บทที่สิบเก้า
ติดเมีย
หลังจากที่หนีงานไปแต่งเมียมา ตรีพลก็ถูกงานรุมเร้าเสียจนเหนื่อยสายตัวแทบขาด ในแต่ละวันั้แ่เช้ายันเย็นต้องค่อยต้อนรับลูกค้ากระเป๋าหนัก ที่ต่างก็้าคิวของเด็กในสังกัดกันให้วุ่นวาย
และด้วยความที่หยุดพักไปหนึ่งสัปดาห์เต็ม ก็ยิ่งทำให้คิวของลูกค้าในตอนนี้ยาวพรืด จนแตงกวาต้องเข้ามาช่วยจัดสรรคิวและคอยติดตามเด็กในสังกัดที่ว่างและสะดวกที่จะรับงานออกไปด้านนอกกับลูกค้าอีกแรง
สองสามีภรรยาที่พึ่งผ่านการแต่งงานกันมาหมาด ๆ ต่างก็วิ่งวุ่นทำหน้าที่ของตัวเองกันอย่างไม่ว่างเว้น จนบางวันก็แทบที่จะไม่ได้พูดคุยกันเลยด้วยซ้ำไป ตกดึกมาหัวถึงหมอนปุ๊บต่างก็หลับกันเป็ตายเพราะความเหนื่อยล้า
กิจกรรมเร่าร้อนบนเตียงที่เคยเกิดขึ้นแทบจะทุกวันก็หายไปเลย เพราะต่างคนต่างเหนื่อยจนอารมณ์หดหายกันไปหมด ทุกอย่างวนเวียนอยู่แบบนั้นร่วมสองสัปดาห์ กว่าที่ทุกอย่างจะลงตัว ก็ทำเอาทั้งตรีพลและแตงกวาดูโทรมลงไปไม่ใช่น้อย
“พี่ตรีคะ” แตงกวาเอ่ยเรียกสามีที่ซบใบหน้าอยู่ตรงเนินเนื้อสาวของตัวเองมาั้แ่เมื่อคืน เพราะขาดหายการร่วมรักกันไปนาน สามีเลยออกอาการงอแงออกมาให้ได้เห็น
และก็เป็อย่างที่เห็น ที่่นี้คนพี่จะชอบมาซุกมาซบอวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายแตงกวาจนถึงเช้าอยู่เสมอ แม้จะไม่มีแรงทำอะไรไปมากกว่านั้น ก็ขอให้ได้แตะได้ััคนตัวสูงก็พอใจแล้ว
“ตื่นเถอะค่ะ จะเที่ยงแล้วนะ” ร่างเล็กเขย่าไหล่คนพี่ แม้จะอยากให้อีกฝ่ายได้พักผ่อนในวันหยุดให้เต็มที่ หากแต่ผ่านไปแล้วครึ่งวัน ร่างกายของอีกฝ่ายยังไม่ได้รับสารอาหารอะไรเข้าไปเลย เพราะมัวแต่พากันนอนตื่นสายจนเวลาล่วงเลยไปครึ่งวันแล้ว
“อื้อ” ตรีพลกะพริบตาสู้แสงแดดที่ลอดส่องเข้ามาภายในห้องนอน จมูกโด่งสูดดมกลิ่นกายสาวของภรรยาเข้าไปอีกหนึ่งครั้ง ก่อนจะยอมเงยหน้าขึ้นมาจากหว่างขาเรียวของคนน้อง
“ไปอาบน้ำเถอะค่ะ แตงกวาจะลงไปทำอาหารด้านล่างรอ” ร่างเล็กลูบผมที่ชี้ไม่เป็ทรงให้กับสามี ก่อนจะเอ่ยพูดบอกเสียงหวาน
“หนูอาบน้ำด้วยกันก่อนไหม” ตรีพลเอ่ยถามขึ้นอย่างมีความหวัง
“ไม่ได้ค่ะ อาบด้วยกัน ก็คงจะได้กินข้าวมื้อแรกของวันตอนค่ำพอดี ไม่งอแงนะคะ คืนนี้หนูจะตามใจพี่ตรีทุกอย่างเลย ตกลงไหม” แตงกวาเอ่ยปฏิเสธและเอ่ยต่อรองไปในตัว
“ดูแม่เอ็งนะไอ้ลูกชาย ใจร้ายกับเอ็งและพ่อขนาดไหน” ตรีพลที่กระถดตัวขึ้นนั่ง เอ่ยพูดกับจุดกลางกายของตัวเองที่ตั้งโด่ั้แ่เที่ยงวัน
“ดูพูดเข้า หนูลงไปทำอาหารแล้วนะคะ พี่ตรีอย่านอนต่อนะ เมื่อวานตอนค่ำก็ไม่ได้กินอะไรเลย” แตงกวาเอ่ยพูดขึ้น ก่อนจะโน้มตัวไปจูบหน้าผากของสามี และผุดลุกขึ้นจากเตียงนอนไปเพื่อลงไปข้างล่าง
ตรีพลทอดสายตามองภรรยาที่เดินออกจากห้องนอนไปตาละห้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ และลุกจากเตียงเพื่อที่จะจัดการทำธุระของตัวเองในห้องน้ำบ้าง
ร่างสูงใช้เวลาในห้องน้ำแค่เพียงไม่นาน เพราะทำเพียงแค่อาบน้ำชำระร่างกาย ไม่ได้ขัดจรวดและปล่อยลูก ๆ ลงท่อให้เสียเปล่า ใช้ความเย็นของน้ำดับความรุ่มร้อนของร่างกายเสียแทน แม้ว่าจะช่วยได้ไม่มากนะก็เถอะ
ตรีพลรีบเร่งแต่งตัวและลงมาด้านล่างด้วยความรวดเร็ว ใน่นี้เขาค่อนข้างที่จะติดภรรยาเป็พิเศษ กลิ่นหอมจากเรือนกายอวบอิ่มที่พยายามขุนมากับมือ มักจะทำให้เขารู้สึกสบายใจขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ
ร่างสูงสวมกอดภรรยาที่กำลังยืนอยู่หน้าเตาจากทางด้านหลัง จมูกโด่งซุกเข้าหากลิ่นหอมละมุนที่ซอกคอขาวผ่องด้วยความหลงใหล จากเสือซ่อนลายกลายเป็ลูกแมวตัวโตที่ติดกลิ่นเ้าของยิ่งกว่าอะไรดี
“อ้อนเก่งจัง่นี้” แตงกวาผละมือจากตะหลิว มาแตะท่อนแขนแกร่งของสามีที่โอบรัดอยู่บริเวณหน้าท้องของตัวเอง
“พี่รักหนูนี่คะ” ตรีพลเอ่ยตอบแทบจะไม่ต้องคิด ก็เพราะรักมากจึงอยากที่จะพาตัวเองมาอยู่ใกล้ ๆ
อีกทั้ง่นี้ทั้งเขาและภรรยาก็ทำงานหนักด้วยกันทั้งคู่ ทั้งที่พึ่งจะผ่านพ้นการแต่งงานมาหมาด ๆ ่เวลาข้าวใหม่ปลามันแบบคู่อื่นก็เกิดขึ้นแค่เพียง่ที่อยู่บ้านที่ต่างจังหวัดของอีกฝ่ายเพียงเท่านั้น
แต่ทันทีที่กลับมาถึงเมืองกรุงก็แทบจะไม่ได้มีเวลาจู๋จี๋กันตามประสาผัวเมียอีกเลย การดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์หลังแต่งงานยิ่งแล้วใหญ่ การงานรัดตัวกันเสียจนไม่ได้คิดเื่นั้นกันเลย เพราะเป็่เวลาของการเก็บเกี่ยวเงินทองที่จะไหลเข้ามา
“แตงกวาก็รักพี่ รักมาก ๆ เลยค่ะ” แตงกวาปิดเตาแก๊ส ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับผู้ชายที่เป็เ้าของหัวใจ
ตรีพลยกยิ้มกว้างเมื่อได้รับคำบอกรักที่หวานหูตอบกลับมา กดทับริมฝีปากลงไปกับกลีบปากสีชมพูธรรมชาติของภรรยาอย่างอ่อนโยน ทำเพียงแค่จูบซับเบา ๆ ไม่ได้ใช้ลิ้นแต่อย่างใด
ร่างสูงถอนริมฝีปากออกเมื่อรู้สึกพอใจแล้ว โน้มใบหน้าลงกดจูบที่เนินหน้าอกที่ดันออกมาจนล้นเสื้อสายเดี่ยวของภรรยาหนึ่งครั้ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นยิ้มจนตาหยีให้กับคนน้อง
“พี่ไปรอที่โต๊ะอาหารนะคะ” ตรีพลเอ่ยบอก ก่อนจะปลีกตัวเดินออกจากห้องครัว เมื่อก่อกวนภรรยาจนพอใจแล้ว
แตงกวามองตามสามีที่เดินหายออกไป ใบหน้าสวยขึ้นสีระเรื่อด้วยความเขินอาย เมื่อหวนคิดถึงเื่พฤติกรรมที่แปลกไปของอีกฝ่ายใน่นี้ พักหลังมาคนพี่เริ่มเสพติดการกอดการจูบตัวเองมากขึ้น ยิ่งตอนนี้จะต้องได้ััอวัยวะบนร่างกายของตัวเองสักอย่าง ถึงจะสามารถหลับสนิทได้
อย่างเช่นเมื่อคืนก็นอนซบใบหน้าอยู่ระหว่างขาของแตงกวาจนถึงเวลาตื่นนอน บางคืนก็พักมือเอาไว้ที่เนินเนื้อสาวอวบอูมจนถึงเช้า ไหนจะพฤติกรรมที่ชอบดูดยอดถันของภรรยาตัวเองคาเอาไว้ปากตอนหลับนั่นอีก แตงกวาน่ะยิ่งคิดก็ยิ่งเขินให้กับความคลั่งรักของสามีที่มีให้กับตัวเอง
ส่วนแตงกวาเองแม้จะไม่ได้แสดงออกอย่างโจ่งแจ้ง ว่ามีอาการติดสามีอย่างรุนแรงแบบที่อีกฝ่ายเป็ หากแต่ก็ชอบที่จะนอนซบหน้าอกและพาดเรียวขาบดเบียดกับแกนกายของอีกฝ่ายเอาไว้ในรู้สึกอุ่นใจในแต่ละคืนเช่นกัน
และก็มีบ้างที่จะนอนมองหน้าหล่อเหลาที่แซมไปด้วยความสวยซึ่งเป็ลักษณะเฉพาะของสามีจนหลับไป แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นต้องซุกต้องดมทุกเวลาแบบที่สามีเป็ แตงกวาก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าสิ่งเหล่านี้ที่ตัวเองเป็นั้น จะสามารถเรียกว่าคลั่งรักได้หรือเปล่า
หลังจากที่อาหารมื้อแรกของวันตกถึงท้องใน่เวลาบ่ายโมงนิด ๆ สองสามีภรรยาก็พากันมาขลุกตัวกันอยู่ในห้องนอนชั้นบน และทันทีที่ขึ้นมาถึงห้องเชือด แตงกวาก็รู้ชะตากรรมของตัวเองทันที เมื่อสามียื่นชุดหนังสีดำรัดรูปมีซิปให้รูดตรงกลางลำตัวมาให้ผลัดเปลี่ยน
“เอาอันนี้ยัดคารูเอาไว้ด้วยนะคะ” ตรีพลยื่นอุปกรณ์เพิ่มความเสียวที่รูปร่างหน้าตาค่อนข้างไปทางน่ารักให้กับภรรยา
แตงกวาเข้ามาเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ ใบหน้าสวยขึ้นสีระเรื่อเมื่อหลุบตามองของเล่นผู้ใหญ่ที่สามีให้มา แรงสั่นจากการควบคุมรีโมตที่สามีถือครองอยู่ เริ่มทำให้แตงกวาหวั่นใจ
ร่างเล็กกางเรียวขาออกห่างจากกัน มือเล็กรูดซิปเว้าโค้งเป็ครึ่งวงกลมบริเวณจุดซ่อนเร้นออก เรียวนิ้วลูบไล้ไปตามร่องแยก ก่อนจะใช้ปลายนิ้วแหวกกลีบอูมออกจากกัน และยัดไข่สั่นสีชมพูที่สั่นรุนแรงเข้าไปรู์ของตัวเอง
“อึก เสียว” แตงกวาเท้าแขนลงกับขอบอ่างหน้า เรียวขายาวรู้สึกอ่อนแรงจนต้องหาที่ยึดเกาะเอาไว้ ไม่ให้ตัวเองล้มลงไป
“อื่อ” ร่างเล็กกัดฟันกลั้นใจ เอื้อมมือไปรูดปิดซิป ก่อนจะเดินขาสั่นออกจากห้องน้ำเพื่อกลับไปหาสามีด้วยความทุลักทุเล
………………………….
ยัยพี่ตรีแกแรงมาก แกแรงเกิน ยัยน้องคือทรงงานหนักมาก
อ่านแล้วรู้สึกยังไงกันบ้างคะ คอมเม้นท์ให้อ่านกันหน่อยน้าาาาาา
อย่าลืมกดหัวใจ กดเข้าชั้น เพื่อเป็กำลังใจให้กับนักเขียนด้วยนะคะ
และที่สำคัญหากชอบนิยายแนวประมาณนี้ห้ามลืมกดติดตามนามปากกาอิสตรีเริงรมย์เด็ดขาด เพราะในคลังมีเยอะมากค่ะ จะทยอยลงเรื่อย ๆ
202
