ละเลงสวาทครอบครัวแม่บุญธรรม
ตอนที่ 1
แม่คนใหม่
'พ่อแม่'
'พี่น้อง'
'ครอบครัว'
คือคำพูดที่ผมรู้เพียงแค่ความหมายแต่ไม่เคยัั เพราะว่าตัวผมนั้นเป็เด็กกำพร้า ตลอดชีวิตของผมไม่เคยมีสิ่งเ่าั้เลย ก่อนหน้านี้ผมเคยโหยหา ผมเคย้า แต่พอเริ่มโตขึ้นความรู้สึกเ่าั้ก็เริ่มจางหายไป เพราะทำใจได้แล้วว่าตัวผมคงไม่มีโอกาสได้มีสิ่งเ่าั้ แต่ทว่าสิ่งเ่าั้ที่ผมเลิกโหยหามันไปแล้วกลับเข้ามาในชีวิตของผม
'ครอบครัว' คำที่ผมรู้เพียงแค่ความหมาย ตอนนี้ผมกำลังจะมีมันแล้ว
"อีกนิดเดียวก็ใกล้จะถึงบ้านของเราแล้วนะเหนือ"
"ครับ คุณน้า" เสียงใสของเธอที่เอ่ยขึ้นมานั้น มันทำเอาตัวผมประหม่าเล็กน้อย
"แม่สิ ตอนนี้เราเป็แม่ลูกกันแล้วนะ"
"คะ....ครับ แม่" นอกจากครอบครัว ผมก็ได้มีแม่เหมือนกับคนอื่นแล้ว ภายในรถคันหรูที่มีเธอเป็คนขับนี้ ผมกำลังมุ่งหน้าตรงไปยังสถานที่ที่เรียกว่าบ้าน พร้อมกับเธอผู้เป็แม่บุญธรรม ที่สุดแสนจะงดงามและพร่างพราวไปด้วยความเย้ายวนใจ
'กุ้ง' คือชื่อแม่บุญธรรมคนสวยของผม จากที่ผมได้ยินมาจากคนในบ้านเด็กกำพร้า เธอนั้นอายุประมาณสามสิบปลายๆ เห็นจะได้ อันที่จริงผมเคยเจอกับเธอมาหลายครั้งแล้ว เธอมักจะมาเลี้ยงทั้งอาหาร ทั้งขนม และซื้อของเล่นมาแจกเด็กๆ ที่บ้านเด็กกำพร้าบ่อยๆ ซึ่งผมก็ไม่คิดเลยว่าจะถูกเธอรับเลี้ยงในตอนที่อยู่วัยมัธยมปลายแบบนี้ และด้วย่วัยของเธอ บวกกับความสะสวยนี้ จะบอกว่าเธอเป็รักแรกของผมเลยก็ว่าได้
"///" นั่นก็เลยเป็เหตุผลที่ทำให้ผมประหม่าเวลาที่อยู่ต่อหน้าเธอแบบนี้
เธอเป็คนที่สวยเป็อย่างมาก สวยยิ่งกว่าดาราที่ผมเคยเห็นในโทรทัศน์เสียอีก ผิวของเธอมันทั้งขาวใส ทั้งดูเนียนนุ่ม แถมยังอมชมพูไปทั่วทั้งผิวกาย ราวกับว่ามีแสงเปล่งประกายออกมาจากตัว ทางด้านของรูปร่างเองก็ดีไม่ใช่น้อย ด้วยความที่เธอเป็ผู้หญิงที่สูงประมาณหนึ่ง บวกกับความเ้าเนื้อเล็กน้อย มันก็เลยดูสมส่วนกันเป็อย่างมาก จะบอกว่าทั้งน่าฟัดแล้วก็น่ากอดเลยก็ว่าได้
โดยเฉพาะ....
หน้าอกหน้าใจของเธอ ที่มันทั้งกลมสวยและใหญ่ล้นมือเป็อย่างมาก ด้วยชุดเดรสที่สุดแสนจะรัดรูปที่เธอใส่อยู่นั้น เพียงแค่เหลือบหางตาไปผมก็มองเห็นเรือนร่างได้อันเย้ายวนใจนั้นได้อย่างชัดเจน แถมชายกระโปรงยังสั้นพอสมควรด้วย ผมก็เลยได้เห็นขาอ่อนอันขาวใสที่สุดแสนจะเนียนนุ่มของเธอได้อย่างเต็มตาขึ้นไปอีก
"////" ซึ่งผมก็ยอมรับตามตรงเลยว่า มันทำเอาตัวผมที่อยู่ในวัยแตกเนื้อหนุ่มนั้นว้าวุ่น และแตกตื่นไปไกล จนต้องรีบหันหน้าออกไปมองหน้ากระจก เพราะกลัวว่าเธอสังเกตอาการที่ผมแสดงออกมาผ่านใบหน้าอย่างชัดเจนในตอนนี้ ว่ากำลังคิดอะไรลามกกับเธอผู้เป็แม่อยู่
'หยุดคิดได้แล้วไอ้เหนือ เธอเป็แม่ของแกนะ' พร้อมกับข่มความคิดตัวเองในใจไปด้วย เพราะกลัวว่าเธอจะรู้เข้าว่าผมคิดอะไรกับเธอ ผมไม่อยากให้เธอเกลียดผม ผมอยากเป็ครอบครัวเดียวกันกับเธอ และก็อยากเป็ลูกชายของเธอมากกว่าใคร
ด้วยความที่เอาแต่นั่งข่มใจข่มความคิด กว่าที่จะรู้สึกตัวอีกทีก็เป็ตอนที่เสียงของเธอผู้เป็แม่ดังขึ้นมาแล้ว
"ถึงบ้านของเราแล้วนะเหนือ" เสียงที่ดึงตัวผมออกมาจากภวังค์นั้นมันทำให้ผมได้เห็นภาพของบ้านหลังใหญ่เบื้องหน้า ที่เผลอๆ อาณาเขตของบ้านหลังนี้มันจะกว้างขวางยิ่งกว่าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ผมเคยอยู่เสียงอีก
บ้านหลังโตที่นอกจากจะสูงถึงสามชั้นแล้ว ยังหลังใหญ่มากๆ อีกด้วย อีกทั้งยังมีพื้นที่บริเวณรอบๆ บ้านกว้างมากอีกต่างหาก ที่มันแสดงได้ถึงฐานะของเธอเป็อย่างดี ว่าแม่บุญธรรมคนสวยของผมคนนี้นั้นรวยมากขนาดไหน
"....." ซึ่งมันก็ทำเอาผมพูดอะไรแทบจะไม่ออกเลย เพราะไม่รู้ว่าควรที่จะทำตัวยังไงดี ที่ได้กลายเป็ลูกบุญธรรมของผู้หญิงที่รวยถึงเพียงนี้ แถมยังมีเื่ครอบครัวของเธอที่ไม่รู้เลยว่าจะยอมรับตัวผมคนนี้ที่เป็เด็กกำพร้าหรือเปล่า
"เข้าบ้านกันเถอะเหนือ เดี๋ยวแม่พาเดินข้างในบ้านเอง" เสียงของเธอดังขึ้นมาพร้อมกับฝ่ามืออันเรียวบางที่ขยับลงมาจับมือของผม แล้วพาเอาตัวผมเดินเข้าบ้านใหญ่นี้ไปกับเธอ
"ครับแม่" ซึ่งความรู้สึกที่ไม่รู้จะทำตัวยังไงนั้น มันก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข พร้อมด้วยััอันนุ่มนวลของฝ่ามือเธอ กับกลิ่นกายหอมอ่อนๆ ที่ลอยคลุ้งออกจากเรือนร่างอันเย้ายวนใจของเธอที่เดินนำหน้าอยู่
ในตอนที่เธอพาเดินดูบ้านนั้นเธอก็ได้บอกให้ผมได้รู้ว่าบ้านหลังนี้มีสมาชิกอยู่ด้วยกันทั้งหมดสี่คน คนแรกคือเธอผู้เป็แม่ของผม คนที่สองคือน้องสาวของเธอ ตามด้วยคนที่สามที่เป็ลูกสาวของเธอ และคนสุดท้ายหลานสาวผู้เป็ลูกสาวของน้องสาวเธอ กับตัวผมที่พึ่งเข้ามาเป็สมาชิกใหม่ของบ้านในวันนี้
แต่ทว่าพวกเธอทั้งสามคนไม่ได้อยู่บ้านในตอนนี้ เพราะว่าพวกเธอไปเที่ยวสุดสัปดาห์ที่ต่างประเทศด้วยกัน ทำให้ในบ้านหลังใหญ่นี้มีเพียงแค่เธอกับผมอยู่ด้วยกันเพียงสองคนเท่านั้น กับคนงานดูแลบ้านและสวนบางส่วน ที่อยู่ในบ้านพักด้านหลังสุดใกล้ๆ กับสวนทางด้านหลังบ้าน
"ส่วนนี่ห้องนอนของเหนือ"
"ห้องนอนของผมหรอครับ...." ภาพของห้องที่ถูกเปิดประตูเข้าไปนั้นมันทำเอาตัวผมแทบจะน้ำตาไหลออกมา เพราะสิ่งนี้เองมันก็เป็สิ่งที่ผมไม่เคยมีมาก่อนเหมือนกัน ห้องนอนที่ดูกว้างเกินกว่าจะอยู่คนเดียว แต่มันกลับทำให้ผมอบอุ่นไปทั่วทั้งหัวใจ
"เป็อะไรหรือเปล่าลูก" ยิ่งได้ฟังคำที่เธอเรียกผมว่าลูก มันยิ่งทำให้ผมกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ไหวขึ้นไปกันใหญ่ จนในที่สุดน้ำตามันก็ไหลออกมา
"ผมก็แค่ดีใจ ฮึก ดีใจมากๆ เลยครับแม่"
"โอ๋ๆ ไม่เอาๆ ไม่ร้องนะเหนือของแม่" เธอไม่พูดเปล่าแต่ยังโอบตัวผมเข้าไปกอดเอาไว้อีกด้วย มันก็เลยทำให้ผมััได้ถึงเรือนร่างอันเย้ายวนของเธออย่างชัดเจน โดยเฉพาะนมเต้าสวยอันนุ่มนิ่มของเธอ ที่เธอโน้มใบหน้าผมลงไปหามัน
ความนุ่มนิ่มที่สุดแสนจะนุ่มฟูบวกกับกลิ่นกายอันหอมหวานเย้ายวนที่ลอยคลุ้งขึ้นมา มันทำเอาตัวผมแตกตื่นจนฟุ้งซ่านไปไกล ตัวผมนั้นไม่เคยไกลชิดผู้หญิงที่สวยเท่าเธอขนาดนี้มาก่อนเลย มันก็เลยทำให้ผมที่แตกเนื้อหนุ่มแล้วนั้นเตลิดไปไกล ไกลชนิดที่ว่าเ้าสิ่งที่อยู่ตรงกลางหว่างขาแข็งเป็ลำใหญ่ยาวขึ้นมาจนตุงกางเกง
.
.
และนับจากตอนนั้น ััแห่งความนุ่มนิ่มของเต้านม รวมไปถึงกลิ่นกายอันหอมหวานที่สุดแสนจะเย้ายวนของเธอ ก็ไม่จางหายออกไปจากใบหน้าและปลายจมูกของผมเลย แม้ว่าตอนนี้มันจะเลยผ่านมากจนถึง่ค่ำ ที่ผมขึ้นมาอยู่บนเตียงนอนแล้วก็ตาม
"อยากจับอีกจัง////" มันก็เลยยังคงทำให้ผมว้าวุ่นอยู่ แม้ว่าง่วงจนตาจะปิดแล้วก็ตาม
ก๊อก ก๊อก~~~
และยังไม่ทันที่ผมจะได้หายว้าวุ่นดี เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นมา ผมก็เลยต้องลุกขึ้นมาจากเตียง แล้วเปิดประตูออกไปดู จึงได้เห็นเข้ากับ
"////" แม่บุญธรรมคนสวยของผมที่ตอนนี้เธออยู่ในชุดนอนผ้าบางน้อยชิ้น ที่ดูเย้ายวนใจยิ่งกว่าเดิมเสียอีก เพราะมันเปิดเผยให้เห็นทั้งความขาวใสเนียนนุ่ม และส่วนเว้าส่วนโค้งของตัวเธออย่างเต็มตายิ่งขึ้นกว่าเดิม
"มะ...มีอะไรหรอครับแม่" ผมกำลังมองสบตาอยู่กับดวงตาคู่กลมสวยที่สุดแสนจะน่าหลงใหลของเธอ
"แม่กลัวว่าเหนือจะนอนไม่หลับ แม่ก็เลยจะมานอนเป็เพื่อน" พอได้ฟังเธอพูดแบบนั้น สายตาผมก็เลยสังเกตเห็นหมอนสีขาวใบใหญ่ที่เธอถือติดตัวมาด้วย
เรือนร่างอันยั่วยวนของแม่คนสวยนั้น อยู่ในชุดนอนผ้าลินินลายลูกไม้สีดำ ที่ผ้าทั้งกลางอก แถมยังเป็ชุดเดรสที่ชายกระโปรงสั้นขึ้นมาจนถึงกลางขาอ่อน เป็ชุดนอนผ้าน้อยชิ้นที่น่าจะสวมใส่สบายตัว แต่มันกลับทำให้ผมอึดอัดจนแทบบ้า โดยเฉพาะตรงกลางหว่างขาที่แข็งเอาแข็งเอาไม่หยุดเลย หนำซ้ำพอมองดูดีๆ แล้ว เธอยังไม่สวมใส่ชุดชั้นในอีกต่างหาก เพราะว่าจุกทั้งสองจุกของเธอมันกำลังนูนออกมา และชี้หน้าผมอยู่ในตอนนี้ ช่างเป็ชุดนอนที่ยั่วสวาทเป็บ้า
"คะ...ครับ" ผมที่ได้ฟังแบบนั้นก็ไม่รู้เลยว่าจะตอบรับประโยคที่เธอพูดมายังไง
แต่สุดท้ายแล้วแม่บุญธรรมคนสวยคนนี้ก็ได้เข้ามาในห้องนอนของผม รวมไปถึงได้ขึ้นมานอนอยู่บนเตียงหลังเดียวกัน ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันอีกต่างหาก
ตึก ตัก ตึก ตัก
"//////" มันทำเอาหัวใจดวงน้อยๆ ของผู้ชายวันว้าวุ่นอย่างผมเต้นโครมครามไม่หยุดเลย
"เหนือชอบห้องนี้ไหม"
"ชะ...ชอบครับ" ถึงแม้จะไม่แสดงออกมามากเท่าเมื่อ่กลางวัน แต่ตัวผมในตอนนี้นั้นประหม่าเป็อย่างมาก ประหม่ายิ่งกว่าตอนนั้นเสียอีก
"แล้วชอบหรือเปล่าที่ได้มาเป็ลูกของแม่"
"......" สิ้นเสียงที่เธอพูดประโยคนั้นมันทำให้ผมต้องหันไปหาเธอที่นอนอยู่ข้างๆ ซึ่งเธอเองก็หันหน้ามาเหมือนกัน เราทั้งสองคนก็เลยกำลังสบสายตากันอยู่ในตอนนี้
ยิ่งได้มองเธอใกล้ๆ ก็ยิ่งมองเห็นถึงความสวยและความงดงามของเธอได้อย่างชัดเจน มันเลยยิ่งทำให้ผมหลงใหลเธอผู้เป็แม่มากขึ้นไปอีก
"ชอบครับ ผมชอบ ผมดีใจมากๆ เลยครับที่ได้เป็ลูกของแม่"
"แม่ก็เหมือนกัน แม่เองก็ดีใจเหมือนกันที่ได้เหนือมาเป็ลูก"
พลับ!!! หลังจากที่พูดจบเธอก็ขยับเรียวแขนบางขึ้นมาโอบต้นคอผมไว้ ก่อนที่จะออกแรงดึงผมเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของตัวเอง ที่รอบนี้ทำให้ใบหน้าของผมถูกกดลงไปหานมเต้าสวยทั้งสองเต้าของเธออย่างแนบชิดยิ่งขึ้นกว่าเดิม ชนิดที่ทำเอาผมััได้ถึงทุกความนุ่มนิ่ม ทุกความนูนแข็งของนมเต้าสวยนี้ได้อย่างชัดเจนขึ้นกว่าเดิม
"////" พาเอาผมที่ถูกทำแบบนั้นโดยไม่ทันตั้งตัวเตลิดไปไกล
รอบก่อนผมได้เพียงััแค่เนินนมอันขาวเนียน แต่รอบนี้ผมได้ััทั้งเต้านมของเธอเลย แถมยังเป็แบบที่ไม่ได้ใส่เสื้อชั้นในอีก มันก็เลยพาให้ผมได้ััถึงจุกนมอันกลมสวยของเธอด้วย บวกกับกลิ่นกายอันหอมหวานที่สั่นสะท้านอารมณ์ยิ่งขึ้นกว่าเดิม เพราะแบบนั้นท่อนควยที่กำลังแข็งชูชันอยู่ของผมก็เลยคันคะเยอไปทั่วทั้งลำไปด้วย
"อยู่กับแม่แบบนี้ไปนานๆ นะ แม่อยากให้เหนือเป็ลูกของแม่แบบนี้ตลอดไป" เธอพูดพลางขยับมือลูบหัวผมไปด้วย
ใช่แล้วตัวผมเป็ได้เพียงลูกบุญธรรมของเธอ เพราะแบบนั้นควรหยุดคิดอะไรแบบนี้กับเธอได้เลย
"ครับแม่ ผมจะเป็ลูกของแม่ตลอดไปครับ" จากนั้นผมก็หลับไปภายใต้อ้อมแขนของเธอ โดยที่ใบหน้าซุกไซร้ลงไปที่นมเต้าสวยอันนุ่มนิ่มของเธอตลอดทั้งคืน
.
.
สวบ สวบ สวบ ก่อนที่จะตื่นขึ้นมาในเช้าของวันรุ่งขึ้น แล้วได้เห็นว่าเธอนั้นกำลังทำอะไรบางอย่างกับท่อนควยที่แข็งเป็ลำของผมอยู่
#ละเลงสวาทครอบครัวแม่บุญธรรม