อัญเชิญผู้กล้า แบบตรูทำไมฟระ วาเนสซ่า

หลังจากช่วยวาเนสซ่ามาจากพวก ก็อบลิน ก็ผ่านมาอาทิตย์นึงแล้ว ตอนนี้ วาเนสซ่า กำลังนั่งฮัมเพลง [ เพลงรักทะลุตะวัน ] อยู่อย่างสุนทรีย์ แม้ว่าเธอจะร้องเพลงไพเราะก็ตามแต่ผมอยากแกล้งเธอ จึงคิดแผนขึ้นมาได้แผนนึง 55555+

ผมตรงเข้าไปหาวาเนสซ่า ที่กำลังร้องเพลงในทันที แล้วพูดคำพูดอันแสนชั่วร้ายขึ้น เพื่อหลอกเธอ
" นี่ วาเนสซ่า เธอร้องเพลงเสียงหลงมากรู้ตัวอะป่าว "
" จริงเหรอ โทจิ "
"จริง "
"แล้วชั้นจะทำไงดีล่ะ "
" ผมมีวิธีแก้นะ "
" วิธีอะไรเหรอ? "
" ให้เอาน้ำราดตัวให้เปียก แล้วเอาถังคลุมหัวร้องเพลงในห้องน้ำ จะแก้ร้องเพลงเสียงหลงได้นะ "
" เหรอ ขอบใจนะ โทจิที่ช่วยบอกวิธีดีๆ " ว่าแล้ววาเนสซ่า ก็ตรงเข้าไปในห้องน้ำ แล้วเอาน้ำราดตัวเอาถังคลุมหัว ร้องเพลงตามที่ผมบอก ผมไม่อยากจะเชื่อว่า วาเนสซ่า จะเชื่อคนง่ายอย่างงี้ จริงๆเธอน่าจะมั่นใจในเสียงร้องของตัวเองนะ 5555+ แล้วผมก็เผยร้อยยิ้มชั่วร้ายออกมา
ในขณะที่กำลังภูมิใจกับความสำเร็จที่สามารถ หลอกวาเนสซ่าได้ ไอริ ทหารหญิง ก็เข้ามารายงานสถานการณ์ล่าสุด ในตอนนี้กับผม เพราะวาเนสซ่าไม่อยู่
" คุณ วาเนสซ่า ไม่อยู่เหรอ "
"ใช่ครับ "
" งั้นชั้นมีเรื่องจะขอร้องคุณ " ไอริกล่าว
" เรื่องอะไรเหรอ "
"ชั้นได้รับรายงานมาว่า เด็กๆเผ่าปีกสวรรค์ ถูกลักพาตัวไปนะ ต้องรีบไปช่วยแล้ว "
" แล้วเธอรู้เหรอว่า พวกโจรลักพาตัวอยู่ที่ไหน "
"จากที่สายรายงานมาน่าจะอยู่ที่ป่าตะวันตกน่ะ "
" งั้นพวกเราก็ไปกันเลย " ผมรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วหยิบดาบเอ็กคาลิเบอร์ พร้อมเหน็บปืนชลาเก้นไว้ข้างเอว แล้วรีบตามไอริไป โดยที่ไม่รู้ว่า วาเนสซ่า เมื่อไหร่จะหยุดร้องเพลงในส้วมในสภาพตัวเปียกปอน และมีถังคลุมหัวอยู่
" ฮัดเช้ย " วาเนสซ่าที่กำลังร้องเพลงอยู่ ในสภาพน่าสมเพช ฮัดเช้ยออกมาเหมือนมีใครพูดถึงเธอ
'มีใครแอบนินทาเราอยู่รึเปล่า ' วาเนสซ่าคิด โดยหารู้ไม่ว่าเป็นฝีมือของผมเองที่กำลังนินทาเธอ อยู่ 5555+
30 นาทีผ่านไป....ในที่สุดผมกับไอริ ก็มาถึงป่า ที่พวกโจรลักพาตัว กำลังขนเด็กๆ ชาวเผ่าปีกสวรรค์ ที่ดูหวาดกลัวขึ้นบนกระบะท้ายรถม้า ดูๆแล้วมีประมาณ 6คน
" พวกเอ็ง รีบขนเร็วๆ เดี๋ยวเจ้าหน้าที่ ก็มาเจอหรอก " ชายคนหนึ่งส่งเสียงโหวกเหวก ราวกับเป็นหัวหน้า มันชื่อ ลัดลาร์
" ครับ ครับ ก็มันเป็นธุรกิจผิดกฏหมายนี่นา เลยต้องรีบ " ชายอีกคนหนึ่งส่งเสียงเห็นด้วย ราวกับขุนพลอยพยัก
พวกผู้ชายรูปร่างกำยำอีกกว่า สิบคน กำลังขนเด็กๆด้วยความรีบเร่ง หลังจากได้รับคำสั่งจาก ลัดลาร์ แล้วจู่ๆ ในวินาทีนั้นเอง ไอริ ทหารสาวก็พุ่งออกไปตรงๆ
" พวกแกหยุดการกระทำอันต่ำช้าได้แล้ว " ไอริกล่าว เฮ้อ เธอยังไม่ทันวางแผนกับผมเลยก็พุ่งออกไปซะแล้ว แบบนี้เรียกเอาไข่ไปกระทบหิน ไม่ฉลาดเลย เมื่อผมคิดได้ดังนั้น ก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวไปตามพงไม้ เพื่อไปหยั่งด้านหลังของลัดลาร์
' จับโจรต้องจับหัวหน้า ' ผมคิดแล้วขยับเข้าไปใกล้ เจ้าลัดลาร์มากขึ้น มากขึ้นทุกที
ลัดลาร์ที่ถูก ไอริดึงความสนใจอยู่ ก็แลบลิ้นหื่นกามออกมา เมื่อเห็นหน้าอกคัพ C ของไอริ กับบั้นท้ายดินระเบิดที่อวบอัดนั่น มันตะโกน บอกให้ พวกลูกน้องจับตัวไอริให้ได้
" เฮ้ย พวกแก ใครจับ แม่หญิงคนนี้ได้ ข้าจะให้รางวัล 1000 เหรียญทอง " มันพูดพร้อมกับ ลวนลามไอริทางสายตา
และแล้วพวกลูกน้องกล้ามใหญ่นับสิบคนของลัดลาร์ ก็รุมผุ้หญิงคนเดียวอย่างไอริ ไอริสู้ตาย โดยการกลิ้งตัวไปข้างหน้า แล้วต่อยเข้าที่ช้างน้อย ของลูกน้องคนหนึ่งของลัดลาร์ เจ้านั่นถึงกับทรุดลงในทันที แล้วไอริก็ลุกขึ้นมาชกหน้า ลูกน้องอีกคนของลัดลาร์จนกระเด็นไปชนต้นไม้ แล้วกระโดดข้ามหัวลูกน้องคนที่อยู่รั้งท้ายไปแล้วเตะผ่าหมากจากทางด้านหลัง สภาพของพวกโจรลักพาตัวแต่ละคน ดูแล้วเหมือนจะสู้ไอริคนเดียวไม่ได้
" แม่นี่ฤทธิ์มากนัก ถ้างั้นข้าคงต้องใช้วิธีสกปรกซะแล้ว " ลัดลาร์กล่าว พร้อมกับ เอาดาบจิ้มไปที่ขาของ เด็กผู้หญิงชาวเผ่าปีกสวรรค์คนหนึ่ง เธอร้องไห้และส่งเสียงร้องออกมา ยิ่งเพิ่มความสนุกให้กับลัดลาร์ ที่เป็นพวกซาดิสต์ แล้วมันก็กล่าวว่า
" หยุดนะนังสาวน้อย ไม่งั้นข้าเจี๋ยนเด็กผู้หญิงคนนี้แน่ "
ในขณะที่ไอริ กำลังต่อย อยู่กับลูกน้องของ ลัดลาร์ เธอก็หันมามองหน้าลัดลาร์อย่างดูถูก
" เจ้าหำน้อย ไม่ใช่ลูกผู้ชายเลย ทำแบบนี้ " ไอริตะโกนด้วยความโกรธ แต่ลัดลาร์กลับหัวเราะชอบใจ คืนนี้มันเริ่มจินตนาการถึงภาพที่มันมีอะไรกับ ไอริ แม่สาวบั้นท้ายดินระเบิดคนนี้แล้ว
และในวินาทีวิกฤติ นั้นเอง ผมก็พุ่งตัวออกมาจากพงหญ้าข้างหลังลัดลาร์ แล้วเข้าประชิดตัวมันในทันที เอาดาบเอ็กคาลิเบอร์จ่อคอมัน ช่างเป็นภาพที่น่าหวาดเสียวจนเด็กน้อยที่เห็นภาพนั้นพากันร้องไห้จ้า
" หยุดอย่าขยับไม่งั้นหัวหน้าเอ็งตาย " ผมเอาดาบจี้คอลัดลาร์ แล้วเตะขามันให้มันคุกเข่าลงไป ในตอนนั้นเองที่ ไอริ เริ่มหยิบเชือกที่พวกมันใช้มัดของ มามัดพวกของลัดลาร์ทีละคน จนถึงตัวมัน แล้วค่อยเดินมาขอบใจผม เธอปัดมือไปมาเหมือนกับจะบอกว่า ที่เรื่องนี้สำเร็จได้ก็เพราะเธอ ยัยบ้านี่ไม่รุ้รึไงว่าเมื่อกี้เส้นยาแดงผ่าแปดไปแล้วถ้าผมไม่ออกมาจากที่ซ่อนมาช่วย เธอได้ตกเป็นเมีย เจ้าลัดลาร์ไปแล้ว
ตอนนี้ ลัดลาร์เองก็มีสีหน้าไม่ค่อยดี เขาไม่นึกว่าจะมีคนแอบซ่อนอยู่ด้านหลังอย่างผม และแอบลอบโจมตีเขาในยามเผลอ ลัดลาร์เริ่มแหกปากขอร้องออกมา
" พ่อหนุ่ม ปล่อยข้าไปเหอะ ที่บ้านข้ายังมีลูกสาม เมียสี่ ที่ข้าต้องคอยดูแลอยู่อีก " ลัดลาร์กล่าวอย่างรันทด เขาพยายามปั้นเรื่องให้ดูสมเหตุสมผลมากที่สุด จน ไอริ ทำหน้าสงสารเขา และเกือบจะปล่อยตัวเขาแล้ว ถ้าผมไม่ห้ามไว้
" ไอริ อย่าหลงกลลูกไม้ตื้นๆของมัน เจ้าลัดลาร์นะปั้นเรื่องชัดๆ "
" จริงเหรอ โทจิ "
"ใช่แล้ว ผมเห็นแบบนี้มาเยอะ" ผมกล่าวกับไอริ เบาๆ เพื่อไม่ให้พวกลัดลาร์ได้ยิน แล้วกล่าวต่อ
" ไอริ เธอเอาพวกนี้ไปฝากขังไว้ก่อนนะ แล้วเดี๋ยวชั้นตามไป "
"อืม ได้คะ แต่พวกเด็กๆล่ะ " ไอริกล่าวออกมาด้วยสีหน้าเป็นห่วง
ผมจึงไปนำเด็กๆเผ่าปีกสวรรค์ออกมาจากกระบะท้ายรถ แล้วเริ่มปลดโซ่ตรวนให้ ก่อนจะรักษาแผลของเด็กคนนั้นด้วยเวทย์ฮีล แต่แล้วผมก็นึกขึ้นมาได้ว่าต้องล้างแผลก่อน ผมจึงนำเหล้าที่แขวนไว้ข้างรถม้ามาราดแผลให้เด็กๆเผ่าปีกสวรรค์ ซึ่งมันเป็นแอกอฮอลล์ของโลกใบนี้ พวกเด็กๆ ทำหน้าเจ็บปวดขึ้นมาแล้วบ่น งุบงิบ
" อดทนหน่อย อีกแปปเดียวก็หายแล้ว " ผมกล่าวหลังจากใช้เหล้าล้างแผลแล้ว ก็ใช้เวทย์ฮีลอีกครั้ง จนเด็กๆ 6คนบาดแผลทุเลาจนพอเดินเหินได้เองแล้ว ผมจึงปล่อยให้ตามไอริไป แต่มีเด็กผุ้หญิงคนหนึ่งมาดึงชายเสื้อผมไว้
" พ..พี่ยูเรียน่าของหนู พี่ชายได้โปรดช่วย พี่ยูเลียน่าของหนูด้วย " เด็กผู้หญิงคนนั้นกล่าวขอร้องผม
"แล้ว พี่ยูเรียน่า ของหนูอยู่ที่ไหนล่ะ " ผมถามอย่างใจเย็น
" อ..อยู่ที่สมาคมค้าทาสในเมืองฝั่งตะวันออก นะคะ " เด็กผุ้หญิง เผ่าปีกสวรรค์บอกเธอมีชื่อว่า อาเรีย ถ้าดูจากป้ายชื่อที่เสื้อของเธออะนะ
"งืม งั้น อาเรีย ตามพี่สาวสุดสวยไอริไปก่อนนะ แล้วพี่จะไปช่วย พี่ยูเรียน่า เอง "
" คะ ค่ะ ขอบคุณนะคะ พี่ชาย ผู้กล้า " หลังจากนั้นอาเรียก็ตามไอริ และพวกเด็กๆคนอื่นไป
ผมหันกลับมามองท้องฟ้าสีครามอีกครั้งแล้วถอนหายใจ
' เรื่องนี้คงอีกนาน กว่าจะจบ ' 
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป