เกษ นักธุรกิจสาวหล่อเชื้อสายคนเชียงใหม่วัยสี่สิบ บิดาของเธอคือนักธุรกิจร้านกาแฟในภาคเหนือใช้ชีวิตในจังหวัดเชียงใหม่แต่เสียชีวิตไปนานแล้ว ส่วนมารดาของเธอก็เป็คนเชียงใหม่เป็ผู้ดีเก่า ปัจจุบันเกษเป็เ้าของธุรกิจร้านกาแฟ และมีสาขากระจัดกระจายไปทั่วประเทศไทย
ตระกูลของเธอเป็ตระกูลร่ำรวยมาั้แ่รุ่นคุณปู่เพราะธุรกิจที่มีอยู่นั้นทำเงินให้จนแทบใช้ไม่หวาดไม่ไหว ความร่ำรวยของเธอถึงขนาดติดอันดับหนึ่งในร้านกาแฟของเมืองไทย นอกจากจะเป็ธุรกิจที่ร่ำรวยประสบความสำเร็จแล้ว เกษยังเป็สาวหล่อเนื้อหอมที่มีทั้งสาวๆหนุ่งๆ หลายคนมาติดพัน
ใบหน้าของเกษดูเป็สาวหล่อเท่น่ารัก แต่ก็ดูดีมีเสน่ห์ ต่อเพศตรงข้ามและเพศเดียวกันอย่างน่าประหลาด ดวงตาดูหวาน จมูกโด่งเป็สันริมฝีปากได้รูป รูปร่างของเธอดูเป็สาวหล่อที่ดูดีมากๆ แต่เธอมักจะแต่งตัวธรรมดา แต่ทุกอย่างที่ประกอบเป็เธอมันเร้าอารมณ์ให้สาวๆหนุ่มๆต่างอยากจะลองขึ้นสังเวียนบนเตียงกับเขาสักครั้ง
โดยเฉพาะที่เธอเป็สาวหล่อ มันท้าทายให้สาวตบเท้าเข้าแถวมาพิชิตหัวใจ
แต่ก็ไม่เคยมีใครทำสำเร็จสักราย...
ขณะนี้เกษกำลังนั่งอยู่ภายในห้องทำงานภายในบริษัทอันโอ่โถงและหรูหรา สาวหล่อผู้มีใบหน้าที่ใสหล่อเป็สาวหล่อที่หล่อมากกำลังนั่งดูแบบเครื่องประดับต่างๆของทางร้านขิวเวอรี่อันดับหนึ่งอย่างสนใจมันเป็เล่มพิเศษที่ออกแบบมาเพื่อให้เกษได้เลือกสรรโดยเฉพาะ
"คุณเกษสนใจชิ้นไหนดีครับ"
เ้าของร้านเอ่ยถามด้วยความเกรงใจผสมผสานด้วยความนอบน้อมกับลูกค้าพิเศษระดับวีไอพี ไม่ว่าเป็ใครก็ต้องอยากเอาใจลูกค้ากระเป๋าหนักรายนี้ เพราะไม่ใช่แค่หนักธรรมดา...แต่หนักมากๆ
"เรา้าสร้อยข้อเท้าที่ทำด้วย Pink Diamond ทั้งหมด ตัวสร้อยต้องสลักลวดลายให้เป็รูปหัวใจแบบนี้ บอกช่างทำให้สุดฝีมือ และจำไว้ว่าสร้อยข้อเท้าเส้นนี้ต้้องสวยและดีที่สุดไม่มีที่ติ เข้าใจมั้ย?" เกษชี้ไปที่แบบพร้อมออกคำสั่ง
"เข้าใจครับคุณเกษ ผมรับรองว่าคุณเกษจะได้สร้อยข้อเท้าที่เลอค่าอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เครื่องประดับชิ้นนี้จะต้องยอดเยี่ยมที่สุดครับ"
พลเ้าของร้านรับปากอย่างหนักแน่น
"ดี...เรา้าด้วนที่สุด"
"ได้ครับคุณเกษ" เมื่อรับคำสั่งเสร็จนายพนจึงขอตัวกลับ
พลไม่รู้เหมือนกันว่าเศรษฐีกระเป๋าหนักอย่างเกษสั่งเครื่องประดับชิ้นนี้ให้ใคร แต่ในความคิดของเขาคนที่ได้ไปคงจะเป็ผู้หญิงที่โชคดีที่สุดอย่างแน่นอน
"คุณแม่ขา...พิมไม่อยากอยู่ที่นี่...ทำไมคุณแม่ถึงได้ทิ้งพิมไป..."
เสียงร้องไห้คร่ำครวญเปล่งออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มจิ้มลิ้มของพิมพา หญิงสาววัยยี่สิบปีที่กำลังนั่งกอดเข่าแล้วร่ำไห้อย่างทุกใจ ยามนึกถึงแม่อันเป็ที่รักที่เสียชีวิตเมื่อสี่ปีก่อนทีไร ก็อดที่จะร้องไห้เสียใจด้วยความอาลัยอาวรณ์ไม่ได้แล้ว พอคิดถึงเื่เมื่อคืนเธอก็ยิ่งสะอึกสะอื้นด้วยความร้าวใจ ทำไมเธอถึงต้องเป็ที่ระบายความใคร่ให้เขาด้วย
ทำไมเขาถึงทำกับเธอแบบนี้
เดิมทีเธออยู่กับแม่กันสองคนเนื่องจากแม่และพ่อหย่าร้างกันั้แ่เธออายุไม่ถึงเดือน ั้แ่นั้นมมาแม่ของพิมพาก็คอยดูแลเลี้ยงดูเธอมาอย่างดีเป็แม่ที่ดีของเธอมาตลอดจนกระทั่งเธออายุได้สิบห้าปี ฝันร้ายก็ได้มาเยือนด้วยการพรากชีวิตของแม่ผู้เป็ที่รักไปอย่างไม่มีวันกลับมาด้วยอุบัติเหตุเครื่องบินตก
หลังจากนั้น เพื่อนรักของแม่ของเธอก็รับเธอมาอยู่ด้วยกันที่เรือนใหญ่เนื่องจากว่าเธอไรญาติขาดมิตร อีกทั้งเธอก็เห็นเธอมานาน เธอเป็เพื่อนที่ดีของแม่และเป็ผู้ใหญ่ที่ใจดีของเธอตอนที่แม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่เขามักมาหาแม่ที่บ้านบ่อยๆ และทุกครั้งจะมีของฝากราคาแพงๆ ติดไม้ติดมือมาฝากเธออย่างสม่ำเสมอ
แต่อย่างที่คนบอกไว้ว่า... จิตใจมนุษย์นั้นยากแท้หยั่งถึง คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ
..........................................................................................
1K
