เซโน่ไม่ได้รีบร้อนอะไรและเดินตรงไปทิศทางที่มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือ
ไม่นานเขาก็มาถึง ที่นั้นมีชายสามคน วัยกลางคนสองและชายหนุ่มหนึ่งคน
สุดท้ายเป็ผู้หญิงที่มีใบหน้าดูดี แต่ให้เทียบกับดาราก็อาจไม่เท่า
เรียกได้ว่าสวยแบบทั่วไปละกัน
เมื่อทั้งสามเห็นเซโน่เดินเข้ามา พวกนั้นก็ยิ้มออกมาทันที
ด้านผู้หญิงเมื่อเห็นเซโน่เธอก็ร้องขอความช่วยเหลือสุดเสียง “ช่วยด้วยค่ะ ช่วยฉันด้วย พวกนี้มันคิดจะข่มขืนฉัน”
เซโน่มีเพียงสีหน้าเรียบเฉยเมื่อฟังคำขอร้องของผู้หญิงตรงหน้า ก่อนจะมองไปยังชายทั้งสามคน
“แกเป็ใครวะ” ชายวัยกลางคนขึ้นเสียง
“ลูกพี่ ดูไอเทมที่หมอนั้นสวมใส่สิ นั้นมันต้องเป็ของดีแน่นอน” ชายหนุ่มพูด ดวงตาเต็มไปด้วยความโลภ
“เคียว? ฮ่า ฮ่า เอามาเกี่ยวข้าวหรือไง” ชายอีกคนหัวเราะ
“ทิ้งของเอาไว้ซะ แล้วพวกฉันจะทำเหมือนว่าไม่เห็นแก”
“อย่าหาว่าไม่เตือน” ชายวัยกลางคนแรกพูดพลางเลียมีดในมือ
“ช่วยฉันด้วย ขอร้อง” ผู้หญิงยังคงร้องขอความช่วยเหลือ
“หุบปาก นังนี่” ชายอีกคนดุเธอ ทำให้เธอหวาดกลัวและอยู่ในท่าทางสงบเสงี่ยมทันที
‘ฉากนี้อย่างกับพล็อตในหนังเกรดต่ำไม่มีผิด’ เซโน่คิดอยู่ในใจเมื่อมองดูเหตุการณ์ตรงหน้า
“เฮ้ย! ไม่ได้ยินที่พูดรึไงวะ!! ทิ้งไอเทมเอาไว้ซะ” ชายวัยกลางคนะโชี้ดาบเข้าหา ใบหน้าเต็มไปด้วยเส้นเื
ไอ้หนุ่มตรงหน้าไม่สนใจคำพูดของมันเลยสักนิด ทำให้มันโมโหมาก
ผู้หญิงอาศัยจังหวะที่ทั้งสามหันไปสนใจเซโน่วิ่งหนีออกมาทันที เธอวิ่งอ้อมจนมาถึงด้านของเซโน่
“ได้โปรดช่วยฉันด้วย” เธอพูดน้ำเสียงสั่นเครือ
“เฮ้ย นังเวรนั้นหนีไปได้แล้ว ทำไมพวกแกไม่ดูมันวะ” ชายวัยกลางคนดุทั้งสองทันที
“ขอโทษลูกพี่ ใครจะคิดว่าเธอจะกล้าหนีกันละ” ชายหนุ่มกล่าวขอโทษ
“งั้นก็ฆ่าไอ้เวรนี้แล้วจับยัยนั้นมาก็สิ้นเื่ไม่ใช่รึไง” ชายวัยกลางคนอีกคนเสนอ
“เอ่อ จริงของแก”
“โชคร้ายจริงนะแกเนี่ย ถ้ายอมทิ้งไอเทมและไปั้แ่แรกคงไม่ตายแบบนี้”
เซโน่จ้องมองทั้งสามคนราวกับกำลังมองคนโง่ ทั้งสามคนนี้รู้ว่าเขามีเลเวลเท่าไหร่ พวกมันคงไม่กล้าหาเื่เขาแบบนี้ แต่เซโน่ก็เลือกที่จะเงียบไม่ได้พูดอะไร
“เป็ใบ้รึไง? หรือกลัวจนพูดอะไรไม่ออก?” ชายหนุ่มหัวเราะเยาะ
‘ทำไมมันไม่บุกเข้ามา?’ เซโน่ไม่เข้าใจตรงนี้ พวกมันเอาแต่พูดั้แ่เมื่อกี้แล้วแต่ไม่มีใครกล้าเข้ามาสักคนเดียว
แต่ใครจะรู้กันว่า เคียวที่เขาถือมันเป็อาวุธที่แปลกมาก ใครจะกล้าเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้ากัน ทั้งสามคนนั้นไม่ได้โง่
พวกมันยั่วยุเซโน่เพื่อให้เขาโมโหจะได้บุกโจมตีมาก่อน แล้วทั้งสามคนค่อยหาทางรับมือ
พวกมันไม่ได้โง่
คนที่ไหนที่มีไอเทมมากขนาดนั้นและอ่อนแอ ดังนั้นพวกมันจึงไม่โจมตีก่อนและเป็ฝ่ายตั้งรับแทน
“เฮ้อ เลิกพูดมากแล้วเข้ามาเถอะ” เซโน่ทนไม่ไหวอีกต่อไปและชี้เคียวเข้าหาทั้งสามคน
ในใจชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะไม่พอใจ ‘ไอ้หมอนี้มันไม่หลงกลเลยแฮะ’ จากนั้นเขาก็ส่งสายตาบางอย่างไปยังทิศทางของเซโน่
เซโน่ที่สักเกตทุกอย่างรู้สึกถึงความผิดปกติทันที
พร้อมกันนั้นผู้หญิงด้านหลังของเขาพลันเรียกมีดขึ้นมาในมือและแทงเข้าหาเขาทันที
“ตาย!” เสียงของเธอดุร้าย แตกต่างจากน้ำเสียงหวาดกลัวก่อนหน้านี้ชัดเจน
ทว่าเสียงเธอไม่ทันสิ้นสุดเธอพลันรู้สึกถึงความเ็ป สายตาของเธอเลื่อนลงมองด้านล่าง “เอ๊ะ?” ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง มีเคียวเล่มหนึ่งกำลังตัดผ่านร่างส่วนล่างของเธอ
จากนั้นเธอก็หันมองเซโน่ที่ซึ่งหันหน้ามาสบตากับเธอด้วยความเ็ป “ฉว่ะ” เสียงดังฟังชัด ก่อนที่ร่างของผู้หญิงคนนั้นจะขาดเป็สองท่อนทันที
“คิดจริงเหรอว่าฉันจะตกหลุมกลง่ายๆ แบบนี้” เซโน่พูดออกมาอย่างเ็าเมื่อมองดูศพครึ่งท่อนของผู้หญิงคนนั้น
เคียวของเซโน่นั้นสามารถโจมตีได้รอบทิศทางของผู้ใช้ ต่อให้ศัตรูจะแอบอยู่ด้านหลังเขาก็เหวี่ยงเคียวไปฟันได้
เขาจับความผิดปกติได้ั้แ่แรกแล้ว ผู้หญิงคนนี้ไม่มีร่องรอยของการถูกทำร้ายเลย แถมตอนหนีมาเมื่อกี้มันไม่มีทางเป็ไปได้เลย ต่อให้สามคนนั้นประมาทแค่ไหนก็ตาม
ดังนั้นเขาจึงแอบระวังเธอั้แ่แรก เมื่อเห็นเธอเผยตัวตน เขาก็ไม่มีความลังเลอีกต่อไป ฆ่าเธอทันที!
ไร้ซึ่งความไร้ปรานี ไม่แบ่งชายหญิง ทุกคนล้วนเท่าเทียมกันเมื่อต้องพบกับ ความตาย
[คุณสังหารมนุษย์]
[ได้รับค่าประสบการณ์ 5%]
‘ได้ค่าประสบการณ์ด้วย?’ เซโน่แอบแปลกใจ
เขาแอบตื่นเต้นเล็กน้อยและความเบียวเริ่มครอบงำเขา จนเขาเผลอหลุดปากพูดออกมา “อ้า…เก็บเกี่ยวิญญาของพวกคนเลวก็ไม่เลวเหมือนกันนะเนี่ย”
เขามองไปยังทั้งสามคน “ถึงตาิญญาของพวกแกแล้ว!” พูดจบเขาก็เคลื่อนไหว พริบตาเขาก็โผล่อยู่ตรงหน้าของทั้งสามคนทันที
ทั้งสามคนยังอยู่ในความตกตะลึง ที่เซโน่ลงมือฆ่าผู้หญิงคนนั้น พวกมันทั้งสามไม่คิดว่าชายตรงหน้าพวกมันจะไหวตัวทันและไม่ลังเลที่จะฆ่าทันที ดูเหมือนพวกมันจะเตะเข้ากับก้อนหินอย่างแรง แถมเป็ก้อนหินใหญ่ซะด้วย
ในสายตาพวกมัน รู้ตัวอีกที่ชายถือเคียวคนนั้นก็มาอยู่ตรงหน้าพวกมันแล้ว
ทั้งสามเห็นสีหน้าของชายถือเคียวใหญ่คนนั้นชัดเจน มันเหมือนกับโรคจิตที่กำลังสนุกกับการฆ่ายังไงอย่างนั้น
ทั้งสามคนมีสีหน้าหวาดกลัว ใบหน้าซีดเผือด แต่ทำยังไงได้ ชายถือเคียวคนนั้นเหวี่ยงเคียวมาแล้ว
“ฉว่ะ” ร่างของทั้งสามคนถูกตัดเป็สองท่อน าแเรียบเนียนจนน่าเหลือเชื่อ
“เกิดใหม่แล้วไปเป็คนดีซะนะ” เซโน่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
จากนั้นเขาก็มองไปยังมุมหนึ่งที่ไม่ได้สะดุดตา เขาเห็นขาของบางคนโผล่มาจากพุ่มไม้
เขาจึงเดินเข้าไปดู เมื่อแหวกพุ่มหญ้าออกเขาก็พบกับศพของชายอีกหลายสิบคนกองอยู่ตรงนั้น
“ดูเหมือนพวกนี้จะทำแบบนี้มาได้สักพักแล้วสินะ” เซโน่ถอนหายใจ
“ขอให้ไปสูสุคติ” เซโน่พูดออกมาจากนั้นก็เดินจากสถานที่แห่งนี้ตรงไปยังเป้าหมายเดิม
สถานที่ที่กวางผู้กลืนกินผืนป่าอยู่
ใครจะรู้ว่าไม่นานหลังจากเซโน่จากไปจะมีคนกลุ่มหนึ่งเดินทางมาถึง
“ที่นี้แหละครับ เมื่อวานนี้สี่คนนั้นดักฆ่าคนไปเยอะ โชคดีตอนนั้นพวกมันไม่สังเกตเห็นผม”
“เอ๊ะ นี้มัน!!!” เมื่อชายคนนั้นมองไปยังศพทั้งสี่นอนจมกองเื ร่างขาดเป็สองท่อนเขาก็ใเป็อย่างมาก
“ใครกันที่ทำแบบนี้ าแมัน…น่ากลัวซะมัด อาวุธเหล็กสามารถทำอะไรแบบนี้ได้ด้วยงั้นเหรอ”
“มอนสเตอร์งั้นเหรอ หรือว่าสี่คนที่นายว่า แบบนี้พวกเราสู้ไม่ไหวหรอก เห็นได้ชัดว่าระดับมันห่างชั้นกันเกินไป”
“ใช่ าแนี้ไม่ใช่อะไรที่มนุษย์ธรรมดาจะทำได้เลย…”
“ไม่ ไม่ใช่ครับ สี่คนนี้แหละที่ดักฆ่าคน ผมเห็นกับตา แต่ตอนนี้…” ชายผู้นำทางกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง
เมื่อชายผู้นำทางพูดจบทั้งกลุ่มพลันเงียบทันที
“ฉะ-ฉันว่าเราถอยกันดีกว่า มันอาจเป็ฝีมือของมอนสเตอร์ระดับสูงก็ได้ ยังไงปัญหาก็หมดไปแล้ว พวกเราไม่มีธุระที่นี้อีกแล้ว กลับ” ผู้นำกลุ่มเสนอ
ทั้งกลุ่มพยักหน้าเห็นด้วยและจากไปทันที พวกเขาไม่สนไอเทมที่ดรอปตรงพื้นแม้แต่น้อย
พวกเขารู้เพียงว่าทำยังไงก็ได้ ไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด ถ้ามอนสเตอร์หรือตัวอะไรที่เป็คนทำกลับมาพวกเขาจะไม่กลายเป็เหยื่อรายต่อไปหรือไง? ดังนั้นทั้งกลุ่มจึงหนีทันที
……………
เซโน่ใช้เวลาไม่นานก็เดินมาถึงสถานที่กวางตัวนั้นอยู่ แต่ที่น่าประหลาดใจคือ ไม่ได้มีแค่เขาเพียงคนเดียวที่อยู่สถานที่แห่งนี้ ยังมีคนอีกนับสิบยี่สิบคนอยู่โดยรอบ สังเกตการณ์กวางตัวนั้นไม่วางตา
ซึ่งเป็กลุ่มเดียวกันกับที่ไปเจอร่องรอยของเซโน่ก่อนหน้านี้
กวางผู้กลืนกินผืนยังคงเล็มกินหญ้าอย่างสบายใจ ไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวเลยสักนิด
เซโน่ได้แต่สงสัยว่าหญ้าบริเวณนั้นมันพิเศษกว่าตรงอื่นงั้นเหรอ ทำไมกวางตัวนั้นถึงเอาแต่กินแค่ตรงนั้น
เมื่อเดินมาถึงเซโน่ก็ไม่ได้เข้าไปหากลุ่มคนเ่าั้แต่แอบมองพวกเขาอยู่ห่างๆ แทน
แต่ไม่รู้เพราะค่าสเตตัสที่เพิ่มมาหรืออะไร ความสามารถการได้ยินของเขาเพิ่มขึ้นมา
แม้จะอยู่ไกลกว่า 20 เมตรเขาก็ได้ยินเสียงพูดคุยกันของกลุ่มคนนั้นชัดเจน
คนกลุ่มคนเป็ชายล้วนและแต่ละคนดูแข็งแรงสุดๆ
“หัวหน้าเอาไงดี นี่พวกเราก็รอมาทั้งวันแล้วนะ แต่กวางตัวนี้ท่าทางมันจะไม่ขยับออกจากจุดเดิมเลย”
“ใช่ หัวหน้า ถ้าให้พวกเรารอไปนานกว่านี้เวลาในการเก็บเลเวลก็จะลดลงอีกนะ แถมพวกเราต้องหาไอเทมสำหรับเปลี่ยนคลาสอีก ซึ่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะหาเจอเมื่อไหร่ ผมว่าเราถอดใจจากกวางตัวนี้ดีกว่า”
“ผมเห็นด้วยกับเขานะหัวหน้า แถมเควสนี้ยังเป็ถึงระดับ B อีกมันต้องไม่ง่ายแน่นอน ลำพังแค่เควสระดับ C - D ก็ทำให้พวกเราลำบากมากแล้ว มันแทบเป็ไปไม่ได้เลยที่จะเคลียร์เควสนี้ได้ในเลเวลเท่านี้”
สมาชิกทั้งกลุ่มเริ่มหารือกันและพยายามโน้มน้าวหัวหน้าพวกเขา เพราะมันแทบเป็ไปไม่ได้เลยที่จะฆ่ากวางตัวนั้น
เห็นได้จากศพแห้งกรังของคนหลายสิบคนรอบกวางตัวนั้น ซึ่งน่าจะเป็เหยื่อก่อนหน้านี้
หัวหน้าเป็ชายวัย 30 ต้นๆ เขามีใบหน้าเหมือนกับทหารผ่านศึก ร่างกายกำยำ ตอนนี้กำลังเท้าคางครุ่นคิด
“งั้นเอาตามที่พวกนายว่า พวกเราออกไปเก็บเลเวลกันดีกว่า” สุดท้ายหัวหน้าก็ทำตามเสียงสมาชิกส่วนใหญ่
สมาชิกทุกคนถอนหายใจโล่งอก พวกเขาคิดว่าหัวหน้าจะตัดสินใจทำเควสต่อซะอีก
“ฮ่า ฮ่า ฉันไม่ได้โง่สักหน่อย ยังไงความปลอดภัยต้องมาเป็อันดับแรกเสมอ ถ้ายังไม่มั่นใจฉันก็ไม่ตัดสินใจทำอะไรง่ายหรอก” เขาเป็คนรอบขอบไม่ได้บุ่มบาม
สมาชิกทุกคนยิ้มแย้มกันเมื่อหัวหน้าพูด “ผมรู้ว่าหัวหน้าเป็คนรอบคอบ”
หัวหน้าพยักหน้าและพูดต่อ “อืม ยังเหลือเวลาอีก 1 วันพรุ่งนี้พวกเราค่อยกลับมาอีกครั้งก็ได้ ยังไงซะในป่านี้ก็คงไม่มีใครสามารถจัดการกวางตัวนี้”
“ครับหัวหน้า”
จากนั้นทั้งกลุ่มก็เดินจากไป เซโน่ใช้โอกาสที่กลุ่มนี้จากไปเข้าใกล้กวางทันที
แต่เขาเองก็ไม่รีบร้อนที่จะลงมือ แต่กลับซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้รออย่างเงียบๆ
เซโน่เลือกที่จะรอให้ถึง่กลางคืน
เพราะด้วยเอฟเฟคของคลาสยมทูตจะทำให้ศัตรูตรวจจับตัวตนเขายากขึ้น
เขาจะใช้โอกาสนั้นลอบโจมตีกวางทีเผลอ สร้างความเสียหายให้กับกวางมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
9K
