก็พร้อมกันได้ยินเสียงแจ้งเตือน
[จำนวนผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่ 100 คนกฎของดันเจี้ยนลับทำงาน รอบคัดเลือกสิ้นสุดอย่างเป็นทางการดันเจี้ยนลับกำลังปิดตัว!]
337K
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)
