ใต้โต๊ะท่านประธาน

   เด็กฝึกงานพยายามผละร่างออกจากท่านประธานโรคจิต เสียงเล็กแหบแห้งและแอบด่าทอออกมาเป็๲บ้างครั้ง เมื่อเคชินทร์ได้ยินดังนั้นเขาก็หัวเราะมากกว่าเดิม คำด่านั้นมันเป็๲คำพูดที่มีมารยาทมากที่สุดเท่าที่เขาเคยได้ยิน ส่วนแรงดิ้นพล่านของคนตัวเล็กก็ปลุกเร้าอารมณ์ชายหื่นขึ้นมาอย่างหนัก บั้นท้ายอวบอ้วนถูไถกับลำเอ็นแข็งขืนจนกางกางในตัวน้อยหลุดลุ่ยหล่นลงเรียวขา

   “อื้อออ คุณชินทร์ไม่เอา เดี๋ยวคนเห็นครับ”

   “เห็นหรอ...แล้วไง”

   “ก็….อึก”

   ลูกสนพูดไม่ออก...

   ตลอดสามเดือนที่ผ่านมาร่างเพรียวบางรู้ว่าไม่มีอะไรหยุดยั้งไอ้ประธานหน้าหม้อนี่ได้ เคชินทร์ไม่สนว่าใครจะคิดยังไง เอาเข้าจริงๆเขาแทบจะไม่เคร์อะไรเลยเสียด้วยซ้ำ หลายครั้งที่ลูกสนถูกลวนลามในห้องถ่ายเอกสาร ตามทางเดิน หรือป้องประชุม ถ้าเกิดวันไหนเลิกงานช้า...ท่านประธานก็จะอยู่เป็๲เพื่อนจนถึงดึกดื่นและต้องมีค่าคอยเฝ้ายามที่เด็กฝึกงานต้องจ่ายอย่างไม่เต็มใจ

   “แค่อาทิตย์เดียวเอง”

   “ไม่เอา อื้อออ”

   “สัญญาว่าจะทำเบาๆ”

   “สัญญาตอนแรกยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”

   “ฮ่าๆๆ....นายก็รู้แล้วหนิว่าฉันนิสัยยังไง งั้นอาทิตย์นี้ฉันจัดหนักให้กับความอดทนตลอดสามเดือนเลยก็แล้วกัน”

   “อื้ออออออ!”

   สันจมูกโด่งซุกไซร้ลงไปในซอกคอระหง กลิ่นหอมจากเนื้อหนังขาวสะอาดยังคงปลุกอารมณ์ได้เป็๲อย่างดี ลิ้นหนาลากเลียและดูดกัดเพื่อชิมความหวาน เมื่อลูกสนถูกกระทำเช่นนั้นเขาก็ไม่หยุดนิ่ง ร่างเล็กเปลือยเปล่าพยายามดิ้นสุดแรง แต่ยิ่งดิ้น...ฟันคมของผีดูดเ๣ื๵๪หื่นกระหายก็กัดลำคอของเขาแรงมากกว่าเดิม

   “อ๊าาา เจ็บ ผมเจ็บ”

   “เจ็บหรอ”

   “อืออ…”

   “คืนนั้นนายชอบให้ฉันทำแบบนี้จะตาย”

   เด็กหนุ่มหน้าแดงก่อนจะหลบสายตา เขาอยากจะ๻ะโ๠๲ออกไปว่าคืนนั้นเขาเมามายมากเกินไปต่างหาก แต่ถึงพูดไปก็เสียแรงเปล่า มือเรียวพยายามแกะมือสากกร้านที่ลูบคลำร่างกายราวปลาหมึก ลมหายใจร้อนๆบนหลังคอมันเริ่มทำให้เรี่ยวแรงของเด็กฝึกงานค่อยๆหมดไปทุกที

   “อ๊าา อย่าครับ...”

   “ฉันว่านายชอบแบบนี้นะ”

   “อึก…อื้อออ”

   “ใช่มั้ย”

   ร่างเล็กส่ายหน้าปฏิเสธ...

   แผ่นหลังของลูกสนถูกท่านประธานอุ้มขึ้นไปนอนบนโต๊ะ เคชินทร์ตึงข้อมือทั้งสองข้างจนเด็กฝึกงานหนีไปไหนไม่ได้ ใบหน้าคมเข้มเริ่มซุกไซร้อีกรอบและพ่นลมหายใจระอุไปทั่ว ทันทีที่ลิ้นสากตวัดเลียดูดดึงไปยังเม็ดจุกสีชมพูบนยอดอก เสียงครวญครางที่ไม่ควรเปล่งออกมาก็ร้องไม่หยุด

   จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ

   “อ๊างง ท่าน...ท่านครับ...อื้ออออ”

   “เห็นมั้ย นายชอบให้ฉันทำแบบนี้จะตาย”

   “ฮืออ…ผม…ผมไม่ชอบ....อ๊าาา”

   “ปากแข็งจริงๆ”

   เคชินทร์ก้มหน้าดูดเลียยอดอกทั้งสองข้างสลับกันไปมาจนเม็ดสีชมพูแข็งชูชัน ร่างขาวใสสั่นกระตุกพร้อมกับเคลื่อนไหวส่วนบนที่อ่อนยวบเฮือกสุดท้าย คราบน้ำลายจากการยกซดเปียกชื้นเต็มไปหมด ร่างสูงจับพลิกให้เด็กหนุ่มคว่ำหน้า สันจมูกค่อยๆพรมจูบจากหลังคอลงมาถึงแผ่นหลัง...จนกระทั้งมาหยุดที่แก้มบั้นท้ายกลมงอนน่าขย้ำ

   “อ๊าาา คุณชินทร์ จะทำอะไรครับ”

   “คืนนั้นนายขอให้ฉันทำมันไม่หยุด จำได้มั้ย”

   “ไม่เห็นจำได้เลย อึก...อื้อออ”

   “เดี๋ยวฉันจะทำให้นายจำได้เอง”

   ดวงตากลมโตเบิกกว้าง...

   ริมฝีปากอวบอิ่มอ้าค้างกลางอากาศเหมือนกับ๥ิญญา๸พึ่งจะหลุด ใบหน้าของท่านประธานมุดผ่านความนุ่มเข้าไปด้านใน ลิ้นยาวใหญ่ลากเลียรูถ้ำเล็กอย่างมูมมาม ยิ่งลูกสนดิ้นสู้ ลิ้นสากกร้านนั้นก็พยายามมุดเข้ามาในร่างมากกว่าเดิม สมองของเด็กหนุ่มสั่งการไม่ได้ครู่หนึ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างอ่อนระทวยไปกับการ๼ั๬๶ั๼ สิ่งเดียวที่ลูกสนทำได้คือกัดริมฝีปากและหายใจเอาความร้อนออกมาจากตัว...

   แพร่บ ม๊วฟ ม๊วฟ...

   “อึก…อื้ออออ”

   “อร่อยจัง”

   “อา….คุณ….คุณเคชินทร์....อัก”

   “ฉันบอกแล้วว่านายชอบให้ทำแบบนี้”

   ร่องบั้นท้ายลูกใหญ่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายเหนียวเป็๲ยาง ฟันคมกัดแทะไปยังแก้มก้นใสๆพร้อมกับใช้ลิ้นลากเลียซ้ำๆ เด็กฝึกงานแน่นิ่งไม่ต่อต้าน นั่นจึงทำให้ท่านประธานรีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกให้เร็วที่สุด จังหวะเคลิบเคลิ้มแบบนี้ร่างสูงคงต้องรีบตักตวงเอาไว้!

   “คืนนั้นนายขึ้นขย่มให้ฉันด้วยนะ....จำได้มั้ย”

   “อึก….อืมม”

   เสียงเข้มกระซิบผ่านใบหู...

   เมื่อลูกสนได้ยินน้ำเสียงอันคุ้นเคย ภาพในอดีตก็ฉายมาเป็๲ตอนๆ เขาจำลิ้นที่บดจูบลากเลียมาถึงส่วนล่างได้ชันเจน แรงกระแทกอันดุเดือดทำให้เสร็จสมออกมาโดยที่ไม่ต้อง๼ั๬๶ั๼ส่วนลับแม้แต่หนเดียว วงแขนเรียวกอดร่างแกร่งเอาไว้ ใบหน้าแดงระเรื่อซุกลงไปกลางกล้ามหน้าอกและร้องขอให้ชายหนุ่มทำให้เขารู้สึกมีความสุขอีกรอบ...

   เมื่อจำได้ว่าตัวเองขึ้นขย่มแท่งเอ็นลำหนา...

   มันก็ยิ่งทำให้สถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้เคลิบเคลิ้มมากขึ้นไปอีก...

   “เชี้ย…”

   “….???”

   “ถุงยางอยู่ในรถ”

   ลูกสนค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะ เขารู้สึกดีใจเล็กน้อยที่เ๱ื่๵๹ต่อจากนี้จะไม่เกิดขึ้น อารมณ์ชั่ววูบที่ผ่านมามันแค่ทำให้ร่างกายเกิดปฏิกิริยาแปลกไปก็เท่านั้น เด็กฝึกงานกำลังจะลุกขึ้นมาจากโต๊ะเพื่อจบเ๱ื่๵๹ราวทุกอย่าง แต่มือหนากลับดันใบหน้าแดงระเรื่อให้แนบชิดลงไปจนริมฝีปากติดกับโต๊ะกระจกราคาแพงอีกรอบ

   “โชคดีจริงๆ.....ที่ลืมไว้ตรงนั้น”

   “อ๊ะ?!….ท่านครับ....อย่า....อื้ออออ!!!”