สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

    ตอนที่หนึ่งร้อยสิบแปด Darkest Dungeon 4

    ตอนที่หนึ่งร้อยสิบแปด Darkest Dungeon 4

    ฮึ่ยโย่ะ

    ไม่มีห้องไหนที่ผมไม่ไปเปิด ประตูที่ไม่มีกุญแจจะพังทลายด้วยค้อนพี่กล้ามหรือไม่ก็กุญแจผีของพวกอาชีพโจร

    ฮึ่ยโย่ะ

    ไม่มีกับดักหนามหรือบ่องูพิษตรงไหนที่พี่กล้ามไม่เอาร่างกายเข้าไปไถ

    หนามที่อยู่กลางทางพี่กล้ามเดินเข้าไปหาแบบไม่หลบจนหนามบิดงอและเบ่งกล้ามกระแทกกลับจนงูพิษที่ดุร้ายในบ่องูพิษที่กัดพี่กล้ามจนไม่มีที่ว่างกระแทกกับผนังเสียชีวิตจนหมด

    ฮึ่ยโย่ะ

    ไม่มีหีบสมบัติหรือมิมิคที่ปลอมตัวมาหรืออาวุธที่ติดตัวหรือตกค้างอยู่ในดันเจี้ยนหลังจากที่ผมเดินจากไป

    ต่อให้ในอนาคตจะมีเนโครแมนเชอร์หรือสัตว์ประหลาดที่ไหนอยากมายึดครองดันเจี้ยนนี้ก็คงต้องหาอาวุธโลหะเอาเองที่หลัง

    นี่คือแผนการของดยุกอูลริก

    คิดง่ายๆว่าเขาไม่ใช่คนฉลาดปานลูลูชหรือไลท์การใช้แผนการล่อคนให้มาติดกับนั้นเป็นเรื่องที่เขาไม่ถนัด

    แผนการของดยุกหมูอ้วนที่ถนัดที่สุดคือบุกเข้าไปตรงๆด้วยกำลังที่เหนือกว่า

    ว่าหากปราบปีศาจที่ซ่อนอยู่ในดันเจี้ยนได้ต่อให้ปราบตัวหัวหน้าไม่ได้

    กองทหารที่สะสมไว้ ต่อให้เป็นเนโครแมนเชอร์ที่สามารถรวบรวมซากศพสร้างกองทหารให้ตนเองได้รวดเร็วมากที่สุดยิ่งกว่าก็อบลินเพราะหากก็อบลินตายก็ตายไป

    หากเนโครแมนเชอร์มีก็อบลินอยู่ในกองทัพก็ปลุกชีพก็อบลินมาเป็นก็อบลินซอมบี้อีกได้

    กองทัพของเนโครแมนเชอร์มีความทนทานต่อความสุญเสียสูงมากและสามารถescalation ยกระดับความน่ากลัวและความรุนแรงได้มากกว่าเดิมมหาศาลหากไม่สามารถปราบเนโครแมนเชอร์ได้หรือหากกองทัพของฝ่ายเรานั้นพ่ายแพ้ซากศพของฝ่ายเราก็จะกลายเป็นกำลังเพิ่มให้กับเนโครแมนเชอร์ไป

    วิธีการจัดการคือยกทัพบุกเข้าไปทำลายฐานทัพเพราะเวทย์ปลุกชีพนั้น ต้องอาศัยซากศพเป็นสื่อในการสร้าง

    ยิ่งต้องการสร้างทหารซากศพที่เก่งกาจก็ต้องอาศัยซากศพจากสิ่งมีชีวิตที่เก่งกาจเช่นกัน

    หรือจะเย็บศพรวมกันและหลอมรวมด้วยเวทย์จนเป็นอโบมิเนชั่น abomination  ที่เย็บซากศพรวมกันไว้เป็นทรงกลมขนาดยักษ์

    ดังนั้นสถานที่หลงหูหลงตาคนอย่างสุสานร้าง เหมืองร้างนั้นจึงเป็นสถานที่อันตราย ที่ผมจะไม่ยอมปล่อยเอาไว้เป็นอันขาด

    ใครจะปล่อยให้ที่ตั้งฐานทัพดีดีกลายเป็นที่อยู่ของพวกแก๊งโจรหรือเนโครแมนเชอร์กัน?

    ต้องแย่งฐานที่มั่นมาให้ได้

    คือหลักการของผม

    ว่าต่อให้เราไม่รู้แผนของฝ่ายตรงข้าม

    แต่หากเราทำลายฐานทัพของพวกนี้ได้  การที่อีกฝ่ายจะฝ่าเข้ามาหาเราได้ก็ต้องผ่านป้อมปราการกองทัพของเราไปก่อน

    และเคล็ดลับของการสู้กับเนโครแมนเชอร์คือ

    “ห้ามแพ้เด็ดขาด”

     เพราะไม่อย่างนั้นทหารของเราจะกลายเป็นของฝ่ายตรงข้ามไปการกำจัดเนโครแมนเชอร์จึงต้องทุ่มเทอย่างสุดกำลังเท่านั้นไม่สามารถอ่อนข้อได้

    ก็อบลินแม้จะมีข้อดีตรงที่สืบพันธุ์ได้เร็วหากมีแม่พันธุ์มากพอก็ยังมีข้อจำกัดที่จำนวนแม่พันธุ์

    หากเราคำนวณตามเกมส์ของตัวเลข Number Game

    เนโครแมนเชอร์คือสิ่งที่เราต้องกำจัดให้เร็วที่สุดก่อนที่พวกนี้จะตั้งฐานทัพและปะรำพิธีกรรมในเขตพื้นที่ของเราได้

    เพราะสุสานนั้นมีคนตายจำนวนมากหรือสนามรบโบราณ

    สามารถสร้างทหารได้”ทันที”มากกว่าที่จะคอย”สองสัปดาห์”จนกว่าก็อบลินจะโต

    สามารถล้างหมู่บ้านได้ภายในคืนเดียวและคนในหมู่บ้านก็จะกลายเป็นทหารซอมบี้ให้กับเนโครแมนเชอร์ไปอีก

    มีหลายครั้งที่ทางโบสถ์ต่างๆและราชสำนักขุนนางผู้ปกครองดินแดน ถึงต้องมีข้อตกลงแบบไม่เป็นทางการกับพวกโจรว่าหากสามารถบอกกล่าวสถานที่ของพวกเนโครแมนเชอร์หรือพ่อมดมืดต่างๆโทษอาจจะยกเว้นได้ในระดับที่จะส่งไปบุกเบิกดินแดนในเกาะที่ห่างไกลก็ได้ ไม่ต้องประหารแขวนคอหรือติดคุกทำงานหนัก

    เราสามารถอภัยโทษให้กับนักโทษได้เสมอในช่วงสงครามศาสนา

    ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่ผมกำลังทำเช่นกัน

    นักโทษหากอยู่ในคุกก็เสียเวลาในชีวิตไปเปล่าๆ

    เอามาก่อสร้างหรือช่วยทางการทหารในปริมาณที่สามารถควบคุมไดนั้นจะดีกว่า

    ในการช่วยประหยัดทหารมืออาชีพของเราได้

    อย่างเฮียกัซในเบอร์เซิร์ก

    กองทหารรับจ้างของกัลวีโน่

    จะส่งทหารใหม่ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวไปรับลูกธนูก่อนและส่งทหารเก่าบุกตามหลัง

    ผมอาจจะไม่ทำอย่างนั้นเสียทีเดียว

    แต่การมีคนมากมายก็คือรากฐานที่แข็งแกร่งที่เราต้องใช้ให้เป็นประโยชน์

    หากเราคำนวณให้ดี

    เวลาที่เรามีข้อได้เปรียบต่อเนโครแมนเชอร์มากที่สุดคือตอนแรกที่ฝ่ายเรายังไม่เสียใครไปเลยเท่านั้น

    โอกาสดีที่สุดก็ต้องอย่าปล่อยให้ใครพรากไปได้

     

    ทรัพย์สมบัติที่เก็บอยู่ในถ้ำดันเจี้ยนนั้นได้โดนรวบรวมไว้โดยเหล่าคนงานแบกของหลังจากที่ได้รับการตรวจสอบจาก”แว่นตานักล่าสมบัติ”

    แล้ว โครงกระดูกก็เก็บลำเลียงกลับไปหลังจากใช้คาถาชำระล้าง purifyเรียบร้อยแล้ว

    เตรียมเอาไปใส่โลงพร้อมทำพิธีทางศาสนาด้วยงบประมาณ1 G ต่อโลงต่อคน

    งบประมาณ 1 g ต่อโลงนี้เท่ากับคนฐานะดีทีเดียวจะช่วยลดโอกาสการปลุกชีพมัมมี่รีเทิร์นของคาถาปลุกซอมบี้ของเนโครแมนเชอร์เป็นอย่างมาก

    งบประมาณระดับ 100 g ขึ้นไปนั้น

    ใช้กับระดับโลงทองคำและไม้อย่างดีของขุนนางหรือผู้มีฝีมือเท่านั้น

    เพื่อเพิ่มอัตราความล้มเหลวของการที่จะปลุกชีพคนที่มีฝีมือมากกว่าชาวบ้านธรรมดา

    อย่างโครงกระดูกยักษ์นั้นผมก็สามารถยอมจ่าย100 g รวบรวมเถ้าอัฐิต่างๆเก็บไว้อย่างดีในโบสถ์เพื่อรับประกันว่า ต่อให้มีพิธีกรรมปลุกชีพอีกครั้ง

    พวกซากศพเหล่านี้ก็จะไม่ฟื้นขึ้นมาเป็นทหารซอมบี้อีกครั้งเพราะผ่านพิธีกรรมทางศาสนาเรียบร้อยแล้ว

    ถามว่าทำไมคนหรือขุนนางทั่วไปถึงไม่ทำอย่างนั้นปล่อยให้ป่ากลายเป็นป่าต้องคำสาป?

     ก็เพราะเปลืองเงินน่ะสิ

    คนธรรมดาน่ะ ฝังธรรมดาก็พอแล้วคิดอย่างนี้ เราถึงได้เจอพวกผีลืมหลุมเป็นร้อยตัวภายในคืนเดียว  เนโครแมนเชอร์ปลุกชีพได้ไวยิ่งกว่านับหนึ่งสองสาม

    แถมบางทียังไม่ต้องคอยเนโครแมนเชอร์ใช้คาถาผีลืมหลุมก็ลุกขึ้นมาเองอีกต่างหาก ถ้าบริเวณนั้นมีพลังแห่งความมืดหนาแน่นมากพอ

    ดยุกหมูอ้วนไม่มีปัญหากับการจ่ายเงินให้ทางโบสถ์อยู่แล้ว

    ถือเป็นการแจกจ่ายเงินให้กับเส้นสายของพวกพี่ชายและเพื่อนของเขาในโบสถ์ได้อย่างไม่น่ารังเกียจ

    ระหว่างทางโบสถ์ที่มีเงินสนับสนุนให้ขยายสิ่งปลูกสร้างมากขึ้นสามารถขยายกำลังคนได้มากขึ้น

    กับฝ่ายที่ไม่ได้รับการสนับสนุนด้านการเงิน..คิดว่าใครจะมีอำนาจมากกว่ากัน?

    ยิ่งมีผลงานแสดงให้เห็นชัดด้วยความแตกต่างของพี่คาร์ดินัลที่หนุนหลังดยุกหมุอ้วนก้จะยิ่งมีอำนาจเหนือกว่าคาร์ดินัลคนอื่นมากๆขึ้นไปอีก

    “ลำเลียงซากศพไป จัดการด้วยไม้หอม กำยานและน้ำมนต์อย่างดีงบประมาณเบิกได้ไม่อั้น”

    และผมได้เรียกระดมกำลังของบรรดานักบวชที่เป็นฝ่ายของผมและฝ่ายที่ใช้เงินในการเกลี้ยกล่อมให้มาจัดการพวกเนโครแมนเชอร์

    หากนักบวชไม่มาปราบผีจะทำอะไรกิน?

    ก็ได้รับการตอบรับอย่างกว้างขวางมาก

    การมาจัดการดันเจี้ยนที่มีคนตายเยอะเช่นนี้คือการเตรียมการล่วงหน้าก่อนจะทำการกวาดล้างป่าดงดิบดำ

    แหล่งที่มีคนตายคืนชีพและเรธผีหลอกวิญญาณหลอนเดินไปมาได้ แม้จะไม่มีเนโครแมนเชอร์คอยปลุกชีพก็ตาม

    Holy Purifying

    แสงสีขาวกระจายไปทั่วบริเวณที่พวกเราอยู่

    ผมและมาเรียใช้พลังศักดิ์สิทธิ์คู่กันจนอุโมงค์ใต้ดินไม่เหลือวิญญาณร้ายอีกต่อไป

    นี่คือความโกงของนักบุญหญิงและดยุกหมูอ้วน

    จากบริเวณที่มีกลิ่นเหม็นอับของน้ำครำและซากศพกลายเป็นอากาศที่สดชื่นเมหือนกับผ่านแสงแดดยามเช้า

    นี่คือความโกงของนักบุญหญิง

    ต่อให้มาเรียเธอเป็นคนที่อ่อนต่อโลกแล้วจะเป็นอย่างไรกัน?

    หากเธอเก่งปานท่านปรมาจารย์เตียวก๊กใครจะทำอะไรเธอได้?

    คล้ายกับเรื่องสามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน ที่คุณอ่าน