เพราะประตูถูกทำลายและมีศพห้าศพอยู่ในห้อง มู่เฉินจึงบอกโซฟีว่าควรเปลี่ยนห้อง ตอนนี้หญิงสาวตกอยู่ในความตื่นตระหนกและรู้สึกไม่ปลอดภัย เธอเห็นด้วยกับคำพูดของเขาทันที
มู่เฉินช่วยเธอเก็บกระเป๋าสี่ใบ ทั้งหมดนี้โดยส่วนใหญ่เป็เสื้อผ้าและเครื่องสำอาง สำหรับผู้หญิงนี่คือสิ่งที่ขาดไม่ได้ ส่วนสคริปต์ภาพยนตร์เธอทิ้งมันไว้ในห้องไม่ได้นำติดตัวไปด้วย
ห้องใหม่เป็ห้องของสกาเล็ต คอนเนลลี่ที่อยู่ข้างๆ มีกระเป๋าข้างในห้ากระเป๋า และเสื้อผ้าที่วางทิ้งอยู่บนเตียงนอน เครื่องสำอางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง หลังจากล็อกประตูเรียบร้อยโซฟีก็นอนพักหายใจที่เตียงใหญ่
“หมดแรงเหรอ” มู่เฉินถาม
“ใช่ค่ะ กระเป๋าเยอะเกินไปและต้องรีบเข็นมาอีกห้อง ฉันกลัวว่าจะถูกซอมบี้โจมตีที่โถงทางเดิน แต่โชคดีที่มีคุณอยู่ข้างๆ เลยไม่ต้องกังวลมาก และจากเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ฉันอยากมีอาวุธไว้ป้องกันตัวเอง ไอ้พวกบ้านั่นไม่รู้ว่ามาจากไหน ทำเอาฉันเกือบแย่แน่ะ”
“บางทีคงเป็ลูกค้าของโรงแรม พวกเขาอาจจะหิวแล้วทุบประตูไปเรื่อยๆ กระทั่งมาเจอคุณนั่นแหละ” มู่เฉินวิเคราะห์คร่าวๆ
“ก็อาจจะจริงของคุณ” โซฟี เรนเนอร์เห็นด้วย “จริงสินี่คือห้องของสกาเล็ต คอนเนลลี่ ดาราหญิงที่มีค่าตัวแพงที่สุดในจักรวาลมาเวส แม้แต่ฉันยังได้รับค่าตัวน้อยกว่าเธอแม้ว่าจะเล่นเป็ฟีนิกซ์”
“อาจเพราะสกาเล็ตเล่นมาั้แ่เฟสแรกละมั้ง และเธอก็เป็ตัวละครที่ได้รับความนิยมมาก มาเถอะมากินข้าวกันแล้วค่อยอาบน้ำนอน” มู่เฉินเปลี่ยนหัวข้อ การที่พูดถึงสกาเล็ตทำให้เขาคิดถึงเธอ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็ยังไงบ้าง แต่ก็คงปลอดภัยในหลุมหลบภัย
โซฟีพยักหน้าเห็นด้วย มู่เฉินนำอาหารออกมาจากกระเป๋า มันเป็ขนมปังและแฮม น้ำอัดลมโคล่า เนยถั่ว
“นี่คืออาหารที่ผมพบในร้านสะดวกซื้อ ในวันโลกาวินาศหาของสดๆ ได้ยากมาก ตอนนี้หลายที่แทบจะไม่มีอาหาร คุณคงไม่รังเกียจขนมปังราคาถูกนะ”
“ฉันไม่รังเกียจ ถึงฉันจะไม่รู้ว่าโลกข้างนอกเป็ยังไงบ้างแต่ฉันก็น่าจะดีกว่าคนเ่าั้เยอะ ดังนั้นจะเื่มากได้ยังไงล่ะ อีกอย่างหนึ่งนี่คืออาหารของคุณ ขอบคุณนะที่ทำเพื่อฉันมากขนาดนี้” ครั้งแรกที่เจอกันเมื่อวานยังนึกว่าเป็คนไม่ดี แต่พอเกิดเหตุุการณ์ปล้นห้องและเกือบจะถูกข่มขืน โซฟี เรนเนอร์จึงเข้าใจว่าการมีเขาอยู่ข้างๆ นั้นดีมากแค่ไหน
“กินเถอะ แต่ผมไม่มีน้ำแข็งนะ น้ำอัดลมอาจจะไม่อร่อยเท่าที่ควร”
“จริงเหรอ แล้วถ้าแบบนี้ล่ะ”
โซฟี เรนเนอร์ยกขวดน้ำโคล่าเทเข้าปากตัวเองก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้เขาแล้วมอบจูบแบบดูดดื่ม มีคนกล่าวว่าคนอเมริกันค่อนข้างเปิดเผย มู่เฉินคิดว่าคำกล่าวนั้นเป็จริง เขาเปิดริมฝีปากแล้วดื่มด่ำกับน้ำโค้กที่เข้ามาในปาก ลิ้นของทั้งสองคนัักัน รับรู้ถึงความซาบซ่านอย่างอธิบายไม่ได้ในโพรงปากร้อนผ่าว
โซฟี เรนเนอร์ถอนริมฝีปากออกมา แก้มของเธอแดงปลั่ง หยิบขนมปังหนึ่งชิ้นยื่นให้เขาแล้วถามว่า “คุณชอบไหม”
“ชอบสิ มันทำให้ผมมีแรงเลยล่ะหลังจากที่ออกไปข้างนอกทั้งวัน และอีกอย่างนี่เป็จูบจากดาราคนโปรดของผมเลยนะ”
ได้ยินคำพูดแบบนี้ใบหน้าของดาราสาวฮอลลีวูดยิ่งร้อนผะผ่าว
“งั้นฉันจะจูบคุณอีก” ดวงตาของโซฟี เรนเนอร์แน่วแน่ หลังจากรวบรวมความกล้าเธอก็ทำสิ่งที่พูดไว้ มู่เฉินโอบเอวเธอเข้ามา ััได้ถึงความเปียกชื้นจากริมฝีปาก กลิ่นหอมๆ ของเธอที่อยู่ตรงหน้าทำเอาหลงมัวเมา ั์ตาคู่สวยจ้องเขาอย่างไม่วางตา ยิ่งจูบนั้นนานขึ้นเท่าไหร่อุณหภูมิภายในห้องดูเหมือนจะยิ่งลดลง โซฟี เรนเนอรรู้ว่าหากเป็แบบนี้ต่อไปคืนนี้คงไม่ได้นอน เธอถอนริมฝีปากจากเขาแล้วยิ้มหวานๆ
“ยังก่อนที่รัก...มันเร็วเกินไป ขอเวลาให้ฉันได้เตรียมตัวก่อนโอเคไหม”
“คุณเรียกผมว่าที่รัก?” มู่เฉินจับริมฝีปากของตัวเองที่ยังร้อนอยู่ ถามคำถามชวนให้คิดไปไกล
“หรือว่าคุณไม่อยากเป็?” โซฟี เรนเนอร์ตีหน้าเศร้า เห็นแบบนั้นมู่เฉินจึงอุ้มเธอมานั่งบนตักแล้วกอดร่างบางในอ้อมอก
“อยากสิเพียงแต่ผมไม่คิดว่าคุณจะเปิดใจเร็วขนาดนี้”
“จุดจบโลกมาถึงแล้ว แต่ถ้าหากเป็่เวลาปกติฉันคงต้องดูใจคุณอีกประมาณ 2 สัปดาห์ก่อนคบเป็แฟน อีกอย่างหนึ่งคุณก็น่าจะรู้ว่าคนอเมริกันไม่ได้สนใจเื่ระยะเวลาหรอก บางคนรู้จักกันเพียงหนึ่งชั่วโมงก็คบกันแล้ว แต่ถ้าหากบางคนทุ่มเทพยายามโดยใช้เวลาเป็ปีแต่สถานะยังเป็ได้แค่เพื่อนนั่นหมายความว่าเธอไม่สนใจ”
“งั้นแสดงว่าคุณสนใจผม ั้แ่ตอนไหน” กล่าวพลางใช้มือจับเอวคอดกิ่วและต้นขาเรียวสวย โซฟีหน้าแดงปลั่ง ไม่ได้ปัดมือเขาออกไปแต่ปล่อยให้เขาตักตวงหาความสุขจนพอใจ
“ตอนที่คุณจัดการคนร้าย รู้ไหมว่าตอนนั้นคุณเท่มากๆ คุณดูเหมือนอัศวินในภาพยนตร์ที่มาช่วยฉันในยามเกิดปัญหา แล้วก็ตู้มพวกผู้ร้ายถูกคุณซัดจนลุกขึ้นมาไม่ได้ แล้วฉันก็กลายเป็เ้าหญิงของคุณ เป็ยังไงบ้างคุณชอบพล็อตสั้นๆ ของฉันไหม”
“ชอบสิ และยิ่งชอบมากที่ตอนนี้คุณนั่งอยู่บนตักผม”
โซฟี เรนเนอร์หน้าแดงแป๊ด รีบย้ายก้นออกมาจากตักเขาแล้วจับขนมปังยัดปากแก้เขิน
การกินอาหารค่ำดูจะมีชีวิตชีวาขึ้นเมื่อดาราฮอลลีวูดยอมคบด้วย สำหรับมู่เฉินมันไม่สำคัญว่าเป็เพราะเธอไร้หนทางหรือเห็นว่าเขาเป็ที่พึ่ง เพราะในวันโลกาวินาศการหารักแท้ได้นั้นเป็เื่ยาก ลำพังแค่อาหารก็จะไม่มีกิน ดังนั้นลืมเื่ไร้สาระพวกนั้นไปได้เลย
หลังจากกินอิ่มโฟซี เรนเนอร์ก็เข้าไปอาบน้ำ
มู่เฉินอยากเข้าไปอาบด้วยคนแต่ถูกดาราสาวปฏิเสธ โดยบอกว่ามันยังเร็วไป รอสักหนึ่งหรือสองสัปดาห์ก่อนแล้วกัน
มู่เฉินไม่รีบร้อนกินเธอดังนั้นจึงใช้เวลานี้ในการตกปลา
หากบอกว่าการปล้นธนาคารทำให้เขารู้สึกเหนื่อยล่ะก็ การนั่งตกปลาเงียบๆ คงเป็ความสุขอย่างหนึ่งละมั้ง
'ติ้ง...เนื้อหมู 1 กิโลกรัม'
'ติ้ง...หัวไชเท้าดอง'
'ติ้ง.....เกลือหนึ่งกระปุก'
'ติ้ง....ไวท์แดงปี 80s'
'ติ้ง...ชุดคอสเพลย์ตำรวจสาว'
'ติ้ง...ชุดคอสเพลย์แซนตี้สุดยั่ว'
'ติ้ง...ถุงน่องนอนไม่ได้นอน'
'ติ้ง...ตัวต่อเลโก้'
'ติ้ง...กระดาษทิชชูหนึ่งแพ็ค'
'ติ้ง...ถุงยางอนามัยขนาด 69 หนึ่งกล่อง'
มู่เฉินมองรายการเ่าั้ถึงกับพูดไม่ออก หมดเงินไปหลายหมื่นหยวนแต่ดูสภาพของที่ได้ ยกเว้นเนื้อหมูและไวน์แดงนอกนั้นแมีแต่ขยะ แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าชุดคอสเพลย์นั้นน่าดึงดูดจริงๆ มันจะเป็ยังไงกันถ้าหากโซฟี เรนเนอร์สวมชุดแซนตี้สุดยั่ว นั่นคงจะทำให้เขาหมดแรงจนฟ้าเหลือง
มู่เฉินพักดื่มน้ำแล้วเริ่มตกปลาอีกครั้ง โดยคิดว่าถ้าหากครั้งนี้ยังเกลือเหมือนเดิมจะเลิกตกปลา แล้วรออาบน้ำนอนกับโซฟี เรนเนอร์
'ติ้ง...ซาลาเปาไส้เนื้อ'
'ติ้ง...หอยเป๋าฮื้อตากแห้ง'
'ติ้ง...ดาบเลเซอร์จากภาพยนตร์เื่าอวกาศ'
'ติ้ง...ไข่ับาฮามุท มีสายเืศักดิ์สิทธิ์ พัฒนาได้อย่างไร้ที่สิ้นสุด เป็เ้าแห่งท้องฟ้า อาวุธคือลำแสงแฟรง หลังจากที่ไข่ถูกนำออกจากระบบมันจะฟักในทันทีเมื่อเวลาผ่านไปราว 5 นาที คนที่มันเห็นหน้าเป็ครั้งแรกมันจะคิดว่าเป็พ่อแม่'
มู่เฉินที่กำลังอารมณ์ดีเพราะได้ดาบเลเซอร์จากภาพยนตร์เื่โปรดถึงกับะโขึ้นมา
ไข่ับาฮามุทนั้นเป็อะไรที่บ้ามาก มันทำให้เขานั่งไม่ติดจนต้องหยิบไข่ออกมาพิจารณา ตัวไข่เป็สีทองล้วน สลักลวดลายเก่าแก่โบราณ ให้ความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตทุกชนิดบนโลก
แกร๊ก...เสียงไข่เริ่มแตกเป็จังหวะเดียวกับที่โซฟี เรนเนอร์ออกมาจากห้องน้ำ
“ที่รักฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว คุณก็ควรจะมาอาบนะแล้วเราจะได้นอนกัน แล้วนั่นคุณถืออะไรอยู่น่ะ” โซฟีเดินเข้ามาในในสภาพสวมผ้าขนหนูผืนสีขาวตัวเดียว ไข่ัแตกออกมาแล้ว บาฮามุทตัวน้อยจ้องตาใสแป๋วไปที่มนุษย์สองคนตรงหน้า
“โอ้พระเ้า...อย่าบอกนะว่านี่คือไข่ั!” โซฟี เรนเนอร์อุทาน มู่เฉินพยักหน้าเป็คำตอบ หลังจากที่ัน้อยลืมตาดูโลกแล้วเห็นทั้งสองคนมันก็เริ่มใช้ปีกน้อยๆ ในการบิน บินวนรอบพวกเขาทั้งคู่คล้ายกับ้าจดจำกลิ่นไว้
“ที่รัก...มันจะทำอะไร คงไม่ได้พ่นไฟหรอกใช่ไหม”
“จินตนาการของคุณดีมากแต่ไม่ใช่หรอกนะ ัน้อยกำลังจดจำพวกเราสองคนไว้หลังจากที่มันเกิดน่ะ”
“ทำไมมันถึงทำแบบนี้”
“เพราะมันคิดว่าเราเป็พ่อแม่”
“จริงเหรอ!”
“จริงสิ ด้วยความแข็งแกร่งของัมันเป็เื่ง่ายที่เราจะอยู่รอดในวันโลกาวินาศแต่นั่นหมายถึงัที่โตเต็มวัย ตอนนี้มันยังเด็กมากคงต้องกินอีกเยอะ”
“จะว่าไปมันก็น่ารักดีเหมือนกัน ัน้อยมีชื่อหรือเปล่า” โซฟี เรนเนอร์มองับินอยู่รอบๆ ด้วยความหลงใหล เธอเคยอยู่ในกองถ่ายซีรีย์สุดโด่งดังแห่งยุคที่มีเ้าหญิงควบคุมั ต่อสู้เพื่อชิงแดนดินกับคิง แต่อันนั้นมันคือซีจีไม่ใช่ัตัวเป็ๆ แบบนี้ พอรู้ว่าตัวเองจะกลายเป็แม่ัก็ตื่นเต้นจนเผลอกอดมู่เฉิน จังหวะนั้นผ้าขนหนูหลุดออกจากร่างกาย เผยให้เห็นยอดเขาสีขาวขนาดใหญ่สองลูก ถันสีชมพูอูมๆ ส่ายไปมาต่อหน้า