กลับมาถึงห้องพัก
พนักงานยังมีบางคนที่นอนพักผ่อนอยู่การทำงานกลางคืนเป็การปั่นทอนสุขภาพอย่างมากแต่เขาที่เป็ผู้มีพลังทำให้ง่ายต่อการฟื้นฟูร่างกายนอนเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ไม่รู้สึกเหนื่อยแล้ว เอวาใช้เวลาที่เหลืออีก 30 นาทีอยู่ในห้องเพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัยสิ่งที่เขาทำอยู่
พรึบ
พลังจิตถูกดูดจำนวนมากพื้นที่ว่างเปล่าในตอนนี้มีสิ่งของวางอยู่ ชั้นวางเมล็ดพันธ์ตั้งอยู่มุมเดิมดินร่วนสองแปลงที่เตรียมเอาไว้ เอวาตัดสินใจปลูกผักก่อนในอันดับแรกใช้นิ้วหัวแม่มือกดลงดินเล็กน้อยจนเกิดหลุมเล็กๆ มือซ้ายกำเมล็ดมะเขือเทศเอาไว้ หยอดลงไปในหลุมแล้วกลบด้วยดินนิดหน่อยปลูกไปจนถึงครึ่งแปลง จึงเปลี่ยนมาเป็ปลูกมะเขือเปราะ
สองแปลงปลูกผักได้สี่ชนิดมะเขือเทศ มะเขือเปราะ ผักกวางตุ้ง และผักบุ้งเก็บเมล็ดพันที่เหลือเอาไว้ในช่องของมันแล้วบัดเศษดินออกจากนิ้วมือต้นกล้าวางอยู่จำนวนมากยังไม่ได้เอาลงดิน ดังนั้นภายในเวลาที่จำกัดนี้เขาพยายามขุดหลุมให้ได้สิบหลุมเป็อย่างต่ำ
ปึก ปึก
เสียงขุดหลุมอย่างเร่งรีบทว่า หลุมกลับมีระยะห่างเท่ากันพอดี พื้นที่ติดชายป่าแถวนี้เอวาไม่รู้ว่ามันปลูกอะไรได้บ้างผลไม้ที่เอามามีเกือบจะทุกชนิดที่หาได้ในไทย ผลไม้ต่างประเทศเอวาเลือกซื้อเป็ผลสุกในห้างมาแทนเผื่อว่ามันบังเอิญปลูกได้ เขาคงรู้สึกดีอย่างมากแน่ๆ
ต้นส้มเขียวหวานมังคุด ทุเรียน ลำไย ลิ้นจี่ อย่างละสองต้นที่เลือกมา ลงมือแกะถุงสีดำออกบรรจงเอาต้นลงหลุมช้าๆ กลบดินจนหมดทุกต้น
“ เวรกรรมไม่มีที่รดน้ำ ” มือเปื้อนดินยกขึ้นตีหน้าผากตนเองเบาๆ
“ เอานี่แก้ขัดไปก่อนแล้วกัน” ถ้วยขนาดใหญ่พอสมควรที่เอวาเอาออกมาจากมิติซ้อนทับตักน้ำในสระน้ำขึ้นมา เทลงโคนต้นผลไม้ทั้งห้าชนิดจนชุ่มฉ่ำพอดี
น่าดีใจที่ต้นไม้ไม่มีท่าทีเหี่ยวเฉากลับกันที่มันดูมีชีวิตชีวามากยิ่งขึ้นเมื่อได้รับน้ำจากสระ การสังเกตสิ่งที่เปลี่ยนแปลงของต้นไม้เพราะความสงสัยทำให้เอวารับรู้ถึงความอัศจรรย์ของน้ำในสระโดยบังเอิญ
มันเร่งการเติมโตของพืชจากปกติเล็กน้อย
“ นี่มันรางวัลชิ้นใหญ่ ยิ่งกว่าถูกลอตเตอรี่” ดวงตาเปล่งประกายจับจ้องไปที่สระน้ำ หัวใจเต้นตึกๆดังกังวารขึ้น
“ นี่ถ้าเกิดสัตว์หรืุ์กินมันเข้าไปจะดีเหมือนพืชดูซึมไหม ” อยู่ๆความคิดนี้ก็แวบเข้ามาในหัวเอาวาขมวดคิ้วขบคิด
ตีด ตีด
นาฬิกาข้อมือเตือนถึงเวลาต้องออกจากมิติแล้วเอวามองสระน้ำครู่หนึ่งแล้วออกจากพื้นที่เดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำเตรียมตัวไปทำงาน เื่น้ำในสระมีคุณสมบัติแบบนั้นในชีวิตก่อนเขาเคยได้ยินมาบ้าง แต่ไม่แน่ใจว่าเป็น้ำที่ถูกค้นพบนั่นหรือไม่
อาบน้ำเสร็จและทำงานต่อ
ชีวิตของเอวาทำอยู่อย่างนั้นหลายต่อหลายวัน่เย็นฝึกฝนกับอาจารย์ เขาเริ่มเข้าใจในสิ่งที่หายไปได้บ้างแล้ว่นี้จึงเรียนหมัดมวยและการใช้อาวุธจริงแทนไปก่อน สิ่งที่อาจารย์สอนในแต่ละวันเอวาดูซับราวกับเป็น้ำแก้วเปล่าขนาดใหญ่เขาก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
น้ำในสระถูกเก็บกลับมาต้นกล้าผลไม้ลงหลุมหมดแล้ว แปลงผักเพิ่มจากสองเป็สิบ พื้นที่ว่างยังเหลืออีกมากและผักอีกจำนวนมากที่ยังไม่ได้เอาลง ยังมีข้าวที่เขาอยากลองปลูกไหนจะสัตว์ที่พยายามเอาเข้ามิติแต่ยังไม่สามารถทำได้
ทุกๆวันเอวาเดินทางไปที่ตลาดชาวบ้านเพื่อซื้อแม่ไก่1 ตัวเข็มฉีดยาดูดน้ำในมิติที่เขาเอาออกมา ฉีดเข้าไปในตัวแม่ไก่มันเติบโตพัฒนาแข็งแกร่ง ในโกดังเก็บของ สินค้าที่สั่งซื้อทั้งหมดจัดส่งครบถ้วนแล้วในตอนนี้มีแม่ไก่อยู่สี่ตัวและปลาแม่น้ำอยู่สี่ตัว
พวกมันถูกฉีดน้ำในสระขนาดแตกต่างกันไม่มีตัวไหนตาย การพัฒนาร่างกายแข็งแกร่งขึ้นตามจำนวนที่ฉีดน้ำเข้าไปน่าแปลกใจที่เมื่อเอาปลาออกมาจากน้ำ ปกติมันจะตายเมื่อเวลาผ่านไปไม่นานแต่เอวาทิ้งปลาเอาไว้เกือบ 1 ชั่วโมงมันกลับยังไม่ตาย นั่นแสดงว่า น้ำในสระทำให้มันกลายพันธ์
วันนี้ก็เป็อีกวันที่เอวาเดินทางมาที่นี่วันนี้ไม่ได้เอาอะไรติดมือมาด้วย เขามาสังเกตดูความเปลี่ยนแปลงของแม่ไก่และปลาพวกมันดูดุร้าย เมื่อเห็นเอวา พวกมันพยายามพังกรงออกมาปลาดิ้นพล่านจนน้ำสาดกระเซ็นจำนวนมาก
หน้าตาของมันคล้ายกับอสูรระดับต่ำที่คุ้นเคยดีเอวาเบิกตากว้าง ใปนดีใจเล็กน้อยแสดงว่าน้ำที่เขาฉีดเข้าไปในร่างกายของพวกมันทำให้สัตว์ทั้งสองชนิดนี้วิวัฒนาการ
“ มันได้ผลคุณสมบัติเหมือนกันกับในตอนนั้น ”
เอวายกยิ้มอย่างยินดีน้ำที่เขาได้กินเมื่อชาติที่แล้ว มันมีคุณสมบัติพัฒนาความสามารถทำให้ทุกคนในกลุ่มตัดสินใจให้เขาเป็คนกินเพราะพื้นที่เก็บของเป็สิ่งสำคัญ 1แก้วที่ใช้พลังทั้งหมดเกือบพันคนแลกมาเอวาพัฒนาพื้นที่มิติเพียงแค่ 2 ช่องในตอนนั้นแต่ในตอนนี้ ดูนี่สิ เขามีมันทั้งสระ จะไม่ให้ดีใจได้อย่างไร
ฉึกๆ
มีดเสียบลงที่หัวของปลามันขัดขืนก่อนที่จะชัดกระตุกและตาย เอวาเดินเข้าไปหาแม่ไก่ฆ่ามันในทันที่เพื่อไม่ให้ใครมาพบเห็นสัตว์ประหลาดพวกนี้เข้าชำแหละเอาเนื้อของมันแล้ว เอวาเผาชิ้นส่วนที่เหลือทั้งหมดสัตว์วิวัฒนาการมีผลดีในด้านเสริมกำลังและฟื้นฟูในสมองของมันยังไม่มีผลึกเพราะมันเป็เพียงอสูรระดับ 0 ที่ยังไม่ได้กินเืเนื้อของมนุษย์
ปัง ปัง
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเอวาเผาชิ้นส่วนอวัยวะทั้งหมดจนกลายเป็เถ้าถ่านแล้ว เสียงเคาะประตูโกดังก็ดังขึ้นเอวาขมวดคิ้วแล้วเดินไปเปิดประตู
“ มีอะไรครับ”เขาถามด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก
“ ผมได้กลิ่นเผาไหม้บางอย่างเลยจะมาแจ้งสักหน่อยว่าที่นี่ไม่ให้ใช้ไฟนะครับ ” พนักงานยิ้มแห้งๆส่งไปให้ลูกค้าตรงหน้า
“ ผมเผาขยะ ”เอวาพูดออกมา ชี้นิ้วไปที่กองขี้เถ้า
“ เื่ทำความสะอาดคุณลูกค้าสามารถเรียกคนมาทำให้ได้นะครับ พวกเขาจะนำเศษขยะออกไปจัดการด้านนอก ”พนักงานยิ้มแล้วชี้แนะแนวทาง
“ อ้อ โอเคตอนทำสัญญาเช่าไม่มีใครบอกฉันเลย เอาเป็ว่า คราวหน้าจะเรียกแล้วกัน ”
เอวาพยักหน้าเข้าใจในความเป็จริงในสัญญาที่เซ็นๆกันในวันนั้น เขาเห็นว่ามีบอกในข้อตกลงแต่นี่มันก็แค่ข้อแก้ตัวถ้าคนนอกมาเห็นสัตว์กลายพันจากน้ำที่เขาฉีดเข้าไปจะเกิดเื่ช็อกระดับชาติขึ้นมาได้เมื่อถึงตอนนี้ เื่ยุ่งยากจะตามมา
“ ครับถ้าอย่างนั้นผมไม่กวนแล้ว สวัสดีครับ ” พนักงานยินนิ่งมองรอยยิ้มเอวาพักหนึ่งก่อนจะขอตัวกลับไปทำงานของตนเองต่อ เมื่อเห็นว่าลูกค้าคนงามเข้าใจในสิ่งที่ตนเองบอกกล่าวหากเขาแจ้งไปที่สำนักงานใหญ่ ลูกค้าคนนี้ต้องถูกข้อหาละเมิดสัญญาแต่เขาไม่้าให้เป็แบบนั้น จึงหลับตาข้างหนึ่ง และรอดูรอยยิ้มสวยๆนั่นต่อไป
“ .... ” เอวามองตามพนักงานคนนั้นไปแล้วเดินกลับเข้าไปในโกดังตู้ปลาและกรงสัตว์เก็บเข้าไปในมิติ
จนถึงตอนนี้ที่เขาค้นพบคุณสมบัติของน้ำในสระแต่เขายังไม่สามารถเอาสัตว์เข้าไปในมิติได้เลยนอกจากผึ้งสามตัวที่พบเข้าโดยบังเอิญพวกมันบินไปทางป่าไม้แล้วทำรังอยู่ที่นั่นพื้นที่พลังจิตของเขายังเล็กเกินไปที่จะส่งสัตว์ตัวใหญ่เข้าไปแต่นั่นก็ดีมากที่สามารถเอาผึ้งเข้าไปได้ มันทำให้เอวารู้ว่าสามารถเลี้ยงสัตว์ในพื้นที่ของเขาได้
“ วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน” มองทุกอย่างถูกทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วเอวาตัดสินใจลุกขึ้น ล็อกโกดัง ขึ้นรถและขับออกไป
ชิ้นส่วนขี้เถ้าถูกเททิ้งลงน้ำเอวาเอามันมาด้วยกันคนสงสัยว่าเขาเผาอะไร ดังนั้นจึงต้องกำจัดให้สิ้นซากขี้เถ้าสัตว์กลายพันธ์จมหายไปในก้นทะเล สัตว์ขนาดใหญ่อ้าปากกว้างขึ้นกลืนกินมันเข้าไปจนหมดไม่เหลือแม้แต่เศษฝุ่น ดวงตาสีขาวแปลเปลี่ยนเป็สีแดงมึนจมดึ่งลงลึกและจำศีลอย่างน่าประหลาด
กริ๊งๆ
“ อ้าวมาแล้วหรอเอวา คุณออดี้มารอแหนะ ” ลิซซี่ยิ้มทักทายน้องชายคนโปรด
“ สวัสดีครับพี่สาวแล้วก็คุณออดี้ ”
เอวาทักทายอย่างที่เคยทำก่อนจะเดินกลับที่พักพนักงาน ทุกวันนี้ ลูกค้านับวันยิ่งมากขึ้นเงินเดือนของเขามากขึ้นเรื่อยๆ ทิปก็มีมากกว่า 1 หมื่นต่อวัน เงินในแต่ละบาทถูกจัดสรรอย่างดีและเหมาะสมที่สุดเพราะนอกจากอาหารแล้ว เอวาต้องมองหาบ้าน อาวุธและยังต้องมียาหลายๆอย่างด้วยเช่นกัน
“ เงินแค่นี้ยังไม่เพียงพอ” เงินในบัญชีและอยู่ที่ตัวเขาเหลืออยู่1 ล้านเท่านั้นวันนี้น่าจะมีทิปเพิ่มมาอีกราวๆหมื่นเศษ อาวุธในตลาดมืดที่เขาติดต่อซื้อขายนัดจ่ายในอีก1 เดือนเขาต้องหาเงินเพิ่มอีก 2 ล้านนี่มัน! เอวารู้สึกว่าตนเองกำลังหัวะเินึกหลายๆอย่างเพื่อหาทางผลิตเงิน จนในที่สุดเขาก็ยิ้มออกมาอย่างเ้าเล่ห์
318
