ย้อนอดีตกลับมารักเธอ

การเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงกุ้งในบ่อน่ะรายได้ดีทั้งนั้นแหละ จากที่บาสรู้จักคนคนหนึ่ง รายได้ต่อเดือนอยู่ที่ประมาณหนึ่งแสนบาท แต่นั่นคือรายได้ที่ยังไม่หักค่าใช้จ่ายอะไร แต่ถึงแม่จะหักเราก็ได้กำไรอยู่ดี
เลี้ยงแรกๆ ยังไม่เห็นเม็ดเงินที่หว่านลงไปหรอก ของพวกนี้ต้องใช้เวลา อย่างน้อยก็หกเจ็ดเดือนนู่นถึงจะได้กำไรคืน จะรีบร้อนไม่ได้เด็ดขาด
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นธุรกิจเลี้ยงหนูเลี้ยงกุ้งจำเป็นจะต้องมีที่รับซื้อ หากไม่งั้นแล้วเลี้ยงไปก็มีแต่ขาดทุนเปล่าๆ
บาสรู้เรื่องนี้ดี และเขาก็มีที่ขายหนูอย่างเช่นตลาดอยู่แล้ว การหาคนมาซื้อไม่ได้ยากอะไรเลย
พ่อรุ้งเองก็รู้จักใครหลายคนในตลาด พ่อค้าหมูเอ็มเองก็รู้จักคนกว้างขวาง ตลาดหนูของบาสที่จะส่งขายไม่ได้เป็นแค่ความคิดลมๆแร้งๆ อีกอย่างหนึ่งบาสสามารถเอาเมนูหนูย่างเข้ามาขายที่ร้านจิ้มจุ่มได้ด้วย เมื่อเป็นเช่นนั้นก็จะเกิดการถามปากต่อปาก ว่าหนูตัวอ้วนใหญ่เนื้อตุ้ยๆมันส์ๆนี่มาจากไหน ดีไม่ดีอาจถึงขั้นเพราะพันธุ์ขาย แต่นั่นเป็นเรื่องของอนาคต ตอนนี้มาดูฟาร์มเลี้ยงหนูเล็กๆ ของบาสกันดีกว่า
บาสยืนอยู่แถวๆเถียงนา ทอดสายตาออกไปมองเพิงเรียบง่าย มันเป็นเพิงสังกะสีดาษๆที่หาได้ทั่วไป ค่าก่อสร้างรวมทั้งอุปกรณ์แค่ไม่กี่อย่าง เรียบเรียงจนเป็นฟาร์มเลี้ยงหนูนาขนาดเล็ก เหมาะเป็นธุรกิจเสริมของใครหลายคน
ค่าก่อสร้างก็ไม่เท่าไหร่ แต่หากเป็นยุคอนาคตล่ะโคตรแพง แค่บ้านเรียบง่ายหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องน้ำราคาก็ปาไปเกือบสองแสนแล้ว แต่หากเป็นยุคนี้ล่ะก็จะได้สองห้องนอนหนึ่งห้องน้ำเลยทีเดียวเชียว
บาสเดินเข้าไปในฟาร์มเลี้ยงหนู พื้นถูกปูด้วยปูนซีเมนต์ แล้วก่ออิฐบล็อกไว้สองด้าน กันฝนสาดไม่งั้นหนูจะเป็นหวัด บ่อเลี้ยงหนูเป็นวงบ่อซีเมนต์ เอาซ้อนกันสองชั้น ตอนนี้มีด้วยกันทั้งหมดสิบห้าบ่อ ไม่น้อยไม่มากเกินไป พอดีกับที่ทดลองเลี้ยงว่าจะไปได้ดีหรือเปล่า แม้ว่าจะขาดทุนแต่บาสคงไม่เจ็บหนักนักหรอก
มีหลอดประหยัดไฟอยู่สองหลอด ห้อยระโยงระยางดูไปแล้วเหมือนกับหยากไย่ แต่บาสไม่ได้ใส่ใจนัก แม้จะดูไม่สวยงามแต่นี่ก็พอแล้ว
“วันนี้ได้หนูมากี่ตัววะ...” บาสหันไปถามผู้มาใหม่ จ่อย ตอนนี้รับหน้าที่ไปหาหนูมาเลี้ยง นี่ก็เข้าวันที่สามแล้ว หนูในวงบ่อยังมีแค่สองบ่ออยู่เลย หากได้ความเร็วขนาดนี้หนึ่งเดือนน่าจะได้ครบหมดทุกบ่อ แต่ยังถือว่าช้ามากอยู่ดี ที่จริงบาสอยากจะหาฟาร์มเลี้ยงหนูแล้วซื้อมาเลี้ยงให้จบๆไป แต่เขากลับไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ นี่คือปี 2008 ย่างเข้าปี 2009 อีกนานกว่าธุรกิจหนูนาจะมา อาจพูดได้ว่าตอนนี้บาสเป็นเจ้าแรกๆเลยก็ว่าได้ที่เลี้ยงหนูนาขาย เพราะงั้นจึงต้องเริ่มทุกอย่างด้วยตัวเอง
ฟังดูแล้วเหมือนจะเหนื่อยแต่ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปเราจะรู้เลยว่าทางที่เลือกเดินน่ะถูกแล้ว แม้จะไม่ได้แต่งตัวโก้เก๋แต่ว่าเงินในบัญชีก็หนักนะ เอาไปฟาดหัวคนที่หัวเราะเยาะเราแตกเหมือนกัน
“ได้มาห้าตัวว่ะ” จ่อยตอบ
“โคตรน้อยเลยว่ะ” บาสถอนหายใจ แต่อย่างใดก็ตามในเมื่อเริ่มมาแล้วเขาจะไม่ถอยเด็ดขาด
“มันก็จริงของมึง แต่ดูนี่ซะก่อน ตัวผู้พ่อพันธ์ุใหญ่ๆ ทั้งหมดห้าตัวเลยนะเว้ย!” จ่อยดูฮึกเหิมหัวร่อฮ่าๆ แล้วจับหนูตัวหนึ่งให้บาสดู หนูตัวนี้ใหญ่มาก น่าจะหนักโลกว่าๆได้
บาสรับหนูมาดู แล้วต้องเบิกตากว้าง ตัวนี้เป็นพ่อพันธุ์ที่น่าจะมีแรงเยอะจริงๆ แต่ที่เขาตกใจไม่ใช่แค่มันที่ตัวใหญ่ แต่อีกสี่ตัวที่เหลือก็ใหญ่ไม่แพ้กัน และทั้งหมดนั่นยังเป็นตัวผู้!
นั่นหมายความว่าบาสสามารถขยายพันธุ์หนูได้เร็วขึ้นกว่าเดิม!
หนูนาเพศเมียหนึ่งตัวสามารถออกลูกได้ราวๆ 16 ตัว จากระยะเวลาสองเดือนจะได้ลูกหนูหนึ่งชุด นั่นหมายความว่าหนูนาหนึ่งตัวสามารถคลอดลูกให้เขาได้ประมาณ 96 ตัวต่อปี 96 ตัวที่ว่านี่ไม่ใช่หนูทั้งหมดนะ นี่แค่หนูตัวเดียวและเป็นแค่การคำนวนคร่าวๆเท่านั้น และหากรวมหนูทั้งหมดที่อยู่ในบ่อซีเมนต์ล่ะ ปีหนึ่งจะได้หนูกี่ร้อยกี่พันตัว...บาสไม่กล้าที่จะคิดเลย
หนูขายเป็นกิโลกรัม ยุคนี้ยังไม่แพงมากเท่าไหร่แต่ก็ถือว่าแพงกว่าเนื้อหมู แต่อีกไม่กี่ปีจากนี้ราคาหนูโลหนึ่งก็ตกแล้วโลละสองร้อยบาท นี่ยังไม่รวมค่าย่างนะ แล้วถ้าหากหนูย่างล่ะ? ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าราคาที่ได้จะอยู่ประมาณสองร้อยกว่าบาท!
หนูนาแน่นอนว่าตัวใหญ่กว่าหนูบ้าน มันคือหนูเลี้ยงในฟาร์ม ส่วนจะสะอาดหรือสกปรกก็แล้วแต่ฟาร์มไปก่อนอื่นเลยต้องใส่แกลบลงไปในบ่อซีเมนต์ เมื่อทำอย่างนี้เวลาหนูขี้จะได้ตักออกมาง่ายๆ อีกทั้งยังต้องโรยแป้งกำจัดเห็บหมัดให้พวกมันอาหารที่ให้พวกหนูกินก็มีอาหารเม็ด ข้าวโพด ข้าวเปลือก ฟังทอง ที่ว่ามาทั้งหมดโดยเฉพาะฟักทอง มันจะทำให้เนื้อหนูมันส์ อร่อยยิ่งกว่าขุนอาหารชนิดอื่น แต่บาสไม่ได้ให้แต่ฟักทองอย่างเดียว เขาเปลี่ยนไปให้อย่างอื่นบ้างตามงบที่มีอยู่ โดยเฉพาะอาหารเม็ดราคาถูกดี
พ่อพันธุ์หนึ่งตัวต่อหนึ่งบ่อ ให้อยู่รวมกับแม่พันธุ์อีกสามตัว สำหรับการดูเพศพวกนี้ส่วนใหญ่แล้วเป็นหน้าที่ของจ่อย บาสมีหน้าที่เพียงสั่งงานเท่านั้น
บาสไม่เคยเลี้ยงหนูนา แต่ที่เห็นว่ารู้เนี่ยเอามาจากโลกอินเตอร์เน็ตเท่านั้น จ่อยถึงกับเอ่ยปากชมยกใหญ่ที่เห็นบาสมีความรู้เกี่ยวกับหนู บาสเองก็เกิดลำพองใจ เชิดหน้าขึ้นราวกับผู้รอบรู้ แม้จะเลี้ยงหนูแต่บาสยังไม่เลิกขายจิ้มจุ่ม เขาจะแบ่งเวลามาดูหนูในวันหยุด หรือไม่ก็ให้พ่อรุ้งคอยเดินไปดูว่าจ่อยจอมขี้เกียดดูหนูอยู่มั้ย ผลที่รู้คือจ่อยดูหนูได้เป็นอย่างดี ทั้งยังชอบเล่นกับหนูเพื่อให้มันคุ้นมือ แต่ก็มีเผลอหลับตามความขี้เกียดบ้าง บาสไม่ได้ว่าอะไร แต่หากมากไปคงต้องพูดสักหน่อย
วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดี ถึงเวลาแล้วที่พ่อรุ้งจะออกรถกระบะหลังจากเกริ่นมาได้หลายเดือน แน่นอนว่าต้องออกเงินสด
แม้จะย้อนเวลากลับมาอดีตแต่นี่เป็นครั้งแรกที่บาสเข้าโชว์รูมรถ ที่นี่ให้ความรู้สึกแปลกใหม่ มีน้ำบริการขนมขบเคี้ยว พนักงานสาวสวยพูดจาไพเราะ พี่น้ำกับพี่เมย์เองก็มาเหมือนกัน แน่นอนว่าแม่หน่อยก็มาด้วย ยังมีอีกคนหนึ่งคือพี่เอ็มพ่อค้าขายหมู พ่อรุ้งวานมาให้ช่วยขับรถกลับให้หน่อย จะให้แกขับกลับเองก็ยังไงอยู่ เพราะตอนนี้ยังไม่มีใบขับขี่เลย ว่าจะซื้อไปหัดขับแถวบ้านก่อนนั่นแหละถึงจะไปทำใบขับขี่
“สีไหนดีแม่ พ่อว่าสีนี้ก็สวย เอ๊ะ แต่สีนี้ก็สวยเหมือนกันนะ...” พ่อรุ้งถามแม่หน่อยเกี่ยวกับสีรถยนต์ ว่าจะเอารถสีไหนดี วันนี้แกหน้าบานเป็นพิเศษ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยคิดเคยฝันเลยว่าจะได้ออกรถมาขับ แถมรถที่ว่ายังเป็นรถมือหนึ่งซื้อเงินสดด้วยนะ
แม้จะเห็นพ่อรุ้งแต่งตัวบ้านๆ งี้ก็เหอะ แต่เงินในบัญชีหลายตังค์อย่าบอกใคร
“จากดวงที่ดูมา ก็เลือกได้สองสีแหละนะ สีเหลืองกับสีดำ แต่รถที่จะเอาดันมีแค่สามสีนี่สิ เพราะงั้นพ่อก็ต้องเลือกสีดำนี่แหละ” แม่หน่อยบอก แม้จะเห็นหน้าแกขรึมๆก็เถอะ แต่แกก็ดีใจเหมือนกันนะที่จะมีรถขับ
สำหรับคนบ้านนอกแล้วออกรถต้องดูฤกษ์ดูดวงเป็นธรรมดา และยังต้องดูสีที่ออกอีกว่าถูกโฉลกกับคนขับมั้ย เพราะงั้นสีที่พ่อรุ้งได้คือสีดำ พ่อรุ้งเองก็ชอบสีดำอยู่แล้ว แม้สีขาวจะสวยแต่มันเปื้อนง่ายอีกอย่างยังไม่ถูกกับดวงของแก เพราะงั้นรถที่ได้คือรถกระบะสีดำ....
พี่มดเองก็มาด้วย ตอนมาทุกคนขึ้นรถกระบะของพ่อค้าขายหมู แต่ตอนกลับมีเพียงพี่มดเท่านั้นที่ขับกลับคนเดียว คนอื่นๆไปนั่งรถใหม่กันหมดกลิ่นของรถใหม่นี่ทำให้คนเป็นบ้าได้จริงๆ หลังจากคล้องพวกมาลัยไหว้แม่ย่านางให้รถแล้ว ก็ไปเจิมรถกับพระแถวบ้านสักหน่อยบาสถึงกับหน้าเปลี่ยน ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบพระหรืออะไรแต่ที่ท่านเจิมน่ะมันเกินไป ยันต์ยั้วเยี้ยเต็มไปหมดดูแล้วไม่สะอาดตาเลยบาสเป็นเด็กจะพูดก็ไม่ได้ อีกอย่างพ่อแม่เขายังเห็นดีเห็นงามด้วย แล้วเขาที่เป็นลูกจะมีสิทธิ์อะไรล่ะ....
“อยากขับหรือเปล่าลูก” พ่อรุ้งถาม แม้ตอนนี้จะออกรถมาได้หนึ่งอาทิตย์แล้วแต่แกยังหน้าบานเป็นกระด้งเหมือนเดิม แกไม่มีใบขับขี่แต่ก็พอขับไปขายของได้ แต่ถ้าหากให้ขับเข้าเมืองคงต้องรอทำใบขับขี่และขับรถให้ชินกว่านี้ซะก่อน ถ้าไม่งั้นแล้วอาจจะเกิดอุบัติเหตุหรือโดนตำรวจจับได้
“หา...พ่อชวนบาสขับเหรอ?” บาสเกาหัวแกรกๆ ที่เห็นว่าเขามีปฏิกิริยาแบบนี้ไม่ใช่อะไรนะ เพราะพ่อรุ้งต่างหาก แกยังขับไม่เก่งเลยแต่มีหน้ามาชวนลูกชายขับซะแล้ว เหยียบคลัชทีไรก่อนออกตัวก็เกือบจะดับ โชคดีที่ไม่มีรถตามหลังมาด่า ไม่งั้นคงมีเรื่องชกต่อยไปหลายรอบแล้ว
“ทำไมมองพ่อแบบนั้น มาๆเดี๋ยวพ่อจะสอนเอง แต่อย่าบอกแม่นะ ไม่งั้นแม่เอาพ่อตายแน่”
บาสถึงกับยิ้มหยี เห็นแบบนี้ก็เถอะพ่อรุ้งก็กลัวเมียเหมือนกันนะ
“เหยียบคลัชเหยียบเบรกแล้วใส่เกียร์ จากนั้นปล่อยเบรกเหยียบคันเร่งแล้วค่อยๆปล่อยคลัช” พ่อรุ้งที่อยู่ข้างๆสอน สิ่งที่แกกำลังสอนก็คือสิ่งที่ได้เรียนรู้มาจากพี่เอ็มพ่อค้าขายหมู
“อย่างนี้เหรอพ่อ...” บาสทำเหมือนเรียนรู้แต่ความจริงเขาขับรถเป็นตั้งนานแล้ว ก็รู้อยู่ว่าชีวิตก่อนคือกรรมกรแบกหาม ก็มีหัวหน้าใช้ให้ไปซื้อของบ้าง เพราะงั้นบาสถึงได้หยิบรถเป็นประจำ แม้รถที่เคยขับจะเป็นรถเก่าแต่การขับก็เหมือนๆกันกับรถใหม่น่ะแหละ ต่างกันที่ของใหม่ยังไงก็ดีกว่า ไม่ได้ส่งเสียงครืดคราดเหมือนรถเก่า
“ใช่อย่างนั้นแหละ ใช่...ว่าแต่ทำไมไม่ดับเหมือนพ่อล่ะ?” พ่อรุ้งถึงกับยิ้มเจื่อน ทีแรกคิดว่าเจ้าลูกชายจะทำรถดับเหมือนตัวเอง แต่ที่ไหนได้บาสกลับเข้าเกียร์เหยียบคลัชวิ่งฉิว ไม่กระตุกหรือดับเหมือนพ่อรุ้งที่เป็นมือใหม่เลยสักนิด
“บาส..นี่ลูกเคยขับรถมาก่อนหรือเปล่าเนี่ย” พ่อรุ้งอดถามไม่ได้ การขับรถของบาสทำให้เเกตาค้างจริงๆนะ บาสหัวเราะเเหะๆ ก่อนจะทำเครื่องดับ
“อุ้ย...เผลอปล่อยคลัชเร็วเกินไป กระตุกจนดับเลยเเฮะ แหะๆ”
เมื่อเห็นว่าบาสทำรถดับเหมือนกันพ่อรุ้งจึงได้ถอนหายใจโล่งอก กลับมามีท่าทางขมักเขม้นสอนลูกอย่างกับนักแข่งตัวยง.....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่60 ธุรกิจเลี้ยงหนูรายได้ดีนะจะบอก

คล้ายกับเรื่องย้อนอดีตกลับมารักเธอ ที่คุณอ่าน

ย้อนอดีตกลับมารักเธอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่60 ธุรกิจเลี้ยงหนูรายได้ดีนะจะบอก

คล้ายกับเรื่องย้อนอดีตกลับมารักเธอ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้