ยามค่ำคืนดึกดื่นบนยอดเขาที่เงียบสงัดจากเสียงของผู้คนมีเพียงเสียงของแมลงน้อยใหญ่ที่ดังขึ้นเป็ระยะ คนตัวเล็กที่หลับพริ้มด้วยความอ่อนล้าจากการเดินเขามาทั้งวันรู้สึกตัวตื่นขึ้นเพราะได้ยินเสียงดังกุกกักอยู่หน้าเต็นท์ของเธอ
จันทร์เสี้ยวส่องแสงทำให้สามารถมองเห็นเงาตะคุ่มในความมืดสลัวเปลือกตาที่กำลังปรือเล็กน้อยเปิดกว้าง เจนเนตรลุกพรวดขึ้นมานั่งด้วยความตื่นใ ใครกันมาเปิดเต็นท์ของเธอในยามดึกเช่นนี้
อย่าบอกนะว่าเป็โจรลักขโมยแต่จะว่าไปแล้ว สถานที่แห่งนี้ไม่เคยมีข่าวว่าคนมาแคมป์ปิ้งถูกปล้นสักครั้ง
เมื่อตั้งสติได้พลันรีบควานหาไฟฉายตรงหัวนอนทันทีทว่ายังไม่ทันที่จะหาไปฉายพบ คนลึกลับก็เข้ามาข้างในพร้อมกับรูดซิปเต็นท์เอาไว้ดังเดิม
เจนเนตรใสุดขีดอ้าปากจะกรีดร้องเสี้ยววินาทีต่อมาปากเล็กก็ถูกโจรร้ายประกบเอาไว้ทำได้แค่ส่งเสียงอู้อี้เท่านั้นหัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว
ดีดดิ้นให้พ้นจากเงื้อมมือมัจจุราชทว่าเสียงกระซิบข้างหูทำให้หญิงสาวหยุดชะงักลงทันที
“ผมเอง”
ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดลงบนใบหูอ่อนนุ่มเจนเนตรหันขวับไปทางปกป้อง สองกำปั้นน้อยๆ ทุบตีใส่แผงอกกว้างรัวๆ ด้วยความโมโหเขาช่างกล้าแอบเข้ามาหาเธอไม่กลัวใครเห็น อีกอย่างเขาคิดจะปล้ำเธอบนเขาหรือไง
“อย่าส่งเสียงดังสิเดี๋ยวคนอื่นก็ตื่นหรอก”
“อ่อย”(ปล่อย)
คนตัวเล็กส่งสายตาเขียวปัดให้ชายหนุ่มในค่ำคืนอันมืดสลัวมือใหญ่ที่ปิดปากของเธอเอาไว้ค่อยๆ คลายลง ทว่าอีกมือที่โอบรั้งเอวบางกลับไม่ยอมปล่อยโดยง่าย
“ออกไปเลยนะคุณ”
เจนเนตรพยายามเอ่ยเสียงให้เบาที่สุดแกะมือที่เกาะเกี่ยวเอวคอดกิ่ว คล้ายว่ายิ่งดิ้นกลับยิ่งถูกรัดแแ่
“ผมแค่อยากนอนกับคุณ”น้ำเสียงกรุ้มกริ่ม “ดูสิบรรยากาศดีแบบนี้ น่านอนด้วยกันจะตายไป”
“อย่าล้ำเส้นฉัน”
ข่มขู่เสียงเขียวเขาลืมไปแล้วใช่ไหมว่าไม่ได้เป็อะไรกัน อีกอย่างเจนเนตรไม่ได้เชิญชวนให้เขามาร่วมหลับนอนด้วยคนหน้าด้าน หน้าไม่อาย
แน่นอนว่าต่อให้เอ่ยประโยคอันเจ็บแสบพวกนั้นก็ไม่ทำให้ปกป้องระคายผิวแม้แต่น้อยเขาถึกทนเกินกว่าจะทำอะไรได้
“ผมคิดถึงคุณนะรู้ไหม”
ไม่อินว้อย!!
เจนเนตรเบ้ปากมองบนด้วยความรู้สึกรำคาญคนอะไรตื๊อเก่งเป็บ้า เธอไม่ชอบเขา เขาควรเว้นระยะห่างให้เกียรติเธอด้วย ไม่ใช่เอะอะก็เข้ามาประชิดตัวคอยแทะโลมอยู่แบบนี้
“อย่ามาน้ำเน่าใส่ฉันพวกเรามันพวกเดียวกัน แค่คุณอ้าปาก ฉันก็เห็นลิ้นไก่แล้ว”
“เก่งหนิงั้นไม่อ้อมค้อมละนะ เรามีเu็กซ์กันเถอะ ผมอยากแทบทนไม่ไหวแล้ว”
ถ้อยคำที่คนฟังแล้วรู้สึกว่าน่าขยะแขยงทำให้ขนลุกเกรียวไปทั้งตัวเจนเนตรไม่ใช่เด็กๆ ที่ได้ยินคำพวกนั้นแล้วจะกระดากอาย เธอเลยจุดนั้นมาแล้ว
หากเปรียบเป็คนที่เธอชอบถ้าถูกเชิญชวนแบบนี้แน่นอนว่าไม่ปฏิเสธ แต่เธอไม่ได้รู้สึกใดๆกับปกป้องในลักษณะที่ว่าอยากมีอะไรด้วย อีกอย่างเธอไม่ใช่สายวันไนต์สแตนด์ด้วยสิ
คิดจะมาหวังกินเธอง่ายๆแบบนี้เกินไปไหม
“คุณก็ไปเอากับเด็กนั่นสิเห็นเธอตามคุณต้อยๆ พร้อมประเคนเรือนร่างให้อยู่แล้วนี่ มายุ่งอะไรกับฉัน”
หากว่าปกป้องมุดเขาเต็นท์ของนลินรับรองว่าคืนนี้เสือร้ายต้องได้กินเนื้ออันหอมหวานจนอิ่มโดยไม่ต้องออกไปล่าเหยื่อที่ไหนแต่เขาเข้าผิดเต็นท์นอกจากไม่ได้กินเนื้ออร่อยแล้วอาจโดนทำร้ายร่างกายจนสะบักสะบอมต้องคลานเข่ากลับเต็นท์ตัวเองแทบไม่ทัน
“โอ๊ย! คุณอย่าทำผม”
ปกป้องกรีดร้องเสียงแ่เบาผิดจากความเจ็บที่กำลังแล่นจากท้องน้อยแผ่ขยายไปทั่วร่างกายแกร่งไม่เข้าใจว่าทำไมสมิงสาวอย่างเจนเนตรจึงเล่นตัวนักทั้งที่ผ่านประสบการณ์มาอย่างโชกโชน
เธอควรยอมเล่นสนุกกับเขาถึงจะถูกเu็กซ์คือเื่ธรรมชาติที่มนุษย์ทุกคนต่างก็มีตัณหาและใฝ่ฝันที่จะทำมันเมื่อมีโอกาสยิ่งโดยเฉพาะกับคนที่ชอบยิ่งอยากมีอะไรด้วย
เขาหน้าตาดีอีกทั้งหุ่นแซ่บขนาดนี้เข้าใกล้หญิงสาวคนไหนก็เคลิบเคลิ้มอยากถูกเขาจัดหนักจัดเต็มใส่แทบทั้งนั้น
ผิดจากเจนเนตรที่ชอบแสดงสีหน้าว่าเบื่อหน่ายเขาเต็มทนทั้งที่ยังไม่ได้ลองชิมเขาเสียก่อนหากเปิดใจลองสักนิดรับรองเธอต้องขอให้เขาจัดหนักใส่บ่อยๆ แน่นอน
เชื่อสิหึๆ
“ถ้าคุณยังไม่ออกจากเต็นท์ฉันอย่ามาหาว่าใจร้ายละกัน”
“พอแล้วอย่าหยิกเอวผม มันเจ็บมากนะคุณ”
แขนเล็กทั้งสองถูกรวบเอาไว้ทำให้เจนเนตรไร้อาวุธต่อสู้กับปกป้องอีกทั้งเขายังจับเธอกดลงไปนอนบนที่นอนหน้าตาเฉย โดยไม่สนใจเลยว่าเธอยินยอมหรือไม่
แบบนี้มันเข้าข่ายข่มuืนชัดๆ
“ถ้าคุณไม่หยุดฉันจะร้องให้คนช่วยละนะ”
“หรืออยากให้เพื่อนคุณรู้ว่าเราไม่ได้เป็แฟนกัน”น้ำเสียงไม่หวาดกลัวต่อคำขู่สักนิด “ก็เอาสิ”
เจนเนตรขบฟันแน่นด้วยความเจ็บใจหากเป็เช่นนั้น รับรองว่าดารินต้องเค้นถามเื่ราวความเป็มาั้แ่ต้น รวมถึงเื่อดีตสามีเก่าด้วยเธอไม่อยากตอบคำถามพวกนั้น แต่ใช่ว่าเธอจะยอมตกเป็ของเขา
“คุณก็จะได้ชื่อว่ากระทำชำเราฉันหรือคุณจะยอมเสี่ยง”
“เราโตๆกันแล้ว เื่พวกนี้คุยกันได้”
เจนเนตรพ่นลมหายใจหนักๆออกมาก่อนจะใช้แรงเฮือกสุดท้ายตะเกียกตะกายเพื่อให้หลุดจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย
“อย่าเสียงดังสิคุณผมไม่อยากอารมณ์ค้างเติ่งตอนที่ไปถึงครึ่งทางแล้วมีคนตื่นมาเห็นหรอกนะ”
คนลามกใครอยากร่วมเริงสวาnกับเขากัน เจนเนตรยังไม่ได้บอกสักคำเธอดีดดิ้นแค่้าหนีจากเงื้อมมือของเขาต่างหากไม่ใช่อยากถ่างขาให้เขาเอาเสียเมื่อไร
“หยุดความคิดนั้นของคุณเลยฉันเอากับคุณไม่ลงหรอก ปล่อย!”
“เล่นตัวจริงๆผมพร้อมจะเป็แฟนตัวจริงของคุณทุกเมื่อ คุณเองก็ยอมรับผมเป็แฟนซะทีสิจะได้เอากันง่ายๆ หน่อย”
“แล้วจากนั้นคุณก็เขี่ยฉันทิ้งงั้นสิ”
เจนเนตรเค้นเสียงวิธีแบบนี้เธอใช้มาจนเบื่อ เวลาอยากได้ใครสักคนก็ต้องลงทุนลงแรงทำให้อีกฝ่ายตกหลุมรักพอได้คบไปสักพักเริ่มรู้สึกเบื่อก็เขี่ยทิ้งด้วยการเงียบหายแบบไม่บอกลาสักคำ สำหรับบางคนเธอก็ค่อยๆตีตัวออกห่างแบบเนียนๆ ไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัวว่ากำลังจะโดนทิ้ง
“ผมไม่ทิ้งคุณหรอกน่ะ”
“แล้วถ้าคุณเบื่อฉันล่ะ”
19K
![The Legend Power Demons God [ตำนาน เทพปีศาจบรรกาล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/3580e5922743b3653ab6a71feaf39f1f.webp)
